DERGİLER NEDEN OKUNMUYOR?
DüşünBil
DERGİLER NEDEN OKUNMUYOR?
Dergiler neden okunmuyor? Herkes bu sorunun yanıtını bekliyor. Neden? Yüzlerce dergi çıkıyor ülkemizde, neden hep aynı sorunla karşılaşıyor dergiler?
Sorun çok boyutlu ve incelenmesi, irdelenmesi gereken bir konu. Aslında bir dergi, bu konuyu/sorunu çözmeden çıkarılmamalı!
Mahalle aralarında veya köylerde kadınların/erkeklerin yaptığı dedikoduları herkes bilir. İşte bu dedikodular dergilere taşınınca işin cılkı çıkmaya başladı. Aslında öz sorun şu: bir dergi neden ve niçin çıkar?
Dergi, gazete, kitap toplumsal amaçla çıkarılır. Bir düşünceyi, bir doğruyu, bir bilinmeyeni ortaya koymak ve bunu toplumla paylaşmaktır amaç. Amaç dedikoduyu; toplumla, düşünceyle, bilimle, bilgiyle ilgisi olmayan olguları dergilere taşımak olmamalıdır. Eğer böyle olursa ortaya şu çıkar: “onun dedikodusu, bunun dedikodusu” Ben/sen ayrımı çıktığı an o dergi orada bitmiştir. Çünkü derginin amacı “ben”i/”sen”i değil bizi/toplumu anlatmaktır. Toplum denilen olgu usumuzda yoksa dergi de yoktur, okuyucu da.
Birileri soruyor: dergileri neden okumuyorsunuz, bunun nedeni nedir? Usunda toplumsal bir amaç gütmeyen biri bu soruyu yanıtlayarak kendi kendimi ele verir mi hiç? Nasıl bir devlet için hırsızlık, adam öldürme bir suçsa, toplamsal işlevi olan derileri dedikodu amaçlı kullanmak da bir suçtur. Bu suçu bilin/us yargılar. Kuşkusuz us/bilinç oluşmayanlarda yargılama da söz konusu olamayacağından suçun da bir anlamı kalmamaktadır.
Dergiler dedikodunun yeri olamaz. Peki dedikodunun dergiler için anlamı nedir? Dedikodu diyince usumuza neler gelmektedir?
Birçok kişi bir sanatçıya, bir yayıncıya şu soruyu sorabilir, sormaktadır da: Niçin bu işi yapıyorsunuz? Kuşkusuz usunda karşılık bulunmayan bu olgulara yabancılaşmış topluluklarda toplum için yaşamanın bir anlamı yoktur ki, toplum düşmanıdırlar bu kişiler. Çünkü toplum oluşunca pay kapamayacaklar ve isteklerine karşılık bulamayacaklar. O yüzden dergilerde de yazarak birer bireyci çıkar amacı güdülmektedir. Yazarlar dergileri bireyci hazlarını/egosunu tatmin amaçlı kullanmakta veya bireyci yarar ve çıkar için yazmaktadırlar. Ortada bir “ben” veya “çıkar” vardır ve birinin çıkarı bir başkasını ilgilendirmiyorsa okumak da gereksizdir. Oysa amaç toplumsal olsaydı ortak bir us çevresinde toplanılır ve bir başkasının toplumsal görüşü bir başkasını ilgilendirirdi.
80’lerden sonra özgürlük adı altında birilerinin çıkarları erkin duruma getirildi. Yalanlar çıkarlaştırıldı ve adına da özgürlük denildi. Toplumculuk dediğimizde birilerinin özgürlüğü kısıtlandı. Her türlü bilim dışılığın, her türlü, düşüncesizliğin ortasında “doğruyu söyleme, ne söylersen söyle” anlayışı gelişti. Hırsızlık yap, dolandırıcılık yap, toplulukları sömür, vb. ne yaparsan yap ama sakın düşünme… Düşündün mü gerçekler ortaya çıkacak ve yalanlar karanlığa gömülecek. Bu yüzden dergilerde sakın ola doğruları, toplumsal içerikli yazıları yazmayın; birbirinizle sürtüşün, dedikodu yapın, şiir/roman yazın, birbirinize sataşın ama sakın doğruluktan, düşünceden, toplumdan söz etmeyin, suya sabuna da dokunmayın…
Dergiler sanırım birkaç yüzyıl daha okunmayacak. Ta ki bilimi, düşünceyi kendine kılavuz eden bireyler oluşuncaya dek.
Düşünbil arada bir yerlerde hep bunlardan söz edecek ve -az da olsa- bu bireyleri yanına çekecektir. Çekmelidir, çünkü doğru -değişse de- tektir ve bu doğruda bireyler buluştuğu an, sorunlar da tek tek çözülecektir.
Olcay Yılmaz
Düşünbil Dergisi
--
Olcay Yılmaz
http://groups.google.com/group/yazingecesi
http://dusunbil.blogspot.com/
http://olcayyilmaz.websahasi.com/
http://olcayyilmaz.blogspot.com/
http://edebiyatdergileri.blogspot.com/
Windows Live Messenger'ın için ücretsiz güncelleştirme! Buraya tıkla!