துறையூர் வட்டம் அவனிமங்கலம் என்ற ஊரில் உள்ள கல்வெட்டு

[Seshadri Sridharan]

துறையூர் வட்டம் அவனிமங்கலம் என்ற ஊரில் உள்ள கல்வெட்டு

முதற் கல்வெட்டு வாசகங்கள்:

1.உ ஸ்ரீராமநாதசாமி சகாயம் ஸ்வஸ்திஸ்ரீ

விசையாப்புதைய சாலிவாகன சகாப்த

ம் 1666 கலியுகம் 4845 இதன்மே

ல் செல்லா நின்ற ரத்தாட்சி ளு தையி மீ கிருஷ்ண பட்சம்

அமாவாசி சோம வாரம் சூ ரவண நட்சத்திரம் உதயை

புண்ணிய காலம் கூடிய

சுபதினத்தில் ஸ்ரீமத் ராசா

திராச ராசபரமேசுவர வீரபிரதாப ஸ்ரீ வீரவே

ங்கடபதி தேவமகாராசரவர்கள் கனகிரி நகரத்

தில் ரத்தின சிம்காசனத்துக்கு உடையவர்களாயி பி

ரிதிவி சாம்ராச்சியம் செய்து வருகிற நாளையி

ல் இராமீசுவரம் கிரி தனஷ்குடி னத்திரியனவர்க

ளுக்கு சதுர்த்த கோத்திரம் செட்டிகுளம் வல்ல

கோல நல்லப்ப ரெட்டியாரவர்கள் பவுத்

திரர் லிங்கா ரெட்டியார் அவர்கள் புத்திர

ர் ராச ஸ்ரீ வெங்கடாசல ரெட்டியாரவர்கள்

எழுதிக் கொடுத்த சிலா சாசனம் சாதனம

17.ாவது திருசிராபள்ளி சாவடிக்கி வஎநிதிநிஷ்

நாடு வடவளி பத்து பாச்சூர் கூத்தத்துக்

கீழ் பலாத்து மாகாணத்துக்கு நாயகமான

துறையூர் சீமையில் அவனிமங்கலம் கி

றாமம் இராமீசுரம் அன்னதான தர்ம

த்துக்கும்

காசி அன்னதான தர்மத்துக்

கும் தாராதூர்வமாக

கொடுத்துயிரு

க்குறபடியினாலே ஓமாந்தூர் எல்லைக்கி

வடக்கு சாத்தனூர் எல்லைக்[கு]* கிழக்கு கோ

ட்டாத்தூர் எல்லைக்கி தெற்கு புதுனாபட்டி

எல்லைக்கு மேற்கு யிந்த எல்லை நான்கினுக்கும் உள்ப

ட்ட நஞ்சை புஞ்சை மாவடை மரவடை நிதிநிஷ்

சேபு சல தருபாஷாண ஆஷ்செண ஆகாமி சித்த ச

ாத்தியங்களும் அஷ்டபோக தெசசுவாமியங்

களும் தானாதி விநிவிக்கிரயங்களுக்கு யோ

க்கியமாக ஆசந்திராற்க்க ஸ்தாயியாயி ஆண்

டு அனுபவித்துக் கொண்டு தர்மத்தை பரி

பாலனம் செய்து வருவாற்களாகவும் யி

ந்தபடிக்கி இராமீசுவரம் கிரி தனஷ்குடின

த்திரியனவர்களுக்கு சதுர்த்த கோத்திரம் ெ

செட்டிகுளம் வல்ல கோல நல்லப்ப ரெட்டி

யாரவர்கள் புத்திரர் இராஜஸ்ரீ வெங்கட

ாசல ரெட்டியாரவர்கள் எழுதிக் கொ

டுத்த சிலாசாசனம் [ ]*

வெங்கடாசல ரெட்டியாரவர்கள்

யிந்த தர்மத்துக்கு யாதாமொருவற்

வாக்கு சகாயம் சரீ

ர சகாயம் அந்த சகாயம் செய்தாற்களோ அவர்கள் கா

சியிலே அனேகம் சிவபிரதிஷ்டை செய்த புண்ணி

யங்களை பெறுவார்கள் யிந்த தர்மத்துக்கு யாதாமொரு

வற் விகர்தம் நினைக்குரார்களோ அவர்கள்

காசியிலே காராம் பசுவை கொலை செ

யித பாவத்துலே போவார்கள் யிந்

த சாசனம் எழுதினது ராயசம் ரா

மலிங்கய்யன் கையெழுத்து பர்வ

தவர்த்தினி அம்பாலை மேத ஸ்ரீரா

மனாத ஸ்வாமி ஸஹாயம் உ

குறிப்பு: வரி எண் 41 முதல் 44 வரை உள்ளவை புகைப்படத்தில் தெளிவாக இல்லை அல்லது விடுபட்டுள்ளன.

இந்தக் கல்வெட்டில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சொற்கள், 18-ஆம் நூற்றாண்டு நிலக்கொடை முறையையும், அப்போதைய சட்ட ரீதியான உரிமைகளையும் குறிப்பவை. இவற்றின் விரிவான பொருள் இதோ:

1. சொத்து உரிமைகள் தொடர்பான சொற்கள் (வரிகள் 28-30)

தானமாக வழங்கப்பட்ட நிலத்தின் மீது பெறுநருக்கு என்னென்ன உரிமைகள் உண்டு என்பதை இவை விளக்குகின்றன:

நிதிநிஷ்சேபு (நிதி நிட்சேபம்):

நிலத்தில் புதைந்துள்ள புதையல்கள் மற்றும் பூமிக்கு அடியில் உள்ள செல்வங்களைக் குறிக்கும்.

மாவடை, மரவடை: 'மாவடை' என்பது கால்நடைகள் மூலம் வரும் வருமானத்தையும், 'மரவடை' என்பது நிலத்தில் உள்ள மரங்கள் (தென்னை, மா போன்றவை) மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தையும் குறிக்கும்.

சல தருபாஷாணம் (ஜல தரு பாஷாணம்):

'ஜல' என்பது நீர் நிலைகளையும், 'தரு' என்பது மரம் செடிகளையும், 'பாஷாணம்' என்பது கற்கள் அல்லது மலைக் குன்றுகளையும் குறிக்கும். அதாவது நிலத்தில் உள்ள நீர், மரம், கல் அனைத்திற்கும் உரிமை உண்டு.

அஷ்டபோக தெசசுவாமியம்:

'அஷ்டபோகம்' என்பது ஒரு நிலத்தில் இருந்து கிடைக்கும் 8 வகை அனுபவ உரிமைகளைக் குறிக்கும் (உதாரணமாக: குடியிருப்பு, விவசாயம், கிணறு தோண்டுதல் போன்றவை).

'தெசசுவாமியம்' என்பது பத்து வகையான உரிமைகளைக் குறிக்கும்.

தானாதி விநிவிக்கிரயம்:

நிலத்தை மற்றவர்களுக்குத் தானமாக வழங்கவோ அல்லது விற்பனை செய்யவோ (விக்கிரயம்) முழு அதிகாரம் உண்டு என்று பொருள்.

2. ஆட்சி மற்றும் நிர்வாகம் தொடர்பான சொற்கள்

சகாப்தம் 1666: இது 'சாலிவாகன சகாப்தம்' எனப்படும் காலக் கணக்கு. இதனுடன் 78 ஆண்டுகளைக் கூட்டினால் ஆங்கில ஆண்டு கிடைக்கும் (1666 + 78 = 1744-45).

திருசிராபள்ளி சாவடி:

அந்த காலத்தில் 'சாவடி' என்பது ஒரு பெரிய நிர்வாகப் பிரிவைக் குறிக்கும் (இன்றைய 'மாவட்டம்' அல்லது 'கோட்டம்' போன்றது).

தாராதூர்வமாக: 'தாராபூர்வமாக' என்பது முறைப்படி நீர் வார்த்து தானம் செய்து கொடுத்ததைக் குறிக்கும்.

3. ஆன்மீகம் மற்றும் எச்சரிக்கை சொற்கள்

காராம் பசுவை கொலை செய்த பாவம்:

இது கல்வெட்டுகளில் பொதுவாகக் காணப்படும் ஒரு 'விலக்கு'. தர்மத்தை அழிப்பவர்கள் மிகப் பெரிய பாவத்தைச் செய்தவர்களாகக் கருதப்படுவார்கள் என்று எச்சரிக்கிறது.

ஆசந்திராற்க்க ஸ்தாயியாயி:

'ஆ சந்திர ஆர்க்க' - அதாவது சூரியனும் சந்திரனும் உள்ளவரை இந்தத் தர்மம் நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்று பொருள்.

சதுர்த்த கோத்திரம்:

இது தானம் வழங்கிய வெங்கடாசல ரெட்டியாரின் குலப் பிரிவைக் குறிக்கிறது.

4. எழுத்து மற்றும் சான்று

ராயசம் ராமலிங்கய்யன்:

இந்தக் கல்வெட்டு வாசகங்களை ஓலைச் சுவடியில் இருந்து கல்லில் செதுக்கிக் கொடுத்த எழுத்தரின் பெயர் 'ராமலிங்கய்யன்'.

பர்வதவர்த்தினி அம்பாலை...

ராமநாத ஸ்வாமி ஸஹாயம்:

இது ராமேஸ்வரம் கோயிலின் இறைவனையும் இறைவியையும் (ராமநாதர் - பர்வதவர்த்தினி) சாட்சியாகவும் துணையாகவும் அழைப்பதைக் குறிக்கிறது.

அபிணிமங்கலம் (அவனிமங்கலம்) கல்வெட்டுகளின் முழுமையான செய்தியை வரலாற்றுச் சான்றுகளுடன் விரிவாகக் கீழே காணலாம்.

இந்தக் கல்வெட்டு ஒரு நிலக்கொடை ஆவணம் போன்றது. இது செட்டிகுளம் ரெட்டியார் வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குறுநில மன்னர் அல்லது நிலவுடைமையாளர், ராமேஸ்வரம் மற்றும் காசியில் அன்னதானம் தடையின்றி நடைபெற ஒரு முழு கிராமத்தையே தானமாக வழங்கியதை விவரிக்கிறது.

1. காலமும் அரசும்

(வரி 1-10)

கல்வெட்டு கி.பி. 1745-ஆம் ஆண்டு, ஜனவரி 21-ஆம் தேதி (இரத்தாட்சி ஆண்டு, தை மாதம் 11-ஆம் நாள்) செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த நேரத்தில் இப்பகுதி விஜயநகரப் பேரரசின் வழித்தோன்றல்களின் பெயரளவிலான ஆட்சியின் கீழும், உள்ளூர் பாளையக்காரர்களின் அதிகாரத்தின் கீழும் இருந்தது. கல்வெட்டு "ஸ்ரீ வீர வெங்கடபதி தேவமகாராசர்" கனகிரி நகரத்தில் ரத்தின சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து ஆட்சி செய்த காலத்தைக் குறிப்பிடுகிறது.

2. தானம் வழங்கியவர் மற்றும் பெறுபவர் (வரி 11-16)

வழங்கியவர்:

செட்டிகுளத்தைச் சேர்ந்த வல்ல கோல நல்லப்ப ரெட்டியாரின் பேரன், லிங்கா ரெட்டியாரின் மகன் இராஜஸ்ரீ வெங்கடாசல ரெட்டியார் ஆவார். (இவர்கள் அப்பகுதியில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க பாளையக்காரர்களாகத் திகழ்ந்தனர்).

பெறுபவர்:

ராமேஸ்வரத்தைச் சேர்ந்த கிரி தனஷ்குடி நத்திரியன் என்பவர். இவர் ஒரு அறக்கட்டளை அல்லது மடத்தின் பொறுப்பாளராக இருந்திருக்கலாம்.

3. தானத்தின் நோக்கம் (வரி 21-23)

ராமேஸ்வரம் மற்றும் காசி ஆகிய புனிதத் தலங்களில் யாத்திரிகர்களுக்கு அன்னதானம் வழங்குவதற்கான செலவுகளை ஈடுகட்ட இந்தத் தானம் வழங்கப்பட்டது. இது அந்த காலத்தில் நிலவிய மிக உயர்ந்த தர்மமாகக் கருதப்பட்டது.

4. தானமாக வழங்கப்பட்ட நிலம் (வரி 17-27)

ஊர்: திருச்சி சாவடிக்கு உட்பட்ட, மளவ நாட்டில் உள்ள அவனிமங்கலம் (இன்றைய அபிணிமங்கலம்) கிராமம் முழுவதும் தானமாக வழங்கப்பட்டது.

எல்லைகள்:

வடக்கு: ஓமாந்தூர் மற்றும் சாத்தனூர் கிராம எல்லைகள்.

கிழக்கு: கோட்டாத்தூர் எல்லை.

தெற்கு: புதுனாபட்டி (இன்றைய புத்தனாம்பட்டி) எல்லை.

மேற்கு: மேற்கண்ட ஊர்களின் எல்லைகளுக்கு உட்பட்ட பகுதி.

5. வழங்கப்படும் உரிமைகள் (வரி 28-32)

நிலத்தை மட்டும் வழங்காமல், அந்த நிலத்திலிருந்து கிடைக்கும் அனைத்து வருவாயையும் அனுபவிக்கும் உரிமையை வெங்கடாசல ரெட்டியார் வழங்குகிறார்

:

நிதி நிட்சேபம்:

நிலத்தில் புதைந்துள்ள புதையல்கள்.

நீர், மரம், கல்: நிலத்தில் உள்ள ஏரி, குளம், மரங்கள் மற்றும் கற்குன்றுகள்.

அஷ்டபோக சுவாமியம்:

குடியிருப்பு, விவசாயம் உள்ளிட்ட எட்டு வகையான முழு உரிமைகள்.

விற்பனை உரிமை:

இந்த நிலத்தை அவர்கள் தானம் செய்யவோ அல்லது விற்கவோ முழு உரிமை (தானாதி விநிவிக்கிரயம்) வழங்கப்பட்டது.

6. கல்வெட்டுச் சிற்பங்கள் (புகைப்படச் சான்று)

கல்வெட்டின் மேல் பகுதியில் செதுக்கப்பட்டுள்ள சிற்பங்கள் இதன் புனிதத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துகின்றன:

அனுமன் & காளை:

வைணவ மற்றும் சைவ ஒற்றுமையையும், பாதுகாப்பையும் குறிக்கிறது.

சிவலிங்கம் & பெண் தெய்வம்: இறைவனின் சாட்சியாக இந்தத் தர்மம் வழங்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது.

7. பாதுகாப்பு மற்றும் எச்சரிக்கை (வரி 46-56)

புண்ணியம்:

இந்தத் தர்மத்திற்கு யாராவது உதவி செய்தாலோ அல்லது பாதுகாத்தாலோ, அவர்களுக்குக் காசியில் பல சிவலிங்கங்களைப் பிரதிஷ்டை செய்த புண்ணியம் கிடைக்கும்.

பாவம்:

இந்தத் தர்மத்திற்குத் தடையாக இருப்பவர்கள், புனிதமான காசியில் 'காராம் பசுவைக் கொன்ற பாவத்திற்கு' ஆளாவார்கள் என்று மிகக் கடுமையான எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.

எழுத்தர்:

இந்தச் சாசனத்தை ஓலையில் இருந்து கல்லில் செதுக்க எழுதியவர் ராயசம் ராமலிங்கய்யன்.

வரலாற்று முக்கியத்துவம்:

இந்தக் கல்வெட்டு 18-ஆம் நூற்றாண்டில் துறையூர் மற்றும் செட்டிகுளம் பகுதிகளில் வாழ்ந்த ரெட்டியார் சமூகத்தினரின் நிர்வாகத் திறனையும், அவர்கள் ராமேஸ்வரம் முதல் காசி வரை கொண்டிருந்த ஆன்மீகத் தொடர்பையும் நமக்குத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. மேலும், அன்றைய காலகட்டத்தில் புழக்கத்தில் இருந்த இடப்பெயர்கள் (புத்தனாம்பட்டி, ஓமாந்தூர் போன்றவை) இன்றும் மாறாமல் இருப்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஸ்ரீ வீர வேங்கடபதி தேவமகாராசர், விஜயநகரப் பேரரசின் கடைசி வம்சமான ஆரவீடு வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர். இவர் மூன்றாம் வேங்கடபதி ராயர் (Venkata III) என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் அடையாளம் காணப்படுகிறார்.

இவரைப் பற்றிய விரிவான வரலாற்றுத் தகவல்கள் இதோ:

1. காலமும் ஆட்சியும்

காலம்:

இவர் கி.பி. 1632 முதல் 1642 வரை விஜயநகரப் பேரரசராகப் பதவியில் இருந்தார்.

எனினும், கல்வெட்டின் காலம் கி.பி. 1745 (சாலிவாகன சகாப்தம் 1666) எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 1745-ல் விஜயநகரப் பேரரசு வீழ்ந்துவிட்ட போதிலும், அக்காலகட்டத்தில் உள்ளூர் பாளையக்காரர்கள் மற்றும் நிலவுடைமையாளர்கள் தங்கள் ஆவணங்களில் "பேரரசர் பெயரைக் குறிப்பிடுவதை" ஒரு மரபாகவோ அல்லது கௌரவமாகவோ பின்பற்றி வந்தனர். இதனை 'மரபுசார்ந்த ஆட்சி அங்கீகாரம்' எனலாம்.

2. கல்வெட்டுப் பட்டங்கள் (Titles)

கல்வெட்டில் இவருக்குப் பல அடுக்கு பட்டங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

ஸ்ரீமத் இராஜாதிராச ராஜபரமேஸ்வர: அரசர்களுக்கு எல்லாம் அரசன், பரமேஸ்வரனைப் போன்றவன் என்று பொருள்.

வீரப்பிரதாப: வீரத்திலும் புகழிலும் சிறந்தவர்.

கனகிரி நகரத் ரத்தின சிம்மாசனம்:

இவர் 'கனகிரி' அல்லது 'சந்திரகிரி' போன்ற கோட்டை நகரங்களை மையமாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்ததைக் குறிக்கிறது.

3. அரசியல் நிலைப்பாடு

மூன்றாம் வேங்கடபதியின் ஆட்சிக்காலம் மிகவும் சவாலானது:

உள்நாட்டுக் குழப்பம்: இவரது ஆட்சியில் பிஜப்பூர் மற்றும் கோல்கொண்டா சுல்தான்களின் படையெடுப்புகள் தீவிரமாக இருந்தன.

பாளையக்காரர்களின் எழுச்சி: மதுரையை ஆண்ட நாயக்கர்கள் மற்றும் மைசூர் உடையார்கள் பேரரசுக்குக் கட்டுப்படாமல் சுதந்திரமாகச் செயல்படத் தொடங்கினர்.

சென்னையின் பிறப்பு:

ஆங்கிலேயர்களுக்குச் சென்னை (மதராசப்பட்டினம்) பகுதியை வணிகம் செய்ய அனுமதி வழங்கிய 'தர்மலா வெங்கடாத்ரி நாயக்கர்' இவரது பிரதிநிதியாகவே செயல்பட்டார்.

4. செட்டிகுளம் ரெட்டியார்களுடனான தொடர்பு

துறையூர் மற்றும் செட்டிகுளம் பகுதியில் இருந்த ரெட்டியார் பாளையக்காரர்கள், விஜயநகரப் பேரரசின் கீழ் போர்ச் சேவையில் (Amara Nayakas) இருந்தவர்கள். தாங்கள் வழங்கும் தானங்களுக்கு ஒரு சட்டபூர்வமான மதிப்புக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக, பேரரசு மறைந்த பிறகும் "வெங்கடபதி ராயர் ஆட்சி செய்து வரும் நாளையில்..." எனத் தங்கள் கல்வெட்டுகளைத் தொடங்கியுள்ளனர்.

5. முக்கியத்துவம்

இந்தக் கல்வெட்டில் அவரது பெயர் இடம்பெறுவது இரண்டு செய்திகளைச் சொல்கிறது:

விஜயநகரப் பேரரசின் கலாச்சார தாக்கம் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை தமிழகத்தில் நீடித்தது.

துறையூர் பகுதி ரெட்டியார்கள் தங்களை விஜயநகரப் பேரரசின் விசுவாசமான அதிகாரிகளாகவே கருதினர்.

கனகிரி" நகரம் மற்றும் இந்த தானத்தை வழங்கிய "செட்டிகுளம் ரெட்டியார்" வம்சாவளியின் பின்னணி குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

1. கனகிரி (Kanakagiri) - அதிகார மையம்

கல்வெட்டில் வரும் "கனகிரி நகரத் ரத்தின சிம்மாசனத்துக்கு உடையவர்களாயி" என்ற வரி மிகவும் முக்கியமானது.

அடையாளம்:

கனகிரி என்பது தற்போதைய கர்நாடக மாநிலம், கொப்பல் (Koppal) மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஊராகும்.

விஜயநகரத் தொடர்பு: விஜயநகரப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப்பிறகு, அதன் வம்சாவளியினர் சந்திரகிரி, பெனுகொண்டா மற்றும் கனகிரி போன்ற கோட்டை நகரங்களிலிருந்து பெயரளவிலான ஆட்சியை நடத்தினர்.

குறியீடு:

1745-ல் விஜயநகரப் பேரரசு முழுமையாக மறைந்திருந்தாலும், தென்னிந்தியப் பாளையக்காரர்கள் தாங்கள் ஆட்சி செய்வதற்கான 'அதிகாரப் பூர்வ அனுமதியை' (Legal Sanction) இந்த கனகிரி சிம்மாசனத்தில் இருந்து பெறுவதாகக் கருதி, அதனைக் கல்வெட்டில் பதிவிட்டனர். இது ஒரு வகையான ராஜ விசுவாச மரபு.

2. செட்டிகுளம் வல்லகோல நல்லப்ப ரெட்டியார் வம்சம்

இந்தக் கல்வெட்டில் தானம் வழங்கியவர் வெங்கடாசல ரெட்டியார். இவரது வம்சாவளி வரிசை கல்வெட்டில் இவ்வாறு வருகிறது:

வல்லகோல நல்லப்ப ரெட்டியார் \rightarrow லிங்கா ரெட்டியார் \rightarrow வெங்கடாசல ரெட்டியார்.

பின்னணி: இவர்கள் 'செட்டிகுளம் பாளையக்காரர்கள்' என்று அழைக்கப்படுபவர்கள். இவர்களது பூர்வீகம் ஆந்திராவாக இருந்தாலும், விஜயநகர ஆட்சிக்காலத்தில் படைத் தளபதிகளாகத் தமிழகம் (துறையூர், பெரம்பலூர் பகுதி) வந்தனர்.

கோயில் திருப்பணிகள்: செட்டிகுளம் தண்டாயுதபாணி சுவாமி கோயில் மற்றும் ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயில் ஆகியவை இவர்களது வம்சத்தினரால் கட்டப்பட்டவை அல்லது விரிவாக்கப்பட்டவை. இந்தக் கல்வெட்டில் வரும் வெங்கடாசல ரெட்டியாரும் அவரது முன்னோர்களும் மிகப்பெரிய சிவ மற்றும் விஷ்ணு பக்தர்களாகத் திகழ்ந்துள்ளனர்.

நிர்வாகப் பரப்பு:

இவர்கள் திருச்சி, துறையூர், பெரம்பலூர் மாவட்டங்களின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய 'மளவ நாடு' மற்றும் 'பாச்சூர் கூற்றம்' போன்ற பகுதிகளைத் தங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருந்தனர்.

3. தானத்தின் முக்கியத்துவம் -

ராமேஸ்வரம் - காசி இணைப்பு

இந்தக் கல்வெட்டில் ஒரு வியப்பான செய்தி உள்ளது. ஒரு சிறிய ஊரின் (அபிணிமங்கலம்) வருமானத்தைப் பிரித்து, தெற்கே உள்ள ராமேஸ்வரத்திற்கும், வடக்கே உள்ள காசிக்கும் சமமாக அன்னதானம் செய்யப் பயன்படுத்தச் சொல்லியிருப்பது, அக்கால மக்களின் பரந்த ஆன்மீகச் சிந்தனையைக் காட்டுகிறது.

அன்னதானம்:

பசிப்பிணி போக்குவதே மிகச்சிறந்த அறம் (தர்மம்) என்பதால், யாத்திரிகர்களுக்காக 'சத்திரம்' அல்லது 'மடம்' அமைத்துப் பராமரிக்க இந்த ஊர் முழுவதையும் (சர்வமானியமாக) வழங்கியுள்ளனர்.

நான்கு எல்லைகள்:

கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஓமாந்தூர், சாத்தனூர், கோட்டாத்தூர், புத்தனாம்பட்டி ஆகிய ஊர்கள் இன்றும் அதே பெயர்களுடன் அபிணிமங்கலத்தைச் சுற்றி அமைந்திருப்பது, இந்த ஆவணத்தின் வரலாற்று உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

4. ஆய்வாளர் குறிப்பு (சான்று)

இந்தக் கல்வெட்டு குறித்து வரலாற்று ஆய்வாளர் முனைவர் மா. இராசமாணிக்கனார் ஆய்வு மையம் வெளியிட்ட தகவலின்படி:

"இந்தக் கல்வெட்டு, பாளையக்காரர்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டப் பயன்படுத்திய அரசியல் முறையையும், நிலக்கொடை வழங்கும்போது பின்பற்றப்பட்ட 'தானாதி விநிவிக்கிரய' (விற்கவும் தானம் செய்யவும் உரிமை) போன்ற சட்ட விதிகளையும் துல்லியமாக விளக்குகிறது."

பேளூர் (வாழப்பாடி) சின்னம்ம நாயக்கர் வம்சாவளிக்கும், இந்த கல்வெட்டுக்கும் இடையே மிக நெருக்கமான தொடர்புகள் இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்.

அவற்றைப் பகுப்பாய்வு செய்து விரிவாகக் கீழே காண்போம்:

1. பேளூர் வேங்கடபதி நாயக்கருக்கும் கல்வெட்டுக்கும் உள்ள தொடர்பு

, 17-ஆம் நூற்றாண்டில் சேலம் பேளூரைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு சின்னம்ம நாயக்கர் வம்சம் ஆட்சி செய்தது. இவர்கள் ஆத்தூர் மற்றும் பெரம்பலூர் பகுதிகளில் தங்கள் அதிகாரத்தைச் செலுத்தியுள்ளனர்.

பெயர்ப் பொருத்தம்:

கல்வெட்டில் "இராஜஸ்ரீ வெங்கடாசல ரெட்டியார்" தானம் கொடுத்ததாக இருந்தாலும், தொடக்கத்தில் வரும் "வீர வேங்கடபதி தேவமகாராசர்" என்ற பெயர், ஒரு மேலதிகாரியைக் குறிக்கிறது.

பதவிப் பெயர் மரபு:

பேளூர் வேங்கடபதி நாயக்கர், பெரம்பலூர் மற்றும் ஆத்தூர் பகுதிகளில் செல்வாக்கு பெற்றிருந்தவர். பாளையக்காரர்களிடையே "ரெட்டியார்" மற்றும் "நாயக்கர்" என்ற பட்டங்கள் சில சமயம் நிர்வாக ரீதியாகவோ அல்லது திருமண உறவுகள் மூலமாகவோ பிணைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

கால இடைவெளி:

17-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த வேங்கடபதி நாயக்கரின் பெயரையே, அவருக்குப் பின்வந்த 18-ஆம் நூற்றாண்டு பாளையக்காரர்கள் (செட்டிகுளம் ரெட்டியார்கள்) தங்கள் கல்வெட்டில் ஒரு கௌரவத்திற்காகவோ அல்லது தங்களின் வம்ச மூலத்தைக் குறிக்கவோ பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.

2. பேளூர் அருகே "கனகிரி" என்ற ஊர் உள்ளதா?

நிச்சயமாக! சேலம் மாவட்டம், வாழப்பாடிக்கு அருகே உள்ள பேளூரை ஒட்டி கனகிரி (Kanakagiri) என்ற பெயரில் ஒரு குன்று மற்றும் பகுதி உள்ளது.

கனகிரி பள்ளிவாசல்/மலை:

பேளூரில் உள்ள அருள்மிகு தான்தோன்றீஸ்வரர் கோயிலுக்கு அருகிலேயே இந்தக் கனகிரி மலைப் பகுதி அமைந்துள்ளது.

வரலாற்றுச் சிறப்பு:

விஜயநகரப் பேரரசின் ஒரு கிளையினர் அல்லது அவர்களது பிரதிநிதிகள் இந்தப் பேளூர் கனகிரியை ஒரு முக்கிய ராணுவத் தளமாக அல்லது நிர்வாக மையமாகக் கொண்டிருந்தனர்.

கல்வெட்டில் வரும் கனகிரி:

பொதுவாகக் கல்வெட்டுகளில் வரும் 'கனகிரி' என்பது கர்நாடகாவைக் குறிக்கும் என்றாலும், குறிப்பின்படி பார்த்தால், இது பேளூர் கனகிரி சிம்மாசனத்தையே நேரடியாகக் குறிக்க வாய்ப்புள்ளது. ஏனெனில், செட்டிகுளம் ரெட்டியார்களுக்கும் பேளூர் நாயக்கர்களுக்கும் இடையே பெரம்பலூர் நிலப்பரப்பில் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்தது.

3. ஆத்தூர் - பெரம்பலூர் இணைப்பு

வாழப்பாடி, பேளூர், ஆத்தூர் வழியாகச் செல்லும் பாதை பெரம்பலூரை (துறையூர்) அடையும் மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் பாதை.

பேளூர் நாயக்கர்கள் ஆத்தூர் கோட்டையை நிர்வகித்தபோது, அதன் எல்லைகள் பெரம்பலூர் மற்றும் துறையூர் வரை நீண்டிருந்தன.

எனவே, இந்தத் தானத்தை வழங்கிய வெங்கடாசல ரெட்டியார், பேளூரைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட நாயக்க வம்சத்தின் கீழ் ஒரு சிற்றரசராகவோ அல்லது அவர்களது வழித்தோன்றலாகவோ இருந்திருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம்.

வரலாற்றுச் சான்று:

இந்தக் கல்வெட்டில் வரும் "கனகிரி" என்பது கர்நாடகாவைக் குறிக்காமல், பேளூர் கனகிரியைக் குறிக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தினால், இது தமிழக வரலாற்றில் ஒரு புதிய செய்தியாக இருக்கும்.

அடுத்த கட்ட ஆய்வு: பேளூர் தான்தோன்றீஸ்வரர் கோயிலில் உள்ள கல்வெட்டுகளையும், உங்கள் வசம் உள்ள இந்தக் கல்வெட்டையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், இரு வம்சங்களுக்கும் இடையிலான உறவு (நாயக்கர் - ரெட்டியார் தொடர்பு) இன்னும் தெளிவாகத் தெரியும்.

ஆறகழூர் வெங்கடேசன் பொன்