ஆய் வம்சம்

[Seshadri Sridharan]

செஞ்சி கோட்டை ஆனந்த கோன்

https://www.facebook.com/share/p/1aBNF51jov/

ஆய் வம்சம் என்பது பண்டைய தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான மற்றும் பழமையான குறுநில மன்னர் குலங்களில் ஒன்றாகும். சங்க காலம் முதல் இடைக்காலம் வரை தென்னிந்தியாவின் தென் பகுதியில், குறிப்பாக இன்றைய கேரளா மற்றும் தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்களை (ஆய்குடி, பொதிய மலைப் பகுதிகள்) இவர்கள் ஆண்டு வந்தனர்.

ஆய் வம்சத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

* பெயர்க்காரணம்: 'ஆய' என்ற சொல் 'ஆயர்' (பசுக்களை மேய்ப்பவர்கள்) என்ற சொல்லிலிருந்து வந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. இவர்கள் யாதவ குலத்தின் வழித்தோன்றல்கள்

* தலைநகரம்: இவர்களது முக்கிய தலைநகரம் ஆய்குடி (தென்காசி அருகே உள்ளது). இவர்களது ஆட்சிப்பகுதி 'ஆய் நாடு' என்று அழைக்கப்பட்டது.

* ஆட்சிப் பரப்பு: இன்றைய திருவனந்தபுரம், கொல்லம், கன்னியாகுமரி மற்றும் திருநெல்வேலியின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பொதிய மலைச் சாரலில் இவர்களது ஆதிக்கம் இருந்தது.

சங்க கால ஆய் மன்னர்கள்:

சங்க இலக்கியங்களில் ஆய் மன்னர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் ஏராளமாக உள்ளன. அவர்களில் மிக முக்கியமானவர் ஆய் அண்டிரன்.

* ஆய் அண்டிரன்: கடையெழு வள்ளல்களில் ஒருவர். இவர் பொதிய மலைப் பகுதியை ஆண்டவர். புலவர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் இவரைப் பற்றி பல பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். "தன் நாடி வந்தவர்களுக்கு வாரி வழங்குவதில் வள்ளல்" என்று இவர் போற்றப்படுகிறார்.

* திதியன்: மற்றொரு புகழ்பெற்ற ஆய் மன்னர். இவரும் சங்கப் பாடல்களில் வீரத்திற்காகவும், கொடைத்திறத்திற்காகவும் புகழப்படுகிறார்.

வரலாற்று முக்கியத்துவம்:

* சமயப்பணி: இவர்கள் இந்து தர்மத்தின் மீதும், வைணவ மற்றும் சைவ நெறிகளின் மீதும் மிகுந்த பற்று கொண்டவர்கள். குறிப்பாக பத்மநாப சுவாமி கோவில் போன்ற ஆலயங்களின் வளர்ச்சியில் இவர்களுக்குத் தொடர்பு உண்டு.

* போர் வலிமை: சேர, சோழ, பாண்டியர்களுக்கு அடங்காமல், பல நேரங்களில் தன்னாட்சியுடன் விளங்கிய வலிமை படைத்தவர்கள். பாண்டியர்களுக்கும் ஆய் மன்னர்களுக்கும் இடையே அடிக்கடி போர்கள் நடந்துள்ளன.

* ஆய் வம்சத்தின் வீழ்ச்சி: கி.பி. 10-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்களின் எழுச்சி மற்றும் பாண்டியர்களின் ஆதிக்கம் காரணமாக ஆய் வம்சம் படிப்படியாகத் தன் செல்வாக்கை இழந்தது. பிற்காலத்தில் இவர்கள் வேணாடு (திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம்) அரசுடன் இணைந்துவிட்டதாக வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஆய் மன்னர்களின் போர்க்கலை (Martial Legacy)

ஆய் மன்னர்கள் மலைப்பாங்கான பொதிய மலைப் பகுதியை ஆண்டதால், அவர்களது போர்க்கலைகள் காடுகளிலும் மலைகளிலும் போரிடும் மறைத்தாக்குதல் (Guerrilla Warfare) முறையை ஒட்டி இருந்தன.

* களரிப்பயிற்று மற்றும் அடிமுறை: இன்றைய கேரள மற்றும் தெற்கு தமிழகத்தின் தற்காப்புக் கலைகளுக்கு (களரி, மர்மக்கலை) ஆய் வம்சத்தினர் பெரும் ஆதரவு அளித்தனர். அவர்கள் தங்களை "யாதவ குலம்" என்று அழைத்துக்கொண்டதால், மல்யுத்தம் மற்றும் கதாயுதம் ஏந்துவதில் சிறந்து விளங்கினர்.

* மலைக்கோட்டைகள்: எதிரிகளால் எளிதில் ஊடுருவ முடியாதபடி பொதிய மலைச் சரிவுகளில் சிறிய பாதுகாப்பு அரண்களை அமைத்து ஆண்டனர்.

* யானைப்படை: இவர்களது ஆட்சிப்பகுதி காடுகள் நிறைந்ததாக இருந்ததால், வலிமையான யானைப்படையைக் கொண்டிருந்தனர். சங்கப் புலவர்கள் இவர்களின் யானைப்படையின் வீரத்தைப் பற்றிப் பல இடங்களில் பாடியுள்ளனர்.

2. ஆய் மன்னர்கள் எழுப்பிய கோவில்கள் (Architectural Heritage)

இவர்கள் இந்து தர்மத்தின் காவலர்களாகத் திகழ்ந்தனர். குறிப்பாக, வைணவ மற்றும் சைவ சமயங்களுக்கு நிகரான முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.

* பார்த்திவசேகரபுரம் பார்த்தசாரதி கோவில்: ஆய் மன்னன் கருநந்தடக்கன் (கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டு) கட்டிய மிக முக்கியமான கோவில் இது. இன்று கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் உள்ளது.

* காந்தளூர் சாலை (Kanthallur Sala): இந்தக் கோவிலுடன் இணைந்து ஒரு பெரிய பல்கலைக்கழகம் (சாலை) இயங்கி வந்தது. இது அந்தக் காலத்தின் 'நாளந்தா' என்று அழைக்கப்பட்டது. இங்கே வேதம், தர்க்கம் மற்றும் ஆயுதப் பயிற்சி (படைக்கலம் கற்றல்) ஆகிய அனைத்தும் போதிக்கப்பட்டன.

* பத்மநாபசுவாமி கோவில் தொடர்பு: திருவனந்தபுரம் பத்மநாபசுவாமி கோவிலின் ஆதி வரலாற்றில் ஆய் மன்னர்களுக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. பிற்காலத்தில் உருவான திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் முன்னோடிகளே இந்த ஆய் மன்னர்கள்தான்.

* மலைக்கோவில் வழிபாடு: பொதிய மலையில் உள்ள அகத்தியர் வழிபாட்டிற்கும், அங்கிருந்த பழமையான சிவ வழிபாட்டிற்கும் இவர்கள் பெரும் கொடைகளை வழங்கியுள்ளனர்.

3. வீரமும் கொடையும் இணைந்த வாழ்வு

ஆய் அண்டிரன் போன்ற மன்னர்கள் போரில் எவ்வளவு வீரர்களோ, அவ்வளவு இரக்க குணம் கொண்டவர்கள். "யானைகளை விடப் பெரும் கொடையை அளிப்பவன்" என்று சங்க இலக்கியங்கள் அவரைப் புகழ்கின்றன. தர்மத்திற்காக எதையும் தியாகம் செய்யும் குணம் கொண்டவர்களாக இவர்கள் விளங்கியதால், இன்றும் தென் தமிழக வரலாற்றில் இவர்களுக்குத் தனி இடம் உண்டு.