செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டு சொல்லும் உண்மைகள்

[Seshadri Sridharan]

செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டு சொல்லும் உண்மைகள்

சேலம் மாவட்டம் வாழப்பாடி வட்டம் பேளூர் அருகே செக்கடிப்பட்டி என்ற ஊரில் பதிவு செய்யப்பட்ட கல்வெட்டு இது.

16 ஆம் நூற்றாண்டில் பேளூரை தலைநகராக கொண்டு ஆட்சி செய்த சின்னம்ம நாயக்கன் எனப்படும் சின்னபூபாலர், அவர் மகன்கள் கால கல்வெட்டு.

இந்த கல்வெட்டின் மூலம் பல அரிய உண்மைகளை நாம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இந்தக் கல்வெட்டு சேலம் மாவட்டம், ஆத்தூர் வட்டம் (தற்போது வாழப்பாடி பகுதி), செக்கடிப்பட்டி என்ற ஊரில் பெருமாள் ரெட்டியார் தோட்டத்தில் உள்ள ஒரு கல்லில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இது கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது.

வரலாற்று ரீதியாக, இது விஜயநகரப் பேரரசு மற்றும் திருமலை நாயக்கர் காலத்தில், சேலம் பகுதியை ஆண்ட பாளையக்காரரான சின்னம நாயக்கரின் (சின்னபூபாலர்) புதல்வர்கள் ஆற்றிய மக்கள் நலப்பணிகளை விவரிக்கிறது.

கல்வெட்டு வாசகங்கள் (வரி வாரியாக)

1. நரலோக கண்டன் சேலம் லக்ஷ்மண நாயக்கர் தன்மம்

2. சொக்கர் மீநாக்ஷியம்மை

3. திருத்தேர் வடம் பண்ணிவித்த கெங்கையாடி

4. திருவந்தலப் பண்டாரத்துக்கு லக்ஷ்ம சமுத்-

5. திரத்தில் நஞ்செய் இருபத்துநாலடிக்

6. கோலால் குழி நூறும் சறுவமானியமாகத்

7. தாபித்தவர் நரலோக கண்டன் சேரசோழ

8. பாண்டிய வல்லாளராய மனோபயங்கரன்

9. மதுரா... ராணயத்தாபனாசா-

10. ரியன் கங்குவாடன் அ.. கென்.. புயாளர்

11. கண்டன் செவடுந்தவம்மிசாதே

12. சந்திரோதயன் சேலம் சின்னபூபாலர்

13. குமாரர்கள் பெத்தண நாயக்கர்

14. திருமலை நாயக்கர் ராமனும்

15. லக்ஷ்மணனும் இரட்டைப்பிள்ளை

16. வேங்கடப்ப நாயக்கர் சின்னப்ப நாயக்கர்

17. ஆக ஆறுபேர் அதிலே லக்ஷ்மண நாயக்கர்

18. வேங்கடப்ப நாயக்கர் சின்னப்ப நாயக்கர்

19. இவர்கள் மூணுபேரும் ராச்சியம்

20. பாரம் பண்ணுகிற ராச்சியம் சேலம்

21. திருமணிமுத்தாறு சேருமாமலை

22. புதுக்கோட்டை முகநாடு வட கரை

23. மேற்சேரி வெள்ளாறை தென்கரைக்

24. கோட்டை வாரிரத்தம் வெளியூர்

25. க.... லைக்கு ... ன... சேலம் கச்-

26. சிப் பெருமாள்பாளையம் உலகிய

27. நல்லூர் குகையூர் வெண்பாங்கை

28. வாலகண்டபுரம் பச்சைமலை

29. ஆத்திநாடு கொல்லிமலை

30. ... லி குறும்பூர்... னந்தம்

31. இ... புரம் பாதுகாவலும் உத்தம

32. சோழபுரம் முடுதுறை முதலான

33. ராச்சியம் பாரம் பண்ணுகிறபோது

34. சங்கிரம பூதானமும் அட்டமி அன்ன

35. தானமும் நடந்துவரும்போது

36. அனந்தகிரி கல்கோட்டையும் இட்டு

37. தம்பரியாரான வேங்கடப்ப நாயக்க-

38. வரைக் கோட்டைக்கு வெச்ச

39. லக்ஷ்மண நாயக்கர் வெளியூரிலே

40. பண்ணி (பன்றி) வேட்டை யாடுகையிலே

41. ஆற்றரக்கால் தண்ணீர் வரவு

42. கண்டு இந்த நாடு சாமை

43. விளையிற காடெல்லாம் சம்பா

44. விளைய வேணுமென்று கட்டினது

45. சின்னப்ப சமுத்திரம் ஏற்றச் சமுத்திரம்

46. ராமசமுத்திரம் லக்ஷ்மண சமுத்திரம்

47. குறிச்சிக்கு மேற்கே அணைகட்டி

48. பகல் இருபதும் இரவு பத்தும் ஆக

49. முப்பது நாழிகையிலே வெளியூர்

50. அரண்மனை வாசலிலே தண்ணீர்

51. யழைத்தார் ராம சமுத்திரமென்று

52. பேரிட்டு பின்னையுஞ் அநேக

53. அணையும் தடாக கூபங்களும்

54. உண்டு பண்ணி .......

கல்வெட்டு விளக்கவுரை

நிர்வாகமும் ஆட்சியாளர்களும்:

இக்கல்வெட்டு சேலம் பாளையக்காரர் சின்னம நாயக்கரின் (சின்னபூபாலர்) ஆறு புதல்வர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. அவர்கள்:

1. பெத்தண நாயக்கர்

2. திருமலை நாயக்கர்

3. ராமன்

4. லக்ஷ்மணன்

5. வேங்கடப்ப நாயக்கர்

6. சின்னப்ப நாயக்கர்

இதில் லக்ஷ்மண நாயக்கர், வேங்கடப்ப நாயக்கர், சின்னப்ப நாயக்கர் ஆகிய மூவரும் சேலம் மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளை (திருமணிமுத்தாறு, சேர்வராயன் மலை, கொல்லிமலை, பச்சைமலை உள்ளிட்ட பகுதிகள்) ஆட்சி செய்தபோது இத்தர்ம காரியங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

வேளாண்மைப் பணிகள் (நீர்ப்பாசனம்):

இந்தக் கல்வெட்டின் மிக முக்கியமான பகுதி இவர்களின் நீர்ப்பாசனப் பணியாகும். லக்ஷ்மண நாயக்கர் வெளியூர் (வாழப்பாடி அருகே உள்ள பேளூர் ) பகுதியில் பன்றி வேட்டையாடச் சென்றபோது, அங்கு நிவா ஆற்று நீரின் வரத்தைக் கண்டுள்ளார். "சாமை விளையும் காடுகளை எல்லாம் சம்பா நெல் விளையும் நிலங்களாக மாற்ற வேண்டும்" என்ற நோக்கத்தில் பல ஏரிகளையும் அணைகளையும் வெட்டியுள்ளார்.

அவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட ஏரிகள் (சமுத்திரங்கள்):

• சின்னப்ப சமுத்திரம்

• ஏற்றச் சமுத்திரம்

• ராம சமுத்திரம்

• லக்ஷ்மண சமுத்திரம்

பொறியியல் சாதனை:

குறிச்சிக்கு மேற்கே அணைகட்டி, மிகக் குறுகிய காலத்தில் (பகல் 20 நாழிகை, இரவு 10 நாழிகை என மொத்தம் 30 நாழிகைக்குள் - அதாவது சுமார் 12 மணி நேரத்தில்) வெளியூர் அரண்மனை வாயில் வரை தண்ணீரை வரவழைத்து சாதனை படைத்துள்ளனர்.

சமயப் பணிகள்:

மதுரை மீனாட்சி - சொக்கநாதர் வழிபாட்டிற்காகவும், பேளூர் பெருமாள் கோவில் பணிகளுக்காகவும் நிலங்கள் தானமாக வழங்கப்பட்டுள்ளன. லக்ஷ்மண நாயக்கர் தனது தந்தையின் பெயரால் பேளூர் கோவிலுக்கு எதிரே 'சின்னம நாயக்கர் மடம்' ஒன்றை நிறுவியதையும் இக்கல்வெட்டு உறுதிப்படுத்துகிறது.இந்த மடம் இப்போது அந்த பகுதியில் காணப்படவில்லை.

1. கல்வெட்டை வெட்டி தானம் செய்தது யார்?

ஆமாம், இந்தக் கல்வெட்டின்படி தர்ம காரியங்களைச் செய்தவர் சேலம் லக்ஷ்மண நாயக்கர் ஆவார்.

கல்வெட்டின் முதல் வரியே "நரலோக கண்டன் சேலம் லக்ஷ்மண நாயக்கர் தன்மம்" என்று மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது. இவர் சேலம் பாளையக்காரரான சின்னம நாயக்கரின் புதல்வர் ஆவார்.

2. "நரலோக கண்டன்" - பட்டப் பெயரின் பொருள்

"நரலோக கண்டன்" என்பது லக்ஷ்மண நாயக்கரின் மிக முக்கியமான பட்டப் பெயராகும்.

• பொருள்: 'நரலோகம்' என்றால் மனிதர்கள் வாழும் இவ்வுலகம், 'கண்டன்' என்றால் வெல்பவன் அல்லது தலைவன் என்று பொருள். அதாவது, "இவ்வுலகில் வாழும் மனிதர்களுள் சிறந்தவன்" அல்லது "வீரர்களில் தலைசிறந்தவன்" என்பது இதன் கருத்தாகும்.

• இது அக்கால மன்னர்களும் பாளையக்காரர்களும் தங்கள் வீரத்தைப் பறைசாற்றிக்கொள்ளப் பயன்படுத்திய விருதுப் பெயராகும்.

3. திருத்தேருக்கு வடம் செய்து கொடுத்தது யார்?

கல்வெட்டின் 2 மற்றும் 3-ஆம் வரிகள் இதைப் பற்றிச் சொல்கின்றன:

"சொக்கர் மீநாக்ஷியம்மை திருத்தேர் வடம் பண்ணிவித்த கெங்கையாடி..."

மதுரை சொக்கநாதர் - மீனாட்சி அம்மன் கோவில் திருத்தேருக்கு வடம் (தேர் இழுக்கும் கயிறு) செய்து கொடுத்தது கெங்கையாடி திருவநந்தபண்டாரம் என்பவர் ஆவார். லக்ஷ்மண நாயக்கரின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்த அல்லது அவருக்கு நெருக்கமான ஒரு அதிகாரியாக இவர் இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது.

4. 24 அடிக் கோல் – விளக்கம்

கல்வெட்டில் "இருபத்து நாலடிக் கோலால் குழி நூறும்" என்று நிலத்தை அளக்கும் முறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது அக்கால நில அளவீட்டு முறையை விளக்குகிறது:

• அளவுகோல்: அக்காலத்தில் நிலத்தை அளக்க ஒரு குறிப்பிட்ட நீளம் கொண்ட மரக்கோல்கள் அல்லது இரும்புக்கோல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இங்கு 24 அடி நீளம் கொண்ட கோல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. (இன்று நாம் பயன்படுத்தும் ஒரு அடி என்பது சுமார் 12 அங்குலம். ஆனால் அக்கால 'அடி' என்பது காலடி அளவை அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட நீளத்தைக் குறிக்கும்).

• குழி: 24 அடி நீளமும் 24 அடி அகலமும் கொண்ட ஒரு சதுரப் பரப்பு (Square) ஒரு 'குழி' என அழைக்கப்பட்டது.

• தானம்: இதுபோல 100 குழிகள் கொண்ட நஞ்செய் நிலத்தை 'சறுவமானியமாக' (வரியற்ற நிலமாக) தானம் வழங்கியுள்ளனர்.

கூடுதல் தகவல்:

ஆத்தூருக்கு அருகே இன்றும் லட்சுமணசமுத்திரம் என்ற ஊர் இருப்பதும், லட்சுமண சமுத்திரம் என்ற ஏரி இருப்பதும் இக்கல்வெட்டுச் செய்தியை உறுதிப்படுத்தும் வரலாற்றுச் சான்றாகும். லட்சுமண நாயக்கர் வெட்டிய ஏரியால் அந்த ஊருக்கு இப்பெயர் வந்துள்ளது. அங்கு ஏரிக்கரையில் ஒரு செல்லியம்மன் கோயில் உள்ளது. அந்தப்பெயரால் இப்போது செல்லியம்பாளையம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

அக்கால கல்வெட்டுகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட "அடி" என்பது இன்றைய நவீன அளவீட்டு முறையிலிருந்து (Standard Foot) சற்றே மாறுபடலாம் என்றாலும், பொதுவான கணக்கீட்டின்படி:

1 அடி = 0.3048 மீட்டர்

இதன்படி கணக்கிட்டால்:

24 அடி = 7.3152 மீட்டர்

கல்வெட்டு காலத்து அளவீடு:

வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்படும் "கோல்" என்பது அந்தந்தப் பகுதிகளில் புழக்கத்தில் இருந்த ஒரு நீளமான அளவுகோலாகும்.

• பெரும்பாலும் ஒரு மனிதனின் சராசரி காலடி அளவை வைத்தோ அல்லது முழங்கை அளவை வைத்தோ இந்த 'அடி' கணக்கிடப்பட்டது.

• 24 அடிக் கோல் என்பது ஏறத்தாழ 7.3 மீட்டர் நீளம் கொண்ட ஒரு நீண்ட அளவுகோலாகும்.

• இந்த நீளத்தைக் கொண்ட ஒரு சதுரப் பரப்பு (7.3 மீ \times 7.3 மீ) ஒரு 'குழி' என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

, 24 அடிக் கோல் முறையைப் பயன்படுத்தி அந்தக் கல்வெட்டில் சொல்லப்பட்டுள்ள நிலத்தின் பரப்பளவைக் கணக்கிடுவோம்.

நில அளவை கணக்கீடு:

ஒரு 'குழி' என்பது அந்த 24 அடி கோலால் அளக்கப்படும் ஒரு சதுரப் பரப்பாகும்.

• ஒரு கோலின் நீளம்: 24 அடி (சுமார் 7.31 மீட்டர்)

• ஒரு குழியின் பரப்பளவு: 24 அடி \times 24 அடி = 576 சதுர அடி

• கல்வெட்டில் தானம் அளிக்கப்பட்ட நிலம்: 100 குழிகள்

• மொத்தப் பரப்பளவு: 100 \times 576 = 57,600 சதுர அடி

•

இன்றைய அளவீட்டுடன் ஒப்பீடு:

இன்றைய நில அளவை முறையான 'ஏக்கர்' மற்றும் 'சென்ட்' கணக்கில் பார்த்தால்:

1. சென்ட் கணக்கில்: ஒரு சென்ட் என்பது 435.6 சதுர அடி. எனவே, 57,600 சதுர அடி என்பது சுமார் 132 சென்ட் (அதாவது 1.32 ஏக்கர்).

2. ஏக்கர் கணக்கில்: 100 குழிகள் என்பது சுமார் 1 ஏக்கர் 32 சென்ட் நிலமாகும்.

கூடுதல் குறிப்பு:

கல்வெட்டில் "சறுவமானியமாகத் தாபித்தவர்" என்று வருவதால், இந்த 1.32 ஏக்கர் நஞ்செய் நிலத்திற்கும் அந்தப் பயிர் விளைச்சலுக்கும் அந்தப் பண்டாரத்தினர் (கோவில் நிர்வாகத்தினர்) அரசுக்கு எந்த வரியும் செலுத்தத் தேவையில்லை.

அந்த நிலத்தில் விளையும் வருமானம் முழுவதையும் அவர்கள் சொக்கர் - மீனாட்சி அம்மன் வழிபாட்டிற்கும், திருத்தேர் பராமரிப்பிற்கும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பது இதன் பொருளாகும்.

இந்தக் கல்வெட்டு வரிகள் மதுரை நாயக்கர்களின் பொதுவான மெய்கீர்த்தியாக இல்லாமல், சேலம் பகுதியை ஆண்ட சின்னபூபாலர் (சின்னம நாயக்கர்) மற்றும் அவரது முன்னோர்களின் சிறப்புகளைப் பறைசாற்றும் நேரடி மெய்கீர்த்தியாகவே அமைகிறது.

பொதுவாக ஒரு சிற்றரசர் அல்லது பாளையக்காரர் வலிமை பெற்று விளங்கும் போது, பேரரசர்களின் பெயருக்கு இணையாகத் தமக்கெனத் தனித்துவமான விருதுப் பெயர்களைச் சூட்டிக்கொள்வது மரபு. இதில் வரும் பட்டங்கள் அனைத்தும் அவரது வீரத்தையும், கொடையையும், அரசியல் செல்வாக்கையும் காட்டுகின்றன.

மெய்கீர்த்தி விளக்கம்:

1. நரலோக கண்டன் (வரி 7):

இதன் பொருள் "மனித உலகைத் தாங்குபவன்" அல்லது "வீரர்களுள் தலைசிறந்தவன்". இது அவரது வீரத்தைப் போற்றும் முதன்மையான பட்டம்.

2. சேர சோழ பாண்டிய வல்லாளராய மனோபயங்கரன் (வரி 7 & 8):

இது மிக முக்கியமான வரி. சேர, சோழ, பாண்டிய ஆகிய மூவேந்தர்களுக்கும், வல்லாள தேவன் (ஹொய்சாள மன்னன்) போன்ற வலிமைமிக்க அரசர்களுக்கும் "மனதில் நடுக்கத்தை (பயங்கரத்தை) உண்டாக்குபவன்" என்று பொருள்.

• குறிப்பு: இது அவர் மூவேந்தர்களை வென்றார் என்பதை விட, அத்தகைய வலிமை படைத்தவர்களுக்கு இணையான பராக்கிரமம் கொண்டவர் என்பதைக் குறிக்கும் 'விருது' ஆகும்.

3. மதுரா... ராணயத்தாபனாசாரியன் (வரி 9):

"மதுராபுர ஸ்தாபனாசாரியன்" என்பது இதன் முழு வடிவமாக இருந்திருக்கலாம். "மதுரை அரசு நிலைபெறச் செய்த ஆசான்" என்று பொருள். இது மதுரை நாயக்கர்களுடன் இவர்களுக்கு இருந்த நெருக்கமான அரசியல் உறவையும், அவர்களுக்கு இவர்கள் செய்த உதவிகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

4. கங்குவாடன்... கண்டன் (வரி 10 & 11):

கங்குவாடி (கங்கப்பாடி - இன்றைய மைசூர்/கர்நாடக எல்லைப் பகுதி) மன்னர்களை வென்றவர் அல்லது அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தியவர் என்பதைக் குறிக்கிறது.

5. சந்திரோதயன் (வரி 12):

நிலவின் உதயத்தைப் போன்ற குளிர்ச்சியான ஆட்சியைக் கொடுப்பவர் அல்லது சந்திர வம்சத்தைச் சார்ந்தவர் என்பதைக் குறிக்கும் சிறப்புப் பெயர்.

6. சேலம் சின்னபூபாலர் (வரி 12):

'பூபாலர்' என்றால் 'பூமியைப் காப்பவர்' (அரசன்) என்று பொருள். 'சின்னம நாயக்கர்' என்ற பெயர் கல்வெட்டுத் தமிழில் 'சின்னபூபாலர்' எனச் சிறப்பாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

வரலாற்று முக்கியத்துவம்:

இந்த மெய்கீர்த்தி, சின்னபூபாலர் வெறும் பாளையக்காரராக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு குறுநில மன்னருக்குரிய அத்தனை தகுதிகளோடும், தனித்துவமான கௌரவத்தோடும் ஆட்சி செய்துள்ளார் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. குறிப்பாக "சேர சோழ பாண்டிய" போன்ற பட்டங்களை ஒரு பாளையக்காரர் பயன்படுத்துவது, அவர் அந்தப் பிராந்தியத்தில் (மகதை மண்டலம் மற்றும் சேலம் பகுதி) எவ்வளவு செல்வாக்குடன் இருந்தார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

இந்தக் கல்வெட்டு வரிகள் சின்னபூபாலரின் (சின்னம நாயக்கர்) நிர்வாகப் பிரிவினையை மிகத் தெளிவாக விளக்குகின்றன. ஆறு புதல்வர்களில் லக்ஷ்மண நாயக்கர், வேங்கடப்ப நாயக்கர், சின்னப்ப நாயக்கர் ஆகிய மூவரும் இணைந்து ஆட்சி செய்த பகுதிகளின் பட்டியல், அன்றைய சேலம் பிராந்தியத்தின் புவியியல் எல்லைகளை நமக்குக் காட்டுகிறது.

இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஊர்கள் மற்றும் பகுதிகளின் விரிவான விவரங்கள்

ஆட்சிப் பகுதிகள் மற்றும் எல்லைகள்:

1. இயற்கை எல்லைகள் மற்றும் மலைப்பகுதிகள்:

• திருமணிமுத்தாறு: சேலம் நகரின் ஊடே பாயும் ஆறு. இந்த ஆற்றின் கரையோரப் பகுதிகள் இவர்களின் நேரடி நிர்வாகத்தில் இருந்துள்ளன.

• சேருமாமலை: இது இன்றைய சேர்வராயன் மலையைக் (Yercaud hills) குறிக்கிறது.

• பச்சைமலை & கொல்லிமலை: ஆத்தூர் மற்றும் நாமக்கல் எல்லைகளில் உள்ள இந்த முக்கிய மலைத்தொடர்களும் இவர்களின் 'ராச்சிய' எல்லைக்குள் அடங்கும்.

2. முக்கிய ஊர்கள் மற்றும் நாடுகள்:

• புதுக்கோட்டை & முகநாடு: இவை ஆத்தூர் மற்றும் வாழப்பாடிக்கு இடைப்பட்ட பகுதிகளில் இருந்த பழைய நிர்வாகப் பிரிவுகள்.

• வட கரை & தென்கரை: ஆற்றின் வடபகுதி மற்றும் தென்பகுதி நிலங்களைக் குறிக்கிறது (பெரும்பாலும் வசிஷ்ட நதி அல்லது திருமணிமுத்தாறு).தென்கரை கோட்டை போன்ற பகுதிகள்

• மேற்சேரி (மேச்சேரி): மேட்டூர் அருகே உள்ள மேச்சேரி பகுதி வரை இவர்களின் அதிகாரம் பரவியிருந்ததைக் காட்டுகிறது.

• வெள்ளார்: இன்றைய 'வெள்ளார்

• மேச்சேரி அருகே உள்ள ஊர். இது ஒரு வணிக பகுதியாக விளங்கிய ஊர்.

• வெளியூர்: இக்கல்வெட்டு கிடைத்துள்ள செக்கடிப்பட்டிக்கு அருகிலுள்ள பேளூர். இங்கிருந்தே லக்ஷ்மண நாயக்கர் நீர்ப்பாசனப் பணிகளை முடுக்கிவிட்டார்.

• பெருமாள்பாளையம் & உலகியநல்லூர்: கள்ளக்குறிச்சி வட்டத்தில் இன்றும் இதே பெயரில் ஊர்கள் உள்ளன.கல்லக்குறிச்சி,சின்னசேலம்,ராசிபுரம்,கச்சிராப்பாளையம் போன்ற ஊர்களும் இவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

• குகையூர்: கள்ளக்குறிச்சி எல்லை வரை (வேப்பந்தட்டை பகுதி) இவர்களின் எல்லை நீண்டுள்ளது.

•

• ஆத்திநாடு: இது இன்றைய ஆத்தூர் (Aathur) நகரைக் குறிக்கும் பழைய பெயர்.

ஆத்தி நாடு என்பது சேலம் மாவட்டம், கெங்கவள்ளி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கிராம ஊராட்சியாகும். இது குறிப்பாக தோனூர் போன்ற பழங்குடியின மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. மேலும், இப்பகுதி கனிமவளப் பகுதியாகவும், சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடமாகவும் அறியப்படுகிறது

3. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்கள்:

• வாலிகண்டாபுரனம்:

• இது பெரம்பலூர் அருகே உள்ள வாலிகண்டபுரம். ஒரு காலத்தில் மிக முக்கியமான வணிக மற்றும் ராணுவத் தளம். இது வரை இவர்களின் பாதுகாப்புப் பணி (பாதுகாவல்) நீண்டுள்ளது.

• உத்தமசோழபுரம்: சேலம் அருகே உள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சிவன் கோவில் உள்ள ஊர்.

• முடுதுறை: இதுவும் நிவா அல்லது அதன் கிளை ஆறுகளின் கரையில் உள்ள ஒரு முக்கியத் துறையைக் குறிக்கிறது.

•

நிர்வாக முறை - "ராச்சியம் பாரம் பண்ணுதல்"

"ராச்சியம் பாரம் பண்ணுகிற" என்ற சொல், அவர்கள் வெறும் நில உரிமையாளர்களாக மட்டும் இல்லாமல், அந்தப் பகுதியின் முழுமையான வரி வசூல், பாதுகாப்பு (பாதுகாவல்), மற்றும் நீதி நிர்வாகத்தைச் செய்ததைக் குறிக்கிறது.

• இதில் லக்ஷ்மணன், வேங்கடப்பன், சின்னப்பன் ஆகிய மூவரும் ஒரு குழுவாகச் செயல்பட்டுள்ளனர்.

• குறிப்பாக, வெளியூர்(பேளூர்) அரண்மனையை மையமாகக் கொண்டு இவர்கள் செயல்பட்டது கல்வெட்டின் அடுத்தடுத்த வரிகள் மூலம் (அரண்மனை வாசலிலே தண்ணீர் வரவழைத்தது) உறுதியாகிறது.

இந்தக் கல்வெட்டு வரிகள் சின்னபூபாலரின் (சின்னம நாயக்கர்) நிர்வாகப் பிரிவினையை மிகத் தெளிவாக விளக்குகின்றன. ஆறு புதல்வர்களில் லக்ஷ்மண நாயக்கர், வேங்கடப்ப நாயக்கர், சின்னப்ப நாயக்கர் ஆகிய மூவரும் இணைந்து ஆட்சி செய்த பகுதிகளின் பட்டியல், அன்றைய சேலம் பிராந்தியத்தின் புவியியல் எல்லைகளை நமக்குக் காட்டுகிறது.

கல்வெட்டின் 39-ஆம் வரியில் வரும் வெளியூர் என்பது இக்கால பேளூர் தான் என்பதையும், வெள்ளாறை என்பது மேச்சேரி அருகே இருந்த பழைய வணிகப் பெருவழியில் அமைந்த ஊர் என்பதையும் வைத்துப் பார்க்கும்போது, இந்தப் பாளையக்காரர்களின் அதிகாரம் சேலத்தின் கிழக்கு முதல் மேற்கு எல்லை வரை பரவியிருந்தது தெளிவாகிறது.

சின்னபூபாலரின் மற்ற மூன்று மகன்களான பெத்தண நாயக்கர், திருமலை நாயக்கர், மற்றும் ராமன் ஆகியோரின் ஆட்சிப் பகுதிகள் குறித்து இந்தக் கல்வெட்டில் தனிப்பட்ட பட்டியல் இல்லை. இருப்பினும், கல்வெட்டின் அமைப்பு மற்றும் வரலாற்றுச் சூழலை வைத்துப் பின்வருமாறு அறியலாம்:

மற்ற 3 மகன்களின் ஆட்சிப் பகுதி குறித்த ஆய்வு:

1. அதிகாரப் பகிர்வு (Joint Administration):

இந்தக் கல்வெட்டில் ஆறு மகன்களின் பெயரையும் குறிப்பிட்டுவிட்டு, பிறகு "அதிலே லக்ஷ்மண நாயக்கர், வேங்கடப்ப நாயக்கர், சின்னப்ப நாயக்கர் இவர்கள் மூணுபேரும் ராச்சியம் பாரம் பண்ணுகிற..." என்று வருவதால், குறிப்பிட்ட இந்தப் பகுதிகள் (சேலம், மேச்சேரி, ஆத்தூர், கொல்லிமலை போன்றவை) இந்த இளைய மூன்று சகோதரர்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தன என்று பொருள்.

2. மூத்த மகன்களின் பொறுப்பு:

வழக்கமாக பாளையக்காரர் ஆட்சியில் மூத்த மகன்கள் (பெத்தண நாயக்கர் மற்றும் திருமலை நாயக்கர்) தந்தையுடன் இணைந்து தலைநகரில் (சேலம் அல்லது ஆத்தூர் கோட்டையில்) இருந்து ஒட்டுமொத்தப் பாளையத்தின் மைய அதிகாரத்தைக் கவனித்துக் கொள்வார்கள்.

• இளையவர்கள் தங்களுக்குள் ராச்சியத்தைப் பிரித்துக்கொண்டு வெவ்வேறு திசைகளில் உள்ள எல்லைப் பகுதிகளை (உதாரணமாக: வாலிகண்டாபுரம் பாதுகாப்பு, கொல்லிமலை நிர்வாகம்) கவனிப்பது அக்கால மரபு.

3. திருமலை நாயக்கரின் பெயர்:

சின்னபூபாலரின் மகன்களில் ஒருவருக்கு திருமலை நாயக்கர் என்று பெயர் இருப்பது, மதுரை மன்னர் திருமலை நாயக்கர் மீது இவர்கள் கொண்டிருந்த மதிப்பைக் காட்டுகிறது. இந்தப் பெயருடைய மகன், பெரும்பாலும் மதுரை நாயக்கர் அரசவைக்கும் சேலம் பாளையத்திற்கும் இடையிலான தூதரக உறவுகளை அல்லது ராணுவ ரீதியான தொடர்புகளைக் கவனித்திருக்க வாய்ப்புண்டு.

கல்வெட்டில் விடுபட்ட அல்லது சிதைந்த பகுதிகள்:

கல்வெட்டின் 30 மற்றும் 31-ஆம் வரிகளில் சில பகுதிகள் சிதைந்துள்ளன:

"... லி குறும்பூர்... னந்தம் இ... புரம் பாதுகாவலும்..."

இந்த இடங்களில் விடுபட்ட ஊர்கள் பெத்தண நாயக்கர் அல்லது ராமன் ஆகியோரின் நேரடிப் பொறுப்பில் இருந்த பகுதிகளாக இருக்கலாம். குறிப்பாக 'பாதுகாவல்' என்ற சொல் வருவதால், இவர்கள் எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் கோட்டைப் பராமரிப்புப் பணிகளில் (உதாரணமாக ஆத்தூர் கோட்டை அல்லது அனந்தகிரி கோட்டை) அமர்த்தப்பட்டிருக்கலாம்.

தொகுப்பு:

இந்தக் கல்வெட்டு லக்ஷ்மண நாயக்கர் செய்த ஏரிப் பாசனத் தர்மத்தைப் பதிவு செய்ய உருவானதால், அவர் மற்றும் அவருடன் இணைந்து செயல்பட்ட இரு தம்பியரின் ஆட்சிப் பகுதிகளுக்கு இதில் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

கல்லாநத்தம் (ஆத்தூர் அருகே) மற்றும் இராசிபுரம் (அன்றைய மகதை மண்டலத்தின் ஒரு பகுதி) ஆகிய ஊர்கள் சின்னபூபாலரின் மகன்களின் எல்லைக்குள் இருந்திருப்பது உறுதி.

ஆறகளூர் கரிவரதராஜ பெருமாள் கோயில் கல்வெட்டுத் தகவலையும், இந்தச் செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டையும் இணைத்துப் பார்த்தால் மிக முக்கியமான ஒரு வரலாற்று உண்மை புலப்படுகிறது.

ஆறகளூர் - திருமலை நாயக்கர் கட்டுப்பாடு:

ஆறகளூர் பகுதி திருமலை நாயக்கரின் (சின்னபூபாலரின் மகன்) நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் அல்லது மேலாண்மையில் இருந்தது எனக் கருத இடமுண்டு. இதற்கான காரணங்கள்:

1. நிர்வாகப் பகிர்வு: செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டில் மற்ற மூன்று தம்பிகள் 'ராச்சியம் பாரம் பண்ணுவதாக' ஒரு நீண்ட பட்டியலைக் கொடுத்துள்ளனர். அதில் ஆறகளூர் பெயர் விடுபட்டுள்ளது. ஆனால் ஆறகளூரில் நான் கண்டறிந்த கல்வெட்டு திருமலை நாயக்கரின் மகன் பெத்த நாயக்கன் செய்த திருப்பணியைக் குறிப்பிடுகிறது. இது அந்தப் பகுதி மூத்த சகோதரரான திருமலை நாயக்கரின் நிர்வாகப் பிரிவில் இருந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது.

2. மகதை மண்டல மையம்

: ஆறகளூர் வரலாற்று ரீதியாக மாகடை மண்டலத்தின் (Magadai Mandalam) தலைநகரமாக விளங்கியது. சின்னபூபாலரின் குடும்பத்தினர் 'மகதை மண்டலாதிபதி' போன்ற பட்டங்களைக் கொண்டவர்கள் என்பதால், அதன் மையப்பகுதியான ஆறகளூரை மூத்த கிளையினர் கவனித்து வந்திருக்கலாம்.

3. திருப்பணி மரபு: பொதுவாக ஒரு மன்னரோ அல்லது அவரது மகனோ ஒரு கோயிலுக்குத் திருப்பணி செய்கிறார்கள் என்றால், அந்த ஊர் அவர்களின் அதிகார எல்லைக்கு உட்பட்டதாகவே இருக்கும். பெத்த நாயக்கன் (திருமலை நாயக்கரின் மகன்) ஆறகளூர் கோயிலில் திருப்பணி செய்தது, அப்பகுதி அவர்களின் ஆட்சிப் பகுதியாகவோ இருந்ததைக் காட்டுகிறது.

சின்னபூபாலர் வம்சாவளி - ஒரு புதிய பார்வை:

இந்த வம்சத்தின் வரிசை இவ்வாறு அமைகிறது:

• தந்தை: சின்னபூபாலர் (சின்னம நாயக்கர்)

• மகன்கள்: * திருமலை நாயக்கர் குழு: (பெத்தண நாயக்கர், திருமலை நாயக்கர், ராமன்) - இவர்கள் பெரும்பாலும் ஆறகளூர், ஆத்தூர் போன்ற மையப் பகுதிகளைக் கவனித்திருக்கலாம்.

o லக்ஷ்மண நாயக்கர் குழு: (வேங்கடப்ப நாயக்கர், சின்னப்ப நாயக்கர்) - இவர்கள் சேலம்,ஆத்தூர் , பேளூர், மேச்சேரி போன்ற மேற்குப் பகுதிகளைக் கவனித்துள்ளனர்.

வம்சாவளித் தொடர்பு - ஒரு புதிய தெளிவு

கல்வெட்டுகளில் பொதுவாகப் பாட்டன் பெயரைப் பேரனுக்குச் சூட்டும் (Papponymy) மரபு உண்டு.

1. முதல் தலைமுறை: சின்னபூபாலர் (சின்னம நாயக்கர்).

2. இரண்டாம் தலைமுறை: இவருடைய ஆறு மகன்கள் (பெத்தண நாயக்கர், திருமலை நாயக்கர், ராமன், லக்ஷ்மணன், வேங்கடப்பன், சின்னப்பன்).

3. மூன்றாம் தலைமுறை: திருமலை நாயக்கரின் மகனாக நீங்கள் ஆறகளூரில் கண்டறிந்த பெத்த நாயக்கன். இவர் தனது பெரியப்பாவான பெத்தண நாயக்கரின் பெயரையே பெற்றுள்ளார்.

மகதை மண்டலத்தில் ஆறகளூர் - பெத்த நாயக்கர் ஆட்சி

• தலைநகரம்: மகதை மண்டலத்தின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தலைநகராக விளங்கிய ஆறகளூரில் பெத்த நாயக்கன் திருப்பணி செய்திருப்பது, அவர் அந்தப் பிராந்தியத்தின் நேரடிப் பொறுப்பாளராக இருந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது.

• அரசியல் முக்கியத்துவம்: செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டில் லக்ஷ்மண நாயக்கர் குழுவினர் மேற்குப் பகுதிகளை (சேலம், மேச்சேரி) நிர்வகிப்பதாக வருவதால், மகதை மண்டலத்தின் மையப்பகுதியான ஆறகளூர் மற்றும் அதன் கிழக்கு எல்லைகளைத் திருமலை நாயக்கரின் வம்சத்தினர் (பேரன் பெத்த நாயக்கன் உள்ளிட்டோர்) நிர்வகித்து வந்துள்ளனர் என்பது தெளிவாகிறது.

அனந்தகிரி (ஆத்தூர்) மற்றும் வேங்கடப்ப நாயக்கர்:

நாம் அறியும் செய்திகள்:

1. அனந்தகிரி கோட்டை: இன்றைய ஆத்தூர் கோட்டைப் பகுதி அக்காலத்தில் "அனந்தகிரி" என்று அழைக்கப்பட்டது. அங்கு "கல்கோட்டை" (கல்லால் ஆன கோட்டை) கட்டிய பெருமை இவர்களையே சாரும்.

2. வேங்கடப்ப நாயக்கரின் பொறுப்பு: 37 மற்றும் 38-ஆம் வரிகளில் வரும் "தம்பரியாரான வேங்கடப்ப நாயக்கவரைக் கோட்டைக்கு வெச்ச..." என்ற வாசகம் மிக முக்கியமானது. இதற்கு, "தனது தம்பியான வேங்கடப்ப நாயக்கரை அனந்தகிரி கோட்டையின் பொறுப்பாளராக (அல்லது காவலுக்கு) அமர்த்திய" என்று பொருள்.

3. நிர்வாக முறை: லக்ஷ்மண நாயக்கர் ஒட்டுமொத்த நிர்வாகத்தைக் கவனித்தபோது, அவரது தம்பியான வேங்கடப்ப நாயக்கர் ஆத்தூர் (அனந்தகிரி) கோட்டையைப் பலப்படுத்தி, அங்கிருந்து அந்தப் பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்துள்ளார்.

மகதை மண்டலத்தின் பாதுகாப்பு அரண்:

மகதை மண்டலத்தின் ஒரு முக்கிய நுழைவாயிலாகவும், ராணுவத் தளமாகவும் ஆத்தூர் கோட்டை விளங்கியது. வேங்கடப்ப நாயக்கர் அங்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டது, அந்தப் பகுதியின் பாதுகாப்புக்கு அவர்கள் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது.

ஆறகளூர் கல்வெட்டுகளை இணைத்துப் பார்த்தால்:

• திருமலை நாயக்கர் & பேரன் பெத்த நாயக்கன்: மகதை மண்டலத்தின் மையப்பகுதியான ஆறகளூர் மற்றும் அதன் கிழக்கு நிலப்பரப்பு.

• லக்ஷ்மண நாயக்கர்: பேளூர் (வெளியூர்) மற்றும் சேலம் உள்ளிட்ட மேற்கு நிலப்பரப்பு.

• வேங்கடப்ப நாயக்கர்: ஆத்தூர் (அனந்தகிரி) கோட்டை மற்றும் அதன் பாதுகாப்புப் பணிகள்.

இந்த சகோதரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக நின்று (தம்பரியார்), மகதை மண்டலம் முதல் சேலம் வரை ஒரு வலிமையான அரசை உருவாக்கியுள்ளனர் என்பது கள ஆய்வின் மூலம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

சேலம் மாவட்ட வரலாற்றில் ஆத்தூர் கோட்டை தொடர்பாக நிலவும் ஒரு பொதுவான கருத்தை (கெட்டிமுதலிகள் கட்டியது என்பது) இந்தக் கல்வெட்டு நேரடியாகத் திருத்துகிறது அல்லது கூடுதல் தகவலை அளிக்கிறது.

நான் முன்வைக்கும் இந்த "மண்கோட்டை vs கல்கோட்டை" என்ற வாதம் மிகவும் வலுவானது. அதற்கான காரணங்கள்

1. "இட்டு" என்ற சொல்லின் முக்கியத்துவம்

கல்வெட்டில் "அனந்தகிரி கல்கோட்டையும் இட்டு" என்று வருகிறது. இதில் 'இடுதல்' என்பது 'நிறுவுதல்' அல்லது 'உருவாக்குதல்' என்ற பொருளைக் குறிக்கும். குறிப்பாக "கல்கோட்டை" என்று அடைமொழி கொடுத்துக் குறிப்பிடுவதால், ஏற்கனவே இருந்த ஒரு கோட்டையை இவர்கள் கல்லால் ஆன கோட்டையாக (Stone Fortification) மாற்றியிருக்கலாம் என்ற கணிப்பு மிகச் சரியானதாக இருக்க கூடும்.

2. கெட்டிமுதலிகள் vs சின்னபூபாலர் வம்சம்

• கெட்டிமுதலிகள்: இவர்கள் தாரமங்கலத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு சேலத்தின் பெரும் பகுதியை ஆண்டவர்கள். ஆத்தூர் கோட்டையை இவர்கள் மண்கோட்டையாகவோ அல்லது ஒரு பாதுகாப்பு அரணாகவோ முதலில் உருவாக்கியிருக்கலாம்.

• வேங்கடப்ப நாயக்கர்: மதுரை நாயக்கர்களின் செல்வாக்கு இப்பகுதியில் அதிகரித்தபோது (கி.பி 17-ஆம் நூற்றாண்டு), சின்னபூபாலரின் மகன்கள் இப்பகுதியின் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியுள்ளனர். நாயக்கர் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் பெரும்பாலான மண்கோட்டைகள் கருங்கற்களால் ஆன வலிமையான "கல்கோட்டைகளாக" மாற்றப்பட்டன.

3. கல்வெட்டு ஆதாரத்தின் வலிமை

சேலம் கெசட் (Salem Gazette) என்பது பிற்காலத்தில் ஆங்கிலேயர்களால் தொகுக்கப்பட்ட ஆவணங்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. ஆனால், செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டு அந்த ஆட்சிக்காலத்திலேயே (Contemporary Evidence) பொறிக்கப்பட்டது. எனவே, கெசட்டை விட இந்தக் கல்வெட்டுச் சான்று அதிக நம்பகத்தன்மை உடையது.

ஆய்வுக்கான புதிய கோணம்:

"ஆத்தூர் கோட்டையைக் கட்டியது கெட்டிமுதலிகள்" என்ற பொதுவான வரலாற்றுப் பதிவை, "கெட்டிமுதலிகள் காலத்தில் மண்கோட்டையாகத் தொடங்கிய ஆத்தூர் கோட்டையை, சின்னபூபாலரின் மகன் வேங்கடப்ப நாயக்கர் கருங்கற்களால் ஆன கல்கோட்டையாகத் தரம் உயர்த்திக் கட்டினார்" என்று ஆதாரப்பூர்வமாக நிறுவ முடியும்.

37-ஆம் வரியில் வரும் "தம்பரியாரான வேங்கடப்ப நாயக்கவரை கோட்டைக்கு வெச்ச" என்ற வாசகம், வேங்கடப்ப நாயக்கர் அக்கோட்டையை நிர்மாணிப்பதற்கும் அதைப் பாதுகாப்பதற்கும் சிறப்பான பொறுப்பில் அமர்த்தப்பட்டதை உறுதி செய்கிறது.

சின்னங்களின் ஒற்றுமை மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி:

ஆத்தூர் கோட்டையின் நுழைவு வாயில், செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டு மற்றும் பேளூர் மூக்கறுப்பு கல்வெட்டு ஆகிய மூன்றிலும் சூரியன், பிறை நிலா, மற்றும் குத்துவாள் (Katar) சின்னங்கள் இருப்பது பின்வரும் வரலாற்று உண்மைகளை உறுதி செய்கிறது:

1. ஆட்சியின் சின்னம் (State Emblem): சூரியனும் சந்திரனும் உள்ளவரை இவர்களின் தர்மம் அல்லது ஆட்சி நிலைக்க வேண்டும் என்ற பொருளில் இவை செதுக்கப்படுவது மரபு. நடுவில் உள்ள 'குத்துவாள்' இவர்களது வீரத்தையும், ராணுவ வலிமையையும் குறிக்கும் தனித்துவமான சின்னமாகும். இது சின்னபூபாலர் வம்சத்தின் 'அதிகாரப்பூர்வ முத்திரை' எனலாம்.

2. கல்கோட்டை கட்டுமான உறுதிப்படுத்துதல்: ஆத்தூர் கோட்டையின் கிழக்கு வாயிலில் இதே சின்னம் இருப்பது, அந்தக் கோட்டையின் அந்தப் பகுதியை (கல்கோட்டையாக) மாற்றியது வேங்கடப்ப நாயக்கர் தான் என்பதற்குச் சான்றாகும். கெட்டிமுதலிகள் காலத்தில் இது இருந்திருந்தால் அவர்களின் சின்னங்கள் (பெரும்பாலும் வில்,புலி,மீன்,வண்ணதடுக்கு) இருந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம்.

3. மூக்கறுப்புப் போர் தொடர்பு: பேளூரில் நாங்கள் கண்டறிந்த மூக்கறுப்பு கல்வெட்டிலும் இதே சின்னம் இருப்பது, அந்தப் போரில் இந்தச் சகோதரர்கள் வகித்த பங்கையும், அந்தப் போருக்குப் பின் அவர்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டியதையும் காட்டுகிறது. 1650-களில் மைசூர் படைகளுக்கும் மதுரை நாயக்கர் படைகளுக்கும் இடையே நடந்த அந்தப் போரில் சேலம் பிராந்திய நாயக்கர்கள் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளனர்.

என் புதிய வரலாற்று முன்மொழிவு:

இந்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், ஒரு புதிய வரலாற்றுச் செய்தியை உலகுக்கு அறிவிக்கலாம்:

"ஆத்தூர் கோட்டை கெட்டிமுதலிகளால் தொடங்கப்பட்டிருந்தாலும், சின்னபூபாலரின் மகன்களான லக்ஷ்மண நாயக்கர் மற்றும் வேங்கடப்ப நாயக்கர் காலத்தில்தான் அது முழுமையான கல்கோட்டையாக மாற்றப்பட்டது. இதற்குச் சான்றாக அக்கோட்டையின் நுழைவு வாயிலிலும், அவர்கள் வெட்டிய செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டிலும் ஒரே மாதிரியான சூரிய, சந்திர, குத்துவாள் சின்னங்கள் காணப்படுகின்றன."

கி.பி. 1656-இல் நடந்த மூக்கறுப்புப் போர், தமிழக வரலாற்றில் ஒரு விசித்திரமான மற்றும் கொடூரமான போர் முறையாகும். இந்தப் போரின் பின்னணியையும், நீங்கள் கண்டறிந்த கல்வெட்டுகளுக்கும் இதற்கும் உள்ள தொடர்பையும் பின்வருமாறு பார்க்கலாம்:

1. போரின் பின்னணி

மதுரை நாயக்கர்களுக்கும் (திருமலை நாயக்கர்), மைசூர் உடையார்களுக்கும் (கண்டீரவ நரசராஜ உடையார்) இடையே ஏற்பட்ட மோதலின் உச்சகட்டமே இந்தப் போர். மைசூர் படைகள் திண்டுக்கல் வரை ஊடுருவி, எதிரிகளின் வீரத்தை அவமதிக்கும் விதமாகப் பிடிபட்ட வீரர்களின் மூக்குகளை அறுக்கத் தொடங்கினர். இதற்குப் பதிலாகத் திருமலை நாயக்கரின் படைகளும் மைசூர் வீரர்களின் மூக்குகளை அறுத்து பதிலடி கொடுத்தன.

2. சேலம் பிராந்தியத்தின் பங்கு

இந்த மைசூர் படைகள் சத்தியமங்கலம், ஈரோடு வழியாகச் சேலம் மற்றும் ஆத்தூர் (அனந்தகிரி) பகுதிகளுக்கும் ஊடுருவின.

• இந்தப் படையெடுப்பைத் தடுத்து நிறுத்தி, மகதை மண்டலத்தைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு சின்னபூபாலரின் புதல்வர்களிடம் (லக்ஷ்மண நாயக்கர், வேங்கடப்ப நாயக்கர் உள்ளிட்டோர்) இருந்தது.

• நாங்கள் கண்டறிந்த பேளூர் கல்வெட்டு, இந்தப் போரின் வெற்றியை அல்லது அதில் இவர்களின் வீரத்தைப் பதிவு செய்யும் "வெற்றி நினைவுச்சின்னமாக" இருக்கலாம்.

3. சின்னங்களும் ஆதாரங்களும்

ஆத்தூர் கோட்டை வாயிலிலும், கல்வெட்டுகளிலும் காணப்படும் சூரியன், பிறை நிலா, குத்துவாள் சின்னங்கள் இந்தப் போர்க்காலத்தோடு நெருங்கிய தொடர்புடையவை.

• குத்துவாள் (Katar): இது நாயக்கர் காலத்து நெருக்கமான போர்க்கருவி. இது வீரத்தின் அடையாளமாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

• காலப் பொருத்தம்:

1656-ஆம் ஆண்டு என்பது செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டில் வரும் லக்ஷ்மண நாயக்கர் மற்றும் வேங்கடப்ப நாயக்கரின் ஆட்சிக் காலத்தோடு (17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி) சரியாக ஒத்துப்போகிறது.

4. வரலாற்றுத் தொகுப்பு

இந்த ஆதாரங்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது:

1. 1656 மூக்கறுப்புப் போரின்போது, சின்னபூபாலர் வம்சத்தினர் மைசூர் படைகளுக்கு எதிராகத் தீவிரமாகப் போரிட்டுள்ளனர்.

2. அந்தப் போருக்குப் பின் அல்லது அதன் ஒரு பகுதியாகவே, பாதுகாப்பு கருதி அனந்தகிரி (ஆத்தூர்) மண்கோட்டையைக் கல்கோட்டையாக மாற்றியுள்ளனர்.

3. தங்கள் வெற்றியையும், அதிகாரத்தையும் நிலைநாட்டவே கோட்டை வாயில்களிலும், தாங்கள் செய்த அறப்பணிகளிலும் (பேளூர், செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டுகள்) தங்கள் குலச் சின்னத்தைப் பொறித்துள்ளனர்.

ஆய்வின் முக்கியத்துவம்

நாங்கள் கண்டறிந்த இந்தத் தகவல்கள், சேலம் மாவட்ட வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் திறக்கின்றன. "மூக்கறுப்புப் போர்" தொடர்பான நேரடித் தரவுகள் பெரும்பாலும் இலக்கியங்களில் மட்டுமே இருந்த நிலையில், கல்வெட்டு மற்றும் சின்னங்கள் வழியாக அதனை நீங்கள் ஆத்தூர்-பேளூர் பகுதியோடு இணைப்பது மிகப்பெரிய வரலாற்றுப் பங்களிப்பாகும்.

17-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழகத்தின் நீர் மேலாண்மைக்கும், ஒரு ஆட்சியாளரின் தொலைநோக்குப் பார்வைக்கும் மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். பன்றி வேட்டையாடச் சென்ற இடத்தில் ஓர் நீர்நிலையை உருவாக்கி, காட்டை நாடாக மாற்றிய லக்ஷ்மண நாயக்கரின் சாதனை இதில் விரிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதன் முக்கியக் கூறுகளைப் பின்வருமாறு விளக்கலாம்:

1. தொலைநோக்குப் பார்வை: சாமையைச் சம்பாவாக மாற்றுதல்

"இந்த நாடு சாமை விளையிற காடெல்லாம் சம்பா விளைய வேணுமென்று..."

அக்காலத்தில் சாமை என்பது புஞ்சை நிலத்தில் மழையை நம்பி விளையும் ஒரு சிறுதானியம். ஆனால் சம்பா என்பது நஞ்சை நிலத்தில் அதிகத் தண்ணீர் கொண்டு விளையும் உயர்தர நெல் வகை.

• லக்ஷ்மண நாயக்கர், நிவா ஆற்றின் நீர் வரத்தைப் பார்த்தவுடன், வறண்ட காடாக இருந்த இந்தப் பகுதியைச் செழிப்பான நெல் விளையும் பூமியாக மாற்ற வேண்டும் எனத் திட்டமிடுகிறார்.

• இது வெறும் ஏரி வெட்டுவது மட்டுமல்ல, ஒரு பகுதியின் பொருளாதாரத்தையே உயர்த்துவதற்கான திட்டமாகும்.

2. நீர்ச் சங்கிலித் திட்டம் (Chain of Lakes)

லக்ஷ்மண நாயக்கர் ஒரே ஒரு ஏரியுடன் நிறுத்தாமல், நான்கு பெரிய ஏரிகளை (சமுத்திரங்கள்) உருவாக்கியுள்ளார்:

1. சின்னப்ப சமுத்திரம் (தம்பியின் பெயரால்)

2. ஏற்றச் சமுத்திரம்

3. ராம சமுத்திரம் (சகோதரரின் பெயரால்)

4. லக்ஷ்மண சமுத்திரம் (தனது பெயரால்)

இவை ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட ஏரிப் பாசன முறையைக் (System Tanks) குறிக்கின்றன. ஒரு ஏரி நிரம்பினால் அடுத்த ஏரிக்குத் தண்ணீர் செல்லும் வகையில் இவை வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

4. அணை கட்டுதல் மற்றும் திசை மாற்றுதல்

"குறிச்சிக்கு மேற்கே அணைகட்டி..."

வசிஷ்ட நதியிலோ அல்லது அதன் கிளை ஆறுகளிலோ குறிச்சி என்ற ஊருக்கு மேற்கே ஓர் அணையைக் கட்டி (Check Dam), இயற்கையாகச் சென்ற ஆற்றின் போக்கை மாற்றி, ஏரிகளுக்குத் தண்ணீர் கொண்டு வந்துள்ளார்.

5. கால மேலாண்மை (Time Management)

"பகல் இருபதும் இரவு பத்தும் ஆக முப்பது நாழிகையிலே..."

இந்தக் கல்வெட்டின் வியக்கத்தக்க பகுதி இதுதான். 30 நாழிகை என்பது இன்றைய கணக்கின்படி 12 மணி நேரம் ஆகும்.

• அணையிலிருந்து தண்ணீரைத் திறந்துவிட்ட 12 மணி நேரத்திற்குள், பல மைல் தொலைவில் உள்ள வெளியூர் (பேளூர்) அரண்மனை வாசலுக்கு நீர் வந்து சேர்ந்துள்ளது.

இது அந்த நீர் வழித்தடங்கள் (Canals) எவ்வளவு துல்லியமான சரிவுடன் (Gradient), தடைகள் இன்றி வெட்டப்பட்டிருந்தன என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு நவீனப் பொறியாளருக்கு இணையான நுட்பத்தை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

5. தடாகம் மற்றும் கூபங்கள்

"பின்னையுஞ் அநேக அணையும் தடாக கூபங்களும் உண்டு பண்ணி..."

பெரிய ஏரிகள் மட்டுமின்றி, சிறிய குளங்கள் (தடாகம்) மற்றும் கிணறுகளையும் (கூபங்கள்) அவர் உருவாக்கியுள்ளார். இது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்தவும், கால்நடைகளுக்கும் மக்களுக்கும் குடிநீர் வழங்கவும் பயன்பட்டது.

வரலாற்றுப் பின்னணி:

லக்ஷ்மண நாயக்கர் வேட்டையாடச் சென்றபோது கண்ட இந்த "ஆற்றரக்கால்" நீர் வரத்து, இன்று பேளூர் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் நிலவும் செழிப்பிற்கு அன்றே இடப்பட்ட அடித்தளமாகும்.

வெளியூர் அரண்மனை வாசலிலே தண்ணீர் அழைத்தார்" என்ற வரி, அந்தப் பாளையக்காரர்களின் அதிகார மையம் எங்கு இருந்தது என்பதற்கான நேரடிச் சான்றாகும்.

இதன் அடிப்படையில் அவர்களின் அரண்மனை அமைந்திருந்த இடத்தை இவ்வாறு பகுப்பாய்வு செய்யலாம்:

1. பேளூர் (வெளியூர்) - நிர்வாகத் தலைநகரம்

கல்வெட்டு ஆதாரங்களின்படி, லக்ஷ்மண நாயக்கரின் அரண்மனை பேளூரில் (வெளியூர்) இருந்திருப்பது உறுதி.

• "வெளியூர் அரண்மனை வாசலிலே தண்ணீர் அழைத்தார்" என்று வருவதால், அவர் அணைகட்டித் திருப்பிய நீர் வந்து சேர்ந்த இறுதி இலக்கு பேளூர் அரண்மனைதான்.

• அணையிலிருந்து நீர் திறந்துவிடப்பட்ட 12 மணி நேரத்தில் (30 நாழிகை) பேளூர் வரை தண்ணீர் வந்துள்ளது என்பது அவர்களின் பொறியியல் திறனுக்குச் சான்று.

2. ராமசமுத்திரம் - நீர்த்தேக்கமும் இடமும்

ராமசமுத்திரம் இன்று ஆத்தூர் நகரின் ஒரு பகுதியாக (ஆத்தூர் அருகே) உள்ளது. கல்வெட்டுப்படி:

• குறிச்சிக்கு மேற்கே (வசிஷ்ட நதியில்) அணை கட்டப்பட்டுள்ளது.

• அங்கிருந்து வெட்டப்பட்ட கால்வாய் வழியாகத் தண்ணீர் கொண்டு வரப்பட்டு, அதற்குத் தனது சகோதரர் ராமனின் பெயரால் "ராமசமுத்திரம்" எனப் பெயரிட்டுள்ளார்.

• ஏரி நிறைந்த பிறகு கால்வாய் வழியாகவே நீர் தொடர்ந்து பயணித்து பேளூர் அரண்மனை வரை சென்றுள்ளது.

3. அரண்மனை எங்கு இருந்திருக்கும்?

அக்கால வழக்கப்படி, அரண்மனைகள் பெரும்பாலும் கோட்டையை ஒட்டியே அல்லது கோட்டைக்குள்ளேயே அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

• பேளூர் கோட்டை: இன்றும் பேளூரில் "கோட்டை" என்று அழைக்கப்படும் பகுதி உள்ளது. அங்குள்ள தான்தோன்றீஸ்வரர் கோயில் மற்றும் பெருமாள் கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இந்த அரண்மனை இருந்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம்.

• அமைவிடம்: வசிஷ்ட நதியின் கரையில், நீர் எளிதாக வந்து சேரக்கூடிய ஒரு மேடான பகுதியில் இந்த அரண்மனை இருந்திருக்கும். "அரண்மனை வாசலிலே தண்ணீர் அழைத்தார்" என்பதால், அரண்மனைக்கு முன்பாக ஒரு குளம் அல்லது நீர்நிலை இருந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு சுவாரஸ்யமான முரண்:

வேங்கடப்ப நாயக்கர் ஆத்தூர் (அனந்தகிரி) கோட்டையில் இருந்தார். லக்ஷ்மண நாயக்கர் பேளூர் (வெளியூர்) அரண்மனையில் இருந்துள்ளார்.

இதன் மூலம்:

• ஆத்தூர் (அனந்தகிரி): ராணுவ முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கோட்டை மற்றும் பாதுகாப்பு மையம்.

• பேளூர் (வெளியூர்): நிர்வாக மையம் மற்றும் ஆட்சியாளர்களின் வசிப்பிடம் (அரண்மனை).

பேளூர் பெருமாள் கோயிலுக்கு எதிரே "சின்னம நாயக்கர் மடம்" ஒன்று இருந்ததாக இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது. பொதுவாக அரண்மனைக்கு அருகிலேயே இத்தகைய மடங்களும், தான தர்ம சாலைகளும் அமைக்கப்படும்.இப்போது மடம் அங்கு காணப்படவில்லை.

இந்த பகுதியில் உள்ள ஊர்ப் பெயர்கள், இந்தக் கல்வெட்டுச் செய்திகளுக்கு மிக வலிமையான வாழும் ஆதாரங்கள் (Living Evidence) ஆகும். ஒரு கல்வெட்டில் கூறப்படும் செய்திகள் வெறும் எழுத்துகளாக மட்டும் இல்லாமல், பல நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் மக்களின் வாழ்விடப் பெயர்களில் நிலைத்திருப்பது இந்த ஆய்வின் வெற்றியை உறுதிப்படுத்துகிறது.

இந்த ஊர்ப் பெயர்களைக் கொண்டு சின்னபூபாலரின் குடும்பத்தினர் எவ்வாறு இந்தப் பிராந்தியத்தைப் பங்கிட்டு நிர்வகித்தனர் என்பதைத் துல்லியமாகப் பார்க்கலாம்:

ஊர்ப் பெயர்களும் - கல்வெட்டுத் தொடர்பும்

ஊரின் பெயர் கல்வெட்டில் வரும் பெயர் வரலாற்றுத் தொடர்பு

சின்னம்ம நாயக்கன் பாளையம் சின்னபூபாலர் (சின்னம நாயக்கர்) வம்சத்தின் மூலவர் மற்றும் தந்தையின் பெயரால் அமைந்த தலைமை ஊர்.

பெத்தநாயக்கன் பாளையம் பெத்தண நாயக்கர் மூத்த மகனின் பெயரால் அமைந்த ஊர். (ஆத்தூர் - வாழப்பாடி இடையே இன்றும் இது ஒரு முக்கிய ஊராக உள்ளது).

ராமநாயக்கன் பாளையம் ராமன் இளைய மகன்களில் ஒருவரான ராமனின் பெயரால் அமைந்த ஊர்.

லட்சுமணபுரம் லக்ஷ்மண நாயக்கர் செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டின் நாயகனான லக்ஷ்மண நாயக்கரின் பெயரால் உருவான ஊர்.

சின்னப்ப நாயக்கன் பாளையம் சின்னப்ப நாயக்கர்

ஆய்வின் மூலம் கிடைக்கும் புதிய முடிவுகள்:

1. பாளையங்களின் உருவாக்கம்: பொதுவாக நாயக்கர் ஆட்சியில் ஒரு காட்டைத் திருத்தி நாடாக்கும்போது (சம்பா நெல் பயிரிட ஏரிகள் வெட்டியது போல), அந்தப் புதிய குடியிருப்புகளுக்குத் தங்கள் பெயரையே சூட்டுவது மரபு. இங்கு குறிப்பிட்ட அனைத்து ஊர்களும் லக்ஷ்மண நாயக்கர் வெட்டிய ஏரிப் பாசனப் பகுதிகளுக்கு அருகிலேயே அமைந்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

2. அரண்மனை மற்றும் பாளையங்கள்: பேளூரை (வெளியூர்) தலைமையிடமாகக் கொண்டு, அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் தனது சகோதரர்களின் பெயரால் இந்தப் பாளையங்களை லக்ஷ்மண நாயக்கர் உருவாக்கியிருக்கலாம்.

3. வேங்கடப்ப நாயக்கர் பாளையம்: இந்த பட்டியலில் வேங்கடப்ப நாயக்கர் பெயர் விடுபட்டுள்ளது. அவர் ஆத்தூர் (அனந்தகிரி) கோட்டையின் பொறுப்பில் இருந்ததால், ஆத்தூர் கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் அல்லது "வேங்கட சமுத்திரம்" போன்ற நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் அவர் பெயரிலான ஊர்கள் இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

17-ஆம் நூற்றாண்டு மகதை மண்டல நிர்வாக வரைபடம் (சேலம் - ஆத்தூர் பகுதி)

1. மைய நிர்வாகப் பகுதிகள் (Core Administration)

• பேளூர் (வெளியூர்): லக்ஷ்மண நாயக்கரின் தலைமை அரண்மனை அமைந்திருந்த இடம். இங்கிருந்துதான் ஒட்டுமொத்தப் பாளையத்தின் நிர்வாகம் மற்றும் தான தர்மங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன.

• அனந்தகிரி (ஆத்தூர்): வேங்கடப்ப நாயக்கரின் பொறுப்பில் இருந்த ராணுவக் கோட்டை. இது மண்கோட்டையிலிருந்து கல்கோட்டையாக மாற்றப்பட்ட பாதுகாப்பு அரண்.

2. நீர் மேலாண்மைத் தடம் (The Water Trail)

இந்தத் தடம் வசிஷ்ட நதியின் குறுக்கே அணை கட்டப்பட்ட இடத்திலிருந்து தொடங்குகிறது:

1. குறிச்சி (மேற்கு): அணை கட்டப்பட்ட ஆரம்பப் புள்ளி.

2. ராமசமுத்திரம் (ஆத்தூர் ஏரி): முதல் பெரும் நீர்த்தேக்கம்.

3. லக்ஷ்மண சமுத்திரம்: ஆத்தூருக்கு அருகிலுள்ள அடுத்த நீர்த்தேக்கம்.

4. சின்னப்ப சமுத்திரம் & எற்றுச் சமுத்திரம்: பாசனக் கால்வாயுடன் இணைக்கப்பட்ட ஏரிகள்.

5. இலக்கு: 12 மணி நேரத்தில் (30 நாழிகை) பேளூர் அரண்மனை வாயிலை வந்தடைந்த நீர்.

3. சகோதரர்களின் பெயரால் அமைந்த பாளையங்கள் (The Family Settlements)

இந்த ஊர்கள் அரண்மனையைச் சுற்றியும், புதிய பாசன நிலங்களுக்கு அருகிலும் அமைக்கப்பட்டன:

திசை / பகுதி ஊரின் பெயர் பொறுப்பாளர்

கிழக்கு (மகதை மண்டலம்) ஆறகளூர், கல்லாநத்தம் திருமலை நாயக்கர் & பேரன் பெத்த நாயக்கன்

மையப்பகுதி பெத்தநாயக்கன்பாளையம் பெத்தண நாயக்கர் (மூத்த மகன்)

மேற்கு (பேளூர் - சேலம்) லக்ஷ்மணபுரம், சின்னம்ம நாயக்கன்பாளையம் லக்ஷ்மண நாயக்கர்

தெற்கு / தென்மேற்கு ராமநாயக்கன்பாளையம், சின்னப்பன்பாளையம் ராமன் & சின்னப்ப நாயக்கர்

4. எல்லைகளும் பாதுகாப்பும் (Territorial Boundaries)

கல்வெட்டில் வரும் மெய்கீர்த்தியின் படி இவர்களின் அதிகாரம் பரவியிருந்த எல்லைக் கோடுகள்:

• வடக்கு: சேர்வராயன் மலை (சேருமாமலை).

• தெற்கு: கொல்லிமலை, பச்சைமலை மற்றும் ஆத்திநாடு.

• கிழக்கு: வாலகண்டபுரம் (பாதுகாவல் எல்லை).

• மேற்கு: மேச்சேரி, வெள்ளாறை மற்றும் திருமணிமுத்தாறு.

வரைபடச் சுருக்கம் (Conceptual Layout):

[மேச்சேரி/சேலம்] <---> [பேளூர் அரண்மனை] <---> [ஆத்தூர் கல்கோட்டை] <---> [ஆறகளூர்/வாலிகண்டாபுரம்]

(இந்தக் கோட்டிற்கு இடைப்பட்ட பகுதிகளில் தான் குறிப்பிட்ட அனைத்து 'நாயக்கன்பாளையம்' ஊர்களும், லக்ஷ்மண நாயக்கர் வெட்டிய ஏரிகளும் அமைந்துள்ளன).

இந்த வரைபடத் தரவுகளைக் கொண்டு, சின்னபூபாலர் வம்சத்தினர் ஒரு வலுவான "பாதுகாப்பு மற்றும் பாசன வளையத்தை" (Defense & Irrigation Circle) உருவாக்கியுள்ளனர்

ஆய்வுத் தலைப்பு: மகதை மண்டலத்தின் நீர் மேலாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பு அரண்: சின்னபூபாலர் வம்சத்தினரின் பங்களிப்பு (கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டு)

முன்னுரை:

சேலம் மாவட்டம், வாழப்பாடி வட்டம் செக்கடிப்பட்டியில் கண்டறியப்பட்ட 17-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு, இப்பகுதியை ஆண்ட சின்னபூபாலர் (சின்னம நாயக்கர்) மற்றும் அவரது ஆறு புதல்வர்களின் சாதனைகளைப் பறைசாற்றுகிறது. இக்கல்வெட்டு, வாய்மொழி வரலாறாக இருந்த பல செய்திகளுக்கு (ஆத்தூர் கோட்டை, நீர் மேலாண்மை) கல்வெட்டுச் சான்றுகளை வழங்குகிறது.

1. சின்னபூபாலர் வம்சாவளி மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு:

கல்வெட்டின் மெய்கீர்த்தி சின்னபூபாலரின் ஆறு மகன்களைக் குறிப்பிடுகிறது. இதில் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிந்து அவர்கள் மகதை மண்டலத்தை நிர்வகித்துள்ளனர்:

• மையப்பகுதி (நிர்வாகம்): லக்ஷ்மண நாயக்கர் - பேளூர் (வெளியூர்) அரண்மனையைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்பட்டார்.

• பாதுகாப்பு (ராணுவம்): வேங்கடப்ப நாயக்கர் - அனந்தகிரி (ஆத்தூர்) கல்கோட்டையின் பொறுப்பாளராக இருந்தார்.

• கிழக்கு எல்லை: திருமலை நாயக்கர் மற்றும் அவரது பேரன் பெத்த நாயக்கன் - ஆறகளூரை மையமாகக் கொண்டு மகதை மண்டலத்தின் கிழக்குப் பகுதியை ஆட்சி செய்தனர்.

2. நீர் மேலாண்மை: 'சாமையைச் சம்பாவாக மாற்றிய' புரட்சி:

இக்கல்வெட்டின் மிக முக்கியமான பகுதி லக்ஷ்மண நாயக்கரின் நீர்ப்பாசனப் பணியாகும்.

• திட்டம்: புஞ்சை நிலங்களை (சாமை விளையும் காடு) நஞ்சை நிலங்களாக (சம்பா விளைய) மாற்றும் நோக்கில் வசிஷ்ட நதியின் குறுக்கே குறிச்சிக்கு மேற்கே அணைகட்டப்பட்டது.

• சமுத்திரங்கள்: சின்னப்ப சமுத்திரம், எற்றுச் சமுத்திரம், ராமசமுத்திரம், லக்ஷ்மண சமுத்திரம் என நான்கு பெரிய ஏரிகள் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டன.

• பொறியியல் நுட்பம்: அணையில் திறக்கப்பட்ட நீர் 12 மணி நேரத்திற்குள் (30 நாழிகை) பல மைல்கள் கடந்து பேளூர் அரண்மனை வாசலை வந்தடைந்தது இவர்களின் துல்லியமான நீரியல் அறிவைக் காட்டுகிறது.

2. ஆத்தூர் கல்கோட்டை: ஒரு புதிய வரலாற்றுத் தரவு:

சேலம் கெசட் ஆத்தூர் கோட்டையைக் கெட்டிமுதலிகள் கட்டியதாகக் கூறினாலும், இக்கல்வெட்டு "அனந்தகிரி கல்கோட்டையும் இட்டு" எனக் குறிப்பிடுகிறது.

• ஆய்வு முடிவு: கெட்டிமுதலிகள் காலத்தில் மண்கோட்டையாக இருந்த ஆத்தூர் கோட்டையை, சின்னபூபாலர் வம்சத்தினர் (வேங்கடப்ப நாயக்கர்) கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் கருங்கற்களால் ஆன வலிமையான கல்கோட்டையாக மாற்றியமைத்துள்ளனர்.

• சான்று: ஆத்தூர் கோட்டை வாயிலிலும், இக்கல்வெட்டிலும் காணப்படும் 'சூரியன்-பிறைநிலா-குத்துவாள்' சின்னங்கள் இதனை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

4. மூக்கறுப்புப் போரும் (1656) பாதுகாப்பும்:

பேளூரில் கண்டறியப்பட்ட 'மூக்கறுப்பு கல்வெட்டு' மற்றும் இக்கல்வெட்டின் காலம் 1650-களைக் குறிக்கின்றன. மைசூர் படைகளின் ஊடுருவலைத் தடுத்து, மகதை மண்டலத்தைப் பாதுகாப்பதில் சின்னபூபாலரின் புதல்வர்கள் பெரும் பங்காற்றியுள்ளனர். இந்தப் போருக்குப் பின்னரே ஆத்தூர் கோட்டை கல்கோட்டையாகப் பலப்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

5. வாழும் ஆதாரங்கள் (ஊர்ப் பெயர்கள்):

இவர்களின் ஆட்சிமுறை இன்றும் மக்கள் வழக்கில் உள்ள ஊர்ப் பெயர்கள் மூலம் உறுதி செய்யப்படுகிறது:

• பெத்தநாயக்கன்பாளையம் (பெத்தண நாயக்கர்)

• லட்சுமணபுரம் (லக்ஷ்மண நாயக்கர்)

• ராமநாயக்கன்பாளையம் (ராமன்)

• சின்னப்பன்பாளையம் (சின்னப்ப நாயக்கர்)

• சின்னம்ம நாயக்கன்பாளையம் (சின்னம நாயக்கர்)

முடிவுரை:

செக்கடிப்பட்டி கல்வெட்டு என்பது வெறும் தானத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; அது ஒரு பிராந்தியத்தின் வறட்சியைப் போக்க எடுக்கப்பட்ட மாபெரும் நீர் மேலாண்மைத் திட்டத்தையும், அந்நிய ஊடுருவலைத் தடுக்க உருவாக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு அரணையும் விளக்கும் ஆவணமாகும். கெட்டிமுதலிகளுக்குப் பின், நாயக்கர் காலச் சிற்றரசர்கள் சேலம் பிராந்தியத்தின் வளர்ச்சிக்கு ஆற்றிய பங்கு இதன் மூலம் வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது.

ஆய்வு செய்தவர்: ஆறகளூர் பொன்.வெங்கடேசன்

தலைவர்: சேலம் வரலாற்று ஆய்வு மையம்