[தமிழ் உலகம்] சிவவாக்கியர் பாடல்கள்

[ஞானவெட்டியான்]

"சிவவாக்கியர் வாழ்க்கைக் குறிப்பு"
******************************

*********
இவரின் வரலாறு பற்றி ஆதாரமேதும் கிட்டவில்லை. செவிவழிக் கதைகள்தான் நிலவி வருகின்றன. இவைகளில் சில: "துவாபர யுகத்தில் திருமழிசையில் வாழ்ந்து வந்த பார்க்கவ முனிவருக்கு ஆண்மகவொன்று பிறந்தது. "கணிக்கண்ணன்" எனப் பெயரிட்டு வளர்த்தனர். பிறக்கும்போதே "சிவசிவ" எனக்கூறிப் பிறக்கவே சிவவாக்கியர் ஆனார்." அடுத்த கதை:-"திருமழிசையில் வாழ்ந்துவந்த அந்தணர் ஒருவருக்குப் பிறந்த இவர், தன் குலவழியாம் மாலியத்தைப் பேணாமல், சைவத்தில் திளைத்தார். பின்னர், திருமால் காட்சியளித்து, அருளிய பின்னர் இவர் திருமழிசை ஆழ்வார் ஆனார்." மற்றுமொரு கதை:- "திருமழிசையில் வாழ்ந்துவந்த அந்தணர் ஒருவருக்குப் பிறந்த இவர், தன் குலவழியாம் சைவத்தில் சில காலமிருந்து "சிவவாக்கியம்" இயற்றினார். பின்னர், திருமால் காட்சியளித்து, அருளிய பின்னர் இவர் மாலியத்தைத் தழுவித் திருமழிசை ஆழ்வார் ஆனார்." பின்னுமொருகதை:- சிவவாக்கியர் திருமழிசையில் தோன்றியவர். கணிக்கண்ணன் இவரது இயற்பெயராம். சைவராயிருந்து பின்னர் சமணம், பௌத்தம், சைவம், மாலியம் ஆகிய சமயங்களைச் சார்ந்து அதன்பின் மாலியத்தைத் தழுவி, "திருமழிசை ஆழ்வார்" என அழைக்கப்பட்டதாகவும் கூறுவர். அபிதான சிந்தாமணி கூறுவது:- "வேதியர் குலத்தில் பிறந்த இவர் காசி சென்று வதிந்தபோது, இல்லறத்தில் ஆசை கொண்டபோது, இறைவன் சக்கிலி உருவெடுத்து வந்து ஒரு பேய்ச்சுரைக்கயையும் கொஞ்சம் பொருளும் கொடுத்து, "இதைச் சமைத்து எப்பெண் உணவளிக்கிறாளோ அவள்தான் உன் மனைவி" எனக் கூறி மறைந்தார். அங்ஙனமே சமைத்தளித்த ஒரு குறப் பெண்ணை மணந்தார்." பின்னர், கொங்கணரால் உண்மை உணர்த்தப்பட்டு சித்தனாரானார்.

சிவவாக்கியர் திருமணம் :



இவரது காலம், கி.பி.9ஆம் நூற்றாண்டாயிருக்கலாமெனவும், இவர் செய்யுள் நடை பலவிடங்களில் திருமூலரை ஒத்துள்ளது எனவும் திரு.டி.எஸ்.கந்தசாமி முதலியார் கூறியுள்ளார். "இல்லையில்லை; அவர், கி.பி.10ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். இவரின் செய்யுள் நடை பலவிடங்களில் திருமழிசை ஆழ்வாரை ஒத்துள்ளது; ஆகவே, இவரும் திருமழிசை ஆழ்வாரும் ஒன்றே" என விவாதிப்பவரும் உண்டு.

சித்தர்கள் பதினெண்மரில் இவர் இடம் பெறாதவர் என்பர் சிலர். அகத்தியரோ, தம் பண்ணிரெண்டாயிரம் எனும் நூலில், "வெய்யபுகழ் பதினெண்பேர் சார்பில் சென்று - வேதாந்த சிவவாக்கியர் ஆனார் காணே." எனக் குறிப்பிடதால் சித்தர்வழி வந்தவர்தாம் என விவாதிப்பவரும் உண்டு. இவ்வகத்தியர் எக்காலத்தவர் என்பதும் தெரியவில்லை. அகத்தியர் கூறியது, "வாக்கிலே சிவத்தையுடையவர் ஆவர்" எனும் பொருளிலேயே எனும் விவாதமும் உண்டு. சமணம், பௌத்தம், சைவம், மாலியம் ஆகிய சமயங்களை ஆழ அகழ்ந்தறிந்து தம் பாக்களில் பிழிந்து தந்துள்ளார்.

"அரியும் சிவனும் ஒன்னு; அறியாதவன் வாயில் மண்ணு." எனும் மூதுரையை உறுதிப்படுத்தும் இவர் சீவனே சிவன் என நிலை நாட்டுகிறார். அவர்தம் பாக்களில் பகுத்தறிவுக் கருத்துக்களுக்குப் பஞ்சம் ஏதுமில்லை. இறைவன் பெயரால் நடக்கும் அட்டூழியங்கள், சாதிச் சமய சீர்கேடுகள், இறைவனுக்கு உருவம் கற்பித்தல், மறு பிறவி உண்டு என்ற நம்பிக்கை, சித்தன் எனக் கூறி மாயா வித்தைகள் புரிந்து மக்களை மடையர்களாக்குபவர்கள், பொய்க் குருமார்கள் ஆகியனவற்றைக் கடுமையாகச் சாடியுள்ளார்.

தன் காப்புச் செய்யுளிலேயே தன்னைச் சிவவாக்கியன் என அறிமுகப் படுத்திக்கொள்கிறார். அவர் காலம் என்ன? அவர் சமயம் என்ன? இவ்வினாக்களுக்கு விடை தேடிக் காலத்தை வீணடிக்காது, சுட்டும் விரலை நோக்காது சுட்டும் பொருளை நோக்குவோம்.

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் தொடரும்..........

--
ஞானவெட்டியான்
http://www.siththan.com/

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள்

***********************
காப்பு
*******

"அறியதோர் நமசிவாய மாதியந்த மானதும்
ஆறிரண்டு நூறுதேவ ரன்றுரைத்த மந்திரம்
சுரியதோ ரெழுத்தையுன்னி சொல்லுவேன் சிவவாக்கியம்
தோ(ஷ)டதோ(ஷ்)ட பாவமாய்கை தூரதூர வோடவே
கரியதோர் முகத்தையொத்த கற்பகத்தைக் கைதொழக்
கலைகள்நூல்கள் ஞானமுங் கருத்தில் வந்துதிக்கவே
பெரியபேர்கள் சிறியபேர்கள் கற்றுணர்ந்த பேரெலாம்
பேயனாகி யோதிடும் பிழை பொறுக்க வேண்டுமே."

சுரிய = சுழலும்; கற்பகம் = யானைமுகன்;

"நமசிவய" எனும் மந்திரமே ஆதியும் அந்தமும் என்று அறி. அங்ஙனம்
அறிந்தபின்னர் முப்பத்துமுக்கோடி தேவர் எனப்படும் ஆயிரத்து இருநூறு வகைத்
தேவரும் அம்மந்திரத்தையே உரைத்துக் கொண்டுள்ளனர். சுழலும் எழுத்தாம்
குத்தெழுத்தை நினைவினில் நிறுத்திச் சொல்லுகிறேன் இச்சிவவாக்கியத்தை.

தோடங்களும், பாவங்களும், மாயைகளும் தூர எட்டி ஓடவும்,
கலைகள், நூல்கள் ஞானம் ஆகியவை கருத்தில் வந்துதிக்கவும் கரிய
முகத்தையுடைய கற்பகமெனும் யானைமுகனைக் கைதொழுது பேயனாகிய யான் ஓதிடும்
இன்னூலில் உள்ள பிழைகளையெல்லாம் பெரியோர்கள், சிறியோர்கள், கற்றறிந்தோர்
ஆகியோர் பொருத்தருள வேண்டும்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 1
****************************************

ஆனவஞ் செழுத்துளே யண்டமும் மகண்டமும்
ஆனவஞ் செழுத்துளே யாதியான மூவரும்
ஆனவஞ் செழுத்துளே யகாரமும் மகாரமும்
ஆனவஞ் செழுத்துளே யடங்கலாவ லுற்றே.

அஞ்செழுத்தாம் "நமசிவய"வுக்குள் அண்டமாகிய(பிண்டம் அண்டத்துள் அடக்கம்)
பரந்த உலகங்களும், பல அண்டங்களைக் கொண்ட அகண்டமும், ஆதியாகிய சிவன்,
திருமால், பெருமன் எனும் பிரம்மனும், அகாரம் மகாரம் ஆகிய யாவையும்
அடக்கமாம்.

திருமந்திரம்:
"அகார முதலா யனைத்துமாய் நிற்கும்
உகார முதலா யுயிர்ப்பெய்து நிற்கும்
அகார உகாரம் இரண்டு மறியில்
அகார வுகாரம் இலிங்கம தாமே."

(உரை: உலகு, உடல், உயிர் ஆகியவைகளுக்குத் தாங்கும் நிலைக்களன் சிவன்.
அவன் அகாரத்தால் குறிக்கப் பெறுகிறான். இயக்கும் திருவாற்றல் சிவை. இதுவே
உயிர்ப்பு. சிவையே உகாரம். தாங்கும் நிலைக்களன் ஆவுடை. திருவாற்றல்
மேற்பகுதி. அகாரமும் உகாரமும் சேர்ந்தால் இலிங்கம்.

"இலிங்கநற் பீடம் இசையும்ஓங் காரம்
இலிங்கநற் கண்ட நிறையு மகாரம்
இலிங்கத்துள் வட்ட நிறையும் உகாரம்
இலிங்க மகார நிறைவிந்து நாதமே."

சிவலிங்கத்தின் அடிப்பகுதியாகிய பீடம் ஓங்கார வடிவம். அந்தப் பீடத்துள்
மறைந்துள்ள நடுப்பகுதி கண்டமாகும். இதை அதோமுகமென்பர். இதுவே
மகாரமாகும். இலிங்கத்துடன் பொருந்தியுள்ள வட்டமான பகுதி உகாரமாகும்.
இலிங்கத்தின் மேல் பகுதி அகாரம், விந்து, நாதம் எனும் மூன்றால்
ஆகியதாம். இவையே, அகாரம், மகாரம், உகாரமாம்.

"அஞ்செழுத் தாலைந்து பூதம் படைத்தனன்
அஞ்செழுத் தாற்பல யோனி படைத்தனன்
அஞ்செழுத் தாலிவ் வகலிடந் தாங்கினன்
அஞ்செழுத் தாலே அமர்ந்துநின் றானே."

அஞ்செழுத்து எனக் கூறப்பட்டது "நமசிவய". இதைத் திருவைந்தெழுத்து என்பர்.
மகார அடையாளத்தால் உலகு உருவாக்கப்பட்டது. யகாரத்தால் உடலும் உயிரும்
இணைக்கப் பட்டது. நகாரத்தால் பரந்து விரிந்த உலகை இயக்கும் நடுநிலை
விளங்கும். சிகார வகார அடையாளத்தால் எல்லாம் தாமேயாய் அமைந்தவை
விளங்கும்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 2
****************************************

சரியை விலக்கல்
*************************
"ஓடியோடி யோடியோடி யுட்கலந்த சோதியை
நாடிநாடி நாடிநாடி நாட்களுங் கழிந்துபோய்
வாடிவாடி வாடிவாடி மாண்டுபோன மாந்தர்கள்
கோடிகோடி கோடிகோடி யெண்ணிறந்த கோடியே."

உரை:
சீவனாம் சிவன் தன்னுள்ளே ஓடி ஓடித் தன்னுள் கலந்துள்ள சோதியாய் உள்ளது.
அதை நாடி நாடிக் கண்டுகொள்ள இயலாது வாழ்வின் நாட்களும் கழிந்துபோய், உடல்
வாடி, உள்ளமும் நொந்து வாடி மாண்ட மனிதர்கள்(மனுக்கள்) கோடான கோடியாம்.

இன்னும்எளிதாய்ச் சொல்ல:

உடலின் உள்ளிருக்கும் ஏக இறையை இருக்குமிடத்தைவிட்டு உடலுக்கு வெளியே
ஓடியோடி யோடியோடித் தேடி, கண்டவர் சொல்லுவனவற்றை நம்பி அதையே நாடிநாடிக்
காலத்தைகழித்துக் கிட்டவில்லையே என வாடிவாடி மாண்டவர்கள் எண்ணிறந்த
கோடியே.

ஆகவே பலப்பல அண்டங்களில் விரிந்து பரந்து வியாபித்திருக்கும் பரிபூரணத்தை
நம் உடலுக்கு உள்ளேயே தேடிக் கண்டுகொள்ளல் எளிதாம்.

எண்சாண் உடலுக்கு சிரமே பிரதானம். ஆகவே உடலில் தேடுவதைவிட தலையில்
தேடுவது இன்னுமெளிதாம்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 3
******************************************
உருத்தரித்த நாடியில் ஒடுங்குகின்ற வாயுவை
கருத்தினால் இருத்தியே கபாலமேற்ற வல்லீரேல்
விருத்தரும் பாலராவர் மேனியுஞ் சிவந்திடும்
அருட்டரித்த நாதர்பாத மம்மைபாதம் உண்மையே.

கருத்தரித்து உருவாக வெளிவரக் காரணமான நாடியில் ஒடுங்கக் கூடிய உயிர்ப்பு
சக்தியான வாயுவைக் , அருள் உடைய சிவபாதமாம் வலக்கண், சக்தி பாதமாம்
இடக்கண் ஆகியவற்றின் உதவியால் கருத்தினால் ( ஆணி அறைவதுபோல) இருத்திக்
கபாலக் குகைக்குள்ஏற்ற முடிந்தவர் கிழவன் ஆனாலும் குமரன் ஆவான். உடலும்
பொன்போல் ஒளிவீசும்.

[ஞானவெட்டியான்]

சோதனை

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 4
**************************************

வேத நிலை
******************

4.வடிவு கண்டுகொண்ட பெண்ணை மற்றொருவ நத்தினால்
விடுவனோ லவளையின்னம் வெட்டவேணு மென்பனே
நடுவன் வந்தழைத்தபோது நாறுமிந்த நல்லுடல்
சுடலைமட்டும் கொண்டுபோய்த் தோட்டிகை கொடுப்பரே.

மாயை என்னும் அழகிய பெண்ணை ஞானவினையாம் வாசி யோகத்தால் வெட்டி விட்டு கருத்தில் கலக்கும் நேரத்தில், அதைக் கெடுக்கத் திரும்பி வரும் மாயையை விடுவனோ? விடாமல், திருப்பியும் முன் செய்தவாறே வெட்ட வேண்டுமென்பேன். இல்லையெனில், நடுவனாகிய ஏமன் வந்து அழைக்கும்போது நாறிச் செத்த இந்த உடலை, மற்றவர்கள் சுடலையில் கொண்டுபோய்த் தோட்டி கையில் கொடுத்து விடுவார்கள்.




--

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் - 5

*************************

5.என்னிலே இருந்த ஒன்றை யான் அறிந்தது இல்லையே
என்னிலே இருந்த ஒன்றை யான் அறிந்துகொண்டபின்
என்னிலே இருந்த ஒன்றை யார் காண வல்லவரோ?
என்னிலே இருந்திருந்து யான் உணர்ந்து கொண்டேனே!

இப்பாடலின் கரு ஏக இறையைக் குறிக்கிறது.
ஏக இறைதான் ஆதி. விந்துவே ஆதி.

இவ்விடத்து, பீர் முகம்மது அவுலியாவின் ஆநந்தக் களிப்பின் ஒரு பாடலை நினைவு கூருதல் அவசியம்.

"இவ்வென் றெழுத்ததைப் பற்றி - இரு வாசலைப் பூட்டி யடைத்துப் பிடித்துக்
கொல்லன் றுத்திகொண் டூதி - நல்ல கோவலமாய் மூலக் குகையை யெழுப்பி
வில்லின்மேல் நாணம்பை யேற்றி - வெகு வேகமா யொன்பது வாச லடைத்து
அல்ஹம்தி லொன்றாகி நின்ற - நந்தம் ஆதியை நன்றாகக்
கண்டு கொண்டேனே."

ஆதி என்னும் சொல்லுக்கு ஒலியியலின்படி ஆன்மத் தீ என்னும் பொருள் வரும்.

ஆ+தீ=ஆதீ. ஆதீ தான் ஆதியாயிற்றென்பர்.

என்னுள்ளே இருந்த இவ்வான்மத் தீயை நான் அறியவில்லை. அதை நான் அறிந்துகொண்டபின் அதை யாரும் காணமுடியாது.ஏனெனில் அதை யாரும் காணவியலாது.

"கண்ணால் காண்பதெல்லாம் மாயையே."

ஆன்மத்தீ மாயை அல்ல.

ஆகவே,என் மெய்க்குள் நான் இருந்து, இருந்து, தவமிருந்து,
மெய்த்தவமிருந்து உணர்ந்து கொண்டேனே.

நாம் அடையவேண்டிய நான்கு நிலைகள்:
1. அறிவு
2. உணர்வு
3. நினைவு
4. கருத்து

இருந்து, இருந்து என சிவவாக்கியர் சொன்னது ஆன்மத்தீயை கருத்தில் நிறுத்தி, நிறுத்தி, அளவிலாவின்பம் பெற்று, பரிபூரணமாம் இறையுடன் கலந்தேனேஎன்றுதான்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் - 6
*************************
ஞான நிலை
******************
6."நினைப்பதொன்று கண்டிலே  னீயலாது வேறிலை
நினைப்புமாய் மறப்புமாய் நின்ற மாய்கை மாய்கையை
அனைத்துமா யகண்டமா யனாதிமுன்  னாதியாய்
யெனக்குள்நீ யுனக்குள்நா னிற்குமாற தெங்கனே."

மாயை நினைப்பு, மறப்பு ஆகியவைகளாக இருக்கின்றது. அதை மாய்த்து நினைப்பது ஒன்றும் கண்டிலேன். நான் காண்பதெல்லாம் நீயே அல்லாது வேறு எதுவுமில்லை.

ஆதியாய், அனாதியாய், அகண்டமாய், அனைத்துமாய் இருக்கும் உனக்குள்
நான்,எனக்குள் நீ நிற்கும் வழிஎப்படி?

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 7
***************************

ஞான நிலை
******************

7.மண்ணும்நீ விண்ணும்நீ மறுகடல்க ளேழும்நீ
எண்ணும்நீ எழுத்தும்நீ யியைந்த பண்ணெழுத்தும்நீ
கண்ணும்நீ மணியும்நீ கண்ணுளாடும் பாவைநீ
நண்ணுநீர் மைநின்ற பாதம் நண்ணுமா றருளிடாய்.

நீர்மை = ஒப்புரவு, குணம், பரம நிலை

மண், விண், ஏழு கடல்கள், எண், எழுத்து, இசைக்கும் பாட்டு, கண், கண்ணின் மணி, அதற்குள் ஆடும் பாவை ஆகியவை யெல்லாம் தந்த குஞ்சித பாதமே, நின் பாதம் தந்து அருளிடாயோ?

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 8

**************************
ஞான நிலை
******************

8.அரியுமல்ல வயனுமல்ல வலப்புறத்தி லப்புறம்
கருமைசெம்மை வெண்மையைக் கடந்து நின்றகாரணம்
பெரியதல்ல சிறியதல்ல பற்றுமின்கள் பற்றுமின்கள்
துரியமுங் கடந்துநின்ற தூரதூர தூரமே.

தூரம் = தொலைவு, அருகாமை, அண்மை
வலம் = மேல்
காரணம் = கரு, மூலம், ஆதி, அனாதி

மாலும் அல்ல; சிவனும அல்ல . மேல் புறத்திற்கு மேலே (அப்புறம்) வண்ணங்களையெல்லாங் கடந்து நின்ற காரணம் (கரு = மூலம்) சிறியதுமில்லை; பெரியதுமில்லை. அந்தக் கருவாகிய காரணம் துரியம் கடந்துதான் உள்ளது. அதைப் பற்றுங்கள். விட்டுவிடாது பற்றுங்கள்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 9
*************************************
9."அந்திகால முச்சிமூன்று மாடுகின்ற தீர்த்தமும்
சந்திதர்ப் பணங்களுந் தபங்களுஞ் செபங்களும்
சிந்தைமேவு ஞானமுந் தினஞ்செபிக்கு மந்திரம்
சிந்தைராம ராமராம ராமவெனும் நாமமே."

சரியை நிலையை (பக்தி வழியை) விளக்கப்போந்த சிவவாக்கியர் நாமசெபத்தின் மகிமையை உணர்த்துகிறார்.
அந்தி, சந்தி, உச்சி ஆகிய மூன்று காலங்களிலும் தீர்த்தமாடி(குளித்து), சந்தியாவந்தனம் (சந்தித்து வந்தனம்), தர்ப்பணம், சபம், தவம், ஆகிய கிரியைகளால் அடையும் ஞானமும், சிந்தையால் தினமும் "ராம ராமராம ராம" என்னும் மந்திரத்தை ஓர்ந்து செபித்தால் கிட்டும்.

சந்தியாவந்தனம் = சந்தித்து வந்தனம் = சாயுங்காலத்தே ஆதித்தனாம் சூரியனைச் சந்தித்து வந்தனம் செய்வதால் அது சந்தித்து வந்தனம் ஆயிற்று.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 10
*****************************************
10."சதாவுபஞ்ச பாதகங்க ளைத்துரந்த மந்திரம்
இதாமிதாம நல்லவென்று வைத்துழலு மோழைகாள்
சதாவிடாம லோதுவார் தமக்குநல்ல மந்திரம்
இதாமிதாம ராம ராமராம ராமவென்னும் நாமமே."

துரந்தரம் = வல்லபம்
மோழை = மடமை, கஞ்சி, மொட்டை, வெடிப்பு, கீழுறு

எப்பொழுதும் பஞ்சமா பாதகங்களைச் செய்துவிட்டு, அதன் பாவம் தீர்க்க, இதுதான் நல்ல மந்திரம்; இல்லையில்லை இதுதான் நல்ல மந்திரம் என நினைத்து மனம் குழம்பும் மடமையுடையோரே, ராம ராமராம ராமவென்னும் நாமமே சதா சர்வ காலமும் விடாமல் மனம் ஒன்றி ஓதுவாருக்கு நல்ல மந்திரமாம்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 11
****************************************
11."நானதேது நீயதேது நடுவினின்ற தேதடா
கோனதேது குருவதேது கூறிடுங் குலாமரே
ஆனதேது வழிவதேது வப்புறத்தி லப்புறம்
ஈனதேது ராமராம ராமவென்ற நாமமே."

கோன் = அரசன், இடையன், தலைவன், இறைவன்
ஈனம் = அழிவு, இழிவு, கேடு, கள்ளி, குறை
குலாமர் = கீழ்மக்கள், உலோபிகள்

ராமராம ராமவென்ற நாமத்தை மனம் ஒன்றி செபித்தால்,
நான்ஏது? நீ ஏது? இரண்டுக்கும் நடுவிலுள்ள நானும் நீயுமற்ற அதுவும் ஏது? கோன் ஏது? குரு ஏது? கூறிடுவீர் குலாமரே. அப்புறம் ஆனது ஏது? அப்புறம் அழிவது ஏது? குறைகள்ஏது?
சொல்வீரே.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 12
**************************************
12."சாத்திரங்கள் ஓதுகின்ற ச(த்த)ட்டநாத பட்டரே
வேர்த்து இரைப்பு வந்தபோது வேதம் வந்து உதவுமோ?
மாத்திரைப்போ தும்முளே மறித்து தொக்க வல்லிரேல்
சாத்திரப்பை நோய்கள் ஏது? சத்தி முத்தி சித்தியே!"

சாற்றிறங்களை நன்கு கற்றுத் தினம் ஓதுகின்ற சட்டநாத பட்டரே, மறலியாகிய ஏமன் வரும் தருணத்தில் வேர்த்து, விறுவிறுத்து, மூச்சிறைக்கும் போதிலே, நீங்கள் கற்ற வேதங்கள் உங்களுக்கு வந்து உதவுமோ?

மரண சமயத்தில் சாற்றிறங்கள் உதவாது. வாய் குழறும். நாவு இழுக்கும்.
நாவு இழுக்கும்போது வேதங்களை எங்ஙனம் பலுக்குவது (உச்சரிப்பது)?

இதற்குப் பதிலாக ஒரு மத்திரைப் பொழுதாகிலும் சூரியகலை, சந்திரகலை, அக்கினிகலை ஆகிய மூன்றையும் ஒன்றாக்கி உடலுக்குள்ளேயே மறித்து நிறுத்தும் வல்லமை இருந்தால் சாத்திரப்பைக்கு (சாத்திரம் ஓதிய பையாகிய உடல்) நோய்கள்ஏது? சத்தி(விந்து சக்தி) முத்தி (முற்றி) சித்தியாகும்(மோட்சம்என அழைக்கப்படும் பிறவிப்பிணி அறுத்தல்).

சாற்றிரங்கள் கற்பதன் பயன் என்ன?

எவையெவை என்னென்ன? எதற்காக? என்ன செய்தல் வேண்டும்? என்னும் அறிவிற்காகவே.

சாற்றிறங்கள் குப்பை. ஞானச்செயலுக்கு ஆகாது.
செயல் இல்லையேல் ஒன்றுமில்லை.
விந்து நாறிச் சாக வேண்டியதுதான்.

ஞானச் செயல் என்பது சூரியகலை( வலக்கண்), சந்திர கலை (இடக் கண்), அக்கினி கலை (புருவ மத்தி) ஆகியனவற்றை ஒரே  நேர்கோட்டில் நிறுத்துதல். அப்பொழுது 3 கலைகளும் ஒன்றாக இணைந்து மேலேறும். அதை சூட்சமமாகக் காட்டவே முப்புரி நூல் அணிவித்தனர். பெண்கள் முச்சடையிட்டுக் கொண்டனர்.

இதற்கு இன்னும் பல நூல் ஆதாரங்கள் இதோ:

ஞானக் குறள்:

நல்லன நூல்பல கற்பினுங் காண்பரிதே
எல்லையில் லாத சிவம்.

நல்லவற்றைக் கூறும் பல ஞான நூல்களைப் படிப்பதால் மட்டும் எல்லையில்லா சிவத்தையுணர்தல் அரிது.


சிற்றம்பல நாடிகள்:

"தற்கம் படித்துத் தலைவெடித்துக் கொள்ளுமதைக்
கற்கநினையா தருளைக் காட்டுங் கருணையனோ."

சச்சிதானந்த விளக்கம்:

"கோடிபல நூலறிவு வேதமுறை பேசினுங்
குருபாதம் வெளியாகுமோ."

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 13
*******************************************

ஞான நிலை
******************

13."தூரதூரந் தூரமென்று சொல்லுவார்கள் சோம்பர்கள்
பாரும்விண்ணு மெங்குமாய் பரந்தவிப் பராபரம்
ஊருகாடுநாடுதேடி யுழன்றுதேடு மூமைகாள்
நேரதாக வும்முளே யறிந்துணர்ந்து கொள்ளுமே."

பராபரம் இருக்குமிடம் வெகு தூரம், தூரம் என்று சொல்லிக்கொண்டு இருப்பார்கள் சோம்பேரிகள்.

பராபரமோ உலகிலும்(பாரிலும்), விண்ணிலும்எங்குமாய்ப் பரந்து விரிந்துள்ளது.  பராபரத்தைத் தேடும் ஊமைகள் அது , ஊர், காடு, நாடு ஆகியவிடங்களில் எல்லாம் இருக்கிறதுஎனத் தேடி உழன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நேராக நம் உடலுக்குள்ளேயே  அந்தப் பராபரம் உள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்வீர்களே.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 14
**************************************
யோக நிலை
**************

14."நாலுவேத மோதுவீர் ஞானபாத மறிகிலீர்
பாலுநெய்க லந்தவாறு பாவிகா ளறிகிலீர்
ஆலமுண்ட கண்டனா ரகத்துளே யிருக்கவே
காலனென்று சொல்லுவீர் கனாவிலும்ம தில்லையே."

பாலில் நெய் கலந்ததுபோல் ஆலமுண்ட கண்டனாம் சீவனாகிய சிவன் அகமாம் உடலுக்குள்ளே யிருக்கிறார். காலன்என்று சொல்லுவீர். நாலு வேதத்தையும் ஓதுவீர்; ஆனால் ஞானபாதமாம் திருவடி எது என்று அறியமாட்டீர்.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 15
******************************************
யோக நிலை
*******************
15."வித்திலாத சம்பிரதாய மேலுமில்லை கீழுமில்லை
தச்சிலாத மாளிகை சமைந்தவாற தெங்ஙனே
பெற்றதாயை விற்றடிமை கொள்ளுகின்ற பேதைகாள்
சித்திலாத போதுசீவ நில்லையில்லை யில்லையே."

சித்து = அறிவு, உருவற்றமை, மாயவித்தை, யாகம், ஆன்மா, வெற்றி

வித்தில்லாமல் முளையில்லை. தச்சனில்லாமல் மாளிகை கட்ட இயலாது. பெற்ற தாயாம் விந்து சக்தியை விற்று அடிமைத்தளையை ஏற்றுக்கொள்ளும் பேதைகளே, ஆன்மா இல்லாதபோது சீவனில்லை. பிணம். சீவனில்லை என்றால் சிவனுமில்லை.

[ஞானவெட்டியான்]

சிவவாக்கியர் பாடல்கள் - 16

******************************************
யோக நிலை
**************

16."அஞ்சுமூணு மெட்டதா யநாதியான மந்திரம்
நெஞ்சிலே நினைந்துகொண்டு நூறுருச் செபிப்பீரேல்
பஞ்சமான பாதகங்க ணூறுகோடி செய்யினும்
பஞ்சுபோல் பறக்குமென்று நான்மறைகள் பன்னுமே."

அஞ்சு எழுத்தாகிய "சிவாயநம" வும் சூரிய, சந்திர, அக்கினி கலைகளாகிய முக்கலைகளும் சேர்ந்து எட்டாகும்.  இதுவே அநாதியான (ஆதிக்கு முன்னதான தோற்றமின்மை) மந்திரம். இம்மந்திரத்தை ஓர்மையான மனத்தில் நூறு முறை செபித்தால், பஞ்சமாபாதகங்கள் நூறுகோடி செய்திருப்பினும் பஞ்சுபோல் பறக்குமென்று நாலு வேதங்களும் கூறுகின்றன.

அதற்காக, பஞ்சமாபாதகம் செய்யலாம் என்ற கருத்து இல்லை.பாவங்களின் தன்மையைக் காட்டவே இவ்வாறு கூறுகிறார் சிவவாக்கியர்.