"SENI
SEVIYORUM"
Benim sonsuzluk melegim , affet ama bedeli ebedi sensizlikde olsa
sana hayattan kötü davranamayacagim.Seni unutulmus diger hatiralar gibi bir
köseye atip üzemeyecegim... Benden sana hayattan daha kötü davranmami ,
unutmami istiyorsun.Ama nasil...? "Sana neyi anlatayim... Her sarniç küflü
bir yagmuru Her sevda bir ayrilrigi yasar..." ( bebegim tekrar söylüyorum
seni çokkk seviyorumm ve nolur beni affet hata bendeydi biliyorum
Deniz daha durgun ki sanki bugün, martilar sevinç çigliklari yerine sanki
senin gelmen için tüm gücüyle hiç bilinmeyen yöne dogru sesleniyolardi. Hani
o falimiza bakan çingene, hani o çingene varya deniz gözlüm, yine geldi
yanima.
Ama sanki anlamisti bir parçamin koptugunu beni yasama baglayan
bütün umutlarin bir anda bir yildizin gökyüzünden süzülüsü gibi hayatimdan
gittigini, bir an kucagimda birseyin oldugunu hissettim bir kirmizi gül
vardi. Kan kirmizi bir gül vardi. Senin haberinden sonra kirmizdan nefret
eder olmustum. Biran çevreme bakindim ve çingene yoktu. Bana kim aci
çektirmek istiyodu.
Bütün gün sahilde dolastim.Sanki biri senin bana saka
yaptgini söyleyecekmiscesine. Sapa yapti demeleri için birtanem inanki bütün
herseyimi veririm diyemem çünkü sen herseyimdin, belki kiymetli degildir ama
canimi dahi ugrura hiç arkama bakmazsisin verirdim. Sahile, denize,uçan kusa
hep seni sordum ama cevap vermediler bitanem.
Bir anda düsüncelere daldim
sahilde, Ilk bana kirmizi gülü de çingenenin verdigin yerde vermistin.Ne
kadar güzel bir gündü ogün mutluluktan kahkalar atarken bugün senin hiç
kiyamadigin bir seyi yapiyorum beni affet! gözlerimden süzülen yaslari
engelliyemiyorum.Onlarda sanki deniz gözlerini ariyolardi.Benim seni
aradigim gibi.
O günü yasiyordum sanki ama tek basima gülü avuçlarimin içine
aldim , bir buse kondurdum ve denize attim. ogünde böyle yapmistik birtanem
ama bugün beni yanliz biraktin . Bizi hani kimse ayiramayacakti. Sözümüz
böyle miydi? Ne oldu pes etmek varmiydi? Sen beni biraktin ve kara topragi
seçtin neden? Neden beni degilde seni aldi o kör kursun? Benden daha çok
sevmisti sanki seni. Isyan ettim tanriya seni son kez getirdiler. üzerinde
kirmizi güller vardi. Ama onlar dahi agliyolardi sanki güller tabutuna degil
deniz gözlüm ellerine yakisiyordu.
Orda can buluyolardi, ikimizin
sevgisinden güç alarak bir kat daha kizariyorlardi. Ogünden beridir deniz
gözlüm beni affet kirmizi güllere düsman oldum. Bugün bir yillidir ayriyiz
birtanem dön artik, bugulanmis camlara ismini yaziyorum. Sanki askerden
gelecekmissin gibi gün sayiyorum.
Belki kendimi avutuyorum ama bir gün sen
gelmesen bile ben sana gelicem bunu biliyorum denizgözlüm.Bu mektubu ve bu
gülü denize atiyorum deniz gözlüm superilerinin sana vericeklerini biliyorum
çünkü. Belki beni senden, seni benden aldilar ama senin beni sevdigini ve
benimde seni ne kadar sevdigimi bu kirmizi gül eminim sana anlatacaktir
deniz gözlüm. Sana bu gülde kirmiziliyla sevgimizin alevini, dikenleri ile
sensizligin dayanilmaz acisini yanindaki tomurcuguyla ise hiç bir zaman
sevgimin bitmeyeceginin ifadesi olarak gönderiyorum.
Gök yüzüne merdiven dayayip yildizlari senin için toplamak istiyorum, ne
güzel olurdu, ya da dur dur buldum o muhtesem gök yüzüne askimizi yazmaya ne
dersin... Bu daha güzel olurdu; Çünkü sen hak ediyorsun... Aslinda biliyor
musun bir tanem? Merdivene ihtiyacim yok benim... Senin varligin beni zaten
gök yüzüne uçuruyor :) Bilmedigin bir sey daha var canim gök yüzüne yazmaya
gerek yok sevgimizi... Biz birbirimizi kalplerimize yazmisiz. Kalplerimiz de
gök yüzü kadar sonsuz degil mi??? eeeee daha ne ugrastiriyorsun beni :))
UMUDUMUN UMUTSUZLUGU Gözlerim artik yolunu gözlemez oldu...
Kaç gün oldu
sayamadim senden haber gelmiyeli , Sana Bir sey diyemeden gidisim
Hayatimdaki maçin bitis düdügünün çalinmasiydi !!! Ve maçin skoru SEN :1
Bense Kocaman Bir 0. Gidisimden sonraki günlerde Umuduma umutlar ekip umut
ettigim günün umutla gelmesini hep umut ederek bekledim...
Ama ektigim
umutlar umutsuzca söndüler. Günler sonra anladimki ; Ektigim umutlarim
bosaymis... Birzamanlar kalbime belki diye ektigim umutlar aptalcaymis!!!
Ask asigin gözlerine sifreli yayin yapiyor sanki , sevdiginden baskasina
canli yayin yapmiyor . Sonunda anladim beni sevmeyen , bana aci cektiren
birinin üzerine Fazla Gitmeyeceksin ; umutla haber bekleyip hayal
kurmayacaksin !!! Biraz Geç olsada parasütle inen jetonum düstü . Ask
acisiyla siddetli bir depreme maruz kalan kalbim kirik . Beni soke eden bu
olayin artçi depremleri anilara dalinca sallasada farketmiyor. Kalbimin Fay
hatti kirilmis enerjisi bosalmisti çünkü ...
Artçi depremlerdende kormuyorum
zaten ... Nede olsa Depremle yasamaya alistim.....
Gitmek için kapiya yürüdügünde kulaklarim, kapiyi açtiginda gözlerim,
çiktiginda ise yüregim titredi. Biran sessiz kaldim hiçbir sey söylemedim ve
isitmedim. Öylece baktim yürüdügün yola, öylece kala kaldim bulundugum
düzlükte.
Doga bile yapraklarini henüz dökmeye baslamisti gittigin gün.
Sonra saat gecenin bir yarisini vurdugunda kendime geldim, etrafa baktim ama
yoktun. Kabul etmeliydim gittigini benimsemeliydim sensizligi. Bir an
ellerim isteksizce gözlerime gitti o küçük gözler kocaman olmus yasla
dolmustu. Kabullenemiyordum terk edilmis olmayi. Terk etme olayini ben
gerçeklestirmis olsaydim bu kadar üzülür, aglarmiydim acaba? Gözlerimden
yaslar dökülürken avuçlarimi açip kendi kendime söz verdim.
Bir daha kimseyi
ama hiç kimseyi kendimden çok benimsemeyecek ve söz sevmeyecektim. Geçmisi
andigimda aglamayacak beynimi sana köle yapmayacaktim. Anilarima saygi
duyacak, dislerini gösterdigin o çirkin resmini bile hiçbir zaman
yirtmayacak, seni tebessüm ile hatirlayacaktim. Kendime kurallar koyup seni
aramayacak ayrilmis oldugumuzu kalin kafama sokacaktim. Gittigin mevsimi
yitirmis ve basari ile atlamis olduktan sonra, gökyüzü safligi yagdirmaya ,
yeni mevsimi vermeye basladigi ilk günlerde kalbimin sana ait olan bölümünü
yil basi aksami çam agacimin en üst dalina asarak, gelen herkese seni
kalbimden söküp attigimi ispatlayacaktim. Nual babanin bacadan süzüldügü
masalina küçüklügümden beri inanmisimdir.
Sömine üstüne astigim kirmizi
çoraplarin içine
YALNIZLIGI HAYATIMDAN SILMESINI
yazacak, altini iki kere
çizip TESEKKÜRLER yazisini ekleyecektim. Kendime; bagzi degerlerimi hala
yitirmedigime ve seni unuttuguma göre BEAksamki sözlerinden bu yana sürekli
düsündüm.hakli olup olamadigin kritigini yapmayacagim.ama söylediklerinden
sonra seni online görmem ragmen seni arama cesaretini bulamadim.internete
daldim seni etkileyebilecegini düsündügüm güzel sözler aradim.epeyce de
buldum bu arada ama sonra vazgeçtim.güldüm kendi kendime ben ki binlerce
kisiye yüzlerce konusma yapmis biriydim,nasil olurda duygularimi ifade etmek
için baskalarinin yazilarina,fikirlerine yapisirdim ve sonuçta yüzyüze
chatede cesaret edemeyince bu yaziyi word de yazmaya ve sana kopyala
yapistir teknigiyle postalamaya karar verdim.komik degilmi?
.her
yazismamizdan sonra tüm history yi delete yaparak sildigim için bende
geçmisteki chatlere iliskin hiçbir sey yok.ama bazi seyler var onlari kimse
alamayacak.öncelikle sana çok içten bir tesekkür sunmak isterim 1-2 aydir
beni oldukça mutlu ettin.aksamlari ve sabahlari seninle karsilasmayi umut
ederek her neti açisimda ve hele seni karsimda görüsümde duydugum hazzi
anlayamazsin.chat te neler hissettim neler bana çok hos duygular yasattin.
Ama sen hakliydin ben evli ve 1 çocuk babasi ....seninle chat te
konusmadigim zamanlar 20 lik asik gibi nette ask siirleri bilmem neler neler
taradim.sana gönderebilmek için saatlerce bir sürü anahtar kelimeyle
siir,güzel söz vs baktim.bulduklarimi da tabii ki maille aldin.bugün senin
için son kez tarama yaptim anahtar sözcük ne idi biliyor musun.''imkansiz
ask''....
Neler hissettigime gelince geçmisteki o güzel duygular bana aci
veriyor simdi.. Ama inan kendi adima degil senin adina.. genç bir kizin
duygulari hirpalamis olmak duygusu ile üzülüyorum.hayat insana her zaman
istediklerini sunmuyor.belki ben belki sen erken geldik dünyaya,veya yanlis
yerlerdeymisiz hep bilemem. Kaderciligi de sevmem ama böyle imis yazgi
iste..
bu yanlisi devamin anlami yok haklisin .ama bil ki simdiye kadar
söylediklerimde samimiydim.sana sayfalar dolusu yazabilirim ama her biri
ayri hüzün kaynagi olacak benim için.sohbetlerin esprilerin samimiyetin ve
paylastigin her sey için tesekkür.bu benden aldigin son yazi olacak.hayat ve
insanlara karsi sana bol sans ve yürek dolusu sevgiler... Imza: imkansiz ask
A$K DIYORLAR;
Ask diyorlar; ask nedir peki? Biliyorlar mi dersiniz!
Yalnizliklarini paylasmak, geçmisi unutmak istemek mi? Yagmurlu havalarda
göz yaslarinin yagmur damlalariyla karismasi mi? Geceleri yildizlari sayarak
dilekler tutmak mi? Rüyanda onu görebilmek için dua etmek mi? Ask nedir
peki? Herkesin aski farkli mi yani. Kalbinin aciyla sizlamasi mi? Döktügün
her damla göz yasinin kalbini acitmasi mi yoksa? Ask sadece aci mi verir?
Galiba ask her sey demek.
Belki de yasam demek! Belki de aldigin her nefes
asktir! Aski yasayan bilir derler, asik olmamis birileri halen yasiyor
olabilir mi? Gözleri mutlulukla dolmamis yada hiç ask yüzünden aglamamis
insanlar yasiyor mu yani! Inanmak zor geliyor, çok sey kaçirmislar, belki de
en iyisini yapmislar kim bilebilir. Yalnizlik, insanlara özgü bir sey mi?
Ask da yalniz degil mi? Ask diyorlar; ask nedir peki?
Bitmek bi lmeyen
gecelerin saatlerini gündüze baglamak mi, bu saatlerde sevgili için göz yasi
dökmek mi? Düsüncelerin içinde bogulup gitmek belki de. Ask; ufuklarda
sevgilinin gözlerini aramak, rüzgarda kokusunu duymaya çalismak mi? Her
yalnizligi hissettiginde, onun, yaninda varoldugunu bilmek mi? Galiba ask
her sey demek. Belki de ölüm demek! Belki de verdigin son nefes asktir!
Kalbine hiç söz geçiremedigin oldu mu yada kendini düsünmekten alamadigin,
iste ey sevgili sen aski yasiyorsun.
Ne zaman ki mantigin kaybolur yerine
kalbinin sesini birakir iste o zaman sen ask ile tanismis olursun. Bu
tanismadan sonra göz yaslari, dualar, düsünceler,... hepsiyle birden
tanismaya baslarsin. Bazi seyler git gide aci vermeye baslar ve sonunda
aciyla da tanismis olursun. Yaptigin bir çok seye belki lanet edersin
öfkeyle ama sonra arkana dönüp bakmak istedigin o karanlik gecelerden
birinde ; "neler yasadim ama halen ayaktayim" dersin, güler geçersin.
Devaminda ne mi olur? Elbette tekrar yasarsin, yasarsin ama hiç bikmadan
yasarsin. Git gide yipranirsin ama asklardan vazgeçemezsin. Sen asklarin
insanisin !!!
Veda Ediyorum ; Saat gecenin bir yarisindayim, günlerden ne bilmiyorum.
Bilmem gerekli mi ki yasanan bunca igrençlikten sonra. Kalbim her
aldatildiginda yok olup giden bir mum gibi eridi... Dört duvar arasinda
bunaliyorum gün geçtikçe.
Siginacak limanim yok ki korkularimdan kurtulayim,
her limanda ayri bir firtina, her limanda gemiler yarali tipki benim gibi.
Odamda yalnizligimla savasirken sen nerelerdeydin peki? Hadi cevap versene
kolaysa, hadi simdi beni sevdigini söylesene... inanmiyorum sana da sevgine
de.Gerekirse kalirim tek basima, kafa tutarim hayata, isyan ederim karanlik
gecelere...
Ama beni öylesine tükettin ki gücüm yok... Artik sevgi pesinde
kosmaktansa toprakla bütünlesmek istiyorum. Verilecek bir avuç sevgi yerine
toprak istiyorum, hadi örtün üstüme. Aglamayin bu aceleci gidisimden sonra
ne olur çünkü bilin ki böyle çok daha mutlu olacagim. Içkiye yenik düsen bu
bedenimi daha fazla ayakta tutamazdim...
Hakkim olmayan seyleri istemistim
belkide. Yalnizliklari yazarken, küçücük yüregimle soguk duvarlara, içimde
sen vardin. Soguk duvarlar beni üsütürken, kalbim sizliyordu içten.
Sensizlik bu kadar zor gelirken, ben sensizlikle savasiyordum. Oysaki bu
kadar erken ölmeyi hak etmemistim.Yalnizligi bu kadar agir yasamamaliydim.
Kimseye duyuramadigim sesimi bir avuç toprak dinlerdi. Kim bilebilirdi ki bu
bir avuç topragin bu kadar erken üzerime serilecegini... Ve bende o üstüme
serilecek toprakla kavusmami çabuklastiracagim sadece...
Yalniz misin benden uzaklarda, ellerin bos mu kaldi bir tanem? Gözlerinden
akan yaslar artik kalbini mi acitiyor... Kalbinde ki yangini durduramiyor
musun? Tipki benim gibi sürekli hayallere dalip düsünüyor musun? Gözlerinin
daldigi yerde hayalimi görüyor musun?
Peki ya dokunmak istediginde ellerinin
ona hiçbir zaman degemedigini görmek seni yikiyor mu? Yalnizlik bu kadar
kahredici olmamisti degil mi? Ama biliyor musun bir tanem ben kahroldum,
yikildim artik... Yalnizliklarla bas etmek istemiyorum belki de... Belki de
hayatim boyunca yalniz kalmisligin verdigi aciyi bilen biri olarak
dayanamiyorum...
Bugüne kadar hep gecelere isyan ettim ama artik anladim ki
asil suçlu gündüzler. Artik günes dogsun istemiyorum çünkü her dogan günes
beni her gün yeniden baslayan üzüntülere itiyor... Her gün dogdugunda
gülüyorum ama bu tebessümler beni hayata baglamiyor. Bende senin
gibiyim...!!! Peki neden hata bende olsun... Neden acisini dogan günden
çikarmiyorsun...
Neden her seferinde bana yükleniyorsun... Artik acilari
sirtima yüklenemiyorum çünkü tasiyamiyorum...! Agzimdan çikan her kelime bir
haykiris ama duyanim yok, oysaki ben herkesi duyabiliyorum...! Gözlerimi
kapadigimda karsimdaki hayal sensen eger bil ki akan göz yaslarim
mutluluktan...
Yalnizda olsam hayalinle beni sereflendirmen bile yeter...
Sana gözlerine hapset beni dedim. Yanaklarindan süzülüp dudaklarinda biten
göz yasin olmak istedim. Ömrümü kalbinde tüketmek istedim. Ellerimi ellerine
kelepçelemek, anahtarini okyanuslarin dibine gömmek istedim. Olmaz dedin her
seferinde, istemedin beni, kalbimi, sevgimi...! Öleyim dedigimde ise sadece
güldün çünkü yapacagimi biliyordun. Benden ölmemi isteseydin bu kadar
üzülmezdim, bana sensizligi yükledin...! Kapiyi çekip gittiginde arkandan
baka kalmistim. Hani sana askimi ilan ettigim gündü...
Tüm cesaretimi
toplamis "seni seviyorum" demistim, oysaki bana her zaman gülümseyen sen
susup kalmistin, bekledim "bende seni seviyorum" demeni bekledim ama
demedin... Bu kadar zor degildi biliyordum ama ögrenmistim ki "sen beni
sevmiyordun." Iste hayatin acimasizligi beni de vurmustu o gün, o gün beni
yikmayi basarmisti...!!! Hele de evlenip gittiginde, bu diyardan göçmeye
karar vermistim... ama olmadi iste, bir daha da yapmaya cesaret edemedim.
Aradan sekiz sene geçti hala aklimda, kalbimdesin ama biliyorum sen yuvanda,
kendi hayatinda, benden uzakta yasiyorsun...
Ya sana geri dön dersem,
biliyorum suan benim de güldügüm gibi sende gülüyorsun... Çaresizligime ver
be gülüm, bana gülme, acima, üzülme benim için; sensizim belki, omuzlarimda
inanilmaz bir agirligi tasiyorum ama sensizligi tasimak bile güzel be
gülüm... Belki bir gün seni görürüm umuduyla yasiyorum. Sen degil miydin
umutlarini kaybetme diyen. Her zaman mutlu olmasini bil diyen, sensiz
olmuyor ama en azindan seni düsündügüm zamanlar gülebiliyorum... Yasadigimiz
anilarimizda olmasa herhalde kalbim durmustu simdiye kadar... Ben sende
tutuklu kaldim, kendi hayatimdan çaldim, yedi cihan dolandim, bana misin
demiyor...!!! Sen beni kalbine kilitlemedin belki ama ben seni
kilitliyorum... Ömür boyu kalbimin mahkumu olarak yasayacaksin ve bebegim en
kötüsü sen bunu bilmeyeceksin...!!!
BÖYLE SEVDIM SENI
ben seni kocaman bir yürekle sevdim.gözlerim
degil,yüregimdi seni gören.sen damarlarimdaki kana karisip geldin oturdun
yüregime.bir baska yerde olmazdin zaten.sen benim en degerli
yerimde,yüregimde olmaliydin,orada kalmaliydin..
.çok aska ev sahipligi yapan
bu yürek,ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni.herhangi bir konuk degildin
artik,bu yüzden ne agirlama fasli vardi,nede ugurlama o yüregin gerçek
sahibiydin...simdi sonbahar kisa giriyoruz ya ben dört mevsim bahari yasadim
seninle.çiçek açtin yüregimde.gökkusagi zayif kaldi,senin renklerin
karsisinda.taze bir yaprak gibi yesildin açelyaydin pembeliginle üzeri çig
taneleri düsmüs sari güldün.kirmiziydin bir ates gibi ve maviydin.en çok bu
renkle anmayi sevdim seni.denize tutkundum,denizi sensiz,seni denizsiz
düsünemedim...seni severken dünyayi da sevdim ben insanlarida...
kendime bile
dar gelirken,içinde herkese yer olan hayatin sahibiydim artik.en kizgin,en
tahammülsüz oldugum anlarda sevinç ! yüzüme yansidi güldüm.beni böyle
güldüren senin sevgindi ve kaygisiz,içten gülüsün ne demek oldugunu,nasil
güzel bir sey oldugunu anladim seninle...herseye ragmen sevdim seni
güçlüydüm ve asamayacagim hiç bir zorluk yoktu,koca bir kente,koca bir
ülkeye kafa tutabilirdim.sen elimden tuttugunda,patlamaya hazir bir volkan
gibi hissederdim kendimi.menzil sendin ve ben o menzile ulasmak için önüme
çikan herseyi yok edebilirdim.sana ulasmami engelleyecek herseyi
eritirdim,kül ederdim.sana ulastigimdaysa sakin bir göle dönüsürdüm ve o
göle bir tek sen girebilirdin...
sevdim ve hayran oldum sana her halin çekti
beni.durusunu,uyumani,gülmeni, kizmani,saskinligini,kurnazligini,çocuklugunu,
olgunlugunu sevdim,sesinide sevdim,suskunlugunuda,küçük
oyunlarini,kaprislerini,sitemlerini,korkularini sevdim.seni ve o doyumsuz
sevdani,uçarisevdani anlatacak kelime bulamadim.çogu zaman sigmadin
cümlelere hiç bir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin
olmadi...
seni severken yorulmadi.çünkü se! n yasam kaynagiydin her gün
yenilendim seninle,çogaldim,büyüdüm,eksik olan neyim varsa
tamamladin.ölmeyecektim çünkü sen ölmezligin taaa kendisiydin.
SEVDIM ISTE
ÖTESI YOK...