Διάφορα και ποικίλα

[Rodanitis]

Την Τετάρτη 14 ενεστώτος μηνός στις 20.00, στο Εθνικό Αρχαιολογικό
Μουσείο, θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης -ή ίσως ορθότερα της
επανέκθεσης- της αιγυπτιακής συλλογής. Η αιγυπτική συλλογή του Ε.Α.Μ.
είναι μια από τις σημαντικότερες στην Ευρώπη και τον Κόσμο και δεν
ήταν λίγοι -μεταξύ τούτων κι εγώ, όσοι αδημονούσαν να τη δουν εκ νέου
στις προθήκες του μουσείου. Και βέβαια είναι μια ευκαιρία για όσους
δεν το έχουν εισέτι πράξει, να περιδιαβούν τις αίθουσες του Ε.Α.Μ. και
να θαυμάσουν κάποια από τα σπουδαιότερα καλλιτεχνικά δημιουργήματα της
αρχαίας Ελλάδας (όσοι βρεθείτε στο μουσείο μην παραλείψετε να
αφιερώσετε λίγο από το χρόνο σας για τον Ποσειδώνα, το Μικρό Ιππέα
αλλά και το Θησαυρό των Μυκηνών). Παραθέτω παρακάτω ένα σχετικό άρθρο
το οποίο δημοσίευσε η Καθημερινή καθώς και την ιστοσελίδα του Ε.Α.Μ.
για να δει όποιος ενδιαφέρεται τις ώρες λειτουργίας του μουσείου:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_04/05/2008_268254
http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3249

Και μιας και περί αιγυπτιακών αρχαιοτήτων ο λόγος, άρα και περί
Αιγυπτιολογίας και συνεκδοχικά περί Αρχαιολογίας, σας υπενθυμίζω πως
στις 22 Μαϊου στις κινηματογραφικές αίθουσες θα αρχίσει να προβάλλεται
η τέταρτη τη σειρά και άκρως αναμενόμενη ταινία με τον διασημότερο
αρχαιολόγο της έβδομης τέχνης Dr Indiana Jones. Στην ταινία, η οποία
έχει τον τίτλο Indiana Jones and the kingdom of the crystal skull,
πέραν του γέροντα πλέον Harisson Ford, συμπρωταγωνιστεί και η Κate
Blanchett. Στην ως κάτω διεύθυνση μπορείτε να δείτε το τρέιλερ της
ταινίας:

http://www.youtube.com/watch?v=lPTJ4v6KPrg


ΥΓ. Αλήθεια, is anybody here?

[Rodanitis]

Καθόμουν στο γραφείο μου ακούγοντας τη ''Ρόζα'' με τη συναίσθηση της
ανυπολόγιστης αξίας των δευτερολέπτων που πέφτουν στην κλεψύδρα του
χρόνου - συναίσθηση η οποία γίνεται εντονότερη τις ήσυχες νυχτερινές
ώρες, όταν ήλθε στο νου μου το πρώτο από τα τέσσερα κουαρτέτα του
Έλιοτ, το σχετικό με το χρόνο. Άρτι επιστρέψας από το ονειροπόλημά
μου, σπεύδω να σας προτείνω τον ποιητή και το έργο του. Την επόμενη
φορά που θα βρεθείτε σε κάποιο βιβλιοπωλείο, ρίξτε μια ματιά και στα
ράφια με την Ποίηση.

[Rodanitis]

Το παρακάτω κείμενο το πρωτοδιάβασα στη Britannica του Βλαβιανού και
μου έκανε εντύπωση. Θυμίζει λίγο ''Θεωρίες Συνωμοσίας''.

Ο Αβραάμ Λίνκολν μπήκε στο Κογκρέσο το 1846.
Ο Τζων Κέννεντυ το 1946.
Ο Λίνκολν εξελέγη πρόεδρος το 1860.
Ο Τζων Κέννεντυ το 1960.
Το όνομα Lincoln έχει 7 γράμματα το ίδιο και το Kennedy.
Και οι δυο πρόεδροι αγωνίστηκαν για τα πολιτικά δικαιώματα.
Και των δυο οι γυναίκες απέβαλλαν στη διάρκεια της προεδρίας των.
Και οι δυο σκοτώθηκαν Παρασκευή.
Και οι δυο πυροβολήθηκαν στο κεφάλι.
Και οι δυο δέχθηκαν την επίθεση παρουσία των συζύγων τους.
Και των δυο οι γραμματείς τους είχαν πει ότι εκείνη την μέρα θα
κινδύνευαν.
Η γραμματέας του Λίνκολν λεγόταν Κέννεντυ.
Η γραμματέας του Κέννεντυ λεγόταν Λίνκολν.
Και οι δυο σκοτώθηκαν από Νότιους.
Και τους δυο τους διαδέχθηκαν Νότιοι.
Και των δυο οι διάδοχοι ονομάζονταν Τζόνσον.
Ο Άντριου Τζόνσον που διαδέχθηκε τον Λίνκολν, γεννήθηκε το 1808.
Ο Λίντον Τζόνσον που διαδέχθηκε τον Κέννεντυ, γεννήθηκε το 1908.
Ο δολοφόνος του Λίνκολν,Τζον Ουίλκς Μπουθ, γεννήθηκε το 1839.
Ο δολοφόνος του Κέννεντυ, Λι Χάρβει Όσβαλντ, γεννήθηκε το 1939.
Και οι δυο δολοφόνοι είναι γνωστοί με τριπλό όνομα.
Και των δυο τα ονόματα έχουν από 15 γράμματα.
Ο Μπουθ πυροβόλησε σε θέατρο και συνελήφθη σε αποθήκη.
Ο Όσβαλντ πυροβόλησε από αποθήκη και συνελήφθη σε θέατρο.
Και οι δυο δολοφονήθηκαν πριν δικαστούν.

Βρε, μπας και μας κάνει κάποιος πλάκα;

[Rodanitis]

Το ερώτημα περί υπάρξεως ή όχι θεού, με έχει απασχολήσει αρκετά. Και
κυρίως τα κατά καιρούς υπέρ (Ανσέλμος του Καντέρμπουρυ, Καντ) ή κατά
(Σαρτρ) διατυπωμένα επιχειρήματα. Είχα επίσης πάντα την άποψη πως η -
επιστημονικά βάσιμη - πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής, νοήμονος ή
μη, θα ήταν σε περίπτωση επιβεβαίωσής της, ένα συντριπτικό επιχείρημα
κατά της ύπαρξης θεού. Στο Βατικανό εντούτοις έχουν άλλη άποψη!


Από την Καθημερινή της 14ης Μαϊου:

''Ο αστρονόμος του Πάπα, πατέρας Γκαμπριέλ Φούνες, δήλωσε σε άρθρο του
στην εφημερίδα του Βατικανού ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η ύπαρξη
εξωγήινης ζωής και ότι νοήμονα όντα, δημιουργημένα από τον Θεό, δεν
αποκλείεται να υπάρχουν στο διάστημα.

Στη συνέντευξή του υπό τον τίτλο «Ο εξωγήινος είναι αδελφός μου» (!)*,
ο πατέρας Φούνες εξηγεί ότι η αναζήτηση μορφών εξωγήινης ζωής δεν
έρχεται σε αντίθεση με την πίστη στον Θεό.

Δηλώνει, μάλιστα, ότι πολύ επιστήμονες πιστεύουν στον Θεό.

Ο πατέρας Φούνες είπε ότι, όπως υπάρχουν πολλές μορφές ζωής στη γη,
έτσι θα μπορούσαν να υπάρχουν νοήμονα όντα και στο διάστημα, μερικά
από τα οποία θα μπορούσαν να είναι απαλλαγμένα από το προπατορικό
αμάρτημα (!!)*, δηλώνει.

Ο πατέρας Φούνες είναι διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βατικανού
κοντά στη Ρώμη και συνεργάζεται με πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον
κόσμο.''

* Τα θαυμαστικά εντός παρενθέσεων είναι δικά μου.

[Rodanitis]

Λοιπόν, το Σάββατο που πέρασε πήγα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η
Αιγυπτιακή συλλογή - το μικρό τμήμα της μάλλον που εκτίθεται, μολονότι
δεν μπορεί να συγκριθεί με το μουσείο του Καϊρου βέβαια ή με την
αντίστοιχη αιγυπτιακή συλλογή του Λούβρου ή του Βρετανικού Μουσείου,
είναι λίαν αξιόλογη! Πολύ καλή εντύπωση μου έκανε το γεγονός πως πέραν
των πολλών δεκάδων τουριστών που περιδιάβαζαν τις αίθουσες του
μουσείου (μέχρι την ώρα που πήγα εγώ απ' ότι μου είπαν είχαν
επισκεφτεί το μουσείο περίπου 850 άτομα), υπήρχαν και αρκετοί
ημεδαποί. Στα αρνητικά το ότι το μουσείο κλείνει στις 15.00, πράγμα
που με αναγκάζει να ξαναπάω αυτό το Σάββατο (θα έπρεπε να κλείνει
τουλάχιστον στις 19.30). Στα αρνητικά επίσης το ότι ολόκληρος ο επάνω
όροφος (με την εξαιρετική συλλογή των μελανόμορφων αγγείων) ήταν για
κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο κλειστός.

ΥΓ. Μην ξεχνάτε, όπως έλεγε κι εκείνος ο Κορσικανός, πως από την
κορυφή των πυραμίδων κάμποσοι αιώνες ιστορίας μας ατενίζουν !

[Rodanitis]

''Η Πάπισσα Ιωάννα'' του Ροϊδη και το ''Όνομα του Ρόδου'' του Έκο. Δύο
πανέξυπνα βιβλία, γραμμένα σε χρονικό διάστημα ενός και πλέον αιώνα το
ένα από το άλλο, με κοινό σημείο αναφοράς το Μεσαίωνα και τους
καλογήρους. ''Το όνομα του Ρόδου'' είναι γνωστό κι έχει μάλλον
διαβασθεί από πολλούς. ''Η Πάπισσα Ιωάννα'' (μεσαιωνική μελέτη είναι
ο υπότιτλος), είναι γνωστή αλλά έχει διαβασθεί από λίγους σχετικά (όχι
διαχρονικά, που κάτι τέτοιο δεν ισχύει, μιλώ για τα τελευταία
χρόνια). Το βιβλίο, άκρως απολαυστικό, εξιστορεί τη ζωή της Ιωάννας η
οποία, ενδεδυμένη ράσο καλογήρου, κατάφερε να φτάσει να καθήσει στο
θρόνο του αγίου Πέτρου. Είναι δε βασισμένο στο γνωστό μεσαιωνικό θρύλο
της Πάπισσας Ιωάννας σύμφωνα με τον οποίο μια γυναίκα κατάφερε να
γίνει Πάπας προσποιούμενη τον άνδρα μεταξύ των ετών 855 και 858. Πέρα
από αυτά όμως, το βιβλίο αποτελεί μια μεγαλοφυή σάτιρα της σύγχρονης
του συγγραφέα εκκλησιαστικής, κοινωνικής και λογοτεχνικής ζωής. Η
''Πάπισσα'' αφορίστηκε από την εκκλησία, ο αφορισμός όμως έδωσε στο
Ροϊδη την ευκαιρία να γράψει τέσσερις πνευματώδεις επιστολές περί
Ηθικής και Σάτιρας.

[Thanos]

Γεια σε όλους!!!!
Ξέρω οτι πολλοί είναι αυτοί που διαβάζετε το forum καθότι σας έρχονται
μνματα στο mail σας!!!
Μπείτε λοιπόν να μας πείτε και ένα γεια, να μας πείτε κανα νέο!!!
Λοιπόν, όσον αφορά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, θα ήθελα να
επισκεφτώ τα εκθέματα, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, οπότε μπορούμε να
κανονίσουμε να πάμε μαζί!!! Φυσικά όποιος άλλος το επιθυμεί δεν έχει
παρά να μας το γράψει...
Όσον αφορά το όνομα του ρόδου θα συμφωνήσω με τον Δημήτρη, είναι
εξαιρετικό βιβλίο, αλλά γενικότερα ο Eco νομίζω είναι πολύ καλός.
Η τηλεοπτική μεταφορά του δε, με τον Κέβιν Κόστνερ, είναι επίσης πολύ
αξιόλογη, διαλέξτε και δέστε ή διαβάστε, προτείνω βέβαια το 2ο!!!
Για την Πάπισσα Ιωάννα του Εμμανουήλ Ροίδη έχω ακούσει πολύ καλά
σχόλια, αλλά νομίζω πως μόνο από συγκυρίες δεν έχει πέσει ακόμα στο
χέρι μου....
Οπότε...ευχαριστώ για την πρόταση....!!!
Δημήτρη στείλε τις λεπτομέρειες να κανονίσουμε για το Μουσείο...

[Rodanitis]

Ασφαλώς και να κανονίσουμε να πάμε μαζί στο Μουσείο, μαζί βέβαια και
με όποιον άλλο ενδιαφέρεται, μετά χαράς! Όπως έγραψα και πιο πάνω, το
Μουσείο κλείνει στις 15.00 το Σάββατο οπότε νομίζω καλύτερη ώρα να το
επισκεφθεί κανείς είναι στις 11.00 με 11.30 (προκειμένου να έχει χρόνο
για το πλήθος των εκθεμάτων). Υπάρχει κι ένα εισιτήριο των έξι -αν
θυμάμαι καλά, ευρώ.

Συμφωνώ Θάνο πως η κινηματογραφική μεταφορά του ''Ρόδου'' είναι
αξιόλογη. Στην παρακάτω διεύθυνση μπορείτε να δείτε το τρέιλερ της
ταινίας, σας προτείνω όμως κι εγώ πρώτα να διαβάσετε το βιβλίο:

http://www.youtube.com/watch?v=CsjKsl1bY0Y

ΥΓ. Σήμερα είναι η επέτειος της Ένωσης της Επτανήσου με την Ελλάδα.
Λίγο μετά τις οκτώ το πρωί, οι Άγγλοι υπέστειλαν τη σημαία τους από το
φρούριο της Αγίας Μαύρας, επιβιβάστηκαν στη φρεγάτα ''Μάγισσα'' και
απεχώρησαν δια παντώς της νήσου, ενώ οι Λευκαδίτες μετά από αιώνες
ανέπνεαν το ζωογόνο αέρα της ελευθερίας.

[Rodanitis]

Το Yes Minister, το οποίο είχε ως συνέχεια το εξίσου θαυμάσιο Yes
Prime Minister, υπήρξε από τις καλύτερες και πλέον πνευματώδεις
τηλεοπτικές σειρές του BBC. Είναι απίστευτο το πως ένα κρατικό
τηλεοπτικό κανάλι φιλοξένησε μια σειρά η οποία με τόσο δηκτικό τρόπο
καυτηρίαζε και σατίριζε την πολιτική ζωή της χώρας αλλά και τις
κυβερνητικές πρακτικές (μια τέτοια σειρά δεν θα μπορούσε ποτέ να
υπάρξει στην Ελλάδα στην κρατική ΕΡΤ όχι μόνο του '80, τον καιρό
δηλαδή που παιζόταν στο UK το πρόγραμμα, αλλά και του 2008). Ένα
ελάχιστο δείγμα:

Sir Humphrey: "Minister, Britain has had the same foreign policy
objective for at least the last 500 years: to create a disunited
Europe. In that cause we have fought with the Dutch against the
Spanish, with the Germans against the French, with the French and
Italians against the Germans, and with the French against the Germans
and Italians. Divide and rule, you see. Why should we change now when
it's worked so well?"
Jim Hacker: "That's all ancient history, surely."
Sir Humphrey: "Yes, and current policy. We had to break the whole
thing [the EEC, now EU] up, so we had to get inside. We tried to break
it up from the outside, but that wouldn't work. Now that we're inside
we can make a complete pig's breakfast of the whole thing: set the
Germans against the French, the French against the Italians, the
Italians against the Dutch. The Foreign Office is terribly pleased,
it's just like old times."


Jim Hacker: "Tell me, General, where is the Hot Line?"
General Howard: "Which one?"
Jim Hacker: "The one to Russia."
Bernard Woolley: "The Red Hot Line, Sir."
General Howard: "That's in Downing Street."
Jim Hacker: "So in an emergency, I can get straight through to the
Soviet President?"
General Howard: "Theoretically, yes."
Jim Hacker: "Theoretically?"
General Howard: "That's what we tell journalists. In fact, we did once
get through to the Kremlin, but only to a switchboard operator."
Jim Hacker: "Couldn't the operator put you through?"
General Howard: "We never found out. He didn't seem to speak much
English."

Sir Humphrey: "Bishops tend to have long lives. Apparently the Lord
isn't all that keen on them to join him."

[Rodanitis]

Την Κυριακή το πρωί, προκειμένου να κατευθυνθώ από του Μακρυγιάννη
προς το Θησείο μέσω της Διονυσίου Αεροπαγίτου και της Αποστόλου Παύλου
- έναν από τους καλύτερους αστικούς περιπάτους της Ευρώπης, ανέβαινα
την Αθανασίου Διάκου που βγάζει μπρος στην είσοδο του νέου Μουσείου
της Ακρόπολης. Στο τέλος της οδού, στην είσοδο του Μουσείου, υπήρχαν
αφίσσες οι οποίες προέτρεπαν τους περαστικούς να μπουν στο Μουσείο και
να περιηγηθούν τους προαύλιους χώρους και ένα τμήμα του ισογείου του.
Έχοντας χρόνο, άλλωστε η περιήγηση δεν κρατά πάνω από 15 λεπτά,
δέχθηκα την προτροπή. Αυτό που από την αρχή κάνει εντύπωση στον
επισκέπτη, είναι η εν εξελίξει ανασκαφή η οποία εκτείνεται κάτω από
το Μουσείο και σε όλη την έκτασή του. Είναι δε η ανασκαφή αυτή παντού
ορατή, είτε κανείς βρίσκεται εντός είτε εκτός του κτηρίου. Από τα λίγα
που είδα, για το εσωτερικό του αρχιτεκτονήματος του Τσουμί δεν μπορώ
να εκφέρω άποψη. Άλλωστε, τα πιο ενδιαφέροντα τμήματα του κτηρίου και
κυρίως βέβαια η αίθουσα του Παρθενώνα, δεν ήσαν προσβάσιμα ενώ δίχως
τις αρχαιότητες η εικόνα θα ήταν ούτως ή άλλως ελλειπής. Μπορώ πάντως
να πω πως η εντύπωση που μου έμεινε είναι θετική και πως αδημονώ να
ανοίξει επιτέλους τις πόρτες του το Μουσείο σε κανονική βάση.
Το άνοιγμα του Μουσείου επικαιροποιεί και το αίτημα για επιστροφή των
κλαπέντων γλυπτών του Παρθενώνα. Το θέμα είναι σημαντικό, όχι βέβαια
για λόγους εθνικού γοήτρου αλλά για το μείζονα λόγο της πλήρους
αποκατάστασης του μνημείου. Σκεφτείτε την ''Ταφή του κόμητα Οργκάθ''
του Γκρέκο ή τη ''Δευτέρα Παρουσία'' του Μιχαήλ Αγγέλου σε είκοσι
τμήματα, διασπαρμένα σε διάφορα μουσεία. Έγκλημα!

[Rodanitis]

Και μια πρόταση: Διαβάστε το ''1984'' του Όργουελ κι έπειτα δείτε το
''Brasil'' και το ''V for Vendetta''.

[Rodanitis]

Το πρωί, με αφορμή τη χθεσινή εκπομπή του Παπαχελά στο Σκάι, είχα μια
ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με το ποιά από τις νήσους του κεντρικού
Ιονίου ταυτίζεται με την ομηρική Ιθάκη. Είχα δε τη δυνατότητα να
παρουσιάσω στους συνομιλητές μου τα βασικά σημεία της θεωρίας Λευκάς-
Ιθάκη και -κολακεύομαι να πιστεύω- να τους πείσω για την ορθότητά
της. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως αν και επρόκειτο για
διαβασμένους άνθρωπους και μάλιστα με ενδιαφέρον για το ομηρικό
ζήτημα, λίγα γνώριζαν για τη θεωρία του Δαίρπφελδ - την οποία ουδείς
μέχρι τα τώρα έχει επιτύχει να αντικρούσει με στέρεα επιχειρήματα. Το
έργο όπου ο γερμανός αρχαιολόγος εκθέτει τη θεωρία του, το ''Alt
Ithaka'', μπορεί να το βρει κάποιος στην Εθνική Βιβλιοθήκη (για να το
διαβάσει προφανώς θα πρέπει να ξέρει γερμανικά). Στα ελληνικά
μετάφραση δεν υπάρχει, εκτός από αυτή του Β' τόμου της Επετηρίδας της
Ε.Λ.Μ. που έχει καταστεί πλέον κάτι παραπάνω από δυσεύρετος . Η
επανέκδοση της ''Ιστορίας της Νήσου Λευκάδος'' του αειμνήστου
Ροντογιάννη, ήταν μια ενέργεια αξιέπαινη. Ίσως ήλθε η ώρα κάτι ανάλογο
να γίνει και με το έργο του Δαίρπφελδ, να υπάρξει είτε μια νέα
μετάφραση στα ελληνικά είτε, δαπάναις των φορέων του νησιού, να
επανεκδοθεί η μετάφραση του Φραγκούλη. Θα μπορούσε μάλιστα η
επανέκδοση αυτή να συντελέσει στην ανακίνηση του θέματος, να
συνδυαστεί με κάποιο συνέδριο όπου θα υπάρχει η δυνατότητα να
εξεταστούν όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα και τέλος, να πιέσει
τροποντινά ώστε να προγραμματισθούν οι απαραίτητες αρχαιολογικές
ανασκαφές οι οποίες θα φέρουν στο φως όχι μόνο πολύτιμο υλικό και
μαρτυρίες για την ιστορία της Λευκάδας αλλά και θα αποδείξουν πέραν
πάσης αμφιβολίας την αλήθεια της θεωρίας του Δαίρπφελδ.

[Rodanitis]

Μερικές χαρακτηριστικές λευκαδίτικες λέξεις:

Αποδέλιπος: Αυτός που δεν απουσιάζει από την παρέα του, το στέκι, τη
διασκέδαση.
Ασενιάρω: Προσδιορίζω, τακτοποιώ στη σκέψη μου.
Ασυναύλιαστος: Ακοινώνητος.
Ατζάρδο: Παράτολμη ενέργεια.
Γαρδακ'λάω: Γαργαλάω.
Δεσενιάρω: Υπογράφω.
Δεσπέτω: Πείσμα.
Δεφετάδος: Φιλάσθενος.
Διάξ'φα: Το να παιρνά κάποιος δίχως να γίνεται αντιληπτός (πέρασα
διάξ'φα από κοντά του και δεν με κατάλαβε).
Έσπαλαι: Ανέκαθεν, παλαιόθεν.
Ζόρκος: Γυμνός.
Κορζάζω: Διψάω πολύ.
Κοσί: (κυρίως στη φράση πάω/φεύγω κοσί) Τρέχοντας.
Λαμπάζω: Τρομάζω.
Λαρώνω: Σωπαίνω, ησυχάζω.
Μετωρίζομαι: Λέω αστεία (μέτωρα).
Μπασά: Είσοδος σπιτιού.
Μπόλια: Πετσέτα (προσόψι).
Μπονώρα: Πολύ νωρίς το πρωί.
Νιτερέσο: Ενδιαφέρον, κέρδος.
Ξαστοχάω: Ξεχνώ.
Ξαχουρδάω: Γλιστρώ.
Πλοχέρι: Όση ποσότητα χωράει μια παλάμη.
Πομπαδόρος: Υπερόπτης.
Προντάω: Διώχνω.
Σαλατιάζω: Δέρνω.
Τυλώνω: Σκληρύνω.
Φελάω: Αξίζω.
Χαλεύω: Ζητώ, ψάχνω.
Χολιάζω: Θυμώνω, οργίζομαι.

Χαρακτηριστικά δείγματα λευκαδίτικου λόγου από το λεξικό του
Κοντομίχη:

«Ναι, τζόγια μ΄ θα (ν)ήθελες κι ελόου σου να κάμ'ς τέτοιο ατζάρδο;
Στάκα ένα μομέντο να φωνάξω το λαλά σ' ».

«1771 Μαΐου μπρώτι ης την αμαξυκήν έμπροσθεν εμού του νοταρίου και
μαρτύρων, ο μισέρ Λιμπέριος Αργυρός Κεφαλονίτης ,,, του οποίου το
παιδί στέκοντας όθεν έριχναν μερικοί ις πεγνίδι το λιθάρι, όπιος ν'
απεράσει τον άλον, ανάμεσα σε αφτούς ο μισέρ Σήμος Μπαρλαγιώργος
Σερδινιάνης, ο οποίος ρίχνοντας το ληθάρη, εθ΄΄ελησε η κακή τύχη, του
αμολήθικε και εβάρεσε ατζιδελταμέντε τον ηόν του άνωθεν Λιμπερίου δια
το οποίον επροσφέρει τα ζητήματά του ης την καντζελαρίαν του
εξοχοτάτου αυθεντός προβλεπτή εστραορντιναρίου. Όθεν έγινε προτζέσσο
εναντίον του άνοθεν Μπερλαγιώργου και επιδήτις και ινφορμαρμαρίστη ο
αφτός Λιμπέρηος από περίσσους, όπου έλαχαν εις το παρόν, πως το τράβμα
ήτον ατζιδέντε μάλιστα, όπου ο ηός του δεν τρέχει χάρητι θεού, ης
κανένα περίκολο, θεληματικός τρόπον κάνοντας, ωσάν καλός χριστιανός,
ρεμοβέρεται από το προτζέσσο, όπου κόντρα του άνοθεν Μπαρλαγιώργου
έγινε και από κάθε άλλη ινστάνζα όπου εναντίον του έκαμε τόπο αυτός,
ωσάν και η μητέρα του πεδιού παρακλώντας ταπεινά την δικεοσίνην να
τόνε συμπαθίσει και σολεβάρει επειδίτης και δεν το επήησε με κακήν
βουλήν ο αυτός Μπαρλαγιώργος και τόσο έμινε ευχαριστημένος ο άνοθεν
Λυμπέριος και ης μαρτυρίαν των άνοθεν ...» (Atti Zorgi Barbarigo,
Santa Maura, Protocolo 1709-1711 - Ιστ. Αρ. Λευκάδας).

[Rodanitis]

Τώρα το 'δα, δεσπέτο είναι κι όχι ''δεσπέτω''.

[matina]

Και μερικές Μεγανησιώτικες λέξεις και εκφράσεις, αν και μπορεί να λέγονται και στην υπόλοιπη Λευκάδα:
κίκαρα: φλιτζάνα
λάπι:πένα
ξαχουρδάω: γλιστράω
μάπα: σφουγγαρίστρα
κατσούλα: κουκούλα
προκάμω: προλαβαίνω
αμολάω: αφήνω ελεύθερο
πνιάτα: κατσαρόλα
καρτεράω: περιμένω
τσίπα: μαντήλι που φοράνε οι γυναίκες στο κεφάλι
μπελονιάζω: βελονιάζω
δεν έχεις τσίπα απάν' σου: δεν ντρέπεσαι
μεσσάλι: τραπεζομάντηλο
σφογκάω: σκουπίζω
δρασκελάω: προσπερνάω
τα 'κανες μούτελη: τα 'κανες χάλια
μπάλα: μέτωπο

[Rodanitis]

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις του Λευκαδιτικου ιδιώματος (από το λεξικό
του Κοντομίχη):

1) Είναι συνηθισμένη η χρήση ασυναιρέτων εις -αω ρημάτων, π.χ. σαλτάω,
πηδάω, αμποδάω. Κι αυτό γίνεται κυρίως στο ά πρόσωπο του ενεστώτα, ενώ
στον παρατατικό γίνεται χρήση του ασυναίρετου σε όλα τα πρόσωπα:
εκοίταα -αες -αε -άαμε -άατε -ααν. Τους τύπους αυτούς του ασυναίρετου
παρατατικού τους χρησιμοποιεί πολύ ο Άγγ. Σικελιανός, π.χ.
''εβόγγααν''.
2) Πολλές λέξεις που αρχίζουν από σύμφωνο, παίρνουν σαν πρώτο γράμμα
τους ένα ευφωνικό α και δίνεται η εντύπωση χασμωδίας. Π.χ. απαρατάω,
αβασκαίνω, αβασκαντήρα, αχέλι, αχείλια κ.λπ., αντί παρατάω, βασκαίνω,
βασκαντήρα, χέλι, χείλια.
3) Τα σύμφωνα, το υγρό λ και το ένρινο ν, έχουν μια ιδιάζουσα προφορά
και μόνον στην πόλη προφέρονται παχιά και αραιά [καμμιά σχέση με τους
πατρινούς, σημ. δική μου]. Π.χ. θέλ(λ)'ς τίποτα; (αντί θέλεις -),
Ν(ν)ίκος (αντί Νίκος), το λ(λ)'πον (αντί το λοιπόν), Τι κάν(ν)'ς;
(αντί τι κάνεις). Αυτό γίνεται έστω κι αν το φωνήεν που ακολουθεί
ναποβάλλεται ή όχι. Είναι ευνόητο ότι αυτό συμβαίνει όταν προ του λ ή
ν υπάρχει το η-ι-ει-οι- ανεξάρτητα από το αν το λ ή ν είναι στην αρχή
ή στο μέσον της λέξης. Π.χ. γλ(λ)ύκα-πλ(λ)ύμα, λ'βάδι, λ(λ)ύπη, και
άν'ξε (την πόρτα), Άν'ξη.
4) Στα ρήματα αποβάλλεται η κατάληξη στο β' και γ' ενικό πρόσωπο,
ενεργητικής φωνής. Π.χ. Τι βλέπ'ς, τι κάν'ς, τι γράφ', τι κάν' -''ό,τι
γράφ' δε ξεγράφ' ''. Συχνά υτό συμβαίνει και στα α' και β' πρόσωπα τπυ
πληθυντικού, π.χ. βλέπ'με, τι βλέπ'τε; βλέπ'τε καλά;
5) Μπροστά από λέξεις που αρχίζουν από φωνήενπροτάσσεται ένα ευφωνικό
γ, τόσο στον προφορικό όσο και στο γραπτό λόγο του λαού. Π.χ. ευχή:
''να 'ναι και η γ(ι)ώρα η καλή'' - γοι Έλληνες, αντί οι Έλληνες -
γεντόστια, αντί εντόστια - γείναι, αντί είναι - το γίδιο κάνει, αντί
το ίδιο κάνει. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στο μέσον μερικών
λέξεων, όπως περνά(γ)ει (αντί περνάει), περβατά(γ)ει (αντί περπατάει),
ήρω(γ)ας (αντί ήρωας), ξερνά(γ)ει (αντί ξερνάει) (Σημ. οι λέξεις που
παραθέσαμε εδώ είναι από λαϊκό γραπτό γιατροσόφι).

[Συνεχίζεται]

[Rodanitis]

[Συνέχεια του παραπάνω]

6) Η παρεμβολή ενός ι μετά το δεύτερο γράμμα ορισμένων λέξεων που
αρχίζουν από στ, πτ, πλ, σκ, λπ, π.χ. σ(ι)τόμα (αντί στόμα), π(ι)λένω
(αντί πλένω), τ(ι)μήμα (αντί τμήμα), σ(ι)κορδαλίδα (βοτ.) (αντί
σκορδαλίδα), σ(ι)κόνη (αντί ακόνη), σταθ(ι)μός (αντί σταθμός),
λεπ(ι)τά (αντί λεπτά). Οι παραπάνω περιπτώσεις είναι πάλι παρμένες από
χειρόγραφα γιατροσόφια λαϊκογιατρών της Λευκάδας. Αλλά και στον
προφορικό λόγο τ' ακούει κανείς.
7) Σε πολλά πρωτόκλιτα θηλυκά ονόματα εις -α η γενική σχηματίζεται
κατά πρωτότυπο τρόπο, εις -ός αντί -ας. Π.χ. η πόρτα της πορτός, αντί
της πόρτας. Η γάτα της γατός (φρ. ''έρ'ξες φαϊ τς γατός;''), η κοπέλλα
της κοπελλός, αντί της κοπέλας (φρ. ''αγόρασες φουστάν της κοπελλός
μας;''). Η γίδα της γιδός, αντί της γίδας (φρ. ''έφερ´ς κλαρί τς
γιδός;''), η μάνα τς μανός. Η περίπτωση αυτή δεν έχει γενική ισχύ, δεν
αποτελεί κανόνα. Έτσι, ποτέ δε λέμε η ώρα - της ωρός ή η Χώρα της
Χωρός ή η φούστα της φουστός κ.λπ. Νομίζω πως η περίπτωση δεν μπορεί
να μπει σε κανόνα. Είναι θέμα ακουστικό, θέμα ευφωνίας.
8) Σε κάποια ρήματα, όπως το λέγω και το απρόσωπο πρέπει, ο
παρατατικός σχηματίζεται με αύξηση η αντί ε. Έτσι λέμε ''ήλεγα πώς το
ξέρατε'' και ''δεν ήπρεπε να το κάμεις αυτό''.
9) Η λέξη μία γίνεται συνήθως μίνια και το ''μια φορά και έναν καιρό''
γίνεται ''νια βολά και έναν καιρό''.
10) Η συγκοπή συμφώνων στο μέσον των λέξεων (αποβολή των ατόνων ι και
ου) είναι συχνή, π.χ. λέμε αμ'δαλιά, αντί αμυγδαλιά - ροδακ'νιά, αντί
ροδακινιά. φρ. ''θα λ' μάξομε το ψωμάκι'', αντί ''θα λιμάξομε το
ψωμάκι'' - φρ. ''Μόλ'ς εκατ'φορήσαμε'', αντί ''Μόλις εκατηφορήσαμε''.
Λέξεις: ακ(ου)μπάω - ακ(ου)μπίζω - γαλ(ου)φιά κ.λπ..

[matina]

Historein: a review of the past & other stories

 

4th International Conference

 

"The Utopian Years: 1968 and Beyond.

Movement Dynamics and Theoretical Implications

40 Years Later"

 

Thessaloniki, 4 June 2008 (HARBOR, WAREHOUSE B1)

&

Athens, 5-7 June 2008 (UNIVERSITY OF ATHENS, MAIN BUILDING,DRAKOPOULOS AUDITORIUM)

 

find attached the program in greek and in english

[Rodanitis]

Ταινίες τις οποίες, κατά την άποψη της ταπεινότητάς μου, αξίζει να
δει κανείς. Σε τυχαία σειρά.

- Έβδομη σφραγίδα, του Μπέργκμαν. Αριστούργημα.
- Ο πολίτης Κέιν, του Ουέλς. Ροδανθός...
- Se7en, του Φίντσερ. Αναμφίβολά, η καλύτερη ταινία του '90.
- Ο ταξιτζής, του Σκορτσέζε. You talkin' to me?
- Καζαμπλάνκα, του Κέρτιζ. Play it again and again Sam.
- Ρεβέκκα, του Χίτσκοκ. Επιστροφή στο Μάντερλι.
- Σιωπηλός μάρτυς, του Χίτσκοκ. Η καλύτερη ταινία του μαιτρ, η Γκρέις
Κέλι μακράν η καλύτερη χιτσκοκική ηρωίδα.
- Ιβάν ο τρομερός, του Αϊζενστάιν. Υποβλητικό.
- Η ζωή και ο θάνατος του Συνταγματάρχη Blimp. Βρετανική προπαγάνδα
βέβαια αλλά πολύ καλή ταινία.
- Τραγουδώντας στη βροχή. Το πιο ολοκληρωμένο χολυγουντιανό μιούζικαλ.
- Ο Λώρενς της Αραβίας, του Λυν. Η μαγεία της Ανατολής.
- Μερικοί το προτιμούν καυτό, του Γουάιλντερ. Κανείς δεν είναι
τέλειος!
- Η προσωπική ζωή του Σέρλοκ Χολμς, του Γουάιλντερ. Elementary.
- If... , του Άντερσον. Το κόκκινο και το μαύρο μαντήλι.
- V for Vendetta, των Γουατσόφσκι. Remember...
- 2001: Η οδύσσεια του διαστήματος, του Κιούμπρικ. Εντυπωσιακό.
- Το γεράκι της Μάλτας, του Χιούστον. Η επιτομή του νουάρ.
- Life of Brian, των Μόντυ Πάιθονς. Ξεκαρδιστικό.
- Το νόημα της ζωής, των Μόντυ Πάιθονς. Η εισαγωγή, ανεπανάληπτη.
- Μπραζίλ, του Γκίλιαμ. Δυστοπία.
- Goodnight and good luck, του Κλούνεϊ. Μαθήματα δημοσιογραφίας.
- L.A. Confidential, του Χάνσον. Good cop, bud cop.

Αυτά για τώρα. Θα επανέλθω άλλη στιγμή με τη συνέχεια της λίστας.

[konidaris_]

πριν επανελθεις αγαπητε Δημητρη με την υπολοιπη σου λιστα..........ασε
να δουμε πρωτα καμια ταινια απο αυτες γιατι εμενα προσωπικα με
αγχωσες!!!ειναι αρκετες που δεν εχω δει και θα επρεπε.....παραπονο
μικρο.......λιγοι ειμασταν εχτες θα ηθελα περισσοτερους.....οχι για
κανεναν ιδιαιτερο λογο,απλα ειναι πολυ ευχαριστη η παρεα των Λευκαδιων
τελικα!!!

[konidaris_]

Παραλληλα εχω να καταθεσω μια προταση για επισκεψη στην εκθεση βιβλιου
στον Πειραια....η εκθεση ειναι 6 με 22 Ιουνιου και θα ηταν ωραια αν
καταφερναμε να την επισκεφτουμε!!

[Rodanitis]

Ωραία ιδέα, προτείνετε ημέρα για να κανονίσουμε να πάμε!

[Rodanitis]

Επειδή ο Βαλαωρίτης είναι τροποντινά επίκαιρος:

Ο Βράχος και το Κύμα

«Μέριασε, βράχε, να διαβώ!» το κύμα ανδρειωμένο
λέγει στην πέτρα του γιαλού θολό, μελανιασμένο.
«Μέριασε! μες τα στήθη μου, που 'σαν νεκρά και κρύα
μαύρος βοριάς εφώλιασε και μαύρη τρικυμία.
Αφρούς δεν έχω γι' άρματα, κούφια βοή γι' αντάρα,
έχω ποτάμι αίματα, με θέριεψε η κατάρα
του κόσμου, που βαρέθηκε, του κόσμου που 'πε τώρα:
«Βράχε, θα πέσεις, έφτασεν η φοβερή σου η ώρα!»
Όταν ερχόμουνα σιγά, δειλό, παραδαρμένο,
και σο 'γλυφα και σο 'πλενα τα πόδια δουλωμένo,
περήφανα μ' εκοίταζες και φώναζες του κόσμου,
να δει την καταφρόνεση που πάθαινε ο αφρός μου.
Κι αντίς εγώ κρυφά-κρυφά, εκεί που σε φιλούσα,
μέρα και νύχτα σ'έσκαφτα τη σάρκα σου εδαγκούσα
και την πληγή που σ' άνοιγα, το λάκκο που 'θε κάμω,
με φύκη τον επλάκωνα, τον έκρυβα στον άμμο.
Σκύψε να ιδείς τη ρίζα σου στης θάλασσας τα βύθη,
τα θέμελά σου τα 'φαγα, σ' έκαμα κουφολίθι.
Μέριασε, βράχε, να διαβώ! Του δούλου το ποδάρι
θα σε πατήσει στο λαιμό...Εξύπνησα λιοντάρι...»

Ο βράχος εκοιμότουνε. Στην καταχνιά κρυμμένος,
αναίσθητος σου φαίνεται, νεκρός, σαβανωμένος.
Του φώτιζαν το μέτωπο, σχισμένο από ρυτίδες,
του φεγγαριού, που 'ταν χλωμό, μισόσβηστες αχτίδες.
Ολόγυρα του ονείρατα, κατάρες ανεμίζουν
και στον ανεμοστρόβιλο φαντάσματα αρμενίζουν,
καθώς ανεμοδέρνουνε και φτεροθορυβούνε
τη δυσωδία του νεκρού τα όρνια αν μυριστούνε.

Το μούγκρισμα του κύματος, την άσπλαχνη φοβέρα,
χίλιες φορές την άκουσεν ο βράχος στον αθέρα
ν' αντιβοά τρομαχτικά χωρίς καν να ξυπνήσει,
και σήμερα ανατρίχιασε, λες θα λιγοψυχήσει.
«Κύμα, τι θέλεις από με και τι με φοβερίζεις;
Ποιος είσαι συ κι ετόλμησες, αντί να με δροσίζεις,
αντί με το τραγούδι σου τον ύπνο μου να ευφραίνεις,
και με τα κρύα σου νερά τη φτέρνα μου να πλένεις,
εμπρός μου στέκεις φοβερό, μ' αφρούς στεφανωμένο;
Όποιος κι αν είσαι μάθε το, εύκολα δεν πεθαίνω!»

«Βράχε, με λένε Εκδίκηση. Μ' επότισεν ο χρόνος
χολή και καταφρόνεση. Μ' ανάθρεψεν ο πόνος.
Ήμουνα δάκρυ μια φορά και τώρα κοίταξέ με,
έγινα θάλασσα πλατιά, πέσε, προσκύνησέ με.
Εδώ μέσα στα σπλάχνα μου, βλέπεις, δεν έχω φύκη,
σέρνω ένα σύγνεφο ψυχές, ερμιά και καταδίκη,
ξύπνησε τώρα, σε ζητούν του άδη μου τ' αχνάρια...
Μ' έκαμες ξυλοκρέβατο... Με φόρτωσες κουφάρια...
Σε ξένους μ' έριξες γιαλούς... Το ψυχομάχημά μου
το περιγέλασαν πολλοί και τα πατήματά μου
τα φαρμακέψανε κρυφά με την ελεημοσύνη.
Μέριασε βράχε, να διαβώ, επέρασε η γαλήνη,
καταποτήρας είμαι εγώ, ο άσπονδος εχθρός σου,
γίγαντας στέκω εμπρός σου!»

Ο βράχος εβουβάθηκε. Το κύμα στην ορμή του
εκαταπόντησε μεμιάς το κούφιο το κορμί του.
Χάνεται μες την άβυσσο, τρίβεται, σβήεται, λιώνει
σα να 'ταν από χιόνι.
Επάνωθέ του εβόγγιζε για λίγο αγριεμένη
η θάλασσα κι εκλείστηκε. Τώρα δεν απομένει
στον τόπο που 'ταν το στοιχειό, κανείς παρά το κύμα,
που παίζει γαλανόλευκο επάνω από το μνήμα.

Οι συμβολισμοί του ποιήματος, ξεκάθαροι για την εποχή κατά την οποία
γράφτηκε, είναι σαφώς διαχρονικοί.

[Thanos]

Γεια σας....
Δείτε αυτό:
Νερό - Γράμμα από το 2070....
http://www.youtube.com/watch?v=Q4SirjZv1b0&feature=related
Εμένα πραγματικά με συγκλόνισε....
Δεν θα σας πω να το δείτε ολόκληρο...
Αυτό θα το κάνετε ούτως ή άλλως, θα καταλάβετε μετά....

[Rodanitis]

Ένα μικρό απόσπασμα από το ποίημα του Νάνου Βαλαωρίτη ''Ωδή στην
Οδύνη'':

'' Ο κατήφορος γέμισε πρόσωπα που δεν πρόλαβαν
Να γνωριστούνε καλύτερα, ν' απολαύσουν ο ένας τον άλλον

Μια απειροελάχιστη επιτάχυνση της ρόδας του καιρού
Κι όλα αρχίζουν να γυρίζουν με ζαλισμένο ρυθμό

Απερίγραπτος ο αέρας που περιβάλλει το φλοιό
Της γης - ένα νέφος μολυσμένο κρύβει τη θέα

Πολλοί κύκλοι σχηματίζουν τετράγωνα - κι έχασα
Καθ' οδόν την ιστορία που διηγόμουνα για κάποιο δαχτυλίδι

Ήρθε καιρός να σε χρίσω γιο του Σινεμά
Κλείνουμε τώρα τις κουρτίνες, θα συνεχίσουμε αύριο

Την ίδια ώρα, με τα ίδια πρόσωπα, με άλλα θέματα
Με τα ίδια θέματα, με άλλα πρόσωπα, την ίδια ώρα

Ο φόβος, η αγωνία, ο εφιάλτης της ύπαρξης, η νευρικότητα
ρίχνουν πάλι επάνω στους ώμους μου το μανδύα των ευθυνών...''

[Rodanitis]

Μελοποιημένη ποίηση.

Ελύτης, ''Της αγάπης αίματα'':

http://www.youtube.com/watch?v=v48XlnlHp2c&feature=related

Σεφέρης, ''Άρνηση'':

http://www.youtube.com/watch?v=J-nWWXaZ8IA

[konidaris_]

καλησπερα σε ολους!!θα ηθελα να ρωτησω αν θα επισκεφτουμε την εκθεση
βιβλιου στον πειραια
!προτεινω Πεμπτη η Παρασκευη απογευμα(γυρω στις 20.00,για να μην
εχουμε και ηλιο)!η εκθεση τελειωνει 22 ιουνιου και αν παμε πρεπει να
βιαστουμε!

[Thanos]

Γεια σας Λευκάδιοι!!
Η προετοιμασία για την έκθεση βιβλίου στη Λευκάδα, ξεκίνησε καλά, με
μοίρασμα της δουλειάς που πρέπει να γίνει μεταξύ των μελών!!!
Θέλουμε και άλλους όμως να βοηθήσουν για να πάμε ακόμη καλύτερα!!!
Αυτό ήταν το πρώτο που ήθελα να σας πω!

Το δεύτερο, είναι οτι μόλις τελείωσε η ταινία "Ο Πολίτης Κέιν" που μας
πρότεινε ο Νίκος!!!
Ήταν πραγματικά εξαιρετική....για όσους δεν το πρόσεξαν, τον θυμάστε
τον τραπεζίτη που είχε αναλάβει την διατροφή του Κέιν με το όνομα
Θάτσερ;
Το όνομα του ηθοποιού που υποδυόταν τον Θάτσερ ήταν George
Coyloyirs!!!
Με αυτό μου λύθηκε και η απορία για την προέλευση του θεατρικού
γονιδίου του Κίμωνα...χαχααχαααα!!!

Το τρίτο και κλείνω για να πάω να αφεθώ στην αγκαλιά του Μορφέα είναι
ένα τραγούδι του Νικόλα Άσιμου:
Δε Πα Να Μας Χτυπάν:

http://www.youtube.com/watch?v=_kSWVMHE6RI&feature=related