De Profundis

[Santana]

Πολλά ζητήματα είναι ενοχλητικά σε πολλούς. Εμένα πληγώνουν δύο
πράγματα: Το άδικο και η υποκρισία.
Το άδικο το εντοπίζω σε μη κοντινούς μου ανθρώπους. Γιατί φροντίζω να
μη επιλέγω άδικους στο μικρό μου περιβάλλον. Είναι λυπηρό να
διαπράττεις το άδικο και να το δικαιολογείς ως αποκατάσταση της
Δικαιοσύνης. Είναι επίσης λυπηρό να ισχυρίζεσαι ότι δεν αδικείς ενώ
αδικείς. Αλλά εξ' ίσου λυπηρό είναι το να ικανοποιείσαι από το κέρδος
της αδικίας, ανεξάρτητα ποιος την διέπραξε, την ίδια στιγμή που
κάποιος αθώος πληρώνει το κόστος του δικού σου κέρδους.
Προέκταση του άδικου και πικρή αισθάνομαι την αχαριστία.
Την υποκρισία την εντοπίζω, ιδιαίτερα, σε κοντινούς μου ανθρώπους.
Πονάς, όταν διαπιστώνεις μετά από καιρό, ότι άνθρωποι που εμπιστεύεσαι
είναι ανάξιοι εμπιστοσύνης. Πονάς, όταν ανακαλύπτεις ότι οι άλλοι σε
πλησίασαν για ιδιοτελείς σκοπούς. Πονάς σφοδρά, όταν μαθαίνεις ότι ενώ
εσύ ανοίγεις την καρδιά σου στους δικούς σου ανθρώπους, οι άλλοι,
τελικά, ποτέ δεν την άνοιξαν, γιατί απλούστατα ποτέ δεν υπήρξαν δικοί
σου άνθρωποι.
Προέκταση της υποκρισίας και ανέντιμη βρίσκω την προδοσία.
Δεν το αντέχω το άδικο.
Δεν την αντέχω την υποκρισία.