Chopin był zajadłym antysemitą

[u2]

Waldemar Łysiak

Stulecie kłamców

[...]


 Wrodzony antysemityzm Polaków

(teza publicznie dzisiaj głoszona przez przywódców izraelskich: "Polacy
wysysają antysemityzm z mlekiem swych matek") obejmuje teraźniejszość,
przeszłość i pewnie długą przyszłość. Niedawno ( 1999) znany
międzynarodowy muzyk, A. Schiff, ogłosił, że nie lubi Chopina, bo Chopin
"był zajadłym antysemitą ". Wśród wielkich twórców kultury i wśród
ogólnie uznanych autorytetów humanizmu pełno byto "zajadłych
antysemitów" (nie wyłączając Kanta, ojca "kategorycznego imperatywu
moralnego"), lecz jak słusznie zauważył lider niemieckich Żydów, I.
Bubis: "Tyle się plecie o antysemityzmie i antysemitach... Jeżeli kogoś
nazywają antysemitą niekoniecznie musi on nim być naprawdę" (1998).
Wcześniej wielki pisarz żydowski, noblista I. B. Singer, wyjaśniał: Żyd
współczesny nie może żyć bez antysemityzmu.

Jeśli antysemityzm gdzieś nie istnieje - on go stworzy - po czym dodał
dlaczego:

"Dzisiejsi Żydzi są jak kobiety, pragną władzy, nie jawnej, lecz
zakamuflowanej". Jeszcze wcześniej, już w XIX wieku, Asnyk prorokował

Antysemityzm często hodują handlarze,
Z których każdy dla siebie pewien zysk w tym widzi;
Kiedy się interesem korzystnym ukaże,
Ujmą go w swoje ręce niezawodnie Żydzi.

 Okazał się bardzo korzystnym interesem. Pozwala terroryzować i
szantażować liczne państwa, społeczności i organizacje, wymuszać
niezliczone ustępstwa, łamać karki, blokować lub promować kariery, dawać
nagrody, niszczyć jednych antysemitów i wywyższać drugich filosemitów.
Dla globalnego interesu warto nawet czasami przymykać wzrok i duch,
vulgo: "odpuszczać" niektórym zmarłym antysemitom, choćby Marksowi
(marksizm był świecką "religią" kilku pokoleń Żydów, mimo że Marks pluł
na żydostwo bez pardonu: "Praktyczne żydostwo to szacherka i pieniądze
(...)

 Szalbierstwo opanowało wszystkie ich myśli; jedyne, co ich emocjonuje,
to urozmaicanie sobie celów tego oszukaństwa"). Ale żywemu nie
przepuszczą, choćby był bardzo sławny. Ledwie M. Brando (wielki aktor)
mruknął (1996), że Hollywood to żydowski folwark, a już Żydzi publicznie
deklarują:

 Zamienimy w piekło każdy dzień tego człowieka, aż do grobu!
 Grobu chcieliby i dla Polski. Dla nikogo tak bardzo, jak dla Polski.
 Pechem Polaków okazał się fakt, że gdy w średniowiecznej i
renesansowej Europie masowo "starozakonnych" mordowano bądź krwawo
przepędzano (rozliczne eksterminacje i ekspulsje Żydów jak Europa długa
i szeroka) - jedynie Polska udzielili im bezpiecznego i bezterminowego
azylu, gwarantując prawem niebywale gdzie indziej (pełne) możliwości
rozwoju ekonomicznego tudzież kulturowego, suwerenność ich religii, a
nawet własny terytorialny samorząd. Z całego kontynentu Żydzi walili jak
w dym do Polski, zwąc ten kraj żydowskim rajem - paradisus Iudaeorum.
Dlatego Adolf H., realizując "ostateczne rozwiązanie problemu Żydów",
krematoria budował na terenie okupowanej przez Niemców Polski - z
przyczyn ergonomicznych (koszty transportu), bo tutaj mieszkali
większość narodu żydowskiego.

 We wszystkich zdobytych krajach Niemcy wyłapywali Żydów i wywozili ich
do obozów zagłady, ale tylko w jednym kraju - tylko w Polsce -
wprowadzili bestialskie prawo zbiorowej odpowiedzialności za ukrywanie
Żyda (rozkaz gubernatora Franka z 15-X-1941): karali za to śmiercią całą
rodzinę ukrywającego, nie wyłączając starców i dzieci. Według badacza
tych problemów, historyka T. Bednarczyka (współzałożyciela Żydowskiego
Związku Wojskowego) Polacy uratowali 300-400 tysięcy Żydów (według
historyków izraelskich - około 40 tysięcy, lecz polskie źródła wskazują,
że w samej Warszawie ukrywało się na zewnątrz getta 20-30 tysięcy
Żydów), za co Niemcy rozstrzelali i powiesili 150 tysięcy Polaków! Żaden
inny naród nie ofiarował takiej daniny krwi dla ratowania "dzieci
Abrahama, Izaaka i Jakuba". Dzisiaj potomkowie tych ocalonych głoszą, że
to Polacy wymordowali kilka milionów Żydów.

 Do końca lat 70-ych ( mniej więcej ) żydowskie kręgi ksenofobiczne
piętnowały Polaków "tylko" za genetyczny antysemityzm (rabin H. M.
Shonfeld, autor "The Holocaust Victims Accuse"; "Żydzi w Polsce mają
przysłowie:

Jeśli Polak mija mnie na gościńcu i nie morduje, to wyłącznie z lenistwa
oraz za ludobójczą współpracę z Niemcami ("Shoah Memorandum": "Polacy
robili to jako alianci nazistów"), chętniej zresztą używając słowa
naziści niż słowa Niemcy. Później "współpraca" została rozszerzona
("Canadian Jewish News": "Polacy wymordowali więcej Żydów niż
hitlerowcy"), a do regularnego użycia wszedł termin "polskie obozy
zagłady". Następnie "historycy" izraelscy i publicyści żydowskiej
diaspory zaczęli gremialnie "udowadniać", że polska Armia Krajowa była
organizacją programowo żydobójczą; dzisiaj jest to już dla Żydów
obiektywnym pewnikiem (przykładowe cytaty z książek M. Verstanding: "AK,
na rozkaz polskiego rządu emigracyjnego w Londynie, systematycznie
mordowała Żydów", 1995; A. H. Biderman: "AK prowadziła zdradziecką wojnę
przeciwko Żydom, zabijając więcej Żydów niż Niemcy", 1996). Wreszcie, w
ostatniej dekadzie stulecia, eskalacja piramidalnego kłamstwa
przekroczyła barierę wydawałoby się niemożliwą: Żydzi piętnują Polaków
jako głównych sprawców Shoah. Z wielu przykładów trzy świeże:

 Popularny radiowiec amerykański, mający kilkadziesiąt milionów
słuchaczy H. Stern, od dwóch lat ( 1998, 1999) głosi Ameryce zupełnie
bezkarnie (i zupełnie skutecznie), że "za II Wojny Światowej Polacy
eksterminowali 3 miliony Żydów, jako projektodawcy i wykonawcy Endlösung".
 Słynna amerykańska dziennikarka telewizyjna, L. Stahl, na kartach
bestsellerowej książki Reporting live (1999) pisze: "Polacy, z pomocą
zaprzyjaźnionych sąsiadów, Niemców, wymordowali w latach 40-tych swą
tradycyjną klasę kupiecką, Żydów".
 Dla belgijskiego tygodnika "Le Soir Illustre" (22-III-2000), a więc i
dla jego czytelników - Polska to "kraj, który wymyślił Auschwitz" (czyli
zagładę Żydów).

Jednocześnie szkoły całego świata, od Australii po Kanadę, uczą historii
Holocaustu według motywu zbrodnie nazistów polskich (sic!), a wśród
pokoleń młodych Żydów utrwala się przekonanie (sformułowane expressis
verbis w doktorskiej pracy I. Rubina z roku 1988), że "getta i
niemieckie obozy pracy były jedyną enklawą, która dawała Żydom
schronienie przed Polakami". Tym sposobem dziękuje się nam teraz za
masowe ratowanie Żydów i masowe płacenie za to śmiercią. Stara żydowska
mądrość pyta:

 Jakie dobrodziejstwo ci uczyniłem, że mnie tak nienawidzisz?
 Nic nie pomagają ani "sprostowania" (rzadkie) z ust prominentnych
Żydów (dyrektor Yad Vashem, prof. I. Gutman: "Naród polski nie jest ani
trochę odpowiedzialny"; I. Cukierman, zastępca dowódcy buntu w
warszawskim getcie: "Ileż poświęcenia ze strony Polaków! Jacy wspaniali
ludzie! Kto hoduje powszechną nienawiść do polskiego narodu - czyni
krzywdę Polakom"; etc.), ani oświadczenia autorytetów międzynarodowych,
jak przewodniczący Konferencji Episkopatu Niemiec, biskup K. Lehmann:
"Winni są tylko Niemcy, Polacy nie mieli z tym nic wspólnego. Polskiego
sumienia nie bruka żaden cień, bo Polska nie mogla wstrzymać diabelskiej
machiny śmierci na jej zgwałconym terytorium".

 Nic nie pomaga - Polska stała się ofiarą monstrualnego kłamstwa,
typowym "chłopcem do bicia" dla światowej społeczności Żydów. Tak
właśnie zwano w dawnych czasach chłopca bitego za przewiny brytyjskich
następców tronu - książętom wymierzano chłostę bijąc nie ich tyłki, lecz
tyłek zastępczy. Niemcom (autorom Holocaustu), Rosjanom i Ukraińcom
(mistrzom pogromów), Hiszpprymusom holocaustu średniowiecznego),
Francuzom (gremialnie kolaborującym z Niemcami przy eksterminowaniu
francuskich Żydów) tudzież innym żydobójcom - Żydzi już wybaczyli.
Znęcają się tylko nad narodem swoich dobroczyńców, lansując najbardziej
makabryczne (bo krematoryjne) kłamstwo XX stulecia.

 Talmud mówi: "Ten, kto świadczy fałszywie przeciw drugiemu, godzien
jest, aby go rzucić psom na pożarcie, jako powiedziano: Rzucicie go
psu", i tuż obok powiedziano:

"Nie będziesz rozgłaszał fałszywych wieści" ("Pesachim" 118).
I mówi "Talmud": "Albowiem powiedziano: "Będziesz stronić od kłamstwa"
("Szewuot" 30)*.

* - Tłum. Szymon Datner i Anna Kamieńska.


--
General Skalski o zydach w UB :

"Rozanski, Zyd, kanalia najgorszego gatunku, razem z Brystigerowa,
Fejginami, to wszystko (...) nie byli ludzie."

prof. PAN Krzysztof Jasiewicz o zydach :

"Zydow gubi brak umiaru we wszystkim i przekonanie, ze sa narodem
wybranym. Czuja sie oni upowaznieni do interpretowania wszystkiego,
takze doktryny katolickiej. Cokolwiek bysmy zrobili, i tak bedzie
poddane ich krytyce - za malo, ze zle, ze zbyt malo ofiarnie. W moim
najglebszym przekonaniu szkoda czasu na dialog z Zydami, bo on do
niczego nie prowadzi... Ludzi, ktorzy uzywają slow 'antysemita',
'antysemicki', nalezy traktowac jak ludzi niegodnych debaty, ktorzy
usiluja niszczyc innych, gdy brakuje argumentow merytorycznych. To oni
tworza mowe nienawisci".