(2)Rola Żydów w ludobójstwie Ormian

[Mark Woydak]

Wybucha pierwsza wojna światowa. Żydowscy młodoturcy sieją zamęt i
skrytobójstwa w Turcji, przedtem finansują serbskiego zamachowca – masona
Gawriło Principa, który morduje austriackiego następcę tronu, arcyksięcia
Ferdynanda, co staje się oficjalnym detonatorem wojny.

W drugim roku wojny żydowscy młodoturcy realizują wreszcie ich główny cel –
„ostateczne rozwiązanie” problemu Ormian tureckich. Doprowadziło to do
zagłady około miliona Ormian. Pamiętajmy jednak, że u progu XX wieku
zamordowali już 300 000, potem 100 000 , a niemal każde większe miasto w
Turcji traci od kilkuset do kilku tysięcy Ormian. Razem stanowi to co
najmniej półtora miliona Ormian, oprócz tego setki tysięcy Greków i
Asyryjczyków. Dwa miliony ofiar ludobójstwa sefardyjskich Żydów na
chrześcijańskich narodowościach w Turcji, wydają się liczbą nawet zaniżoną.

Przełomem w losach Ormian stało się objęcie władzy w Turcji przez
sefardyjskiego przechrztę na islam, wysokiej rangi masona – Mustafy Kemala
„Atatürka”(„Ataturk” – „Ojciec Turków”). To homoseksualista i alkoholik, w
dodatku pedofil
(patrz:http://secretjews.wordpress.com/2007/04/06/ataturk-prominent-homosexual/).

W 1923 roku ożenił się tylko z powodów komercyjnych, pod presją
islamsko-ottomańskiej obyczajowości. Już po dwóch latach rozwiódł się.
Nigdy przed małżeństwem i po rozwodzie nie miał żadnych relacji z
kobietami. Już od czasów młodości spędzonej w akademii wojskowej utrzymywał
intymne stosunki z chłopcami i młodymi mężczyznami. Zmarł w 1938 roku z
powodu choroby alkoholowej. Miał stopień generała. W 1923 roku doprowadził
do obalenia sułtanatu i przekształcenia Turcji w republikę żydomasońską.
Był jej wieloletnim prezydentem (1923-1938) Zniósł kalifat i wielożeństwo.
W 1934 roku parlament turecki „nadał” mu nazwisko „Atatürk” – „Ojciec
Turków”.

Rok 1920: żydobolszewicy z terenów opanowanej przez nich Rosji carskiej
zaopatrują swoich pobratymców tureckich w 45 000 karabinów, 300 karabinów
maszynowych z amunicją i 100 milionów rubli w złocie na koszty wojny.

W 1921 roku wojska Atatürka zajmują wspólnie z rosyjskimi żydobolszewikami
port Baku. Ten ważny port naftowy i strategiczny żydowska mafia spod znaku
Bnai-Brith przekazuje we władanie żydobolszewików. Rozpoczyna się darmowa
grabież złóż naftowych Baku przez korporację Rothschildów – „Baku Oil”.

W 1921 roku młodoturcy dokonują rzezi Ormian i Greków w Smyrnie, mordując
100 000 i doszczętnie palą miasto. To wszystko, wraz z apogeum ludobójstwa
w 1915 roku, działo się na konto Turków; do dziś nikt nie powie, że były to
talmudyczne zbrodnie Żydów sefardyjskich, tylko „Turków”.

Jaka jest historia masonerii i jej zwycięstwa w tym islamskim kraju? Już w
1748 roku rząd turecki zaczął więzić masonów, niszcząc siedziby ich
spotkań. Uratowała ich interwencja ambasadora angielskiego, Pierwsza loża
turecka – „Philiki Hetairia” („Przyjacielskie Towarzystwo”) powstała na
początku XX wieku. W 1821 roku masoneria wywołała w Turcji powstanie,
którego celem było usamodzielnienie Greków, jako sposób na destabilizację
Turcji. Działo się to w ramach serii powstań europejskich z lat 1821-1822.
Podobne do powstania tureckiego rewolty wybuchały w Hiszpanii, Portugalii i
Włoszech, a więc w monarchiach katolickich. Celem było wciągniecie caratu
popierającego greckie powstanie, do wojny z Turcja, aby uniemożliwić
zbrojną interwencję Rosji w Hiszpanii. Dyplomacja carska rozpoznała cel tej
prowokacji i car nie dał się sprowokować do wojny (Zob.: Peter Bielik:
„Masoneria nieszczęście naszych czasów”. Tytuł oryginału: „Slodomurarstwo”.
Wyd. polskie 2008, s. 224).

Wreszcie w 1876 roku doszło w Turcji do przewrotu żydomasońskiego. Dokonał
tego premier Midhat Pasza, inicjowany do masonerii podczas studiów w
Anglii. Pozbawił on tronu sułtana Abdula Aziza, a nowym władcą ogłosił
masona Murata.

Potem dochodzą do głosu młodoturcy. W 1908 roku dokonali przewrotu
zbrojnego, po którym przywrócili konstytucję przyjęta w 1876 roku. Za
przewrotem stały loże żydowskie w Salonikach – filie masonerii francuskiej,
włoskiej, hiszpańskiej i greckiej. Żydomasoneria turecka ukryta pod szyldem
„Jedność i Postęp”, niepewna powodzenia przygotowywanego puczu, zapewniła
sobie obietnicę Wielkiego Wschodu Włoch, że zdoła on przekonać włoski rząd
masona Lazzatiego, aby bronił w Stambule masońskich spiskowców. Byli
zresztą trudni do dekonspiracji, spotykali się bowiem w gmachach
przedstawicielstw dyplomatycznych państw zachodnich. Oddziały dowodzone
przez wojskowych masonów zamierzały ruszyć z Salonik i zbrojnie zająć
Stambuł, lecz sułtan chcąc uniknąć wojny domowej, ustąpił.

Rok później (1909) powstał Wielki Wschód Turcji. Jego pierwszym dokonaniem
była wymiana sułtana Abdul Hamida na marionetkę masonerii Mohameda V.
Wkrótce cały rząd turecki składał się wyłącznie z masonów, nie wyłączając
ateisty Szejtema ul Islama, którego mianowali na najwyższego
przedstawiciela islamskiej władzy duchownej (A. Platonów /Płatonow/:
„Tierniowyj wenec Rossiji” /”Cierniowy wieniec Rosji”).

W czerwcu 1910 do loży „Voltaire” w Paryżu przybyła delegacja tureckich
wolnomularzy. Potwierdzili oni udział tureckiej masonerii w przewrocie.
Profesor medycyny w Teheranie – Combes poinformował zebranych o działaniach
masonerii w Teheranie. Oznajmił, że loża tamtejsza była sprawczynią
rewolucji w Teheranie. W odpowiedzi turecki attache wojskowy zapewnił
Combesa, że jego rząd będzie pomagał masonerii irańskiej.

Otrzymujemy więc „szkoleniowy” przykład zbrodniczej dywersji masonerii
grasującej w danym kraju. Nie waha się ona przed poczynaniami przeciwko
krajowi swego zamieszkania. W ramach wspólnej akcji masonerii tureckiej,
paryskiej oraz irańskiej i włoskiej, doprowadzili do wycofania z Libii
należącej wtedy do Turcji, większość oddziałów tureckich, dzięki czemu
Włochy mogły szybko opanować Libię w wojnie przeciwko Turcji w 1911 roku.

Masońskie rewolty przeciwko monarchiom w Turcji, Iranie i Portugalii, stały
się poligonem doświadczalnym dla podobnej rewolucji w Chinach. Masoneria
USA i Anglii grała w tej rewolucji pierwsze skrzypce. Obalono cesarza, a na
czele Chin stanął wolnomularz prezydent Sun Jat Sen. Wkrótce Chinami
wstrząsnęły wojny domowe, które ostatecznie po drugiej wojnie światowej
zakończyły się zwycięstwem komunistów wspieranych przez masonerię USA.

W 1913 roku żydomasoneria europejska, w tym i turecka stały się tak
wszechwładne, że poprzez loże tureckie podjęła agitację i zabiegi
dyplomatyczne na rzecz ponownego przyjęcia Żydów i żydowskich marranów do
Hiszpani, wypędzonych z tego kraju pod koniec XV wieku. Potężnie wsparła to
żydomasońskie dzieło powrotu, prasa masońska w Hiszpanii. Był to zarazem
okres popularyzacji przez młodoturków tzw. pan-islamizmu, o którym pisał
m.in. biskup J. Pelczar w swojej „Masonerii”. Twórcą pan-islamizmu był
żydomason Dżamaluddin Afgnani. Celem tego ruchu było, jak niemal zawsze,
osłabianie Rosji carskiej w ramach międzynarodowego frontu przygotowującego
pierwszą wojnę światową, a w niej rewolucję żydobolszewicką, która wybuchła
w październiku 1917 roku, poprzedzona rewolucją masońską („demokratyczną”)
masona A. Kiereńskiego.

Głównym prowodyrem mordów na Ormianach podczas wojny był żydomason Taalat
Pasza – minister spraw wewnętrznych Turcji. Prośby słane przez papieża
Benedykta XV o zaprzestanie rzezi Ormian, ignorowali całkowicie.

Poza Ormianami, żydo-„turcy” wymordowali około ćwierć miliona
chrześcijańskich Asyryjczyków, przedstawicieli tego ludu zamieszkującego
Turcję, Iran, Irak, Armenię, Syrię. Uważają się za potomków starożytnych
Aramejczyków, są wyznawcami Kościoła chaldejskiego. Gdy sięgamy do hasła
„Asyryjczycy” („Asjorzy”) w Nowej Encyklopedii Powszechnej PWN z 1998 roku,
przeczytamy tam obowiązujące od 90 lat kłamstwo: „1918 tureckie pogromy –
zginęło co najmniej 250 tysięcy Asyryjczyków”, Tak właśnie – „tureckie
pogromy”. Tureckie! Nigdy żydowskie, a przynajmniej żydo-tureckie. Liczba
250 tysięcy Asyryjczyków jest grubo zaniżona. Niektórzy badacze piszą o pół
milionie, jeszcze inni wymieniają 700 a nawet 800 tysięcy.

W 1922 roku całkowicie zlikwidowano w Turcji monarchię i cały system rządów
monarchistycznych. Tak oto spełniła się złowieszcza zapowiedź przywódcy
Iluminatów G. Mazziniego z 1871 roku, iż monarchie austriacka i turecka
upadną, a upadek jednej spowoduje upadek drugiej. Spełniło się: najpierw
upadły Austro-Węgry, potem Turcja, ale także i monarchia rosyjska, z nich
najważniejsza („Novy Vek”, 4 sierpnia1914).

Jack Manuelian w publikacji: „The Pounding Fathers of Modern Turkey” –
„Ojcowie założyciele współczesnej Turcji”(patrz:
http://www.atajew.com/2000/02/founding-fathers.html), opierając się na
ustaleniach D. Musa Pidcocka w jego książce „Satanic Voices” („Szatańskie
Głosy”) stwierdzał, że Konstantynopol bez jednego wstrzału „wpadł w łapy”70
– 80 tysięcy okultystycznych masońskich Żydów i 20 tysięcy
krypto-żydowskich „muzułmanów”. Następnie w ciągu sześciu lat rewolucji
młodotureckiej zapoczątkowanej w 1908 roku, po opanowaniu Konstantynopola
przez sefardyjską elitę tureckich żydomasonów „młodoturków”, pierwsza wojna
światowa mogła rozpocząć się zgodnie z planem.

D. Musa Pidcock w swojej pracy zbilansował chyba najbliższe prawdy liczby
ludobójstwa dokonanego przez tureckich Żydów: półtora miliona Ormian oraz
500 tysięcy innych chrześcijan, jak Grecy, Asyryjczycy i Armeńczycy. Autor
jednak nie wspomina pierwszej rzezi Ormian z końca XIX wieku i
późniejszych, po fali 1915 1918, które w sumie kosztowały życie ponad
drugie pół miliona ofiar. Razem więc ten pierwszy dwudziestowieczny
„holokaust” zabił ponad dwa miliony przedstawicieli chrześcijańskich ludów
– Ormian, Armeńczyków, Greków oraz Syryjczyków. D. Musa Pidcock myli się
także pisząc, że było to pierwsze w historii nowożytnej ludobójstwo.
Pierwszym i do dziś niedoścignionym w liczbach, poza eksterminacją Rosjan
przez żydobolszewików od 1917 roku, była zagłada kilkunastu milionów
„Indian” amerykańskich przez protestanckich kolonistów tego kontynentu.

Texe Marrs, autor książek demaskujących tajne związki, w artykule „Sea of
Blood” („Morze krwi”) powołał się na brytyjskiego konsula, który donosił w
raporcie, że gdyby ułożyć dłonie obcięte Ormianom obok siebie, to dałoby
się z nich ułożyć długą szosę. Konsul zamieścił także zdjęcie kobiecej
dłoni, już zasuszonej, ale wciąż przechowywanej, co nie wzbudziło
zainteresowania konsula i pytania, dlaczego ją przechowywano. Texe Marrs:
„Ta zasuszona dłoń ormiańskiej kobiety zamordowanej w masakrze została
wysuszona i przetrzymywana jako talizman i pamiątka przez żydomasona miasta
Saloniki.”

Texe Marrs nie skojarzył kabalistycznej wymowy obcinania i przechowywania
zasuszonych dłoni, zakonserwowanych przy użyciu octu i licznych przypraw
kuchennych. Były przetrzymywane nie jako pamiątki, tylko jako talizmany w
ceremoniach czarnoksiężników, satanistów-okultystów, do rzucania klątw i
uroków.

David Pidcock w swojej książce podaje fragment publikacji z masońskiego
pisma „The Acacia” („Akacja”) organu prasowego Wielkiego Wschodu Turcji:

„Tajna Rada Młodych Turków została uformowana i cały ten ruch był kierowany
z Salonik. Saloniki, to najbardziej żydowskie miasto w Europie – 70 000
Żydów na 100 000 mieszkańców najbardziej odpowiadało temu celowi. Miasto
Saloniki udzieliło gościny kilku masońskim lożom, w których rewolucjoniści
mogli pracować bez obaw. Te loże były pod ochroną europejskiej dyplomacji.
I kiedy sułtan stał się wobec nich bezbronny, jego upadek był nieunikniony:
1 maja (! H.P.) 1909 roku przedstawiciele 45 lóż zebrali się w Istambule i
założyli Wielki Wschód Ottomański z Mahmudem Orphi Pashe jako Wielkim
Mistrzem. Krótko po tym powołano także Najwyższą Radę Starożytnego i
Uznanego Rytu Szkockiego, uznanego oficjalnie przez masońskie władze we
Włoszech i Francji”.

David Pidcock podał źródło tej informacji: pracę Vicomte de Poncinsa: „The
Powers Behind the Revolution”, s. 66.

Tło masońskiej rewolucji, jej autorstwo i kulisy najbardziej autorytatywnie
odsłania sir Gera Lowther z ambasady brytyjskiej w Istambule w liście do
sir Charlesa Hardinga; poufny, datowany 25 maja 1910 roku:

„Drogi Charles,
telegram Gorstá (Elton Gorst, konsul generalny w Kairze) z 23 kwietnia
dotyczący domniemanego spotkania Mohamed Farida jako delegata istambulskich
masonów do Egiptu, uważa się za mocno powiązany z Komitetem Partii „Jedność
i Postęp”. To skłania mnie do napisania do Ciebie wreszcie, po bardzo dużym
stresie i głęboko poufnie, że w łonie ruchu młodotureckiego masoneria
realizuje swoje cele. Czynię tak zarówno prywatnie jak i poufnie, jako że
ta nowa masoneria w Turcji, odmiennie niż w Anglii i Ameryce, jest w
olbrzymiej części tajna i o charakterze politycznym, a informacje na te
tematy są dostępne jedynie pod klauzulą najściślejszej tajemnicy. Ci,
którzy odważą się zdradzić polityczne tajemnice, w końcu ogarnięci
przerażeniem wpadną w długie ręce mafii.

Jak zapewne jesteś świadom, ruch młodoturecki w Paryżu był całkowicie
odcięty i w większości ignorancki co do wewnętrznych spisków i tajnych
działań promieniujących z Salonik. Saloniki zamieszkuje około 140 tysięcy
(? � H.P.) mieszkańców, z których 80 tysięcy to hiszpańscy Żydzi i 20
tysięcy Żydów z sekty Sabbataja Cwi i różnych krypto-Żydów, zewnętrznie
wyznających islam. Wielu z hiszpańskich Żydów w przeszłości uzyskało
obywatelstwo państwa włoskiego i są masonami afiliowanymi do lóż włoskich.

Żydowski burmistrz Rzymu, Natan, jest masonem wysokiego stopnia, a włoscy
premierzy, Żydzi Luzatti i Sonino wraz z innymi żydowskimi senatorami i
posłami są także masonami.

Twierdzą, że zostali założeni przez Ryt Starożytny i Uznany Obrządku
Szkockiego. Ogniskiem ruchu młodotureckiego jest miasto Saloniki i jego
żydowska społeczność, Atatürk także pochodzi z Salonik, a motto: „Wolność”,
„Równość”, „Braterstwo” – motto młodoturków jest także mottem włoskiej
masonerii. Krótko po rewolucji 1908 roku, kiedy Komitet ukonstytuował się w
Stambule, stało się powszechnie wiadomym, że jego czołowi przywódcy są
masonami.”

David Pidcock w swojej książce cytuje fragment z „The Times History of The
War”, tom XIV, s. 308:

„Saloniki ze swoimi osiemdziesięcioma tysiącami Żydów mówiącymi swym dawnym
hiszpańskim dialektem, były żydowskim gniazdem; i kto mógłby prócz Żyda z
jego historią wiecznego koczownika, tak łatwo porzucić swe dotychczasowe
schronienie? Kombinacja lojalności i materialnego interesu czyniła Żydów
sefardyjskich ludem osiadłym przy Turkach. Stali się bardziej związani z
Turkami dzięki krypto-żydowskiej społeczności muzułmańskiej „Donmeh”,
pochodzącej bezpośrednio od sefardyjczyków „nawróconych” w wieku XVII na
islam. Donmehów reprezentował Djavid Bey, minister finansów /…/, a przez
Orientalną Freemasonry, które było przez nich kontrolowane, salonikańscy
sefardyjczycy byli od samego początku związani z ruchem młodotureckim. W
Turcji jak i na Węgrzech, z tych samych połączonych motywów ambicji i
wdzięczności, wywalczyli sobie pozycję rasy rządzącej, dostarczając
elementu intelektualnego nowemu tureckiemu nacjonalizmowi. Autor typowego
opisu Ruchu Pan-turańskiego, który nosi bardzo tureckie nazwisko Takin Alp,
uważany za Żyda z Salonik, wzmacnia przekonanie, że sekularyzacja i
antyislamskie tendencje, które są typowym rysem pan-turanizmu, były
częściowo wynikiem wpływów żydowskich.”

David Pidcock wierzy głęboko w istnienie żydomasońskiej konspiracji – pisze
dalej J. Manuelian – skierowanej przeciw ortodoksyjnym Żydom i
ortodoksyjnym chrześcijanom wraz z konspiracją działań maskujących. Pisze:
„Konspiracja hucpiarska (Chutzpah, chucpa: termin żydowski oznaczający
bezwstydną bezczelność) typu dezorientacyjnego jest bardzo dobrze
udokumentowana”. Właśnie tego rodzaju konspiracja może wyjaśnić przyczynę
zaprzeczania Pierwszego Ludobójstwa XX wieku w czasie pierwszej wojny
światowej. Ryzyko ujawnienia pełnej prawdy byłoby zbyt kosztowne. Taka
konspiracja chucpiarska o charakterze maskującym istnieje także w
odniesieniu do Drugiego Ludobójstwa w czasie Drugiej Wojny Światowej
(Chodzi o milczącą zgodę syjonizmu światowego, głównie amerykańskiego, na
zagładę kilku milionów Żydów askenazyjskich – H.P.).

David Pidcock twierdzi w swojej pracy, że kiedy syjoniści zorientowali się
na przełomie wieków XIX i XX, iż olbrzymia większość ubogich Żydów
europejskich nie była zainteresowana emigracją do nowej ojczyzny w
Palestynie, którą T. Herzl próbował odkupić od sułtana ottomańskiego
imperium, a ten odrzucił tę ofertę, skłoniło T. Herzla do przyjęcia
szatańsko mistrzowskiego planu, który umożliwił syjonistom uzyskać
Palestynę dzięki sztucznie wykreowanemu wśród narodów europejskich
współczuciu z powodu ofiar Holokaustu tychże biednych Żydów odmawiających
wyjazdu do Palestyny. Plan okazał się skuteczny, choć zginęły miliony, a
powodzenie planu wynikało z wcześniejszego doświadczenia uzyskanego przez
konspiratorów w czasie Holokaustu Ormian. W rzeczywistości – kończy J.
Manuelian – Holokaust ormiański by poligonem doświadczalnym dla
późniejszego Holokaustu żydowskiego.

To wszystko może być prawdą i najpewniej jest taką poza jedną supozycją
obydwu tych autorów. T. Herzl, który został w 1904 roku zamordowany przez
„nieznanych sprawców”, chyba nie mógł „przewidzieć” lub zaplanować z tak
olbrzymim wyprzedzeniem czasowym, żydowskiego Holokaustu drugiej wojny
światowej, bo jeszcze nie rozegrała się nawet pierwsza. Ten
„szatańsko-mistrzowski plan” zrodził się w głowach żydowskich przywódców
wiele lat po pierwszej wojnie światowej. Jemu właśnie było podporządkowane
promowanie Hitlera, który niedwuznacznie w „Mein Kampf” dał do zrozumienia,
co zrobi z Żydami. Był potężnie finansowany przez żydowski syndykat
finansowo-przemysłowy, wspierany logistycznie w kampanii na rzecz jego
awansu kanclerskiego, potem gwałtownego rozwoju jego machiny wojennej. W
tym planie tkwił Chaim Weizmann, który w 1936 roku wypowiedział
niezrozumiałą ani dla gojów, ani dla milionów europejskich Żydów
askenazyjskich liczbę sześciu milionów Żydów, którzy muszą „użyźnić” ziemię
przyszłego państwa Izrael.

Oto główni żydowscy ludobójcy tureckich Ormian:

Tallaat Pasza (1874- 1921) powszechnie uważany za Turka, w rzeczywistości
sefardyjski Żyd z syndykatu zbrodni pod nazwą „Donmeh”. Pełnił funkcję
ministra spraw zagranicznych Turcji w czasie pierwszej wojny światowej.
Członek loży „Wskrzeszona Macedonia”, Wielki Mistrz masonerii Rytu
Szkockiego w Turcji. Jeden z głównych organizatorów i nadzorców ludobójstwa
na chrześcijanach, które pochłonęło około dwóch milionów ofiar.

Tallaat Pasza oznajmił cynicznie:

„Poprzez koordynaację deportacji Ormian do wyznaczonych miejsc odosobnienia
(Takie zwroty jako „wyznaczone miejsca odosobnienia”, zadziwiająco
pokrywają się z frazeologią hitlerowców i żydobolszewików) w okresie
niskich temperatur, zapewniamy im wieczne odpoczywanie”.

Z podobnie sadystycznym cynizmem hitlerowscy kaci żartowali, że obóz
koncentracyjny dla duchowieństwa w Dachau, jest idealnym miejscem do
„kontemplacji” księży polskich.

Djavid Bey: sefardyjski mason – syjonista z grupy „Donmeh”. Minister
finansów w rządzie Tallaata Paszy. Organizował finansowanie żydowskiej
rewolucji w Turcji z dotacji Rothschildów. Zamordowany w ramach
wewnętrznych porachunków tej bandy ludobójców, zapewne jako rywal do
stanowiska premiera.

Messim Russo – asystent Djavida Beya.

Rafik Bey, bardziej znany pod nazwiskiem Refik Saydam Bey. Redaktor
naczelny „tureckiej” gadzinówki „Prasa rewolucyjna”. W 1939 roku został
premierem.

Emanuel Krasow, żydowski propagandysta w ramach rewolucji mołodoturków.
Przewodził delegacji rewolucyjnej do sułtana Abdula Hamida. Oświadczył
wtedy sułtanowi: „naród usunął ciebie z urzędu”. Nie wyjaśnił, jaki to
naród usuwa sułtana. Gdyby sułtan nie był już spętany przez terror
sefardyjskich lóż, Krasow skończyłby na szubienicy. Ale też nie pozwoliłby
sobie na taką zuchwałość.

Władymir Żabotyński (Jabotynsky) urodzony w Rosji. W 1908 roku na polecenie
międzynarodówki syjonistycznej przeniósł się do Turcji wspierany finansowo
i politycznie przez brytyjską filię Bnai-Brith oraz jej członka,
syjonistycznego milionera z Holandii Jacoba Kahna. Redaktor prasy
młodotureckiej. Później założyciel terrorystycznej organizacji IRGUN w
Palestynie – Izraelu.

Aleksander Helphand, bardziej znany jako „Parvus”. Finasista-geszefciarz,
współpracownik Rothschildów i całej mafii żydowskiej finansjery USA, która
finansowała Trockiego i bandę Lenina. Redaktor naczelny syjonistycznej
gazety tureckojęzycznej „Młoda Ojczyzna”.

Mustafa Kemal „Atatürk” (1881-1938). Żyd sefardyjski – z hiszpańskich
Sefardim, via Włochy – Turcja. Jeszcze jako Mustafa Kemal uczęszczał do
szkoły podstawowej zwanej „Semsi Effendi”, prowadzonej przez Szymona Cwi.
Wieloletni (dożywotni) premier Turcji. Kiedy Hitler doszedł do władzy w
1933 roku, ponad 12 000 niemieckich Żydów zostało przyjętych na stały pobyt
przez „turecki” rząd Atatürka.

Po tym przeglądzie drogi sefardyjskich Żydów z Salonik i całego
Konstantynopola do władzy w Turcji, łatwo zrozumieć, dlaczego światowe
żydostwo, jego wszechwładne mendia zamilczają „na śmierć” żydowskie
ludobójstwo na tureckich chrześcijanach: Ormianach, Grekach, Syryjczykach.
Od wielu lat mafiozem tej akcji jest Abe Foxman, herszt „Antidefamation
League” – „Ligi Przeciw Zniesławianiu” (Żydów). To „zbrojna” propagandowa
światowa Piąta Kolumna terroryzująca świat i tłumiąca prawdę o syjonizmie.

Milczenie o rzezi Ormian syjoniści wymuszają z dwóch powodów:

– dochodzenie w sprawie ludobójstwa chrześcijan w Turcji nieuchronnie
wykazałoby opinii światowej, że były to zbrodnie nie tureckie tylko
żydowskie;
– uznanie tej monstrualnej rzezi Ormian automatycznie odebrałoby palmę
pierwszeństwa „Holokaustowi” Żydów europejskich, dokonanemu przez Niemców,
ale z wybitną milczącą zgodą i co gorsze – bratobójczą biernością żydostwa
amerykańskiego i brytyjskiego.

Ludobójstwo żydowskie na Ormianach i innych ludach chrześcijańskich w
Turcji posiada dodatkowo dwa wyróżniki:

– jako wojnę talmudycznego żydostwa z chrześcijaństwem, bowiem mordowano
nie tylko Ormian, lecz wszystkich przedstawicieli chrześcijańskich
narodowości w Turcji;
– nie było żadnego usprawiedliwienia tej rzezi chrześcijan, przynajmniej na
taką skalę. Jeżeli posądzano Ormian o agenturalność na rzecz Rosji, to
dlaczego mordowali Greków, Syryjczyków, Asyryjczyków? I dlaczego
wymordowali aż półtora miliona Ormian – czyżby wszyscy byli agentami Rosji,
w tym setki tysięcy dzieci?

Kończąc tę wstrząsającą drogę krzyżową chrześcijańskich Ormian, przywołajmy
wypowiedź uczciwego Żyda – Nathaniela Kapnera, tym cenniejszego dla
kontekstu zbrodni wychrztów sefardyjskich w Turcji, że autentycznego
żyda-nefoty, który przyjął wiarę chrześcijańską.

– Ja, brat (zakonnik – H.P.) Nathaniel Kapner, były żyd, a teraz
ortodoksyjny chrześcijanin, uczynię wszystko co w mojej mocy, aby
zdemaskować żydów, ponieważ nie są oni niewinnymi ofiarami prześladowań,
ale to oni rozpalili niechęć i wrogość do siebie z powodu swojej
koczowniczej historii między narodami. Żydzi w rzeczywistości są bowiem
najbardziej zaciekłymi sprawcami niewyobrażalnych rasistowskich zbrodni,
nieznanych kiedykolwiek w historii świata. A właśnie Holokaust Ormian, za
który żydzi ponoszą odpowiedzialność, jest jaskrawym przykładem
żydo-rasistowskich zbrodni.

Opisem genezy i przebiegu ludobójstwa na Ormianach, kończymy wątek
filo-islamizmu Jana Pawła II. Zarazem otwiera to fatalny w skutkach dla
Kościoła katolickiego wątek filożydzizmu, całkowicie fałszywie zwanego
„filosemityzmem”.

[fatso]

Ciekawe. Nie widzialem w tekscie znanego faktu, ze Zyd Hitler zachwycal sie
holocaustem Ormian w Turcji, ukazywal swoim zwolennikom ze 20 lat po owym przykrym(dla Ormian) wydarzeniu, nikt w cywilizacji europejskiej nie zdaje sie
pamietac. Zachecajac Niemcow do analogicznego postepowania wobec lze Zydow-chazarow, zapewne uwazal, niczym ogrodnik, ze przycinajac galazki rosliny ogolnie ja wzmocni. I mial racje bo to owi chazarzy dzis rzadza swiatem.

[JontekzHalka]

To jest w sumie bardzo ciekawe. Tylko ciekawi mnie dlaczego Ormianie nie chcieli wstapic do Masonerii.
Z tym, ze przodkowie Taalata Paszy byli Pomakami, a nie Zydami. Podejrzewam, autor tych wypocin o Pomakach nigdy nie slyszal. A n.p. ja o nich slyszalem i nawet z nimi rozmawialem.

[u2]

W dniu 2016-07-31 o 18:28, JontekzHalka pisze:

> A n.p. ja o nich slyszalem i nawet z nimi rozmawialem.

o kim ty nie słyszał z kim ty nie gadał:)))))))

--
General Skalski o zydach w UB :

"Rozanski, Zyd, kanalia najgorszego gatunku, razem z Brystigerowa,
Fejginami, to wszystko (...) nie byli ludzie."

prof. PAN Krzysztof Jasiewicz o zydach :

"Zydow gubi brak umiaru we wszystkim i przekonanie, ze sa narodem
wybranym. Czuja sie oni upowaznieni do interpretowania wszystkiego,
takze doktryny katolickiej. Cokolwiek bysmy zrobili, i tak bedzie
poddane ich krytyce - za malo, ze zle, ze zbyt malo ofiarnie. W moim
najglebszym przekonaniu szkoda czasu na dialog z Zydami, bo on do
niczego nie prowadzi... Ludzi, ktorzy uzywają slow 'antysemita',
'antysemicki', nalezy traktowac jak ludzi niegodnych debaty, ktorzy
usiluja niszczyc innych, gdy brakuje argumentow merytorycznych. To oni
tworza mowe nienawisci".

[JontekzHalka]

On Sunday, July 31, 2016 at 12:49:19 PM UTC-5, u2 wrote:
> W dniu 2016-07-31 o 18:28, JontekzHalka pisze:
> > A n.p. ja o nich slyszalem i nawet z nimi rozmawialem.
>
>
> o kim ty nie słyszał z kim ty nie gadał:)))))))
>

Ladnych pare lat temu bylem na konfrencji w Xanthi. To jest stolica greckiej czesci Tracji. Polamcy mieszkaj po obu strinach wschodniej czesci grecko-bulgarskiej granicy. Ich macedonscy opdpwiednicy, to Torbeszi (Torbeszowie), torzy mieszkaja w gorach Szar.