sans titre
Eole
Anueit, dab Peirolet, qu'èm anats en discotèca. Non n'aví guaire
d'envejas, mes qu'a trobat lo mejan de's har acompanhar per jo: "Vam,
Heugars, que't cambiarà de las toas call-girls", ç'a dit, e que m'a
semblat que i avè aquiu com un sosentenut de que ne soi pas capable
d'aver rapòrts sexuaus "desinteressats". E eth, donc? Qu'èm d'un atge
haut o baish e n'ei pas maridat tanpòc, n'a pas tanpòc nada jaubèla
entà'u har companhia a casa. Alavetz, qu'èi volut véder çò qui sabè
har eth en discotèca, per'mor d'aquò qu'èi acceptat lo son invit.
Peirolet qu'ei un tipe meilèu simpatic, que'u coneishi despuish
entrat dens la polícia, e non compreni pas que quauqu'un de las soas
tracas, de cotivat, d'ubèrt a hèra de causas e tostemps de la màger
ponderacion quan s'ageish d'eméter un jutjament, aja volut har
carrièra aus Renseignements Généraux. Qu'ei un subjècte qui ne tractam
pas jamei, bessè per'mor que son tròp claras las escadenças qui avem
d'estar amassa, entà aver enveja de barrejar-las en pelejas.
Que ns'èm hèits trobaders au l'Athéna, un bar a la Hauta Planta, e
que desquilham quauques bièrras en esperant las duas òras, l'òra
administrativa de barradura deus bars, quan los joens, e los qui ne'n
son pas mei tants, qui an enveja de continuar la timpona e la gahan tà
las discotècas. Aquiu, qu'avem parlat, solide, de çò dont parlan dus
flics quan s'encontran: d'istuèras de flics. Que sospièiti, per aquò,
qu'aja avut Peirolet ua rason mei precisa de fixar a l'Athéna lo
rendetz-vos: qu'a hèra cambiat aqueth bar, que i a un detzenat
d'annadas qu'èra un bar de quartièr, de clients abituats e abusècs
hartanèrs; adara, lo navèth mèste d'ahars qu'a hicat ua beròja
servidora en minipelha de cuer, e que i arrecoteish ua clientèla
quasiment tota masculina de tot Pau e de la campanha tanben; que's
ditz que de moment en moment e pareishen, de l'arrèrsala enlà, d'autas
gojatas, de las beròjas tanben, de las qui'vs prepausan de passar un
bon moment dab eras; que's ditz, tanben, qu'uns quants foncionaris
deus nostes servicis e'n profièitan shens aubrir lo pòrtabilhets e
qu'aquò explica que lo mèste d'ahars e posca dromir en patz. Anueit,
non vedem nada de las supausadas serenas: que devem pudir au flic,
flics en civiu entà miélher har. En tot cas, a Peirolet que
l'interèssan hèra las timplegas de la servidora, e que'm disi en
dehens qu'en moments atau, que'u ne deu saber mau d'estar aus RGs
meilèu qu'a la Securitat publica... e après que m'arcasta de harolejar
dab call-girls?
A duas òras manca quauques minutas, que sortim e que ns'apedanham tau
Fandango, la discotèca deu Hedars. Ací tanben, qu'a causit Peirolet lo
lòc. Que i a pro de temps qui non soi pas jo assabentat de discotècas
e de bars de nueit, quan aurèi coneishut lo Fandango, que i a pro
d'annadas per aquò, e ne s'aperava pas enqüèra atau. Que demandi a
Peirolet se i va sovent:
- Be t'èi dit adès que sòrti pòc", ce'm hè. Com justament non m'ac a
dit briga, que comenci de sospieitar qu'a ua idea darrèr lo cap en i
anant.
Que baisham de la Hauta Planta a la Plaça Gramont, qu'engulham la
carrèra Tran e d'aquiu la prumèra a dreta, la còsta de la Hont qui
baisha entà la galihòrça deu Hedars. Lo Fandango qu'ei a man dreta.
Que i a dejà un sarròt de monde a las estanças entà entrar, que'us hèn
passar per escabòts. Que prenem la nosta plaça dens l'arruat. A un
moment dat, ne va pas passar ua veitura de polícia, dab aqueth diacho
d'Escòt qui la mia. Que'u hè hèra arríder de'm véder aquiu:
- Lòctienent, ne'vs demandarèi pas los vòstes papèrs; per contra,
ne'vs hiquetz pas en situacion de dever estar interrogat per
depravacion de menor!
E que se'n va còsta capsús shens deishà'm lo temps de respóner. Que
segueishi la veitura deus uelhs e que m'apercebi que los dus
foncionaris asseduts sus la banqueta de darrèr espian dens la mea
direccion e se n'arriden. Alavetz, ua espiada d'ensemble rapide de cap
tà l'amassada a l'espèra que m'assabenta de la baisha mejana d'edat de
la clientèla. Que hèi a Peirolet:
- E m'as volut har bescambiar las call-girls per las estudiantas de
segonda annada?
Que'm ditz qu'au Fandango que i a de tots atges. Qu'ac voi. En
aquesta horrèra pòc a pòc engolida per davant, mes qui continua de
créisher per darrèr nosautes, non vei totun que gojatas e gojats de
dètz-e-ueit a, disem, vint-e-cinc ans. Qu'èi enveja de díser a
Peirolet: "Qu'as lo dret de't voler farcir ua joenòta de vint ans, eh!
N'èra pas qu'entà díser." Mes qu'èi paur de'u me blocar e de non pas
saber lo fin mot de la nosta preséncia ací, se n'i a un de saber.
A la fin, qu'ei lo noste torn d'entrar. Un tipe meilèu petit mes
beròi brinchut qu'alanda la pòrta davant nosautes e que passam tà
l'entrada. Lo portalèr brinchut e Peirolet que's tòcan de man. Aqueste
còp, com èm a deishar los blosons au vestiari, non poish pas està'm de
díser au men collèga e amic:
- Eh donc, puishque'u coneishes, ne'ns podès pas har entrar shens
esperar dehòra mieja òra de temps?
Non compreni pas la responsa qui'm marmusa, e que devi díser que me'n
trufi drin adara. Prumèr, per'mor que lo portalèr brinchut e ns'a
deishats entrar shens pagar; segond, per'mor que la musica qui
ns'arriba de la nau qu'ei prometiva d'ua serada agradiva, entà las
meas aurelhas au mensh: com annadas endarrèr quan lo coneishí devath
un aute nom, lo Fandango qu'a la particularitat -reala en las
discotècas- de passar musica ròck e pòp, e que'm hica de tan bona umor
que non pensi mei a çò qui deu aver Peirolet darrèr lo cap en vienent
ací -en vienent ací regularament, puishque coneish lo portalèr-