[Sim] ZAŠTO SE JOCA AMSTERDAM POZVAO NA VEZE S MASONIMA I MALTEŠKIM VITEZOVIMA

[Srpska Informativna Mreza]

ZAŠTO SE JOCA AMSTERDAM POZVAO NA VEZE S MASONIMA I MALTEŠKIM VITEZOVIMA

Svi putevi vode na Cetinje

Naši ambasadori se bave institucijama u državama u kojima se nalaze i njihovim finansiranjem, ali, koliko znam, u Srbiji nije bilo nikakvih poslova sa Sretenom Jocićem... Moguće je da je takvog nečega bilo u Crnoj Gori gdje je naš ambasador Enriko T

Navodi i pritajene prijetnje koje je kontroverzni biznismen Sreten Jocić, poznatiji kao Joca Amsterdam, iznio na suđenju u Beogradu, braneći se od optužbi za podstrekivanje na ubistvo Gorana Marjanovića jula 1995. godine, o svojim vezama s ''paralelnim centrima moći poput masona i Malteških vitezova'', izazvali su pravu pometnju u određenim svjetskim centrima moći. Jocićeva insinuacija mogućnosti da razotkrije brojne tajne poslovne veze, pravu svrhu, tokove i pravce određenih finansijskih aranžmana i objelodani namjeru na čijoj se realizaciji, već godinama, intenzivno radi kako u Srbiji, tako i u Crnoj Gori, uzrokovala je nekoliko veoma hitnih telefonskih razgovora među vodećim ličnostima masonskog pokreta i reda Malteških vitezova. Kako ''Revija D'' otkriva, unutar ovih misterioznih društava, trenutno se vode oštre polemike o tome koga zaštititi i koje sve rizike prihvatiti, kako bi se nastavilo s ostvarenjem primarnog cilja u čijem se središtu nalaze svete relikvije - čudotvorna ikona Presvijetle Bogorodice Filermose sa Rodosa, koja se čuva u Narodnom muzeju Crne Gore na Cetinju, i Čestice Časnog Krsta i Desnice Svetog Jovana Krstitelja, pohranjenih u Cetinjskom manastiru.

Tajni sastanak

Prema riječima našeg sagovornika, bliskog sledbenicima Malteških vitezova, koji je insistirao na anonimnosti, nekoliko dana nakon Jocićevog izlaganja pred sudom, održan je tajni sastanak u jednoj crkvi u beogradskom naselju Grocka.
-Na osnovu rasprave koja se vodila jasno je da Sreten Jocić, premda je u zatvoru, uz pomoć Stanka Subotića Caneta, posjeduje brojne materijale koje koristi za ucjenu, spas života i vođenje rata s moćnicima. Na sastanku je odlučeno da se prikupe sva moguća saznanja o svim stranama koje su trenutno u igri i izvrši procjena potencijalne štete, na osnovu čega će biti odlučeno o daljim koracima. Na sceni se nalazi nekoliko opasnih i očajnih igrača, davljenika koji su spremni da svakoga gurnu na dno, kako bi sami isplivali. Dalji ishod će zavisiti od toga na čiji tas će masoni i malteški biznismeni staviti teg, a ko će biti ostavljen da potone. Jedino što sada stoji kao čvrst temelj jeste krajnji cilj – spoljna i unutrašnja okupacija lokaliteta na kom se nalaze željene relikvije.
U ovu svrhu angažovan je i pripadnik reda iz Kalifornije koji je, kao strateški nadzorni organ, prije par godina boravio u Beogradu. U pitanju je general obavještajac u vojsci SAD, koji se ne nalazi na pretjerano visokom položaju unutar reda, ali je jedan od glavnih prikupljača informacija i posjeduje odlične kontakte sa svim američkim bezbjednosnim službama. Na njemu je da, nakon što mu pošalju sve podatke, utvrdi šta se dešava sa Subotićem i Darkom Šarićem i napravi odgovarajuću analizu na osnovu koje će njegovi šefovi povlačiti dalje poteze. Istovremeno, naređeno je sprovođenje istrage i unutar različitih frakcija masonerije, koje su međusobno antagonistički postavljene, te se sumnja da jedna od njih radi protiv ostalih, interesujući se isključivo za sopstvenu dobrobit i pružajući pomoć Jociću, otkriva naš sagovornik, dodajući da masoni, jednako kao i Malteški vitezovi, do cilja uvijek idu korak po korak, nikad ne odustajući od namjere, a sve prepreke posmatraju kao privremene probleme koje će vremenom prevazići.

Prvi kontakt

Što se tiče Joce Amsterdama, prve kontakte s malteškim vitezovima ostvario je u Belgiji osamdesetih godina, u vrijeme kada je, kako je sam pričao, ''završavao koledž za dragulje''.
-Tada je upoznao neke vitezove prvog reda, odnosno pripadnike plemstva koji su odmah uvidjeli potencijal koji im je mogao pomoći u ostvarivanju planova na Balkanu. Jocić je konstantno finansijski pomagan, savjetovan i usmjeravan, a
pošto nije mogao da bude primljen u red, dobio je neku vrstu počasnog zvanja ''tehničkog sekretara'', koje mu je bilo od velike koristi 1992. godine, kada je napokon kucnuo čas da preuzme ulogu koju su mu namijenili. Tako je Joca Amsterdam postao spona između tadašnjih vlasti u Srbiji i biznismena, vitezova drugog reda. Za javnost, on je bio čovjek sa zadatkom obezbjeđivanja humanitarne pomoći i neophodnih sredstava za funkcionisanje države, dok je, s druge strane, nastupao kao glavni lobista koji je, iza maske političkih pregovora sa susjednim državama, trebalo da obezbijedi što jaču poslovnu mrežu u koju bi uvukao sve značajnije faktore i učinio ih zavisnima od finansija koje su Malteški vitezovi obezbjeđivali. Iza ovog, nemalog posla, zapravo se krila namjera da se političko- finansijska ''elita'' Crne Gore privoli na saradnju. Prvi kontakt s njima Jocić je, samostalno ili preko drugih, najvjerovatnije ostvario tokom 1993. godine. Prema nekim pričama, plan oko šverca cigareta, bio je ponuda koja je zapečatila dogovor i saradnju koja će uslijediti i nastaviti da se širi. Međutim, nakon rasturanja ''duvanske mafije'', morao se pronaći nov način za finansiranje poduhvata. Tada je ponovo uskočio Sreten Jocić i, praktično ni otkud, na scenu stupa Darko Šarić, koji rešava sve novčane probleme, objašnjava naš sagovornik.

Referendum i nova ''crkva''

Od samog početka, kaže naš sagovornik, krajnji cilj tajnih društava, bile su tri relikvije - ikona Bogorodice Filermose sa Rodosa, Čestica Časnog Krsta i Desnica Sv. Jovana Krstitelja.
-Tokom godina bilo je više pokušaja da se relikvije dobiju, da kažemo, civilizovanim putem. Međutim, Srpska pravoslavna crkva i njeni poglavari, kategorično su odbijali bilo kakvu mogućnost da do toga i dođe, dok su vitezovi tvrdili da imaju legitimno pravo na pomenute relikvije. Pošto su stvari stajale tako, pronađeni su alternativni, naizgled nepovezani, putevi za ostvarenje nauma Malteških vitezova. U tu svrhu, formirana je tzv. Crnogorska pravoslavna crkva, 17. januara 2000. godine i to, veoma simptomatično, baš na Cetinju. Infiltracija u ključne krugove, obezbjeđivanje finansija i poslova koji bi zadovoljili pohlepu i obezbijedili lojalnost moćnika, kulminirali su raspadom državne zajednice Srbije i Crne Gore. Na ovaj način, nakon što je Malteški red, slično kao u slučaju Slovenije, pomogao ubrzano priznavanje Crne Gore, praktično se ušlo u završnu fazu procesa kontrole teritorije na kojoj se nalaze relikvije. Ako je, makar zasad, nemoguće da dobiju željene svetinje, Malteški vitezovi na ovaj način osiguravaju, kakvu- takvu, kontrolu nad njima, na teritoriji na kojoj se nalaze, a upravo tome služi sveštenstvo novoformirane ''crkve'', koje sada ima zadatak da prisvoji manastire u Crnoj Gori. Ono što se sada dešava unutar Srpske pravoslavne crkve samo je dio odavno utvrđenog plana. Pritom mislim na uklanjanje, pod raznim izgovorima, sa scene svih onih koji su se vatreno protivili izmještanju relikvija i uticajima masonskog i malteškog kapitala. Ostvarenje ovih namjera sprječavaju određeni uticajni ljudi i, uprkos činjenici da Malteški vitezovi nikad ne odustaju od svog cilja, čvrsto vjerujem da im ovog puta neće poći za rukom da ostvare naum - da tri relikvije koje se nalaze na Cetinju pređu u njihove ruke, tvrdi naš sagovornik.

I. R.

Tućilovi kontakti Sonja Spirito iz ambasade Malteškog reda izjavila je za naš list da nema nikakvih saznanja o bilo kakvoj vrsti saradnje između reda i Sretena Jocića. -Malteški red okuplja plemstvo, koje čini prvi krug, ali i brojne bogate industrijalce koji imaju upliv unutar Evropske unije koji sačinjavaju drugi krug našeg reda. Upravo moćnici te vrste, pošto je plemstvo danas osiromašeno, djeluju kao finansijeri širom svijeta, koji se trude da pomognu svim hrišćanima, a iz njihovih redova se biraju i ambasadori naše zemlje bez zemlje, koja ima 118 ambasada širom svijeta (Malteški red nema svoju teritoriju već samo sjedište u Rimu i specijalne odnose s Vatikanom, prim.aut.). Naši ambasadori se bave institucijama u državama u kojima se nalaze i njihovim finansiranjem, ali, koliko znam, u Srbiji nije bilo nikakvih poslova sa Sretenom Jocićem, kaže Spirito dodajući da ne zna da li je takvih kontakta bilo u nekoj drugoj državi. -Moguće je da je takvog nečeg bilo u Crnoj Gori gdje je naš ambasador Enriko Tućilo, kazala je Spirito. Enriko Tućilo je, inače, advokat Mila Đukanovića, koga je zastupao pred italijanskim pravosudnim organima u okviru istrage o međunarodnom švercu cigareta iz Crne Gore u Italiju, sve dok crnogorskog premijera diplomatski imunitet, barem zasad, nije zaštitio od podizanja optužnice. Inače, advokatska kancelarija Tućilo, sa sjedištem u Italiji, zastupala je više biznismena pred italijanskim sudovima.

 

Sad primaju i žene i obične građane Vatikan je 1953. ocijenio da Malteški red ima „funkcionalni suverenitet“, a ubrzo su uslijedila i druga priznanja i oni su postali finansijski moćno i politički uticajno „lobističko preduzeće“ koje se bavi humanitarnim radom i održava više od 200 bolnica po svijetu, a u centrali u Rimu izdaje pasoše i registarske tablice za kola, štampa poštanske marke, odlikovanja i novac (škudi), mada cijene nominuje u eurima. Red ima 12.500 muških i ženskih članova (ispovijedani vitezovi i vitezovi i dame milosti, časti i pokornosti), 80.000 volontera i 13.000 saradnika među ljekarima i medicinskim sestrama. Šest velikih zajednica (priorata), pet potpriorata i 47 nacionalnih asocijacija vitezova koordiniraju veliki majstor i vrhovno vijeće u kome su zapovjednik, kancelar, bolničar i rizničar. Zapovjednik je glavni za religiju, kancelar ima „terensku vlast“ za spoljne poslove i unutrašnju politiku, bolničar je nadležan za humanitarna pitanja, dok se rizničar brine za finansije i imovinu. Doskoro, svi zvaničnici su morali da budu plemići, ali je red sada otvoren i za žene i za obične građane.

 

Suvereni veliki komandir O uplivu masona i Malteških vitezova u Srbiji svjedoči slučaj Dragana Maleševića Tapija, slikara i masona, čiju je smrt, 2006. godine, ispratila umrlica ''za Suverenog Velikog Komandira, brata 33. stepena, Vrhovnog Saveta Škotskog Rituala Jugoslavije''. Tapi je umro tokom informativnog razgovora u policiji, u trenutku dok je trajalo hapšenje osumnjičenih za ubistvo generala policije Boška Buhe i raskrinkavanje terorističke organizacije koja je, kako se pričalo, počinila niz ubistava i namjeravala da izvede nove atentate na srpske političke čelnike. Tada su, po kuloarima, kružile priče koje su mnoga zvučna imena iz tadašnje političke garniture povezivala s masonima i ljudima iz kriminalnog miljea.

http://www.revijad.co.me/index.php?nivo=3&rubrika=4&datum=2010-05-12&brojms=411&clanak=1383