มอบกำลังใจแด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนใต้

[Sarintip]

If you have trouble viewing or submitting this form, you can fill it out online:
http://spreadsheets.google.com/viewform?formkey=dGxqY3JoMWxMSzdMOWlMaHp6LTdlWnc6MA..

มอบกำลังใจแด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนใต้

แบบรวบรวมกำลังใจนี้ เกิดขึ้นได้ด้วยเจตนารมย์ของท่านอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิท่านหนึ่งซึ่งเป็นสมาชิกของ SIAMHRM กรุ๊ป ได้เสนอให้เพื่อนผองสมาชิกชาวกรุ๊ป ร่วมกันส่งแรงใจไปสู่ ผู้กล้า ผู้เสียสละ และพี่น้องชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่นั่น ภายหลังการได้รับเมลล์ฉบับหนึ่งจากเพื่อนสมาชิกด้วยกัน ที่มีภาพของการสูญเสียเลือดเนื้อ และชีวิตของเหล่าทหารผู้กล้า

จริงอยู่ แม้สิ่งที่คน 3 จังหวัดต้องการในเวลานี้ ก็คือการยุติของความโหดร้าย ทารุณ และการได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติสุข เหมือนคนทั่วไป ซึ่งหนึ่งเสียงเล็ก ๆ ของเรา ไม่อาจทำให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นได้ แต่เสียงเล็ก ๆ ของเราเหล่านี้ จะรวมกันเป็นเสียงเดียวที่บอกให้พวกเขาได้รู้ว่า ท่ามกลางความหดหู่ ความหวาดกลัวที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่นั้น มิได้ถูกทอดทิ้งให้เดียวดาย แต่ยังคงมีพี่น้องคนไทยด้วยกัน ที่รับรู้  และอยากมอบกำลังใจ และความตั้งใจจริงที่หวังจะเห็นความสงบสุขกลับคืนมายังด้ามขวานทองของเรา ขอทุกท่านส่งกำลังใจนี้ไปยังทุกคนที่นั่นด้วย

ฉันเป็นคนจังหวัดยะลาโดยกำเนิด ได้ศึกษาเล่าเรียน และเติบโตมาจากที่นั่น เมืองเล็ก ๆ ที่มีผังเมืองสวย สะอาด และสงบสุข แม้วันนี้จะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น แต่แม่และน้องสาว ยังคงทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น ด้วยความหวังว่าสักวัน บ้านเราจะกลับมาสงบสุขอีกครั้ง เพราะความรักในบ้านเกิด ฉันโกรธและเสียใจทุกครั้งที่ได้อ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ เจ็บปวดทุกครั้งที่ได้เห็นภาพข่าวในโทรทัศน์ และสะเทือนใจทุกครั้งที่ได้ยินการเอาเหตุการณ์ใน 3 จังหวัดมาเป็นเรื่องตลก หยอกล้อของคนบางคน แม้จะรู้ว่าเขาไม่ตั้งใจ แต่ก็ทำใจไม่ได้ เพราะทุกวันนี้คนที่นั่น รวมทั้งฉันใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวังและความเชื่อ ฉัน "หวัง" ว่าทุกอย่างจะจบลงด้วยดี และ "เชื่อ" ว่าก่อนที่ทุกอย่างจะจบลงนั้น แม่และน้องสาวของฉันจะปลอดภัย

ขอทุกท่านส่งความหวัง และกำลังใจไปให้พวกเขาด้วยเถิด เราจะฝากทุกกำลังใจที่ท่านได้ส่งมานี้ผ่านท่านอาจารย์อดิศร กลิ่นพิกุล ไปยังพี่น้องในจังหวัดปัตตานี ฝากผ่านอีเมลล์ของพี่น้องที่อยู่ในจังหวัดยะลา นราธิวาส รวมทั้งอีก 4 อำเภอในจังหวัดสงขลา ให้ช่วยถ่ายทอดสิ่งเหล่านี้ไปยังทุกคนที่นั่นด้วย ขอให้ทุกคนที่นั่นปลอดภัย

11/09/2552

กำลังใจ และความหวังที่มอบให้แด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยในแดนใต้ *

ลงชื่อ-สกุล *

จากจังหวัด *

Powered by Google Docs Report Abuse - Terms of Service - Additional Terms

[นรีกานต์ แก้วเกาะสะบ้า]

 

---

Date: Sat, 12 Sep 2009 09:38:55 +0700
Subject: [SIAMHRM.COM :17957] มอบกำลังใจแด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนใต้
From: sarinti...@gmail.com
To: sia...@googlegroups.com

---

ถูกพบอยู่กับ Buddy! แท็กรูปของคุณแล้วลุ้นคว้ารางวัลอันน่าตื่นตาตื่นใจ คลิกที่นี่เลย

[adisorn klinpikul]

ขอบคุณมากนะครับ คุณป้อม
ผมเป็นคนสมุทรสงครามครับ แต่ด้วยวิถีชีวิต มาลงเอยว่าต้องทำงานที่ปัตตานี
และอยู่มาหลายปีแล้ว ผู้คนที่นี่น่ารัก เมืองน่าอยู่ เงียบสงบ
  จนเหตุการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้น ทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง
  ใจจริงก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ แต่จะไปไหนล่ะครับ คนอื่น ๆ เค้าก็อยู่ได้ เราก็ต้องอยู่ได้
  เพียงแต่ไม่ประมาท ต้องระวังตัว ต้องตื่นตัว แต่อย่าตื่นกลัว
  พูดง่าย แต่เอาเข้าจริง ๆ แม้กระทั่งเสียงฟ้าร้องกลางดึก ผมยังผวาตื่นมาเพราะคิดว่าเสียงระเบิด
    นี่เราแค่ประชาชนธรรมดา ไม่ใช่กลุ่มเป้าหมาย ไม่ใช่ข้าราชการหรือทหารตำรวจ
    ลองคิดดูเล่น ๆ ว่า ถ้าเราเป็นทหารล่ะ เราจะรู้สึกอย่างไร
    ผมเห็นสีหน้าแต่ละคน แล้วปวดใจครับ
    ทำไม่ดีป้องกันเหตุร้ายไม่ได้ ก็มีชาวบ้านด่า บาดเจ็บ เสียชีวิต ก็ยังมีคนว่าโง่ เป็นทหารอย่างไร ทำไมถึงโง่อย่างนี้
     ทำดีก็แต่เสมอตัว ไม่มีคำชมจากหน้าไหน
      ชาวบ้านก็ไม่อยากเข้าใกล้ทหาร เพราะกลัวลูกหลง
ไหนจะต้องดูแลสารพัดอย่าง แม้กระทั่งเสาไฟฟ้า เสาโทรศัพท์ก็ยังต้องเฝ้า 
เวลาทหารตรวจค้นรถ ก็ยังมีคนว่าน่ารำคาญ ตรวจอะไรนักหนา พอเค้าไม่ตรวจก็ว่า มายืนเฝ้าอะไรอยู่วะ ทำไมไม่ตรวจหาโจร
 
แต่เคยมีใครมอบน้ำใจให้เค้าบ้างหรือเปล่า ก็ขอบอกว่ามีครับ แต่น้อยมาก ส่วนมากจะกลัวไม่กล้าเข้าใกล้
ผมเองเมื่อก่อนยอมรับว่ากลัวไม่กล้าเข้าใกล้เหมือนกันครับ แต่ครั้งนึงขับรถตามรถเก๋ง BMW คันหนึ่ง มาถึงจุดตรวจของทหาร
  สุภาพบุรุษที่ขับรถคันนั้นมา เค้าเอาผลไม้ เอากาแฟ เอาขนม มามอบให้ทหารครับ เป็นภาพที่ประทับใจมาก
จากนั้นเป็นต้นมาผมก็ไม่กลัวอีกต่อไป ขนม กาแฟ ลูกชิ้นปิ้ง บุหรี่ อะไรก็ได้ที่ผมมีและคิดได้ ก็ซื้อมาเล็ก ๆ น้อย ๆ
แวะมอบให้ผู้กล้า ผู้เสียสละเค้าบ้าง ตามโอกาส ทักทายพูดคุยกับเค้า เมื่อมีโอกาส แม้กระทั่งเพียงแค่ รอยยิ้มจากเราที่มีให้พวกเขา
เขาก็ดีใจอย่างสุดซึ้งแล้วครับ ไม่ต้องพูดอะไรก็เข้าใจกัน
  กำลังใจทีมีให้เค้า มันก็สร้างกำลังใจให้ผมด้วยเช่นกันครับ
 
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับคำอวยพรนะครับ
ผมจะนำไปให้พวกเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
อดิศร 

---

Date: Sat, 12 Sep 2009 12:42:25 +0700
Subject: <Lovely-HRs> Re: [SIAMHRM.COM :17957] มอบกำลังใจแด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนใต้
From: pom...@gmail.com
To: meeting3...@googlegroups.com; sarinti...@gmail.com; pom...@gmail.com

เขียนได้ดีนะน้องตูน
แล้วก็ร่วมมือเขียนให้กำลังใจไปแล้วด้วย ตามเจตนาอันประเสริฐ
แค่ได้บอกเขาว่าเรา "เป็นห่วง" เขาก็ปลื้มใจแล้วแหละ

แต่เมื่ออ่านแล้ว ก็พาลนึกไปถึงภาพความโหดร้ายของชายแดนใต้ "บ้านเรา"
ที่มีท่านนึงเอามาโพสไว้ พร้อมกับบอกว่าอย่าส่งต่อๆกันไปอีกเลยนะ เพราะจะเป็นการไม่ให้เกียรติแก่ทั้งผู้ตายและครอบครัวของเขา
อีกทั้งจะทำให้เป้าหมายของผู้ก่อการร้ายสัมฤทธิ์ผล

อ่านแล้วก็บอกไม่ถูกว่า เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย มันปนเปกันบอกไม่ถูก
ใจนึงก็เห็นด้วย พ่อแม่ลูกเมียเค้าอาจจะไม่ชอบก็ได้ ที่เราเอารูปพวกนัั้นมาส่งต่อๆกันไป
ใจนึงก็ไม่เห็นด้วย เพราะอยากจะให้คนทั้งหลาย โดยเฉพาะพวกเราที่อยู่แนวหลังได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
ทหารกล้าทั้งหลายท่านได้รับความทุกข์ยากอย่างไร เมื่อไปอยู่ที่นั่น

เวลาที่ทหารท่านทำงาน ตอนนั้นท่านไม่มีโอกาสรู้หรอกว่าใครเป็นโจร หรือใครเป็นชาวบ้าน
หน้าตาเหมือนๆกัน แต่งตัวก็เหมือนๆกัน จะรู้อีกทีก็ตอนเพื่อนยกปืนมายิงเปรี้ยงเข้าให้นั่นแหละครับ

พวกเราคงเคยได้ยินมานะครับว่า ท่านบ่นๆกันเรื่องเบี้ยยังชีพ ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
มันไปตกหล่นหรือโดนปล้นไปตรงไหน เราก็ไม่เคยรู้คำตอบ
ในขณะที่บางคนก็อยากจะได้รับบำนาญหลังเกษียญ ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรให้เป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติมากกว่าการไปนั่งเป็นฝักถั่ว
(นี่ถ้าเป็นสำนวนการเขียนของ รงษ์ วงสวรรค์(หนุ่ม) ท่านจะต้องใส่คำว่า "ถุย" ตามหลังมาด้วยเป็นแน่แท้)
คิดดูเอาเองว่า พวกเขาอยู่ที่โน่น รับทราบข่าวคราวแบบนี้ ท่านจะรู้สึกกันอย่างไร

คราวนั้นไม่ได้เขียนถึงเรื่องนี้ เพราะไม่รู้จะเขียนอะไร หรือเขียนอย่างไร เหมือนๆกับที่ไม่เคยเขียนอะไรส่งมาในกลุ่ม เพื่อไปโต้แย้งความคิดของคนอื่น วันนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากน้องตูน เลยขอเขียนสักหน่อย
แค่อยากจะบอกว่าคนที่โน่นต้องการกำลังใจจากท่านจริงๆนะครับ
ไม่ต้องลงไปให้กำลังใจถึงที่โน่นก็ได้ครับ เขียนไปบอกเค้าก็พอแล้วว่าเราเป็นห่วงนะ
ทุกวันนี้ นึกถึง อ.อดิศร ก็แอบๆนับถือกันอยู่ในใจว่า ช่างกล้านะ เป็นเราคงขอย้าย หรือไปหางานทำที่อื่นให้มันไกลๆไปแล้ว
ไม่นับรวมถึงคนไทยอีกเยอะแยะ ที่ไม่ยอมทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิดไปไหน เช่น ครอบครัวน้องตูน เป็นตัวอย่าง
ไม่ได้อยากจะเขียนมายกยอปอปั้นกันหรอกนะครับ เพราะส่วนตัวแล้ว ไม่ได้รู้จักทั้งสองคน ก็แค่นับถือนำ้ใจกันเท่านั้นเอง

และอยากให้พวกเราเป็นห่วงพี่น้องทหารกล้าให้มากๆเข้าไว้ครับ

และถ้าจะถามผมว่า ผมเป็นใครมาจากไหน ถึงจะมารู้ว่าที่โน่นเค้าเป็นยังไง แสนสาหัสแค่ไหน
หรือผมเป็นห่วง "จริงๆ" อย่างที่พูดรึเปล่า
ก็อยากจะเรียนว่าผมเกิดที่จังหวัดยะลาครับ ผมเคยรับราชการทหาร 2 ปีที่ยะลา และผมเคยเข้าร่วมยุทธการ "ใต้ร่มเย็น" ทั้งที่สุราษฏร์และเบตง
สมัยโน้นมันไม่ได้บ้าบอแบบนี้หรอกครับ
ตอนอยู่สุราษฏร์ธานี รบกัับคอม. ต่างคนต่างก็ลากปืนมายิงกันเห็นๆ ใครโชคดีก็รอด จะที่เบตงหรือที่ไหนก็เหมือนกัน ทั้ง จคม. ขจก.
สมัยนั้นไม่เหมือนตอนนี้ครับ สมัยนี้คุณนั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ดีๆ ในตลาด คุณก็อาจจะตายได้

เฮ้อ... วันนี้อารมณ์ไหนก็ไม่รู้
เพ้อเจ้อ เพ้อเจ้อ.... ไปดีกว่า

รักเมืองไทยกันเยอะๆนะครับ

ขอบคุณครับ
ป้อมครับ
 

เมื่อ กันยายน 12, 2009 9:49 ก่อนเที่ยง, ••·wani_Cha••._.· <wani...@gmail.com> เขียนว่า:

 

มอบกำลังใจแด่ทหารกล้า และพี่น้องชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนใต้

แบบรวบรวมกำลังใจนี้ เกิดขึ้นได้ด้วยเจตนารมย์ของท่านอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิท่านหนึ่งซึ่งเป็นสมาชิกของ SIAMHRM กรุ๊ป ได้เสนอให้เพื่อนผองสมาชิกชาวกรุ๊ป ร่วมกันส่งแรงใจไปสู่ ผู้กล้า ผู้เสียสละ และพี่น้องชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่นั่น ภายหลังการได้รับเมลล์ฉบับหนึ่งจากเพื่อนสมาชิกด้วยกัน ที่มีภาพของการสูญเสียเลือดเนื้อ และชีวิตของเหล่าทหารผู้กล้า

จริงอยู่ แม้สิ่งที่คน 3 จังหวัดต้องการในเวลานี้ ก็คือการยุติของความโหดร้ายทารุณ และการได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติสุข เหมือนคนทั่วไป ซึ่งหนึ่งเสียงเล็ก ๆ ของเรา ไม่อาจทำให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นได้ แต่เสียงเล็ก ๆ ของเราเหล่านี้ จะรวมกันเป็นเสียงเดียวที่บอกให้พวกเขาได้รู้ว่า ท่ามกลางความหดหู่ ความหวาดกลัวที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่นั้น มิได้ถูกทอดทิ้งให้เดียวดาย แต่ยังคงมีพี่น้องคนไทยด้วยกัน ที่รับรู้  และอยากมอบกำลังใจ และความตั้งใจจริงที่หวังจะเห็นความสงบสุขกลับคืนมายังด้ามขวานทองของเรา ขอทุกท่านส่งกำลังใจนี้ไปยังทุกคนที่นั่นด้วย

ฉันเป็นคนจังหวัดยะลาโดยกำเนิด ได้ศึกษาเล่าเรียน และเติบโตมาจากที่นั่น เมืองเล็ก ๆ ที่มีผังเมืองสวย สะอาด และสงบสุข

แม้วันนี้จะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น แต่แม่และน้องสาวยังคงทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น ด้วยความหวังว่าสักวันบ้านเราจะกลับมาสงบสุขอีกครั้ง เพราะความรักในบ้านเกิด ฉันโกรธและเสียใจทุกครั้งที่ได้อ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ เจ็บปวดทุกครั้งที่ได้เห็นภาพข่าวในโทรทัศน์ และสะเทือนใจทุกครั้งที่ได้ยินการเอาเหตุการณ์ใน 3 จังหวัดมาเป็นเรื่องตลก หยอกล้อของคนบางคน แม้จะรู้ว่าเขาไม่ตั้งใจ แต่ก็ทำใจไม่ได้ เพราะทุกวันนี้คนที่นั่น รวมทั้งฉันใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวังและความเชื่อ ฉัน "หวัง" ว่าทุกอย่างจะจบลงด้วยดี และ "เชื่อ" ว่าก่อนที่ทุกอย่างจะจบลงนั้น แม่และน้องสาวของฉันจะปลอดภัย

[# Chortip--ka #]

สวัสดีค่ะ

 

อยากให้ทุกท่านช่วยกันส่งกำลังใจไปกันมาก ๆ ค่ะ  เพราะเชื่อว่าพวกแนวหน้าทุกคนถ้าได้อ่านข้อความของพวกเราแค่เล็กน้อยก็อาจจะทำให้เขามีรอยยิ้มออกมาบ้างก็ได้ มันอาจเป็นแค่ความสุขใจเล็กน้อย  แก่กำลังใจมันมหาศาลนะคะ

มาช่วยกันทำสิ่งดี ๆ เถอะค่ะ

 

ช่อทิพย์

เมื่อ กันยายน 12, 2009 2:47 หลังเที่ยง, adisorn klinpikul <adisor...@hotmail.com> เขียนว่า:

--
ช่อ  mezzo

[sawai paramee]

สวัสดีครับ   ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้พี่น้องในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้  และอ.อดิศร   ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย  และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกนี้  ขอจงดลบัลดาลให้ทุก ๆ ท่าน  อยู่รอดปลอดภัยจากภัยพิบัติทั้งหลายทั้งปวง  และพบกับความสันติสุข  ความสงบสุขโดยเร็วครับ

 

             ขอแสดงความนับถือ

                ไสว    ปาระมี

โทร.02 - 8159522  แฟกซ์ 02 - 8159523
โทร.081 - 7936156  

[••·C ka••._.·]

สวัสดีค่ะ  สมาชิก SIAMHRM ทุกท่าน

 

    ในฐานะที่ตัวเอง ก็เป็นคนในพื้นที่นี้ แต่บังเอิญชะตาชีวิตต้องมาอยู่ทางเมืองชล

 

ขอเชิญชวนเพื่อนสมาชิก SIAMHRM  มามอบกำลังใจแด่ทหาญกล้า ด้วยกัน

และจะรวบรวม ส่งต่อให้ อ.อดิศร ที่จังหวัดปัตตานี ในนามสมาชิกของ SIAMHRM ทั้งหมด

 

โดย กรอกข้อมูล ใน Link ของ Mail น้องตูนค่ะ

 

ซีค่ะ

 

เมื่อ กันยายน 12, 2009 9:38 ก่อนเที่ยง, Sarintip <sarinti...@gmail.com> เขียนว่า: