1. การลาป่วย
พนักงานมีสิทธิลาป่วยได้เท่าที่ป่วยจริง โดยได้รับค่าจ้างเท่ากับอัตราค่าจ้างในวันทำงานตลอด
ระยะเวลาที่ลา แต่ปีหนึ่งไม่เกิน 30 วันทำงาน
หลักเกณฑ์ในการลา
1.1 กรณีป่วยในที่ทำงาน การลาป่วยให้พนักงานแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาโดยตรงทราบ ถ้าสามารถยื่นใบลาตามแบบฟอร์มของบริษัทฯ ได้ก็ให้ยื่นทันที มิฉะนั้นจะถือว่าขาดงานหรือละทิ้งหน้าที่ซึ่งอาจจะไม่ได้รับค่าจ้างในวันที่ขาดงานและอาจได้รับโทษทางวินัยด้วย
1.2 กรณีป่วยนอกที่ทำงาน การลาป่วย พนักงานต้องแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาโดยตรงทราบโดยเร็วที่สุดก่อนกำหนดเวลาทำงานของตน ถ้าไม่สามารถแจ้งได้ด้วยตนเอง จะต้องให้บุคคลในครอบครัวหรือบุคคลอื่นแจ้งแทน
1.3 ส่งใบลาป่วยและแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบภายในวันนั้น หรืออย่างช้าภายในวันรุ่งขึ้นถัด
จากวันป่วย ทั้งนี้เว้นแต่วันรุ่งขึ้นจะตรงกับวันหยุดประจำสัปดาห์หรือวันหยุดตามประเพณี ก็ให้ส่งใบลาป่วยในวันถัดจากวันหยุดงานนั้น ๆ ได้ แต่การแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบ พนักงานจะต้องแจ้งทันที หรือโดยไม่ชักช้า
1.4 พนักงานที่ลาป่วย 3 วันติดต่อกัน จะต้องมีใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งหรือของ
สถานพยาบาลของทางราชการมาแสดงประกอบ กรณีที่ไม่สามารถนำใบรับรองแพทย์มาแสดงได้ให้พนักงานชี้แจงต่อผู้บังคับบัญชาทราบ อย่างไรก็ดี หากมีพยานหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่า พนักงานที่ป่วยไปนั้นมิได้ป่วยจริง บริษัทฯ จะถือว่าพนักงานผู้นั้นได้ขาดงานไป
1.5 ลาป่วยเนื่องจากการทำงานให้บริษัท
ในรอบปีปฏิทินหนึ่งบริษัทอนุญาตให้พนักงานที่ประสบอันตราย เนื่องจากการทำงานให้บริษัทหรือเจ็บป่วยด้วยโรคซึ่งเกิดขึ้นตามลักษณะหรือสภาพของงาน หรือโรคซึ่งเกิดขึ้นจากการทำงานให้บริษัท สามารถลาป่วยเนื่องจากการทำงานให้บริษัทได้ตลอดระยะเวลาที่ลาตามที่ระบุไว้ในใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่ง โดยได้รับค่าจ้างเท่ากับอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในเวลาทำงานปกติของวันทำงานปกติ การลาตามที่กำหนดนี้จะเป็นเนื่องจากการทำงานให้บริษัทหรือไม่ ให้เป็นไปตามที่กฎหมายว่าด้วยเงินทดแทนซึ่งประกาศให้อยู่ในขณะนั้น ๆ จะวินิจฉัย สำหรับระเบียบ แนวปฏิบัติ วิธีการลาให้นำหลักเกณฑ์การลาป่วยตามที่กำหนดไว้ในบทที่ 6 ข้อที่ 1 เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับการลานี้มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม
การลาป่วยเนื่องจากการทำงานให้บริษัท หรือการลาป่วยตามที่กำหนดไว้ในบทที่ 6 ข้อที่ 1 เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับการลานี้มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม
การลาป่วยเนื่องจากการทำงานให้บริษัท หรือการลาป่วยตามที่กำหนดไว้ในบทที่ 6 ข้อที่ 1 แล้วแต่กรณี ซึ่งปรากฏว่ายังไม่หายจากอาการเจ็บป่วย หรือยังไม่สามารถทำงานให้บริษัทได้เกินกว่า 60 วันทำงานปกติ บริษัทจะปลดออกจากงานฐานป่วยนายเกินกำหนด ทั้งนี้โดยได้รับเงินค่าชดเชย และสิทธิใดตามที่กฎหมายว่าด้วยแรงงานกำหนด
1.6 การลาเพื่อไปพบทันตแพทย์ ขูดหินปูน หรือตกแต่งฟันไม่ถือว่าเป็นการลาในหมวดนี้
1.7 วันลาป่วยที่ไม่ได้ใช้ ไม่สามารถจะสะสมไว้ใช้ในปีอื่นหรือขอแลกเปลี่ยนเป็นเงินแต่อย่างใด
2. การลาเพื่อคลอดบุตร
หลักเกณฑ์การลา
2.1 การลาคลอด พนักงานหญิงมีสิทธิลาคลอดก่อนหรือหลังการคลอดได้ครรภ์หนึ่งไม่เกิน 90 วัน (นับรวมวันหยุดต่างๆด้วย) โดยบริษัทฯ จ่ายค่าจ้างให้ตลอดระยะเวลาที่ลาแต่ไม่เกิน 45 วัน กรณีของประกันสังคมจะจ่ายให้พนักงาน ไม่เกิน 2 ครรภ์ ครรภ์ละ 45 วัน
2.2 ถ้าพนักงานหญิงมีครรภ์ มีใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งแสดงว่าไม่อาจทำงานในหน้าที่เดิมได้ ให้สิทธิ์ขอผู้บังคับบัญชาเปลี่ยนงานในหน้าที่เป็นการชั่วคราวก่อนหรือหลังคลอดได้ โดยผู้บังคับบัญชาพิจารณาเปลี่ยนงานให้แก่พนักงานตามที่เห็นสมควร
2.3 กรณีที่จำเป็นต้องหยุดงานเนื่องจากการคลอดบุตรโดยฉุกเฉิน ซึ่งไม่อาจจะขออนุญาตลาหยุดงานต่อผู้บังคับบัญชาในวันนั้นได้ ให้พนักงานหรือบุคคลในครอบครัวของพนักงานติดต่อแจ้งการลาเพื่อการคลอดให้ผู้บังคับบัญชาทราบในโอกาสแรกที่จะทำได้โดยไม่ชักช้า
2.4 “ การคลอดบุตร ” หมายความว่า การที่ทารกออกจากครรภ์มารดา ซึ่งมีระยะเวลาตั้งครรภ์ไม่น้อยกว่า 28 สัปดาห์ ไม่ว่าทารกจะมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่ก็ตาม
2.5 เมื่อคลอดบุตรแล้วพนักงานจะต้องนำหลักฐานแสดงการคลอดบุตรมาแสดงต่อบริษัทภายใน 7 วัน นับแต่วันเริ่มกลับมาปฏิบัติงานตามปกติ
2.6 กรณีลาเพื่อตรวจครรภ์ / ฝากครรภ์ ไม่ถือเป็นการลาในหมวดนี้