ที่บริษัทฯก็มีปัญหาแบบนี้เหมือนกัน ที่ได้เคยคุยกับเพื่อนๆหลายที่ก็มีปัญหาลักษณะนี้จะบริษัทฯยักษ์ใหญ่แค่ไหนก็มีปัญหานี้แค่จะมากน้อยแค่ไหนเท่านั้นเอง
ขอลองเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่งถ้าขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปเลยก็ได้นะ เผื่ออ่านแล้วช่วยคลายเครียดให้กับพวกพี่ๆน้องๆได้บ้าง
บริษัท ตาสีตาสา อยู่ในหลืบไหนของประเทศไม่มีใครรู้หรือไม่ปรากฎแม้ในแผนที่เอาเป็นว่า 99.99% ไม่มีคนรู้จัก กับ
บริษัท ของท่านเจ้าสัวพันล้าน 99.99% คนรู้จักกันทั้งประเทศ
ถ้าสองบริษัทนี้โทรมานัดสัมภาษณ์ พร้อมกัน ในอารมณ์ที่อยากได้งานก็เลยรับปากทั้งสองบริษัท แต่คิดว่าผู้สมัครงานจะเลือกไปสัมภาษณ์ที่ไหน ถึงแม้ว่าโอกาสที่ผู้สมัครงานจะได้งานที่บริษัทตาสีตาสามากกว่าก็ตาม
ยังไงบริษัทตาสีตาสาก็จะเป็นตัวเลือกสุดท้ายอยู่วันยังค่ำ
กลับกันเปลี่ยนจากบริษัทตาสีตาสา เป็นบริษัทอภิมหายักษ์ใหญ่ข้ามชาติ คนรู้จักกันทั่วโลก ปัญหานี้ก็จะมาเกิดกับบริษัทของท่านเจ้าสัว แต่ระดับของปัญหาอาจจะไม่เป็นที่น่าวิตกกังวลเท่ากับบริษัทตาสีตาสา
ทางแก้ที่เคยทำ เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลก็โทรตามผู้สมัครคนเดิมเพื่อมาสัมภาษณ์ใหม่อีกครั้งโดยหวังว่าเค้าคงไม่ได้งานที่บริษัทเจ้าสัว แล้วจะมาสัมภาษณ์งานกับเรา(เอาแค่หวังว่าจะมาสัมภาษณ์ก่อนก็พออย่าหวังไปถึงมาทำงานเลย) แต่ปรากฎว่าผู้สมัครก็ไม่มาอีก
ฝ่ายบุคคลก็ได้แต่นั่งบ่นโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ก็ลองพยายามโทรไปหาผู้สมัครคนเดิมอีก ด้วยอารมณ์อยากด่าซะให้หนำใจ แต่พอโทรไปเข้าจริงๆก็ไม่สามารถด่าได้ด้วยความเป็นฝ่ายบุคคลที่ถือว่าเป็นตัวแทนบริษัทที่ทำงานอยู่ค้ำคอไว้ ก็เลยลองนัดสัมภาษณอีกเป็นครั้งที่ 3 เค้าก็ไม่มาอีก ทั้งหัวหน้าแผนก
ทั้งผจก.ฝ่ายบุคคลก็เลยบอกว่าไม่ต้องไปโทรตามคนนี้อีกแล้วนะเสียศักดิ์ศรี ทำไมต้องไปง้อเค้า คนว่างงานมีอีกเยอะ (จริงๆแล้วเคยนัดคนเดียวถึง 10 ครั้งก็ไม่มาก็ได้แต่ฉีกเรซูเม่ทิ้งให้ป่นละเอียดให้สมกับความแค้นที่สั่งสมมาถึง 10 ครั้ง
ฮ่าฮ่าฮ่าสะใจ...อย่าพึ่งหัวเราะนะเดี๋ยวจะมีช็อตต่อไปหลังจากนี้แต่ตอนนั้นไม่รู้ฉีกไปเรียบร้อยแล้ว)
อีกสองวันถัดมาอยู่ๆผู้สมัครเจ้ากรรมเจ้าปัญหาดันเดินเข้ามาสมัครงานที่บริษัท
เห็นชื่อปุ๊ปจำได้ขึ้นมาทันที(ก็โทรหาตั้งหลายครั้งนี่นะจะจำไม่ได้ได้ยังไง) อารมณ์มาแล้วปรี๊ดเลย นั่งกำหมัดคิดว่าเอาไงดีวะ แจ้งหัวหน้าดีกว่า หัวหน้า(ที่เคยบอกว่าไม่ต้องโทรตามแล้วนะเสียศักดิ์ศรี) บอกว่าไหนๆเค้าก็เข้ามาแล้วลองสัมภาษณ์ดูหน่อยแล้วกัน ปรากฎว่าหัวหน้าบอกว่าเออไอ้นี่มันโอเคนะ คุณสมบัติดี มีความสามารถ
เหมาะสมทุกประการที่จะรับมาทำงานในตำแหน่งที่ต้องการ สงสัยที่ผ่านมามัวไปสมัครงานแต่บริษัทยักษ์ใหญ่ มีคู่แข่งเยอะ เลยไม่ได้งานซักที(อ้าวไหงหัวหน้าพูดงี้ล่ะ เราเลยเราเลยเตือนสติหัวหน้าว่าเค้าเคยไม่มาสัมภาษณ์ตั้ง.....ครั้งแล้ว แต่ละครั้งก็ไม่เคยโทรมาบอกว่าจะไม่มาสัมภาษณ์ เค้าเห็นเราเป็นของตาย เราไม่ควรรับคนอย่างนี้ มันน่าโมโหนะ)
หัวหน้าบอกว่าเราไม่ควรตัดสินเค้าด้วยเรื่องแค่นี้ แล้วทางบริษัทก็ต้องการพนักงานด้วย แล้วคนก็ไม่ได้หากันง่ายๆนะ ลองให้ทางผู้จัดการแผนกที่ต้องการคนสัมภาษณ์ดูก่อนแล้วกันถ้าเค้าไม่เอาก็จบ(ถึงตอนนี้พอเดาตอนต่อไปได้แล้วนะครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น) หัวหน้าแผนก รับ อีกสองวันให้มาเริ่มงานได้เลย (ช็อคครับ อึ้งไป 10 วิ คิดในใจ
ตกลงคนที่นี่เค้าเป็นอัลไซเมอร์กันหรือป่าวหว่าลืมง่ายกันจังแล้วจะรีบให้เริ่มงานทำไมล่ะเนี่ยไม่เห็นใจคนทำเอกสารมั่งเลยว่ามันจะมีขั้นตอนอะไรบ้าง)
เอ้าก็ได้แต่ถอนใจ คิดในแง่ดี ดีกว่าไม่ได้คนล่ะวะ ถ้าหาคนใหม่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหาได้ คงต้องโดนด่าไปอีกนานแน่
คิดแล้วก็รีบทำเอกสารดีกว่านู่นนี่นั่น เยอะแยะ งานอื่นไม่ต้องทำเอางานนี้ก่อน เดินไปตึกนู้นที ตึกนี้ที(รักแร้เหม็นอ่ะ) เฮ้อทุกอย่างเสร็จทันเวลาจนได้ พรุ่งนี้โทรคอนเฟิร์มให้มาเริ่มงานได้เลย ....แต่น แต๊น แต๊น เช้าวันเริ่มงานปรากฎว่า........ไม่มาทำงาน หัวหน้าแผนกโทรมาตาม อ้าวซวยแล้วเราเมื่อวานพึ่งคอนเฟิร์มกันแท้ๆ คิดในใจ รถคงติดมั้ง
วันแรกยังกะเวลาไม่ถูก รถเสีย น้ำท่วม โอ๊ยคิดไปต่างๆนานา ภาวนาให้มาเริ่มงานทีเหอะ เวลาผ่านไปเลยเวลานัด เอ้าลองโทรตามดูด้วยความเป็นห่วง(คราวนี้เริ่มห่วงจริงๆแล้วนะ วีรกรรมที่ผ่านมาเราก็ลืมไปหมดแล้ว) ตรู๊ด.... รับสายแล้ว อ้าวน้องอยู่ไหนแล้วครับทำไมยังมาไม่ถึง รถติดหรือเปล่าครับ
เอ่อ.....พี่ครับพอดีกำลังจะโทรไปบอกอยู่พอดีเลยครับ(ใครเคยเจอมั่ง พอดีจะโทรบอกทุกทีที่โทรตาม) ตกลงผมได้งานที่บริษัทของท่านเจ้าสัวครับเค้าพึ่งเรียกผมเมื่อวานนี้เอง ตั้งนานแล้วผมนึกว่าเค้าจะไม่เรียกแล้ว ผมดีใจมาเลยครับ(อึ้งอีกแล้วครับท่าน เอาไงดีวะจะด่าดีมั๊ยยังไม่ทันจะอ้าปาก) ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสผม (พูดงี้เลยด่าไม่ลงเลย)
สุดท้ายนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าจงตั้งใจทำงานต่อไปให้ดีที่สุดตราบที่เรายังเป็นพนักงานของบริษัทนั้นอยู่ และตราบที่เรายังทำงานเป็นฝ่ายบุคคลอยู่ จงสนุกกับงาน เมื่อเวลาผ่านไปคุณก็จะยิ้มได้ในเรื่องเดิมที่เคยเกิดขึ้น ขอให้มีความสุขในวันปีใหม่ที่จะถึง
ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ
ฝ่ายบุคคลชั้นผู้น้อย(ที่เคยทั้งหัวเราะและร้องไห้และเสียเหงื่อกับงานฝ่ายบุคคลมาแล้ว แต่ก็รักงานฝ่ายบุคคลนะครับ)