|
کتاب بخشهايي از رديف حبيب سماعي به روايت طليعه کامران، آوانگاري و نگارش طليعه کامران، شهاب مِنا از سوي نشر و پخش موسيقي عارف منتشر شد.
تلفن مرکز پخش: 33900739 و 33917784 فکس: 33914314
Website: http://www.aref-music.com
حبيب سماعي (1325-1280)، نوازندة پرآوازة موسيقي ايران، آخرين چهرة برآمده از مکتب سنتورنوازي قاجار بود. با وجود آنکه سماعي در دوران ضبط صفحه در ايران ميزيست، به دلايلي چند، جز چند صفحة کوتاه اثر صوتي ديگري از وي باقي نماند و بايد گفت تعداد محدود ضبطهاي باقيمانده از او همواره ازجمله علل اصليِ کميِ آگاهي دربارة رپرتوار قديم سنتور و شيوة کلاسيک نوازندگي آن بوده است.
کتب تاريخ موسيقي معاصر ايران همواره از محتواي فاخر و شيوة پرجذْبة حبيب سماعي در نوازندگي سنتور حکايت داشتهاند اما کمبود آثار صوتي يا آوانگاري از نواختههاي سماعي کيفيت نوازندگي وي را در هالهاي از ابهام فرو برده است. شصت سال پس از فوت سماعي، شهاب مِنا ضمن تحقيق دربارة چگونگي رپرتوار و شيوة حبيب سماعي، توانست آخرين شاگرد بازماندة او خانم طليعه کامران را يافته دريابد که بخشهايي از رديف حبيب سماعي توسط اين شاگرد
برجسته در بيش از پنجاه سال پيش نگاشته شده است. طليعه کامران که طي سالهاي 1321 تا 1324 به شاگردي حبيب سماعي و آموختن رديف او پرداخته بود، پس از مرگ استاد در سال 1325 باقي رديف وي را نزد مرتضي عبدالرسولي، شاگرد بزرگتر حبيب سماعي آموخت و پس از فراگيري خط نت نزد ابوالحسن صبا بخشهايي از آموختههاي خود از رديف سماعي را به خط نت نگاشت. در کتاب حاضر، شصت و سه سال پس از فوت حبيب سماعي، براي نخستينبار اين گنجينة موسيقايي که حاوي آوانگاري طليعه کامران از بخشهايي از رديف حبيب سماعي است همراه با آوانگاري قسمتهاي ديگر آن توسط شهاب مِنا (بنا بر
مضبوطات طليعه کامران در حدود پنجاه سال قبل- يعني زماني که او با استاد پرآوازة تمبک ايران، حسين تهراني، به اجراي سنتور ميپرداخت)، همچنين شرح دربارة محتواي مجموعه، مستندات تاريخي دربارة رديف محمدصادقخاني و سبکشناسي حبيب سماعي مدوّن و ارائه شده است. اين کتاب توسط نشر و پخش موسيقي عارف به انتشار درآمده است.
Excerpts from the Radif of Habib Somâ’i Accounted by Tali’eh Kâmrân, Introduction & Transcriptions: Shahab Mena, Tali'eh Kamran, Published by Aref Music Publications.
Habib Soma’i (1901-1946), the legendary Iranian musician, was the last virtuoso santur player who emerged from the musical establishment of the Qajar period. Although Soma’i lived after the advent of recording in Iran, the fact that only a few of his recordings have survived has left musicians and scholars with little knowledge on the repertory and stylistic trends of the school of santur playing during the Qajar period. |