El-KULÛBÜ’D-DÂRİA’DAN BAZI SEÇME DUALAR
Şefkat
Kabîsa ibnü’l-Mehârik el-Hüzelî (radiyallahü anh)’ın dünya umûru için okumuş olduğu bir dua
دُعَاءٌ لِقَبِيصَةَ بْنِ الْمَخَارِقِ الْهُذَلِيِّ لِمُهِمَّاتِ الدُّنْيَا
سُبْحَانَ اللّٰهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللّٰهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهِ.
***
Kabîsa ibnü’l-Mehârik el-Hüzelî (radiyallahü anh)’ın dünya umûru için okumuş olduğu bir dua
Yüce Allah’ı her türlü eksiklikten tenzih eder ve O’na hamd ederim. Azamet tahtının sultanı ve her türlü hamd ü senânın yegane mercii olan Rabbim bütün noksanlardan berîdir.
Şefkat
دُعَاءٌ
لِقَبِيصَةَ بْنِ الْمَخَارِقِ الْهُذَلِيِّ لِمُهِمَّاتِ
الْأٰخِرَةِ
اَللّٰهُمَّ اهْدِنِي مِنْ عِنْدِكَ، وَأَفِضْ عَلَيَّ مِنْ
فَضْلِكَ، وَانْشُرْ عَلَيَّ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَأَنْزِلْ
عَلَيَّ مِنْ بَرَكَاتِكَ.
***
Kabîsa ibnü’l-Mehârik el-Hüzelî (radiyallahü anh)’ın ahiret umûru için okumuş olduğu bir dua
Allah’ım! Nezd-i ulûhiyetinden göndereceğin lütuflarla hidayetimi artır.. fazl u ihsanlarını üzerimden sağanak sağanak yağdır.. rahmetinle zâhir ve bâtın bütün latîfelerimi arındır ve bu muhtaç kuluna ihsan ettiğin nimetlerini, onları bereketlendirmek sûretiyle taçlandır! Amin!.
Şefkat
دُعَاءٌ
لِلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي لَا يَنْسَى مَنْ ذَكَرَهُ، وَلَا
يُخَيِّبُ مَنْ دَعَاهُ، وَلَا يَقْطَعُ رَجَاءَ مَنْ رَجَاهُ.
***
Efendimiz’in torunu, Hazreti Ali’nin evlad-ı muhteremi Hazreti Hasan (radiyallahü anh)’ın bir duası
Zat-ı ecell-i a’lasını zikredenlere asla unutma muamelesi yapmayan, dergahına yönelip el açanları kat’iyen haybet ve hüsrana maruz bırakmayan ve recâ hisleriyle teveccühte bulunanları hiç bir zaman inkisar-ı hayale uğratmayan merhameti sonsuz Rabbim’e, O’nun ilmi adedince hamd ü senalar olsun.
Şefkat
دُعَاءٌ
لِمُوسَى الْكَاظِمِ لِلْخَلَاصِ مِنَ السِّجْنِ
يَا سَامِـعَ كُلِّ صَوْتٍ، وَيَا كَاسِيَ الْعِظَامِ لَحْماً،
وَيَا مُنْشِرَهَا بَعْدَ الْمَوْتِ، أَسْأَلُكَ بِأَسْمَائِكَ
الْحُسْنَى، وَبِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَكْبَرِ الْمَخْزُونِ
الْمَكْنُونِ، اَلَّذِي لَمْ يَطَّلِعْ عَلَيْهِ أَحَدٌ مِنَ
الْمَخْلُوقِينَ، يَا حَلِيماً ذَا أَنَاةٍ لَا يَعْرَى عَنْ
أَنَاتِهِ، يَا ذَا الْمَعْرُوفِ الَّذِي لَمْ يَنْقَطِعْ
أَبَداً وَلَا يُحْصَى عَدَداً، فَرِّجْ عَنِّي.
***
Musa Kazım (rahmetullahi aleyh)’e ait hapisten ve sıkıntılardan kurtulmak için okunacak bir dua
Ey bütün sesleri işiten, kemiklere etten urbalar giydiren ve öldükten sonra onlara yeniden hayat veren Yüce Allah’ım! Ey günahlara bulaşmış kimseleri hemen cezalandırmayan, haddini aşanların kusurlarını görmezlikten gelerek onlara manevî kirlerinden arınma fırsatları veren Merhametliler Merhametlisi! Ey sayılamayacak kadar çok ve inkıtaya uğramayacak kadar da sürekli akıp duran iyiliklerin Sahibi! Birbirinden güzel isimlerinin hepsi hürmetine, özellikle de nezdinde gizli tuttuğun ve kullarından hiçbirine bildirmediğin ism-i a’zam hakkı için huzurunda yalvarıyorum: Ne olur, içine düştüğüm sıkıntılardan kurtulmam için nezdinden fereç ve mahreçler gönder!.
Şefkat
دُعَاءٌ
لِسُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ لِلْغُفْرَانِ وَالسَّتْرِ
اَللّٰهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، وَإِلٰهَ كُلِّ شَيْءٍ،
وَوَلِيَّ كُلِّ شَيْءٍ، وَخَالِقَ كُلِّ شَيْءٍ، وَقَاهِرَ
كُلِّ شَيْءٍ، وَفَاطِرَ كُلِّ شَيْءٍ، وَمَالِكَ كُلِّ
شَيْءٍ، وَعَالِماً بِكُلِّ شَيْءٍ، وَحَاكِماً عَلَى كُلِّ
شَيْءٍ، وَقَادِراً عَلَى كُلِّ شَيْءٍ، بِقُدْرَتِكَ عَلَى
كُلِّ شَيْءٍ، اِغْفِرْ لِي كُلَّ شَيْءٍ، وَهَبْ لِي كُلَّ
شَيْءٍ، وَلَا تَسْأَلْنِي عَنْ شَيْءٍ، وَلَا تُحَاسِبْنِي
بِشَيْءٍ.
***
Büyük İmam Süfyan es-Sevrî’ye ait, günahların örtülmesi ve bağışlanması için okunacak bir dua
Ey her şeyin rabbi, her şeyin ilahı, her şeyin yaratıcısı, her şeyin sahibi, her şeye boyun eğdiren, her şeye varlık urbası giydiren, her şeyin maliki, her şeyi bilen, her şeye hükmeden ve her dilediğini yerine getirmeye muktedir olan Rabbim! Sonsuz kudretin hakkı için bütün hata, kusur ve günahlarımı bağışlamanı, mevhibelerinle gönlümü âbâd etmeni, altından kalkamayacağım sorularla yüzyüze getirmemeni ve üstesinden gelemeyeceğim bir hesaba maruz bırakmamanı diliyorum. Ne olur Rabbim, bu âciz kulunu kapından eli boş, haybet ve hüsran içinde geri çevirme! Amin!..
Şefkat
دُعَاءٌ
لِأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ لِلنَّجَاةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ. سُبْحَانَ
الْأَبَدِيِّ الْأَبَدِ. سُبْحَانَ الْوَاحِدِ الْأَحَدِ.
سُبْحَانَ الْفَرْدِ الصَّمَدِ. سُبْحَانَ مَنْ لَمْ يَتَّخِذْ
صَاحِبَةً وَلَا وَلَداً. سُبْحَانَ مَنْ رَفَعَ السَّمَاوَاتِ
بِغَيْرِ عَمَدٍ. سُبْحَانَ مَنْ بَسَطَ الْأَرْضَ عَلَى مَاءٍ
جَمَدٍ. سُبْحَانَ مَنْ خَلَقَ الْخَلْقَ وَأَحْصَاهُمْ
عَدَداً. سُبْحَانَ مَنْ قَسَّمَ الْأَرْزَاقَ بَيْنَ
عِبَادِهِ، وَمِنْ فَضْلِهِ لَا يَنْسَى مِنْهُمْ أَحَداً.
***
Dört büyük imamdan Ahmed b. Hanbel hazretlerine ait, kıyamet gününün dehşetinden necat bulmak için okunacak bir dua
Bismillahirrahmanirrahîm
Ebed Sultanı, Vâhid ü Ehad, Ferd ü Samed olan.. gökleri direksiz
ayakta tutan.. arzı donmuş bir su üzerinde durduran.. türlü
türlü varlıklar yaratan ve onları sayıp döken.. rızıklarını
taksim eden ve fazl u kereminden hiçbirisini mahrum bırakmayan
Rabbim, bir arkadaş yahut bir evlat edinmekten de, daha başka
bütün eksikliklerden de münezzeh ve müberradır.
Şefkat
***
Muhammed el-Medenî (rahmetullahi aleyh)’e ait, hastalıklardan şifa bulmak için okunacak bir salât ü selam
Allah’ım, kalblerin tabibi ve devası, bedenlerin afiyet kaynağı ve şifası, basarların nuru ve ziyası olan Efendimiz Hazreti Muhammed’e salât ü selam eyle!..
Şefkat
دُعَاءٌ لِحُسْنِ الْخَاتِمَةِ وَالْإِيمَانِ
اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ الْمَسْأَلَةِ، وَخَيْرَ الدُّعَاءِ، وَخَيْرَ النَّجَاحِ، وَخَيْرَ الْعَمَلِ، وَخَيْرَ الثَّوَابِ، وَخَيْرَ الْحَيَاةِ، وَخَيْرَ الْمَمَاتِ، وَثَبِّتْنِي، وَثَقِّلْ مَوَازِينِي، وَحَقِّقْ إِيمَانِي، وَارْفَعْ دَرَجَتِي، وَتَقَبَّلْ صَلَاتِي، وَاغْفِرْ خَطِيئَتِي، وَأَسْأَلُكَ الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجَنَّةِ، أٰمِينَ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فَوَاتِحَ الْخَيْرِ وَخَوَاتِمَهُ وَجَوَامِعَهُ وَأَوَّلَهُ وَأٰخِرَهُ وَظَاهِرَهُ وَبَاطِنَهُ. اَللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تُبَارِكَ لِي فِي سَمْعِي وَفِي بَصَرِي وَفِي رُوحِي وَفِي خَلْقِي وَفِي خُلُقِي وَفِي مَحْيَايَ وَفِي مَمَاتِي وَفِي عَمَلِي. اَللّٰهُمَّ تَقَبَّلْ حَسَنَاتِي، وَأَسْأَلُكَ الْعُلَى مِنَ الْجَنَّةِ. وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى أٰلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
***
Hayırlı, güzel bir âkıbet ve son nefeste bu dünyadan ötelere imanla yürümek için okunabilecek bir dua
Kudretinin sonsuz, merhametinin sınırsız olduğuna gönülden inandığım Yüce Allah’ım! Lütf u keremine iltica ediyor, yüce dergahının önünde diz çöküyor, kemerbeste-i ubûdiyet içinde el açıp yakarışa geçiyorum.
Allah’ım, bana istenilecek şeylerin en güzelini istemeyi, yapılabilecek duaların en hayırlısını yapmayı, Hak katında en makbul başarılarla serfiraz olmayı, en hayırlı ameller işlemeyi, en bereketli sevaplara nâil olmayı.. hayatın ve mematın hayırlı olanını nasip eyle.
Rabbim, ayaklarımı kaydırma ve her zaman sâbit eyle.. mizanda hasenâtımı ağır tut.. imanımı tahkike ulaştır.. nezdindeki derecelerimi yükselt.. namazımı ve yerine getirmeye çalıştığım diğer ibadetlerimi kabul, hatalarımı da mağfiret buyur.. Rabbim inayet ve sıyanetine pek muhtaç bu âciz bendeni de Cennet’inin yüksek derecelerine nâil eyle! Amin!.
Yüceler Yücesi Allah’ım! Lütf u kereminden başı da sonu da, içi de dışı da güzel en câmî hayırları diliyorum. Allah’ım, duymamı, görmemi, ruhumu, yaratılışımı, ahlâkımı, hayatımı, bütün amellerimi ve vefatımı güzelleştir, bereketlendir ve çok büyük hayırlara vesile eyle! Her zaman salât ü selamlarla yâd etmeye çalıştığım Efendiler Efendisi, âli ve ashabı hürmetine huzurunda dileniyorum; eksik ve kusurlarıyla beraber hasenâtımı kabul buyur ve lütuflarına eşedd-i ihtiyaç ile muhtaç olan bu nâçar kulunu Cennet nimetlerinin en güzelleriyle sevindir!.. Amin!...Şefkat
El-Kulûbü'd-Dâria'nın 37. sayfasından itibaren Muhyiddîn İbnü'l-Arabî hazretlerinin haftalık virdi yani bu büyük zâtın Pazar, Pazartesi, Salı, Çarşamba, Perşembe, Cum'a ve Cumartesi günleri okuduğu duaları (el-evrâdü'l-üsbûıyye) yer almaktadır. Bizim burada metnini verip tercüme etmeye çalışacağımız dua bu virdlerin sonunda yer alan ‘ihtitâmü'l-hizb' yani hizbin hâtimesidir. Mecmuada bu duadan sonra da yine İbnü'l-Arabî'nin (kuddise sirruhû) haftanın gecelerinde okuduğu virdleri (evrâdü'l-leyâli'l-üsbûıyye) yer almaktadır.
Duamız şöyledir:
اَللّٰهُمَّ يَا مَالِكَ الرِّقَابِ، وَيَا مُفَتِّحَ الْأَبْوَابِ، وَيَا مُسَبِّبَ الْأَسْبَابِ، هَيِّءْ لَنَا سَبَباً لاَ نَسْتَطِيعُ لَهُ طَلَباً * اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنَا مَشْغُولِينَ بِأَمْرِكَ، أٰمِنِينَ بِعَدْلِكَ، أٰيِسِينَ مِنْ خَلْقِكَ، أٰمِنِينَ بِكَ، مُسْتَوْحِشِينَ عَنْ غَيْرِكَ، رَاضِينَ بِقَضَائِكَ، صَابِرِينَ عَلَى بَلاَئِكَ، مُنَاجِينَ لَكَ فِي أٰنَاءِ اللَّيْلِ وَأَطْرَافِ النَّهَارِ، مُبْغِضِينَ لِلدُّنْيَا، مُحِبِّينَ لِلْأٰخِرَةِ، مُشْتَاقِينَ إِلَى لِقَائِكَ، مُتَوَجِّهِينَ إِلَى جَنَابِكَ، مُسْتَعِدِّينَ لِلْمَوْتِ ﴿رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ﴾ *
اَللّٰهُمَّ اجْعَلِ التَّوْفِيقَ رَفِيقَنَا، وَالصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ طَرِيقَنَا * اَللّٰهُمَّ أَوْصِلْنَا إِلَى مَقَاصِدِنَا ﴿وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ﴾ * اَللّٰهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ * اَللّٰهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقّاً وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ، وَقِنَا شَرَّ مَا قَضَيْتَ، وَادْفَعْ عَنَّا شَرَّ الظَّالِمِينَ، وَأَشْرِكْنَا فِي دُعَاءِ الْمُؤْمِنِينَ * اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ r * اَللّٰهُمَّ ارْحَمْ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ r * اَللّٰهُمَّ افْتَحْ لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ r * اَللّٰهُمَّ احْفَظْ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ r *
اَللّٰهُمَّ يَا حَبِيبَ التَّوَّابِينَ تُبْ عَلَيْنَا، وَيَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ أٰمِنَّا، وَيَا دَلِيلَ الْمُتَحَيِّرِينَ دُلَّنَا، وَيَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ اهْدِنَا، وَيَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ أَغِثْنَا، وَيَا رَجَاءَ الْمُنْقَطِعِينَ لاَ تَقْطَعْ رَجَاءَنَا، وَيَا رَاحِمَ الْعَاصِينَ ارْحَمْنَا، وَيَا غَافِرَ الْمُذْنِبِينَ اغْفِرْ ذُنُوبَنَا * اَللّٰهُمَّ ﴿كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ﴾ * اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لنَا ذُنُوبَنَا * اَللّٰهُمَّ استُرْ عُيُوبَنَا * اَللّٰهُمَّ احْفَظْ قُلُوبَنَا * اَللّٰهُمَّ اشْرَحْ صُدُورَنَا * اَللّٰهُمَّ يَا خَفِيَّ الْأَلْطَافِ، نَجِّنَا مِمَّا نَخَافُ *
اَللّٰهُمَّ يَسِّرْ أُمُورَنَا * اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَلِوَالِدِينَا وَلِمَشَايِخِنَا وَلِأُسْتَاذِنَا وَلِأَصْحَابِنَا وَلِعَشَائِرِنَا وَلِمَنْ لَهُ حَقٌّ عَلَيْنَا وَلِجَمِيعِ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ r * اَللّٰهُمَّ احْفَظْنَا يَا فَيَّاضُ مِنْ جَمِيعِ الْبَلاَيَا وَالْأَمْرَاضِ كَافَّةً، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ *
Ey zerrelerden seyyarelere kadar canlı cansız bütün mevcûdâtı kabza-ı tasarrufunda bulunduran Yüceler Yücesi Rab! Ey hiç açılmaz gibi görünen kapıları sevdiği kulları için peşi peşine ardına kadar açan Müfettihu'l-Ebvâb! Ey varlığına bir başlangıç ve bir nihayet asla sözkonusu olmayıp eşya ve hâdiselere sürekli hükmeden Müsebbibü'l-Esbâb!
Talebinden bile âciz olduğumuz lütuf kapılarını biz nâçâr kulların için de aralamanı; dünya ve ukba saadetine vesile olabilecek şekilde sebepleri bizim için de musahhar kılmanı diliyoruz. Bizi sadece Senin hoşnutluğuna götürebilecek işlerle meşgul.. adaletine nihayetsiz güven ve itimat içinde olan.. Senin kapından başka yerlerde dilencilikte bulunmayan.. sadece Senin rahmetine itimat edip insanların ellerindeki şeylere karşı her zaman müstağnî davranan.. Sana inanan, Sana güvenen, Sana dayanan.. Senin için olmayan her şeyden ve herkesten uzak duran.. hükmüne gönülden boyun eğip yürekten râm olan.. birer imtihan vasıtası olan musibetlere karşı sabır kalesine sığınan.. dilinde sürekli Senin nâm-ı celîlin, gece-gündüz ulu dergahına el açıp yana yakıla yalvaran.. dünyanın dünyaya bakan bütün yönlerinden uzaklaşıp âhiret iştiyakıyla yanıp tutuşan.. hüşyar bir kalble sürekli Sana teveccühte bulunan.. ‘lezzetleri acılaştıran mevt'i her zaman hatırlayıp davranışlarını hep ölüm ötesi hayata göre tanzim eden... bahtiyar kullarından eyle!. “Ya Rabbena! Rasûllerin vasıtasıyla bize va'd ettiğin mükâfâtları lutfet; bizi kıyamet günü rüsvay ve perişan eyleme! Va'dinden dönmek kendisi için muhal olan yegâne zât Sensin!”
Dua edenlere cevap veren, ızdırapları dindirip ihtiyaçları gideren Yüce Allahımız! Bizi salih ameller işleme hususunda muvaffak kılmanı niyaz ediyoruz. Ne olur, tevfîkini refîkimiz, sırat-ı müstakîmini de tarîkimiz yap.. bizi neticesi itibariyle hayır olan maksatlarımıza ulaştır.. “Sen nâdim olup gözyaşı döken kullara, kapısı her zaman açık olan Tevvâb ü Rahîmsin; bizim tevbelerimizi de kabul buyur!”
Allahım! Senin inayetinle sabahladık, Senin inayetinle akşamladık. Yaşarsak Senin inayetinle yaşar ve Senin izninle ölürüz. Dönüşümüz de Sanadır. Allahım! Bize doğruları mahiyet-ü nefsi'l-emriye dediğimiz gerçek yüzleriyle göster ve onları harfiyyen yerine getirmeye muvaffak eyle.. yanlış ve çirkin şeyleri de yine gerçek yüzleriyle bildir ve o çirkin şeylerin avucuna düşmekten bizleri muhafaza buyur.. bize müslümanca bir hayat ve Senin yüce huzuruna gelmeye yakışır bir ölüm nasip et.. olmasına hükmettiğin şeylerin şerrinden bizi koru.. zâlimlerin şerlerini, komplolarını, tuzaklarını üzerimizden def ü ref' eyle ve bizi inananların dualarına ortak kıl.. Allahım! Ümmet-i Muhammed'in hata ve kusurlarını yarlığa.. ümmet-i Muhammed'e merhamet buyur.. ümmet-i Muhammed'in önündeki engelleri kaldır, muzafferiyet ve muvaffakiyet yolları aç.. ümmet-i Muhammed'i şerîrlerin şerlerinden, zâlimlerin zulmünden, fâsıkların fıskından, münafıkların entrikalarından sıyanet buyur!..
Ey mücrimlerin kusurlarından dolayı nedamet duyup ulu dergahına koşuştukları Sevgili Rabbimiz! Biz de hata, kusur, günah ve isyanlarımızdan dolayı pişmanız. Mukarreb ibâdının yüzüne baktığın gibi bize de rahmet ve merhametinle teveccüh buyur!
Ey değişik sebeplerle korku ve endişe içerisine düşen kullarının korkularını izale eden Kudreti Sonsuz Rab! ‘Mümin' isminin tecellîleriyle lütuf buyur ve bizim endişelerimizi de berteraf eyle!
Ey yolunu kaybetmiş şaşkınlara değişik ‘ferec ve mahreç'ler gönderen Mevlâmız! Sonu Cennet'e ve Cemâlullah'a çıkan yolları bizlere de göster!
Ey türlü türlü dalâletlere saplananları düştükleri bataklıklardan çıkarıp çemenzârlarda dolaştıran yegâne Hâdî! Bizi de sırat-ı müstakîme hidayet buyur!
Ey yardım çağrısında bulunanların imdadına koşan Merhametliler Merhametlisi Rabbimiz! Bize de imdat eyle!
Ey ümitsizlik vâdilerinde çaresizlik içinde bir o yana bir bu yana gayesiz dolaşıp duranlara ümit ve reca kapıları aralayan Rahmet Sultanı! Ümitlerimize fer ver!
Ey isyankâr kullarına her zaman rahmetiyle muamelede bulunup onlara dönüş yolları hazırlayan Ulu Yaratıcı! Biz de isyan üstüne isyan işledik. İşlediğimiz cürümlerin hadd ü hesabı yok. Sen rahmetini bizden de esirgeme!
Ey günahkarların günahlarını yarlığayan Rabb-i Rahîmimiz! Bizim günahlarımızı da mağfiret buyur!
Yüce Allahımız! “Bizi affet, kusurlarımızı bağışla ve bizim hayatımızı da iyilerle beraber nihayetlendir.. günahlarımızı mağfûr, kusurlarımızı mestûr, kalblerimizi de mahfûz eyle.. sadırlarımıza inşirah ver.. Ey gizli ve sürpriz lütufların sahibi Rabbimiz, endişe edip korktuğumuz hususların gelip başımıza üşüşmesinden bizleri muhafaza et!
Ya Rabbenâ, Ya İlâhenâ ve ya Mevlânâ! İşlerimizi kolaylaştır.. bizi, anne-babalarımızı, büyüklerimizi, hocalarımızı, arkadaşlarımızı, dostlarımızı, üzerimizde hakkı bulunan kimseleri ve cümle ümmet-i Muhammed'i mağfiret buyur!
Ey feyiz sağanaklarıyla sürekli tecellî üstüne tecellîde bulunan Rahmeti Sonsuz! Bilumum belalardan ve hastalıklardan Sen bizi koru!
Senin, rahmetine, inayetine, hıfz u riayetine itimad ederek bütün bunları Senden dileniyoruz, ey Merhametliler Merhametlisi Rabbimiz! N'olur, bizleri, ettiği dualar geri çevrilen mahrum ve talihsiz kullardan eyleme! Amin!..
Şefkat
(İbrâhim b. Edhem Hazretlerinin Duası)
El-Kulûbü'd-Dâria'da İbrahîm bin Edhem hazretlerine âit iki dua yer almaktadır. Bunların ilki, mecmuanın 337. sayfasında geçen ve İbrahim b. Edhem hazretlerinin, Cum'a sabahı ve akşamında okumuş oldukları virdi; ikincisi ise, sh. 339'da yer alan ve bir-iki mısra'ını çoğumuzun ezbere bildiği nazım halindeki meşhur münacâtıdır. Biz burada, işte bu meşhur münacâtın tamamıyla Rabbimiz'e yalvarmak istiyoruz. Ama dilerseniz ondan evvel münacâtın sahibi bu büyük gönül insanı hakkında bir-iki cümle söyleyelim:
İbrâhim b. Edhem (rahmetullahi aleyh) Allah'ı seven, O'nun tarafından sevilip gönüllere sevdirilen, dolayısıyla da bizim altın tarihimize nâmı kaydedilmiş bir sûfî, bir zâhid ve bîr âlimdir; tek kelimeyle bir zirvedir ve bir ufuktur.
İbrahim b. Edhem, Mukâtil b. Hayyan, Atâ b. Meysere, Mukâtil b. Süleyman, Şakîk el-Belhî, Abdullah b. Muhammed el-Belhî, Sultânü'l-Ulemâ Bahâüddîn Veled gibi pek çok devâsa insanı yetiştiren ve İslam kültür ve medeniyet tarihinde çok önemli katkıları olan münbit Belh (Horasan) topraklarında dünyaya geldiğinde takvimler 714 senesini (H.96) gösteriyordu. Künyesi Ebû İshak, babasının ismi ise Mansûr'dur. Çok velûd, çok bereketli bir dönemin, tâbiîn döneminin çocuğudur. Tabiîn ve tebe-i tâbiîn tabakasındaki râvilerden hadis rivayet etmiş ‘sika' bir şahsiyettir. Bir çok büyükle maiyyeti olduğu gibi, İmam-ı Azam Ebû Hanife hazretleriyle de beraber olmuş hatta ondan ders almıştır. Bağdât, Şâm ve Hicaz'da meşhûr olmuş ve kendi döneminde Bizanslılara karşı yapılan kara ve deniz savaşlarına da iştirak etmiş ve yine böyle bir sefer esnasında Şam bölgesinde irtihâl-i dâr-ı bekâ eylemiştir. Sene 779 (H.162)'dir.
İbrahim b. Edhem (kaddesellahü sirrahû) , çok varlıklı bir ailenin evladı olarak dünyaya gelmişti. Bazıları onun bir hükümdar oğlu veya torunu olduğunu da söylerler. Yani bir veliahd idi. Fakat o, malı-mülkü, tâcı-tahtı, nâm u nişanı terkedip zühd yoluna sülûk etti. Çünkü Cenab-ı Allah ona daha gençlik yıllarında, gaybdan bir sesle asıl vazifesini hatırlamıştı. Evet, gayptan bir ses ona, “Ey İbrahîm, ne için yaratılmışsan onun peşinde ol!” demişti. Hayatının ilerleyen yılları tabiî olarak çileli geçecekti. Öyle de oldu; çilekeş bir işçi gibi çalışıp alnının teriyle kazandığıyla geçimini sağlamaya çalıştı. Zaten dünyayı elinin tersiyle bir kenara ittiği için de öyle geçim derdi falan yoktu. Hatta pek çok zaman bir iş bulup çalışıyor, kazandığıyla da ahbâb u yârânına ikrâm u izzette bulunuyor, kendisi ise ibadet ü tâatla meşgul oluyordu. Derdi ki, “ Lokmayı helâlinden temin edebilmek için çalışıp didinmek, geceleri ibâdet edip, gündüzleri oruç tutmaktan daha efdaldir. Çünkü her şeyin başı helâl lokmadır.”
Dünyayı terkedip yüzünü ukbâya çevirince Cenab-ı Allah da onu gönüller tahtına oturttu, kalb saraylarının sultanı haline getirdi. Onunla alâkalı olarak anlatılan şu hadise dünyanın dünyaya bakan yanlarına hiç de aldırış etmediğine pek güzel bir misal teşkil eder:
Bir gün sahraya çıkmıştı. Bir kuyudan su çekmek için kovayı sarkıttı. Geri çektiğinde kovanın gümüşle dolu olduğunu gördü. Hemen geri boşalttı ve tekrar sarkıttı. Bu çekişinde, altınla dolu olduğunu gördü. Bunu da geri boşaltıp, kovayı tekrar daldırıp çıkardığında, kovanın mücevherle dolu olduğunu gördü. Bunun üzerine şöyle niyazda bulundu. “Yâ Rabbî! Bana hazine veriyorsun. Benim arzum bunlar değildir. Ben abdest almak için su istiyorum. İhsân et” diye yalvardı. Kovayı tekrar kuyuya daldırıp çıkardığında su ile dolu olduğunu gördü.
Gecelerini umumiyetle tefekkür, namaz ve niyazla geçirip çok az uyurdu. ” Uyumadan nasıl durabiliyorsunuz?" diyenlere; “Nasıl uyuyabilirim ki, ağlamaktan bir an kesilemiyorum. Bu halde gözüme uyku girmesi mümkün müdür?” derdi. Namazını bitirdikten sonra ellerini yüzüne kapatır; “Yaptığım ibâdet doğru ve makbûl olmaz da, eski bir paçavra gibi yüzüme çarpılır diye çok korkuyorum.” buyururdu. Gündüzlerini ise genellikle oruçlu olarak geçirirdi.
Evet, bu kutlu zât, son derece samimi, hasbi, eğri-büğrü denilebilecek hiçbir yanı olmayan, müstakîm, söylediği sözler, hemen cemaat arasında heyecan uyandıran, bulunduğu yerde manyetik alanlar meydana getiren ve Cenab-ı Hakk'ın bu lütuflarını değerlendirerek de insanlara Allah Rasûlü'nün sünnet-i seniyyesini, evrâd ü ezkârını tâlim eden ve gönüllerde Allah'a teveccüh hisleri uyandıran bir mürşid ve bir hizmet insanıdır.
Hocaefendi'nin tabiriyle o, Hazreti Ali, Şâh-ı Geylânî, Fudayl b. İyaz, Bişr-i Hafî gibi, Allah Rasûlü'nün terbiyesinin meyvesi, başı Nübüvvet'in kademine değen binlerce büyük zattan biriydi: “ Eğer Efendimiz'den sonra peygamberlik mukadder olsaydı, bunların her biri İsrail Peygamberleri döneminde olduğu gibi nübüvvet semâsında pervâz edeceklerdi...”
İbrahim bin Edhem hazretlerinin ve emsali büyük zatların medh ü senasından âciz olduğumuza göre onun tarihçe-i hayatına bu kadarcık bir işaretle iktifa edip münacaatına müracaat edebiliriz:
***
إِلٰهِـي أَنْتَ ذُو فَضْلٍ وَمَنٍّ فَإِنِّـي ذُو خَطَايَا فَاعْفُ عَنِّي
فَظَنِّي فِيكَ يَا رَبِّ جَمِيلٌ فَحَقِّقْ يَـا إِلٰهِي حُسْنَ ظَنِّي
إِلٰهِي لَا تُعَذِّبْنِي فَإِنِّي مُقرٌّ بِالَّذِي قَدْ كَانَ مِنِّي
يَظُنُّ النَّاسُ بِـي خَيْراً فَإِنِّي أَشَرُّ الْخَلْقِ إِنْ لَمْ تَعْفُ عَنِّي
إِلٰهِي عَبْدُكَ الْعَاصِي أَتَاكَا مُقِرّاً بِالذُّنُوبِ وَقَدْ دَعَاكَا
فَإِنْ تَغْفِرْ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَاكَا وَإِنْ تَطْرُدْ فَمَنْ يَرْحَمْ سِوَاكَا
إِلٰهِي تُبْتُ مِنْ كُلِّ الْمَعَاصِي بِإِخْلَاصٍ رَجَاءً لِلْخَلَاصِ
أَغِثْنِي يَا غِيَاثَ الْمُسْـتَغِيثِينَ بِفَضْلِكَ يَوْمَ يُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي
İlahî! Sen fazl u kerem ve izzet ü ikram sahibisin; benimse tek sermayem hatalarım ve günahlarım; ne olur kulunu affet!
İsyankar isem de affına olan ümidim hiç sarsılmadı; diliyor ve dileniyorum; kapıkulunu umduklarına nâil et!
İşte huzurundayım ve suçlarımı itiraf ediyorum; merhametinle muamelede bulun ve bu âciz bendeni azaba dûçar kılma!
Halk hep sâlih bir insan olduğumu düşünüyor; halbuki ben onların en kötüsüyüm; merhametine iltica ediyorum; beni bana bırakma!
İlâhî! Asî kulun yine kapına geldi; (dağlar azametindeki) günahlarını ikrar edip, ellerini Sana açıyor ve sadece Sana açar,
Şâyet Sen mağfiret edersen, hiç şüphesiz o Sen'in şânındandır; kovarsan dergahından, beni Sen'den başka kim affedebilir?!
İlâhî! Gönlümde nedâmet hisleri, bütün masiyetlerime “tevbe!” diyor ve kurtuluş fermanımı bekliyorum.
Hesabın pek ince olduğu o şedîd günde, ey yardım talebinde bulunanların biricik yardımcısı, nâçâr, Sen'in yardımını istiyorum.
***
İbrahim b. Edhem hazretlerinin bu nazım şeklindeki münacaatı hakîkaten çok içten, çok yürekten, zor söylenebilecek bir niyaz ve bir yakarıştır. Onun için de duadaki incelik ve içtenliği, değil yukarıdaki sönük tercüme ile, hiçbir şekilde ifade etmek imkanı yoktur. Binâenaleyh, manasına şöyle-böyle bir ıttıla' kesbettikten sonra mutlak sûrette orijinal metni tekrar edile edile ifadedeki samimiyet gönülde duyulmaya çalışılmalıdır.
Zaten bu münacaatın “İlâhî abdüke'l-âsî etâke/Rabbim, asî kulun kapına geldi” şeklinde başlayan dört mısra hemen hepimizin diline vird-i zeban olmuştur. Çoğumuz Rabbimizin huzuruna varıp da el açtığımızda o cümlelerin bizim halimize de tastamam tercüman olduğunu düşünürüz. Bir kısım kaynaklara göre İbrahim b. Edhem (kuddise sirruhû) bu dört mısraı, Harem-i Şerif'i ziyarete gittiğinde söylediği bir münacaatının içinde zikretmiştir. Bazı Allah dostlarının Kabe-yi Muazzama'ya yüz sürdüklerinde ‘teberrüken ve teyemmünen' okudukları o enfes münacaat da şöyledir:
***
هَجَرْتُ الْخَلْقَ طُرًّا فِي هَوَاكَا وَأَيْتَمْتُ الْعِيَالَ لِكَيْ أَرَاكَا
وَلَوْ قَطَعْتَنِي فِي الْحُبِّ إِرْبًا لَمَا حَنَّ الْفُؤَادُ إِلَى سِوَاكَا
تَجَاوَزْ عَنْ ضَعِيفٍ قَدْ أَتَاكَا وَجَاءَ رَاجِيًا يَرْجُو نِدَاكَا
وَإِنْ يَكُ يَا مُهَيْمِنُ قَدْ عَصَاكَا فَلَمْ يَسْجُدْ لِمَعْبُودٍ سِوَاكَا
إِلَهِي عَبْدُكَ الْعَاصِي أَتَاكَا مُقِرًّا بِالذُّنُوبِ فَقَدْ دَعَاكَا
وَإِنْ تَغْفِرْ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَاكَا وَإِنْ تَطْرُدْ فَمَنْ يَرْحَمْ سِوَاكَا
“Ya Rabbi, Sen'in aşkına tutuldum. Sen'den gayrı her şeyi terk edip huzuruna geldim. Seni gördükten sonra, bakışlarım başka şey görmez oldu... Beni parça parça etsen bile bu gönül Sen'den başkasına asla meyletmeyecek.
Kapına gelmiş ve Senin şefkatine nâil olmayı uman bu zayıf bîçârenin günahlarını affet. Her ne kadar defteri isyanla dolu olsa da, ey Müheymin, Sen'den başkasına secde etmedi, etmeyecek.
İlâhî! Asî kulun yine kapına geldi; (dağlar azametindeki) günahlarını ikrar edip, ellerini Sana açıyor ve sadece Sana açar. Şâyet Sen mağfiret edersen, hiç şüphesiz o Sen'in şânındandır; kovarsan dergahından, beni Sen'den başka kim affedebilir?!”
Derler ki, İbrahim b. Edhem (rahimehûllah), tam bu mülahazalarla dopdolu olduğu ve bu duanın manevî atmosferi içinde bulunduğu bir sırada, Kâbe'nin kenarında oğlunu görür. Oğlu da onu görmüştür. Senelerin verdiği hasret, ikisini birbirine koşturur. Tam sarmaş dolaş olurlar ki, hâtiften bir ses gelir: “İbrahim, bir kalbde iki sevgi olmaz!” İşte o zaman İbrahim b. Edhem ikinci çığlığı basar: “Muhabbetine mani olanı al, Allahım!” İşte o anda oğlu ayaklarının dibine yığılıvermiştir.
***
Görüldüğü üzere her iki münacaatta da müşterek tem'a, Hakk'ın huzurunda hata, günah ve isyanların itiraf edilmesi ve bunun da ötesinde bir insan ne ölçüde düşerse düşsün, ne kadar günah bataklıklarına batmış olursa olsun, dönüp geleceği yerin yine Cenâb-ı Mevlâ'nın huzuru olmasıdır. Zaten gerçek bir kula yakışan başka değil sadece budur. Başka türlü de düşünülemez zira Allah ü zü'l-Cemâl yegane Rabb'dir ve merhametiyle bütün varlığı kuşatmış, rahmeti, re'feti, şefkati de gazabına sebkat etmiştir.
Ehlullah diye nitelendirdiğimiz Allah dostları işte bu yüksek hakîkatin özünü pek iyi kavramış ve dualarını hep benzer ifadelerle süslemişlerdir. Hatırlanacağı üzere Abdülkâdir Geylânî hazretleri de, el-Kulûbü'd-Dâria'daki duasında, “ Ya Rab! Gece, karanlığıyla mevcûdâtın üzerini örtünce döşekler de seriliverdi ve sevenler sevdikleriyle başbaşa kaldılar. Ben de Sen'in huzuruna geldim. Ulu dergâhına sığınan bu kimsesiz kulunu kovacak olursan ben gidip hangi kapıya iltica edebilirim ki! İlâhî! Yakınlığından mahrum edersen beni, o zaman ben kimin yakınlığını umabilirim ki! İlâhî! Şayet Sen bana azap etmeyi murad buyurursan, ben biliyorum ki, cezalandırılmaya fazlasıyla müstehakım! Fakat affınla sarıp sarmalarsan, o da Sen'in lütfun ve keremindir.” diye sesleniyordu.
Evet, Hocaefendi'nin de işaret buyurduğu gibi, gerçek kulluğun ma'nâsı budur. Yani, kulluk bir ısrar ve kapıda durup beklemedir. Kul kapıda duracak, belki de bir ömür boyu kapının açılmasını bekleyecek; fakat hiçbir zaman kapıyı terketmeyecektir. Hem de ilk günkü iştiyakı hiç eksilmeden, ülfet ve alışkanlıklar aşkını, şevkini alıp götürmeden, ibâdetleri ruhsuz birer jimnastik haline getirmeden.. ilk günkü tazelik, ilk günkü havf ve reca ile dopdolu olarak zamanla yarışmak, işte gerçek kulluk!
Dilden dile dolaşa dolaşa ‘müptezel' bir hal almış olsa da şu menkıbe çok manidar ve mevzumuz açısından da çok ibretâmizdir:
Allah'ın velî kullarından biri, senelerce Rabb'e kullukta bulunur. Nice müridler yetiştirir. Yetiştirdiği müridlerin bir gün gelir ki gözlerinden perde açılır ve şeyhlerinin durumunu müşahede ederler. Ne acıdır ki, Levh-i Mahfuz'da şeyhleri “Şakî olarak” yazılmaktadır. Bir bir onu terkederler. Sonunda sadece sadık bir mürid kalır. Durumu çok iyi bilen fakat bir ders daha vermek için sabırla olanları seyreden şeyh bu müride sorar: “Arkadaşların niçin dergâhı terkettiler; artık gelmiyorlar.” Mürid, utanarak cevap verir: “Efendim, der. Sizi şakî olarak gördüler ve onun için halkayı terkettiler.” Şeyhin dudaklarında buruk bir tebessüm belirir. “Yavrum, der, ben onların daha henüz gördüklerini kırk seneden beri görmekteyim. Ama başka kapı mı var ki oraya gideyim?” Şeyhin bu sözü semayı ihtizaza getirir. Levha birden değişir. Şimdi o, elden ele bir gül gibi koklanan bir mutlu ve bir saiddir.
Sahâbiden sonraki devirlerde, toprak öyle münbit ve verimli hâle getirilmiştir ki, binlerce Allah dostu, Hak yârânı yetişmiştir ve bunlardan hiçbiri o kapıyı terketmemiştir. Biz ve bizim gibi iman mevhibesiyle şereflendirilmiş topyekün müminler de o kapının sâdık bendeleri olmalı, nerede kaç defa düşersek düşelim, kalkıp doğrulmalı ve koşarak o kapıya teveccüh etmeliyiz. Katiyen unutmamamalıyız ki, teveccüh teveccühe olur ve hiçbir teveccüh de teveccühsüz bırakılmaz.
Evet, insanın günahlarının farkında olması, onların en küçüğünü bile dağlar cesâmetinde görmesi, onlarca yıl evvel işlediği bir günah ya da hatadan dolayı dahî kendini sorgulaması tasvip hatta ısrarla tavsiye edilen bir davranış olsa da, o günahlardan dolayı ümitsizliğe düşmek her şeyden evvel Cenab-ı Hakk'ın afv, merhamet ve şefkatini hafife alma k sayılır ki, o da çok büyük bir saygısızlıktır. Bize düşen bir yandan,
“Bu suçlarla
beni tartarsa Rahman,
Kırılır arsa-yı mahşerde mîzan” (Alvarlı
Efe hazretleri) deyip, hata ve isyanlarımızın en küçüğünü bile
kebâîr/büyük günahlar kategorisinde değerlendirmek ve hep
nedâmet hisleri içinde kıvrım kıvrım iki büklüm olmak; diğer
yandan da,
“Ger günahım
kûh-i Kaf olsa ne gamdır ya Celîl,
Rahmetin bahrına nisbet ennehû şey'ün kalîl.” (Anonim)
diyerek Allah'ın rahmetinin vüs'atini, enginliğini hiçbir zaman
mülahazalarımızdan dûr etmemektir. Evet, günahlarımız Kâf Dağı
kadar cesîm bile olsa, Cenab-ı Rahmân ü Rahîm'in rahmet
deryasının yanında bir şey-i kalîl yani hiçbir şeydir.
Cümlelerimize enfes bir beyitle nihayet verelim:
Bir kapı bağlarsa açar bin kapı
Fâtihü'l-ebvâbdır Allah, efendi! (Emrah)
Şefkat
İmam
Şâzilî Hazretleri’nin Hizbü’l-Hamdinden Bir Bölüm
*
* *
اَللّٰهُمَّ يَا
جَـامِـعَ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ، اِجْمَعْ
بَيْنَنَا وَبَيْنَ الصِّدْقِ وَالـنِّـيَّـةِ وَالْإِخْـلَاصِ
وَالْإِرَادَةِ وَالْخُشُوعِ وَالْهَيْبَةِ وَالْحَـيَـاءِ
وَالْمُرَاقَـبَـةِ وَالنُّورِ وَالْيَقِينِ وَالْعِلْمِ
وَالْمَعْرِفَةِ وَالْحِفْظِ وَالْعِصْمَةِ وَالنَّشَاطِ
وَالْقُوَّةِ وَالْبِشْرِ وَالْمَغْفِرَةِ وَالْفَصَاحَةِ
وَالْبَيَانِ وَالْفَهْمِ فِي الْقُرْأٰنِ، وَخُصَّنَا مِنْكَ
بِالْمَحَبَّةِ وَالْاِصْطِفَاءِ وَالتَّخْصِيصِ
وَالتَّوْلِيَةِ، وَكُنْ لَـنَـا سَــمْعاً وَبَصَراً،
وَلِـسَــانـاً وَقَـلْـبـاً وَعَـقْـلاً وَيَـداً
وَمُؤَيِّــداً، وَأٰتِـنَـا الْعِلْمَ اللَّدُنِّيَّ،
وَالْعَمَلَ الصَّالِحَ، وَالرِّزْقَ الْهَنِيءَ الَّذِي لَا
حِجَابَ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَلَا سُؤَالَ وَلَا عِقَابَ
عَلَيْهِ فِي الْأٰخِرَةِ، عَلَى بِسَاطِ عِلْمِ التَّوْحِيدِ
وَالشَّرْعِ، سَالِمِينَ مِنَ الْهَوَى وَالشَّهْوَةِ
وَالطَّبْعِ، وَأَدْخِلْنَا مُدْخَلَ صِدْقٍ، وَأَخْرِجْنَا
مُخْرَجَ صِدْقٍ، وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَاناً
نَصِيراً، يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ يَا حَلِيمُ يَا عَلِيمُ
يَا سَـمِيعُ يَا بَصِيرُ يَا مُرِيــدُ يَا قَدِيــرُ يَا
حَيُّ يَا قَـيُّـومُ يَا رَحْمٰنُ يَا رَحِيمُ، يَا مَنْ
هُـوَ هُـوَ يَا هُـوَ، أَسْأَلُكَ بِعَظَمَتِكَ الَّتِي
مَلَأْتَ بِهَا أَرْكَانَ عَرْشِــكَ، وَبِقُدْرَتِكَ الَّتِي
قَـدَرْتَ بِهَا عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ، وَبِرَحْمَتِكَ
الَّتِي وَسِـعْتَ بِهَا كُلَّ شَيْءٍ، وَبِعِلْمِكَ
الْمُحِيطِ بِكُلِّ شَيْءٍ، وَبِإِرَادَتِكَ الَّتِي لَا
يُنَازِعُهَا شَيْءٌ، وَبِسَمْعِكَ وَبَصَرِكَ الْقَرِيبَيْنِ
مِنْ كُلِّ شَيْءٍ، يَا مَنْ هُـوَ أَقْرَبُ إِلَيَّ مِنْ
كُلِّ شَيْءٍ، قَـلَّ حَيَائِي وَعَظُمَ افْتِرَائِي وَبَعُدَ
مُنَائِي وَاقْتَرَبَ شَقَائِي وَأَنْتَ الْبَصِيرُ
بِمِحْنَتِي وَحَيْرَتِي وَشَهْوَتِي وَسَوْءَتِي، تَعْلَمُ
ضَلَالَتِي وَعَمَايَتِي وَفَاقَتِي وَمَا قَبُحَ مِنْ
صِفَاتِي، أٰمَنْتُ بِكَ وَبِأَسْمَائِكَ وَصِفَاتِكَ
وَبِمُحَمَّدٍ (صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ)
رَسُــولِكَ، فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْحَمُنِي غَيْرُكَ، وَمَنْ
ذَا الَّذِي يُسْعِدُنِي سِـوَاكَ، فَارْحَمْنِي وَأَرِنِي
سَبِيلَ الرُّشْـدِ وَاهْدِنِي إِلَيْهِ سَبِيلاً، وَأَرِنِي
سَبِيلَ الْغَيِّ وَجَنِّبْنِي إِيَّاهُ سَبِيلاً،
وَأَصْحِبْنِي مِنْكَ الْحَقَّ وَالنُّورَ وَالْحُكْمَ
وَالْعَقْلَ وَالْبَيَانَ، وَاحْرُسْنِي بِنُورِكَ يَا
اَللّٰهُ يَا نُورُ يَا حَقُّ يَا مُبِينُ يَا فَتَّاحُ،
اِفْتَحْ قَلْبِي بِنُورِكَ، وَعَلِّمْنِي مِنْ عِلْمِكَ،
وَفَهِّمْنِي عَنْكَ، وَأَسْمِعْنِي مِنْكَ، وَبَصِّرْنِي
بِكَ، وَقَدِّرْنِي بِنُورِ قُدْرَتِكَ، وَأَحْيِنِي بِنُورِ
حَيَاتِكَ، وَاجْعَلْ مَشِيئَتِي مَشِيئَتَكَ، إِنَّكَ عَلَى
كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
*
* *
Sevdiği kullarına bol bol husûsî iltifatları olan Rabbimiz! Bizleri de, gönüllerini dupduru kıldığın kulların gibi özel muhabbet ve dostluğunla serfiraz eyle.. işiten kulağımız, gören gözümüz, konuşan lisanımız, idrak eden kalbimiz, güzeli çirkinden, iyiyi kötüden ayıran aklımız, tutan elimiz ve kol-kanat geren destekleyenimiz ol! Nezdindeki ledünnî ilimle bizim sinelerimizi de doldur.. bizi de arızasız, kusursuz ameller işlemeye, dünyanın kirine pasına bulaşmadan elde edebileceğimiz ve ahirette bizim için sorgu ve ceza sebebi olmayacak helal rızıklar temin etmeye muvaffak eyle!
Ya Rab! Tevhid yolunun ve şer’-i şerifinin enginliğinde yürürken tabiatımızdaki bir kısım boşluklara, heva ve hevesimize takılıp düşmekten bizi koru ve gireceğimiz yere doğrulukla girmeye, çıkacağımız yerden de yine doğrulukla çıkmaya muvaffak kıl ve Kendi katından, bizi destekleyecek kuvvetli bir delil lutfeyle!
Ey Halîm, Alîm, Semî’, Basîr, Mürîd, Kadîr, Hayy, Kayyûm, Rahman, Rahîm olan ve biz âciz kulların azametini bihakkın idrak etmeye asla güç yetiremeyeceğimiz yüce Mevlâmız! Bütün arşı kaplayan azametin, topyekün yaratıklara hükmettiğin kudretin, umum mevcûdâtı kuşattığın rahmetin, her şeyi bildiğin ilmin, hiçbir şeyin karşı koyamayacağı irade ve meşîetin ve her şeye kendisinden daha yakın olan sem’in ve basarın hürmetine kapında el açıp, boyun büküp tazarru, niyaz ve münacaatta bulunuyoruz.
Ey bana benden daha yakın bulunan Rabbim! Artık hiç bir şey diyecek yüzüm kalmadı; cürümlerim büyüdükçe büyüdü; emellerimin gerçekleşmesi iyice imkansız bir hâl aldı ve şekâvet vadilerinin kenarlarında dolaşıyor gibi bir halim var. Ey Rabbim, Sen, başımda dönüp duran musibetleri, içinde bocalayıp durduğum zavallılığı, şaşkınlığı, basiretsizliği, düşmüşlüğü ve ne kadar tuhaf hallere dûçar kaldığımı görüyor ve biliyorsun. Allah’ım, bütün bunlara rağmen, ben Sana, Sen’in esmâ-i hüsnâna, sıfât-ı ulyâna ve Rasûlün Hazreti Muhammed Mustafa’ya iman ettim ve bu imanımı en büyük sermaye olarak bildim/biliyorum. Hal böyle olunca Sen’den gayrı kim bana merhamet edebilir ve kim bana saadet bahşedebilir!? N’olur Rabbim, merhamet buyur, buyur da bana dosdoğru yolu buldur ve hep o yolda yürümeyi müyesser kıl; günahlara ve dalalete sürükleyen yolları bildir ve onlara düşmekten de beni fersah fersah uzak tut.. hep hak yollara sevket.. nurunla yolumu aydınlat.. aklımı her zaman yerinde kullanıp dosdoğru hükümler vermeme yardımcı ol ve hakîkati aslına uygun şekilde beyan etmeye muvaffak eyle!
Her şeyin biricik ışık kaynağı, hayır kapılarını açan ve gâileleri savan, her şeye gücü yeten Yüce Allahım! Nurunla kalbimi fetheyle ve güzelliklere aç.. nezdindeki ilimden bana da ihsanda bulun.. özel lütuflarınla idrak ufkumu genişlet.. Seninle duyup Seninle görmek bahtiyarlığına eriştir.. kudret tecellilerinle tâkatimi artır.. hayatından hayat üfle ve bütün arzularımı Sen’in meşiet ve dileme tâbî kıl!. Amin!.