900707
sedaaye sokout
http://groups.google.com/group/sedaayesokout
آنچه در این ایمیل می آید:
1- درد دل های سی ساله (خواندنی)
2- کتاب آدم از نظر قرآن مجلد سوم (خواندنی)
اين مطلب ، در سال پنجاه شمسي ، به قلم آيت الله غروي نگاشته شده است كه در آن از سي سال مبارزه خويش سخن گفته و از موج عظيم مخالفت ها و دشمني ها با خودش زبان به شكايت گشوده است . وي مي گويد : « ... (مردمان) نه تنها همفكري و همكاري نكردند كه سيل تكفير و تفسيق و فحش و استهزاء و تهمت و افتراء را به سويم روانه كردند ، نه در سخنانم انديشيدند و نه در نوشته ها و كتابهايم تأمل نمودند ! يا تأمل كرده و با اين حال به معارضه برخاسته اند !!! پاداش قال الله ، قال الرسول ، قال امير المؤمنين ، قال السجاد ، قال الباقر ، قال الصادق، قال الرضا، قال الهادي (عليهم الصلوة و السلام) را جز طعن و لعن و توهين از اكثر مردم و سكوت و مداهنه و محافظه كاري از بقيه ، چيزي از جامعه دريافت نكردم » . اين متن تاريخي را در بيستمين روز درگذشت آن حكيم فرزانه به شما تقديم مي داريم ، باشد كه ما امروز بر دغدغه وي در چهل سال پيش انديشه كنيم كه : «علماء! رؤساء! فرهنگيان ! تجار ! كسبه ! اصناف ! زن و مرد ! چه فكري براي نسل آينده كرده ايد ؟ شما خود را مسؤل نمي دانيد ؟ وظيفه اي نداريد ؟!»
اكثر مسلمين امروز از دين حق اعراض كرده ، اخلاق انساني ، عدالت اجتماعي ، عواطف بشري ، صفات نفس ، نيت پاك ، نوع دوستي ، امانت و عفت ، الفت و محبت ، عفو و اغماض ، يگانگي و همبستگي ، تعاون بر نيكي ، هم آهنگي در امور عام المنفعه ، استقامت ، مبارزه با بيداد و ستم و بالجمله ، عموم صفات برجسته را به يك سو نهاده و بر خط ابطال روي آنها كشيده اند و در مقابل ، انواع رذائل و قبائح را با آغوش باز پزيرفته اند ، ربا خواري ، ميگساري ، فمار، بي عفتي ، بي انصافي ، احتكار و انحصار ، كم و گران فروشي ، خونريزي ، ظلم و آزار ، كينه و حسد ، تهمت و غيبت ، شهادت و حكم ناحق ، رشوه و ارتشاء، بدخواهي و بدبيني ، كبر و عجب ، بخل و ماده پرستي ، جاه طلبي ، ريا كاري و خود نمايي ، نشر بدعت و ضلالت ، امر به منكر و نهي از معروف ، مخالفت با حق و حقيقت ، اعانت بر گناه و عدوان ، و ، و ، را به مثابه جان با خون خود آميخته اند ،آيا كدام يك از اوامر قرآ ن ، ميان مسلمين ،چنانكه شارع دين آورده است رسميت دارد ؟! آيا چه حرامي متروك و غدقن است ؟ آيا ديني كه مسلمانهاي چغرافيايي ادعاء مي كنند جلو كدام يك ازبديها را گرفته و چه واجبي را رسمي ساخته است ؟! آيا جز نام از اسلام چيزي باقي مانده ؟! آيا چه فرقي بين وجود و عدم اين دين ادعائي هست ؟! آيا چه كسي بواسطه التزام به حكم دين از همه منكرات اجتناب و به دستورات عملي دين بي كم و كاست گرائيده و رفتار مي كند ؟! (اگر باشد بسيار نادر است ) مگر منظور از دين جز عمل به آن چيز ديگري است ؟ مسلمين به تبعيت غرب ، به خودخواهي و هوا پرستي و سود جوئي سرگرم و مشغول و از خدا پرستي و صلاح و اصلاح بكلي غافل گرديده اند ، خود و نسل آتي را به آتش مي كشد و تمام اسباب و موجبات بدبختي مادي و معنوي خود و آيندگان را فراهم مي سازند و بالمره گوش به نداي حق نمي دهند ، ملتي شده اند سرگردان ، بي هدف ، بي پناه ، مقهور و بي چاره ، فقير و رنجور ، جاهل و مغرور و مظلوم ، و در عين حال ظالم و تبهكار ، با تمام قوي با مصلحين واقعي و دوستان خير انديش دانشمندان مخالفت مي ورزند ، بدعتها را به جاي سنتها ، معاصي را به جاي طاعات گرفته اند ، در حالي كه اكثر قريب به همه دستورات دين ر ابه زاويه فراموشي يا تعطيل سپرده اند خود ر اديندار و عاقل مي پندارند و نمي انديشند كه چه ديني در بين ايشان رسمي و عملي است ؟ آيا اسلام است ؟ معاذ الله ،هرگز ملتي كه ساخته اسلام باشد خار و ذليل نيست ،مخذول و سركوب نيست ، بدكاره و سيه روزگار نيست ،بلكه عزيزترين ، كاملترين ، نيرومند ترين و پيشرفته ترين ملل مي باشد . (پانوشت 1)
ملت پريشان و پراكنده ، ملتي كه ميان دوست و دشمن ، عالم و جاهل ، ظالم و عادل ، خير خواه و بدانديش ، مصلح و مفسد ، و ميان خير و شر و نفع و ضرر، فرق نمي نهد بلكه سم را به جاي شهد و درد را بجاي درمان مي گيرد ملتي كه پي در پي در همه مسائل و موضوعات از شياطين انسي گول مي خورد ، ملتي كه علل نگونساري و شوربختي و انحطاط خود را درك نمي كند تا از طريق رفع علت ، معلول را از ميان ببرد و مدام در نيران محنت و رنج بيهوده مي گدازد و باز هم بخود نمي آيد و كما في السابق براي اين آتشكده بدست خود هيزم گرد مي آورد و پي نمي برد كه اين همه گرفتاريهاي بي حد و حصر ، ثمر نهاليست كه خود كشته و او ر ا با كوشش بسيار آبياري و نگهداري نموده و هنوز هم همان روش ر اادامه مي دهد و اندكي از آ ن نمي كاهد بلكه ، روز به روز بر آن مي افزايد ، چه اميدي به ارتقاء و اعتلاء او باقي مانده است . جز آنكه در روش خود تجديد نظر نمايد و نقاط ضعف خود را كه از حساب بيرون است اصلاح كند.
مردمي كه به آخرت معتقد نيستند ، لااقل براي دنياي خود مي كوشند :
ان لم يكن لكم دين فكونوا احرارا في دنياكم ( پانوشت 2)
شما كه به آخرت هم ايمان داريد پس دانش و بينش و جنبش و كوشش و جوشش را پيشه سازيد ، دين خواستهاي دنيا و آخرتتان را تأمين مي كند ، پس با عزم راسخ هر خوي و عملي كه مغاير اسلام است بدور افكنيد ، و سرتاسر برنامه هاي اسلام را با شجاعت و شهامت اجراء كنيد و به خداي بزرگ توكل و اعتماد كرده ، گامهاي بلند و برجسته به پيش برداريد تا به ياري وي ، كشتي ملت را كه مشرف به غرق است به ساحل رسانيده و شالوده زندگي صحيح نو نهالان و نسل آينده را بريزيد تا گوي سعادت را براي هميشه از ميدان ببريد و مستوجب طعن و لعن مخلوق و خالق نگرديد بلكه مستحق مدح وثناء بشر و مغفرت و رضوان خداي متعال بشويد .
در پايان اخطار مي كنم : من بنده به نوبه خود سي سال و اندي رنجها بردم و خون دلها خوردم ، زحمت ها كشيدم و از نصوص كتاب مجيد و احاديث متواتره و مستفييضه و صحاح و حسان كه از مخازن علم ومعادن حكمت رسول الله و اهل بيت اطهارش صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين صادر شده و از براهين عقلي تجاوز نكردم .
سعي كردم دين اسلام و مذهب تشيع را چنانكه كتاب و سنت شرح داده اند چنانكه پيامبر اكرم و ائمه هدي (ص) بيان فرموده اند ،به مردم برسانم ، و جمال زيباي آ ن را كه آلوده و زنگاري شده و بسياري از حقايق آ ن واژگون يا تحريف يا در پس پرده خفاء مستور گشته است با ادله قاطعه و بينات ساطعه روشن و آشكار سازم ، تأليفات مطبوعه و مخطوطه حقير ، و بياناتم در اين سنين متطاوله اقوي شاهد بر صحت اين دعوي است ، اكثر اوقات خود را در پيشرفت اين مقصد عظيم و هدف خطير صرف نموده ام ، حالي كه از مردم توقع جواب سلامي هم نداشته ام فقط مترصد بوده ام كه ملت بيدار شوند ، بخود آيند ، به حقيقت تشيع كه اسلام كامل و بي خدشه است واقف گردند و بدعتها و اوهام را بريزند و با آن مبارزه كنند و دين را از كتاب خدا و سخنان رسول الله و امامان صلي الله عليهم و از سيره ايشان اخذ نمايند و معارف و علوم ديني را از دانشمندان كه عمر خود را در اين راه صرف كرده اند فراگيرند ، عالم و عامي را امتياز دهند ، و در شناخت مطالب عميق شده بداوري قرآ ن و كلمات پيشوايان دين و عقل سليم ، تن در دهند و به حكم : «قل انما اعظكم بواحده ان تقوموا الله مثني و فرادي ثم تتفكروا» (پانوشت 3) در امور ديني و دنيوي بفكر بپردازند ، و زير و روي هر مطلبي را دقيقا وارسي و تحقيق نمايند، در يابند كه جوانانمان فوج فوج از دين خارج مي شوند ( زيرا ديني باقي نمانده است كه نورش همه جا را روشن و ميوه اش مردم را شيرين كام سازد ) به اشتباهات و خطاها پي برده ، رسم و راه غلط را تغيير دهند متحد و هم آهنگ شوند و اسلام از دست رفته را احياء و احكامش را اجراء نمايند صراط مستقيم را نيك بشناسند و پيروي آن را شيوه خود قرار دهند و مستقيما همت بر نشر و ترويج آ ن بگمارند ، و در اين باره از بذل مال و وقت و ساير نيروها مضايقه نكنند تا دراثر مجاهده و مبارزه روزي فرا رسد كه ملت از ذلت و نكبت و جهالت برهند . ولي برعكس ، نه تنها همفكري و همكاري نكردند كه سيل تكفير و تفسيق و فحش و استهزاء و تهمت و افتراء را به سويم روانه كردند ، نه در سخنانم انديشيدند و نه در نوشته ها و كتابهايم تأمل نمودند ! يا تأمل كرده و با اين حال به معارضه برخاسته اند !!! پاداش قال الله ، قال الرسول ، قال امير المؤمنين ، قال السجاد ، قال الباقر ، قال الصادق، قال الرضا، قال الهادي (عليهم الصلوة و السلام) را جز طعن و لعن و توهين از اكثر و سكوت و مداهنه و محافظه كاري از بقيه ، چيزي از جامعه دريافت نكردم .
نخسبم شب كه گنجي بر نسنجم
دري بي قفل دارد كان گنجم
نگهدارم در اين طوفان بادي
چراغي را بچندين اوستادي
زهر كشور كه برخيزد چراغي
دهندش روغني از هر دماغي
گر اينجا عنبرين شمعي دهد نور
زباد سردش افشانند كافور
ز شكر زهر مي بايد خريدن
پس از هر نكته دشنامي شنيدن
من از دامن چو دريا ريخته در
گريبانم ز سنگ طعنه ها پر
دهان خلق شيرين از زبانم
چو زهر قاتل از تلخي دهانم
(اشعار از نويسنده)
با اين همه حتي المقدور از پاي ننشتم و زبان و قلم را بكار گرفتم و كوشش را ادامه دادم ، به اين اميد كه خداي رؤف وسائل بيداري اين ملت ستمديده را فراهم سازد و اسباب سعادت و رفاهشان را ميسر گرداند : انما اشكو بثي و حزني الي الله ،عليه توكلت و اليه انيب .
در اين عصر كه دستورات دين يكي پس از ديگري از ميان رفت و كفر و فسق و ظلم و شقاوت جاي آنها را گرفت و بدنبال آن فقر و ذلت و پريشاني و هزارها مفسده مادي ملت را احاطه نمود.
علماء! رؤساء! فرهنگيان ! تجار ! كسبه ! اصناف ! زن و مرد ! چه فكري براي نسل آينده كرده ايد ؟ شما خود را مسؤل نمي دانيد ؟ وظيفه اي نداريد ؟!
مردمي كه به جاي اتحاد و تشريك مساعي در اعلاء حق و ابطال باطل و نشر عدل كارشكني مي كنند و تهمت زدن را شيوه خود قرار داده اند خدا داناست كه چه پاسخي براي محكمه عدل الهي دارند.
مسلمين كه هميشه بويژه امروز به تجمع و همبستگي و همفكري و تعاون نهايت احتياج را دارند ،چرا با نماز جمعه كه از اركان بزرگ دين است مخالفت مي ورزند مگر اين نماز چه زياني براي دين و دنياي مردم دارد ؟ چرا با بدعتها مبارزه نمي كنند ؟ هر گاه اين كوششي كه براي تعطيل نماز جمعه بكار مي رود براي از بين بردن هر منكري بكار مي رفت آن منكر ريشه كن مي شد ، يا خفيف و ضعيف و ضعيف مي گشت ، آيا اينها همه مايه نهايت حيرت و شگفتي نيست ؟ من از اين سخن جز عز و علاء مسلمين و بالاخص شيعه و روحانيت در سايه اجراء احكام و بسط و انتشار علوم و معارف اسلام ، و تنبيه غافلان نظري ندارم و خداي را شاهد مي گيريم وكفي بالله شهيدا . در خاتمه براي آگاهي نسلهاي آتي كه من در طريق ارشاد با چه مشكلاتي از جميع جهات ، مواجه ، و در چه وضعي به سر مي برده ام فقط به ذكر زمان و و مكان تأليف اكتفاء مي كنم .
28/1/50 شمسي / ايران – اصفهان
محمد جواد الموسوي الغروي .
پانوشت 1
اشاره است به آياتي از قرآن كه از آن جمله است : «و لا تهنوا و لاتحزنوا و انتم الاعلون ان كنتم مؤمنين» (آل عمران/ 139) يعني اي اهل ايمان سستي نكنيد (تمام كارهاي ديني را با جد كامل انجام دهيد ) و افسرده و دلتنگ نشويد و (بدانيد) كه شما از همه مردمي كه به دين شما نگرويده اند بالاتر خواهيد بود بشرط اينكه مؤمن باشيد ، به لوازم ايمان كه از جمله آنها عمل ببرنامه هاي ديني است مستلزم باشيد و نيز اشاره به آيه : «و لله العزه و لرسوله و المؤمنين و لكن المنافقين لايعلمون»( المنافقون /8) يعني عزت و غلبه مخصوص خدا و رسول و مؤمنين است ولي منافقان نمي دانند .
پانوشت 2
از سخنان امام حسين عليه السلام در عاشورا / اگر دين نداريد در دنياي خود آزاد منش باشيد و تن به بردگي ندهيد .
پانوشت 3
(سبا ،46) اي پيامبر، بگو : من تنها شما ر ا به يك موعظه پند مي دهم ، و آن اين است : نخست براي خدا با نيت پاك ، منفردا و مجتمعا بپاخيزيد ، سپس فكر كنيد ( تا حق را از باطل و راه را از چاه تشخيص دهيد و به سعادت دارين نائل گرديد )
2- کتاب آدم از نظر قرآن مجلد سوم
کتابی که پیش رو دارید، حاصل پنج سال زحمت پی گیر و مداوم است در گرد آوری، تنظیم و ترجمۀ مباحث مربوط به سه موضوع اصلی که مؤلف در طرح کلی خود برای معرفی انسان و حرکت او در دو جهت متخالف و متغایر داشته است.
پس از تفصیل دو حالت و خصوصیت انسان، یعنی «شیطان» و «جنّ» در مجلد دوم «آدم از نظر قرآن» مؤلف به معرفی سه رکن اساسی دیگر در مجلد سوم پرداخته است، که عبارتند از:
نخست؛ انسان، بِما هُوَ انسان، فطرت و ذات او،
دوم؛ فرشتگان، یعنی همۀ نیروهایی بالقوه موجود در انسان و در عالَم،
سوم؛ خلیفة الله، یعنی انسانی که توانسته است در اثر طاعت از هدایت الهی، تمام فرشتگان درون و بیرون خود را در جهت کسب صفات خالق، و متخلق شدن به اخلاق او بکار گیرد و جانشین خدا در روی زمین گردد.
این سه رکن را که در سه فصل به آن پرداخته شده، دو فصل پایانی کتاب به سرانجام می رساند. یعنی مقامات و مراتب خلیفه در سیر الی الله و معراج او، و نیز حقیقت قصص انبیاء که به اوج مقام متعالی و شامخ خلیفة اللهی عروج کرده اند.
اکنون این اثر جدید در تاریخ حکمت و تفسیر، در دسترس اهل فضل و دانش و بینش قرار می گیرد. در طول مباحث و فصول این کتاب بسیاری از آیات مشکل قرآن که مورد نقاش و اختلاف مفسران بوده، بر اساس مبانی حکمت قرآنی و عقلانیت فطری و اکتسابی، حل و فصل گشته و در دسترس عامۀ مردم قرار گرفته است.
امید است توفیق الهی نصیب گردد تا مجلد بعدی این تألیف را که دنبالۀ قصص انبیاء و تفسیر بخش دیگری از آیات مشکل قرآن است، در پی آوریم.