Happy Valentine Day!
Nishit Shah
II ૐ II
II Shree Satgurudevay Namah II
Jai Bhagwan Everyone,
પરમકૃપાળુ દેવ લખે છે કે “જીવને પ્રમાદમાં અનાદિથી રતિ છે, પણ તેમાં રતિ કરવા યોગ્ય કાંઇ દેખાતું નથી.”
(Our) Soul has always liked to do pramad, but there is nothing to like about it.
Why should we not like what we have always liked to do?
પરમકૃપાળુ દેવ કહે છે કે “કારણ દેહ ક્ષણભંગુર છે; કાળશિકારી માથે ધનુષ્યબાણ ચઢાવીને ઊભો છે. લીધો કે લેશે એમ જંજાળ થઈ રહી છે; ત્યાં પ્રમાદથી ધર્મકર્તવ્ય કરવું રહી જશે.”
Because our body is momentary; our eternal valentine (death) is circling overhead. It can show up at any time for once in a life date with us. If it does show up, then we will not have any time left for the aradhana since we have spent the aradhana time doing pramad.
પરમકૃપાળુ દેવ આગળ કહે છે કે “અતિ વિચક્ષણ પુરુષો સંસારની સર્વોપાધિ ત્યાગીને અહોરાત્ર ધર્મમાં સાવધાન થાય છે. પળનો પણ પ્રમાદ કરતા નથી. પણ મૂઢ પુરુષો નિદ્રા, આહાર, મોજશોખ અને વિકથા તેમજ રંગરાગમાં આયુ વ્યતીત કરી નાખે છે. એનું પરિણામ તેઓ અધોગતિરૂપ પામે છે.”
The wise Mumukshus let go of Sansari problems and alertly do aradhana every day, without doing a moment’s pramad. But the unwise ones (મૂઢ) spend their life sleeping, eating, enjoying, in Sansari talks and by indulging in the sensual pleasures. This results in them going to an inferior life form.
Why? Because when the valentine shows up for the date, the wise Mumukshus will decide where to go next. While for the unwise ones, the valentine will decide where to go next.
If valentine decides where to go next, then it will take us on a very long detour away from our real home. We do not want to take that detour because valentine will take us to the places where we really would not want to go.
We certainly do not want પરમકૃપાળુ દેવ to call us the “unwise ones” or “મૂઢ”. Let us listen to પરમકૃપાળુ દેવ, stop doing pramad and start doing aradhana by keeping this in mind:
Good Luck,
Aej Vinanti,
Sant Charan Sevak,
Nishit Shah