1974 SOKAĞI

[önay]

O' nu ilk kez balkonda, başı kapalı, uzun elbisesi ile görmüştüm.
Genç, aydınlık, cefakar bir yüzü vardı. Komşular çocuklarının koruyucu
ailesi olduğunu, kira ödemesini ve diğer giderlerini onların
karşıladığını söylemişlerdi. Bazen bir kız çocuğu, bazen de 1, 5
yaşlarında bir erkek çocuğu "anneanne "diye bağırıyordu bana. Pembe
kadife bir yastığım vardı. Adının Seher olduğunu öğrendiğim genç
bayana verdim tanışma bahanesiyle... Hamileydi; on beş, yirmi gün
içinde doğum yapacağını söyledi. Doğulu şivesiyle konuşuyor,
yalnızlığın ve yabancı olmanın verdiği yoksunlukla sohbet etmek
istiyordu. Az çok hayatından bahsetti. Eşi hapisteydi. Eşinin, eski
karısına şiddet kullanması nedeniyle hapishanede yattığını söyledi.
Eşinin ayrıldığı karısı, gözü gibi baktığı çocuklarını intikam için
bakıcısından alarak, aile il dışındayken çocuk bakımevine vermişti.
Koruyucu aile, Seher ve çocuklarına kol kanat germişti. Ev kirasını,
faturalarını ödüyor, alışverişlerini yapıyordu.
Çok acı yaşamıştı Seher.. Üstelik tam 9 doğum yapmıştı. Altısı sağ
olan çocuklarına son derece bağlıydı. İkinci eşiydi hapiste yatan
kocası. On üç yaşında evlendirmişlerdi Seher 'i. Berder denilen töre
evliliği ile. Erzincan dan 13 yaşında Edirne' ye gelin gitmiş, ikisi
ölü 5 çocuk doğurmuştu. Saf ve ailesinin etkisinden kurtulamayan
kocasını terk ederek boşanmıştı. Çılgınca bir aşk yaşayarak, evlendiği
kocasından bir oğlu ve bir kızı olan Seher ve kocası, çocuklarını
yurttan
alabilmek için tüm mal varlıklarını kaybetmişler. Eşi cezaevine
düşünce de, işini kaybetmiş. Hiç bir maddi ve manevi desteği olmayan
Seher e koruyucu aile sahip çıkıp benim karşımdaki eve yerleştirmiş.
Aile küçük kıza çok bağlı. Pahalı elbiseler, oyuncaklar alıyor,
otellerde yaşatıyor. Çocuk kendi annesi ile koruyucu aile arasında
gelgitler yaşıyor. Ama illaki kendi anacığı tabi.. Koruyucu ailenin
yanından geldiğinde diğer kardeşlerine hava atıyor...
Öyle tatlı dilli ve saygılı ki Seher.. Önceden görmüş geçirmiş
olduğunu tanıdıkça anlıyorsun.
Bir öğleden sonra yeni erkek bebeği ile ile hastaneden çıkıyor Seher.
Minicik bir insancık kucağında... Yeni acılara, mutluluklara,
mücadeleye hazır annesini emiyor. Şimdi bu çocuğa bez, üst baş
gerek...
İşte bu devrede Türk insanının şimdiye kadar hiç rastlamadığım,
eskilerde kalan komşu dayanışması giriyor devreye..
Bence bu dayanışma ile herkese örnek olması gereken insanların
yaşadığı Fener Mahallesi, 1974 sokak... Ben sadece bir hamle yaptım.
İnanın orta gelirli olan sokak sakinlerinin dayanışması bu yazıyı
yazmaya itti beni. Olağanüstü bir sahiplenme, yardım, paylaşım içinde
koşturmalar.. Her gün sevindik yeniden.. Birlikten kuvvet doğarı
yaşadık hep. Koruyucu aile elini ayağını çekti Seher den. Sadece küçük
kızı haftada bir kaç kez alıyor, elbiselerle, oyuncaklarla geri
gönderiyorlar. Cezaevinde yatan Kocasını ziyarete gittiği için,
Seher'e kızıyorlar . Bir artı bir evde yaşam savaşı veren Seher çok
güçlü. "Ama ben sizlerle güçlü oldum "diyor. "Her şeye katlanırım,
soğan ekmek yerim, ancak çocuklarım yanımda olsun "diyor. Seher henüz
otuz altı yaşında .Uzun boylu, al yazmalı Seher, eşini çok seviyor.
Her hafta il dışında cezaevinde yatan kocasını ziyarete gidiyor.
Bu günlerde çok mutlu, duasız bırakmıyor bizleri. İnsancıl
değerlerimizi yitirmediğimiz için bizler de mutluyuz. 1974 sokak
sakinleri benliklerini yükseklere taşıdı. Buradan binlerce teşekkür
size 1974 sokağı ...