"நல்வாக்கு" (மீ. விசுவநாதன்) குருவின் மொழியை நினைமனமே - மனக் குகையில் ஒளிரும் சுடரதுவே துரும்பாய்ப் பறக்கும் துயரங்கள் - என உணர்த்தும் உயர்த்தும் இதுநிஜமே பெருகும் ஆசைக் கடல்நீரும் - குரு பேரை எண்ண வற்றிடுமே கருகும் தீய நினைவெல்லாம் - அவர் கருணை ஞான மொழியினிலே. அம்மா அப்பா உறவாலே - இந்த அகிலம் வந்த காரணத்தை சும்மா ஒர்கணம் தியானித்தால் - மனச் சுவடே மறையும் என்றாரே ந

[M. Viswanathan]