रुपं विलोक्यैव वपुश्च केषां भङ्गेन नाङ्गान्यलसीभवन्ति ॥ kālaṃ muhūrtāṅgulimaṇḍalena dinatriyāmāñjalinā pibantam | rupaṃ vilokyaiva vapuśca keṣāṃ bhaṅgena nāṅgānyalasībhavanti || Seeing Time drinking one’s body and beauty with cupped hands formed of night and day and finger-rows formed by minutes, whose limbs do not get immobilized (in apprehension of their eventual) destruction.