ของใช้ส่วนตัว
1. ถุงสัมภาระ
1.1 กระเป๋าใหญ่ ใส่ของที่ใช้เที่ยวต่อไม่จำเป็นต้องนำไปขณะธุดงค์ ฝากไว้ที่วัดได้ หรือ ฝากไว้โรงแรมที่เข้าพัก
1.2 กระเป๋าเป้สะพายหลัง ติดตัวใส่เสื้อผ้า ของใช้ เช่น จาน, ช้อน, แก้วน้ำมีหู, น้ำดื่ม 2 ขวด, กระดาษทิชชู่(วัดแจกให้) หนังสือสวดมนต์ (วัดแจกให้) ของใช้ส่วนตัวบางอย่าง ยาประจำตัว
* เสื้อฟ้าสถาบันฯ ไว้ใส่วันสุดท้าย
* จาน ควรเป็นจานมีก้น เป็นเมลานีน สเตนเลส หรือสังกะสี
* ช้อน-ส้อม ควรมีสำรองด้วย เผื่อหาย
* แก้ว เป็นแก้วมีหู ไว้เผื่อใส่กาแฟร้อน เป็นเมลานีน สเตนเลส หรือสังกะสี
2. รองเท้า
- รอยเท้าผ้าใบ ไม่ควรเป็นรองเท้าใหม่ (เดี๋ยวมันกัด) หรือเก่าเกินไป เพราะมีปัญหารองเท้าขาด หรือพื้นรองเท้าร่อนอยู่เสมอ รองเท้าควรเป็นหุ้มส้น หรือ Scoll แตะรัดส้น มีถุงเท้า
- รองเท้าแตะไว้อาบน้ำ
3. หมวกปีกกว้างกันแดน (สถาบันฯ มีขาย) + ครีมกันแดด / แว่นกันแดด
4. เสื้อกันฝน (ตัวละ 19 บาท ใช้แล้วทิ้ง) / เสื้อแขนยาวกันแดด / เสื้อกันหนาว
5. ไฟฉาย + ถ่านไฟฉายสำรอง - ถ้าเป็นไฟฉายเล็ก ๆ ที่มีสายคล้องคอก็ดี จะช่วยให้สะดวก แขวนไว้ในเต้นท์เวลาสวดมนต์ได้ เวลาเข้าห้องน้ำคล้อคอได้
6. เว็ทวัน (Wet One) - ผ้าสำหรับเช็ดตัว แทนการอาบน้ำ ใช้เช็ดหลังเข้าห้องน้ำ หรือไว้เช็ดจานข้าวใช้แล้ว
7. ผ้าเช็ดตัว + ผ้าถุง สำหรับสตรี และ ผ้าขาวม้า สำหรับบุรุษ
8. ขันน้ำ + อุปกรณ์อาบน้ำส่วนตัว สบู่หลว แชมพู
9. ถุงนอน
10. แป้งโรยกันมด - แป้งตรางู Prickly Heat (ต้องแป้งร้อน)
11. ไม้เท้า - ไว้เดินพยุงเวลาขึ้นเขา มีชาวบ้านขายไม่ต้องเอาไปจากภูเก็ต
12. เงิน - แลกเงินใบ 20 บาท ไปบ้างเพื่อใช้ซื้อชาวบ้านที่ขาย เช่นน้ำดื่ม
13. ขอใช้ส่วนตัว ยาประจำตัว
ของใช้ส่วนรวม
1. ผ้าเต้นท์ หรือ ผ้าร่ม หรือ ผ้าพลาสติก ผืนใหญ่
- ไว้กางเวลาแวะพักระหว่างทาง ชุดละ 2 ผืน ไว้บังแดด 1 ผืน ไว้รองนั่ง 1 ผืน
2. เชือก
- อาจเป็นเชือกฟางไว้ผูกเต้นท์
3. อุปกรณ์ ซ่อมรองเท้า เช่น กาวตราช้าง
** อย่าหัวเราะนะครับ จำเป็นนะครับ
4. มีดพับ หรือ มีดเดินป่า (ไม่ต้องใหญ่มาก)
- ไว้ตัดตอที่ทิ่มเต้นท์
- ระวัง อย่าถือขึ้นเครื่องเพราะจะโดนริบ
5. ไฟกระพริบประจำเต้นท์
- ไว้บอกตำแหน่งของที่ตั้งกลุ่มเวลากลางคืน เพราะมืดมาก มองอะไรไม่เห็นเลย และง่ายต่อการหลงทาง