భౌతికవాదం భగవద్గీత(త్రివేణి )
gabbita prasad
భౌతికవాదం భగవద్గీత(త్రివేణి )
రచన: కె. బి. కృష్ణ, ఎం.ఏ., పి.హెచ్.డి. (హార్వర్డ్)-ఆంగ్ల రచనకు నా అనువాదం
పరిచయం
"మీరు ఒక గ్రంథాన్ని, ముఖ్యంగా గీత వంటి గొప్ప గ్రంథాన్ని చదివి అర్థం చేసుకోవాలనుకున్నప్పుడు – మీరు పక్షపాతం లేని, భావసారూప్యత లేని మనస్సుతో దానిని సమీపించాలి."
"తరువాత చేయవలసిన పని ఏమిటంటే, ఆ గ్రంథం ఏ కాలంలో, ఏ పరిస్థితులలో వ్రాయబడిందో ఏ ప్రయోజనాల కోసం వ్రాయబడిందో పరిగణనలోకి తీసుకోవడం. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఆ గ్రంథాన్ని దాని సందర్భం లేకుండా చదవకూడదు."
"నేను వచ్చిన నిర్ధారణ ఏమిటంటే, గీత కర్మకాండను బోధిస్తుంది..."
బి. జి. తిలక్, "గీతారహస్య," క్రింద ఉదహరించబడింది: పుటలు 232-4.
బౌద్ధపూర్వ తాత్విక ఊహాగానాల సందర్భంలో తప్ప భగవద్గీత అర్థం కాదు. దానిలో వేదాలకు చేసిన సవరణలు కనిపిస్తాయి. దానిలో ఉపనిషత్తుల ఊహాగానాలు కనిపిస్తాయి. దానిలో సాంఖ్య, యోగ తత్వాలు కనిపిస్తాయి. అది ఆత్మ, పదార్థాల మధ్య సంబంధం గురించి, ఇతర ద్వితీయ విషయాల గురించి ఉన్న నమ్మకాల సమాహారం. కర్మ, కర్మల తులనాత్మక ప్రభావం విషయంలోనూ, ఆచరణాత్మక మానవుని మోక్ష మార్గాల విషయంలోనూ దాని ధోరణి నిశ్చితంగానూ, అనిశ్చితంగానూ ఉంటుంది. దాని మిశ్రమ మూలం దాని తాత్విక వైరుధ్యాలను వివరిస్తుంది—అవి వాస్తవం కంటే ఎక్కువగా పైకి కనిపించేవే. అది ఆనాటి తాత్విక అభిప్రాయాల సమాహారం.
హిందూ తత్వశాస్త్ర చరిత్ర హెగెల్ యొక్క త్రికోణ వికాస నియమాన్ని ధృవీకరిస్తుంది. వేదాలు హిందూ తాత్విక ఊహాగానాలకు నాంది పలికాయి. వాస్తవికతను ఊహించడానికి చేసిన మొదటి ప్రయత్నాన్ని అవి సూచిస్తాయి. వేదాలలోని అస్పష్టమైన విశ్వశాస్త్ర ఊహాగానాలు పురోహిత వర్గం యొక్క మూర్త, భౌతిక సుసంపన్నతకు లొంగిపోయాయి. వేదకాలంలోని ఈ రెండు వైరుధ్యాలు—అసమగ్ర విశ్వ దృక్పథాలు, నిర్దిష్ట భౌతిక పునాదులతో కూడిన పురోహిత వ్యవస్థ—ఉపనిషత్ ఊహాగానాలకు మార్గం సుగమం చేశాయి. వాస్తవికతను ఊహించే ప్రయత్నంలో జరిగిన రెండవ ప్రధాన ప్రయత్నానికి ఉపనిషత్తులు ప్రతీకగా నిలుస్తాయి. అవి అగ్ని, నీరు, గాలి, మరియు భూమి వంటి మూలకాలను చేర్చడం ద్వారా వేదాల విశ్వ దృక్పథాలను మెరుగుపరిచాయి. అవి పురోహితుల భోగవాదాన్ని తిరస్కరించి, దానికి పూర్తి విరుద్ధమైన తపస్సును ప్రతిపాదించాయి. పురోహిత వ్యవస్థను బలహీనపరచడానికి ఉపనిషత్ ఆలోచనాపరులకు ఇది ఒక ఆవశ్యకమైంది. ఈ ప్రయత్నాలు హిందూ తాత్విక వికాసానికి మూల ప్రతిపాదనగా, ప్రతి ప్రతిపాదనగా నిలుస్తాయి. వాస్తవికతను ఊహించే మూడవ ప్రయత్నానికి గీత ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. అది వేద లేదా ఉపనిషత్తుల ఊహాగానాలలో దేనినీ తిరస్కరించలేదు. అది లోకాయత సంప్రదాయాన్ని తీవ్రంగా తిరస్కరించింది. అది మధ్యేమార్గం లేదా అవకాశవాద మార్గాన్ని అనుసరించింది. వేదాలు, ఉపనిషత్తులు లేదా లోకాయతుల కంటే తాత్విక స్థాయిని ఉన్నతంగా ఎదిరించకుండా, అది ఒక సంశ్లేషిత ఐక్యతను సాధించడానికి ప్రయత్నించింది.8 అది బుద్ధుని వలె "మధ్యేమార్గాన్ని" కూడా ఎంచుకోలేదు. అది వేదాల బహుళత్వాన్ని గానీ, ఉపనిషత్తుల ఏకత్వాన్ని గానీ తిరస్కరించలేదు. అది రెండింటి సాధ్యతను అంగీకరించింది. అది వేదాలలోని భోగవాద క్రియాశీలతను గానీ, ఉపనిషత్తులలోని సన్యాస నిశ్చలతను గానీ తిరస్కరించలేదు. క్రియాశీలత నిశ్చలతలు లేకుండా వ్యక్తిత్వ సంపూర్ణ వికాసం అసాధ్యమని నొక్కి చెబుతూ, అది రెండింటి సాధ్యతను అంగీకరించింది.9
కానీ, వాస్తవికతను ఊహించే హిందువుల ప్రయత్నాలు గీతతో ముగిసిపోలేదు. అవి కొనసాగాయి. గీత మళ్ళీ సిద్ధాంతంగా మారింది. బౌద్ధమతం, జైనమతం దానికి వ్యతిరేక సిద్ధాంతాలుగా నిలిచాయి. అవి వేదాలలోని పురోహితత్వాన్ని, ఉపనిషత్తులలోని "ఆత్మ సిద్ధాంతాలను", గీతలోని కేంద్రీయతను తిరస్కరించాయి. తమ దాడిలో, లోకాయత మినహా, అంతకు ముందున్న ఏ వ్యవస్థల కన్నా అవి తాత్విక స్థాయిని ఉన్నత స్థాయికి తీసుకువెళ్లాయి. అవి తత్వశాస్త్రాన్ని "ఆకాశం" నుండి "భూమి"కి తీసుకువచ్చాయి. అవి విస్తృత స్థాయిలో "ఆసియా సంస్కరణ ఉద్యమానికి" ప్రాతినిధ్యం వహించాయి. ఆ తర్వాత, "ఉన్నదానిలో" పాదాలు ఉంచి గతాన్ని పునరావృతం చేసే నవ్య-బ్రాహ్మణవాదం వచ్చింది. దీని సంశ్లేషిత ఫలితమే ఆధునిక హిందూమతం. ఆ ప్రయత్నాలు ఇంకా చనిపోలేదు. ఆర్య సమాజ్, బ్రహ్మ సమాజ్, మహా జన సభ, అంటరానివారి పునరుజ్జీవనం, థియోసాఫికల్ ఉద్యమం, గాంధీయిజం, పారిశ్రామికవాదం, బ్రిటిష్ పాలనలలో మనం వాటిని చూస్తాము. అయినప్పటికీ, వాస్తవికత ఇంకా కనుగొనబడలేదు. హిందూ మేధావులు, వాస్తవికతను ఊహించే ప్రయత్నంలో, భారతదేశానికి ప్రత్యేకమైన ఒక నిర్మాణాన్ని సృష్టించారు—దాని కుల వ్యవస్థ, దాని ప్రతిమలు, మరియు ప్రతిమానాధిపత్య వ్యతిరేకులు—ఉదాత్తమైన మరియు హాస్యాస్పదమైన తాత్విక వ్యవస్థల యొక్క ఒక గోతిక్ వాస్తుశిల్పం. అవే శాశ్వతమైన వైరుధ్యాలు యుగయుగాలుగా కొనసాగుతున్నాయి. హిందూ సమాజం ఎప్పుడైనా చలనశీలంగా ఉందా అని ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. అది చలనశీలమైనది మరియు చలనరహితమైనది; తమకంటూ సొంత కులాలను ఏర్పరచుకున్న ప్రొటెస్టంట్ వర్గాలలో చలనశీలమైనది, పురోహిత వర్గాన్ని కొనసాగించిన వాటిలో చలనరహితమైనది. భారతదేశంలో లెక్కలేనన్ని వర్గాలు మతాలు ప్రబలడానికి ఇదే కారణం. చరిత్ర వైరుధ్యాలలో కదులుతుంది. తత్వవేత్త హెగెల్ చెప్పింది నిజమే, మరియు భారత చరిత్రే దానికి ప్రధాన సాక్షి.
II
రచయిత
ఈ రచన యొక్క కర్తృత్వం గురించి చాలా సందేహాలు ఉన్నాయి. ఇది ఒకే వ్యక్తి రచించిన స్వతంత్ర కావ్యం కాదని, పురాతనమైన రచనను తిరిగి రాసి విస్తరించిన రూపమని చాలామంది పండితులు అంగీకరిస్తారు.10 ఆ పురాతన రచనను ఎవరు రాశారు? మన ఉద్దేశానికి ఇది ముఖ్యమైన విషయం. కచ్చితంగా ఇదే అని మొండిగా వాదించకుండా చెప్పాలంటే, దీనిని కృష్ణుడు రచించాడని చెప్పవచ్చు. కృష్ణుడు కేవలం ఒక పురాణ పురుషుడు మాత్రమే కాదు, చారిత్రక వ్యక్తి అని ఆధునిక పండితులు అంగీకరిస్తున్నారు.
అతని గురించి చారిత్రక వాస్తవాలు చాలా తక్కువగా తెలుసు. కృష్ణుడు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పోరాడిన క్షత్రియ యోధుడు. అతని తండ్రి పేరు వసుదేవుడు, తల్లి పేరు దేవకి. అతనికి బలరాముడు లేదా సంకర్షణుడు అనే అన్నయ్య ఉండేవాడు. అతను యాదవ వంశంలోని ప్రాచీన వృష్ణీ లేదా సాత్వత శాఖకు చెందినవాడు. వారి నివాసం బహుశా మధుర పరిసర ప్రాంతాల్లో ఉండేది.
అప్పటికే ఋగ్వేదం రచించబడింది. యజుర్వేదం పూర్తయ్యే దశలో ఉంది. ప్రారంభ కాలపు సరళమైన మరియు ఆనందభరితమైన విశ్వాసంపై ఆచారకాండ (పురోహిత వర్గ ఆధిపత్యం) తన పట్టును బిగిస్తోంది. మతం పూర్తిగా పురోహితుల గుప్పిట్లో ఉండేది. కానీ క్షత్రియులు ఆ పురోహిత ఆధిపత్యంపై తిరుగుబాటు చేసినట్లు కనిపిస్తుంది. క్షత్రియ వర్గాలలో తాత్విక చింతన మరియు గూఢమైన ఆధ్యాత్మిక సిద్ధాంతాలు అభివృద్ధి చెందాయి; వీటిని తర్వాత ఆధ్యాత్మిక చింతన కలిగిన బ్రాహ్మణులు కూడా నేర్చుకోవడానికి ఆసక్తి చూపారు. కృష్ణుడు అటువంటి వాతావరణంలో పెరిగాడు మరియు తదనంతరం సంప్రదాయవాదానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు జెండా ఎత్తాడు.
కృష్ణుడు ఘోర అంగిరసుడి వద్ద శిక్షణ పొందాడని కూడా మనకు తెలుస్తుంది. ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు ఈ విషయాన్ని నమోదు చేసింది. సంప్రదాయవాద పురోహితులకు వ్యతిరేకమైన యజ్ఞం యొక్క అర్థం మరియు సద్గుణాల గొప్పతనం గురించిన పాఠాలను, దేవకీ పుత్రుడైన కృష్ణుడు సూర్యోపాసకుడైన ఒక పురోహితుడి (ఘోర అంగిరసుడి) వద్ద నేర్చుకున్నాడని అక్కడ మనం చదువుతాము. ఈ అంశాలే భగవద్గీతలో కనిపిస్తాయి. యోధుడిగా, విద్యార్థిగా కృష్ణుడికి సంబంధించిన ఈ అస్పష్టమైన చిత్రణలు తప్ప, అతని గురించి అంతకు మించి తెలిసిన సమాచారం ఏమీ లేదు.
తన గురువు అంగిరసుడి వద్ద కృష్ణుడు నేర్చుకున్న పాఠాలు ఏమిటి? అతను ఇలా తెలుసుకున్నాడు:
1. మానవ జీవితంలోని వివిధ దశలు మరియు మరణం అనేవి, యజ్ఞయాగాదులలో పాటించే వివిధ ఆచారాలతో పోల్చదగినవి; యజ్ఞం యొక్క గూఢమైన అర్థం స్వయంగా మానవ జీవితమే; 2. తపస్సు, ఉదారత, సదాచారం, అహింస, మరియు సత్యసంధత వంటి కొన్ని సద్గుణాలను ఆచరించడం, పురోహితులకు ఆచారబద్ధంగా కానుకలు సమర్పించడంతో సమానంగా ప్రభావవంతమైనది;
3. మరణ సమయంలో, ఒక వ్యక్తి, "నీవు నాశనం లేనివాడవు, ఎన్నడూ విఫలం కానివాడవు, జీవానికి అసలైన సారం" అని తలచుకోవాలి.14 ఈ పాఠాలు నిజంగా విప్లవాత్మకమైనవి. కృష్ణుడు గీతలో వాటికి కొత్త దిశానిర్దేశం చేశాడు.15 గీతలో, యజ్ఞాన్ని కేవలం ఒక సంకుచిత కర్మకాండగా కాకుండా, నిరంతర, సజీవ వైఖరిగా ఉన్నతీకరిస్తారు. భగవంతుని కోసం సరిగ్గా చేసిన ఏ పనైనా, ఆరాధకుడిని ఆయన వద్దకు నడిపించే ఒక యజ్ఞమే. సద్గుణాలను ఆచరించాలని నొక్కి చెప్పడం ద్వారా, కృష్ణుడు పురోహిత వ్యవస్థకు చావుదెబ్బ కొట్టాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు.
గ్రంథ కాల నిర్ణయం
ఈ గ్రంథం యొక్క కాలాన్ని ఖచ్చితంగా నిర్ణయించడం కష్టం. వైద్య (Vaidya) దీనిని క్రీ.పూ. 500కు కొన్ని శతాబ్దాల ముందు నాటిదిగా భావిస్తారు. తిలక్ (Tilak) గీతను క్రీ.పూ. 4వ శతాబ్దానికి చెందినదిగా పేర్కొంటారు. తెలాంగ్ (Telang), భండార్కర్ (Bhandarkar) మరియు దీక్షిత్ (Dixit) దీనిని క్రీ.పూ. 300 ప్రాంతానికి చెందినదిగా భావిస్తారు. వింటర్నిట్జ్ (Winternitz) హిల్ (Hill) గీత తన ప్రస్తుత రూపాన్ని పొందిన కాలం క్రీ.పూ. 200 అని నిర్ధారించారు. గౌవెన్ (Gowen) ఇలా రాశారు: "బౌద్ధమత వ్యాప్తిని అడ్డుకోవడానికి బ్రాహ్మణ మతం తన శక్తులను సమీకరించుకుంటున్న కాలం, అంటే క్రీ.శ. 2 లేదా 3వ శతాబ్దం నాటికి కూడా దీని రచన జరిగి ఉండవచ్చు." సాధారణంగా ఐరోపా పండితులు గీతను క్రీస్తు శకం ప్రారంభ కాలానికి చెందినదిగా పరిగణిస్తారు. భగవద్గీతలోని విషయాలు చాలా ప్రాచీన కాలానికి చెందినవని అందరూ అంగీకరిస్తారు. అలాగే, గీతలో అనేక ప్రక్షిప్తాలు (తరువాత చేర్చబడిన భాగాలు) ఉన్నాయని కూడా అంగీకరించబడింది. గీతను బౌద్ధమతానికి పూర్వపు రచనగా పరిగణించవచ్చు, కానీ క్రీస్తు శకం ప్రారంభం వరకు ఇందులో అనేక అంశాలు జోడించబడ్డాయి. తర్వాతి కాలంలో చేర్చబడిన అంశాలన్నీ పూర్తిగా బ్రాహ్మణ మతపరమైనవి. ఈ విధంగా గీతలోని వైరుధ్యాలను మరియు అందులో బౌద్ధ లేదా జైన మత ప్రస్తావనలు లేకపోవడాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
ఈ గ్రంథం యొక్క కాలం అనిశ్చితంగా ఉన్నందున, గీత ఆవిర్భావానికి దారితీసిన సామాజిక పరిస్థితులను మనం ఖచ్చితంగా తెలుసుకోలేము. గీతలోని అంశాల ఆధారంగా ఆనాటి పరిస్థితులను మనం కేవలం ఊహించగలము. బ్రాహ్మణ మతంలో చీలిక వచ్చే సూచనలు గీతలో కనిపిస్తాయి. గతంలో అనేకమంది ఆలోచనాపరులు ఖండించిన పురోహిత వర్గ ఆధిపత్యం, కుల శ్రేష్ఠత, సన్యాస ధోరణి వంటి అనేక దురాచారాల ఉనికిని ఇది సూచిస్తుంది. కానీ గీతలో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే, చర్యకు ముందు ఒక సిద్ధాంతం అవసరం. యుద్ధం చేయాల్సి ఉంది. అర్జునుడిని ఓదార్చాలి. అతని చర్య అప్పటి సామాజిక నియమాలకు విరుద్ధంగా ఉంటుంది. ఎలా పోరాడాలి? ఈ సమస్యను పరిష్కరించడానికి, కృష్ణుడు తన ఉపదేశాన్ని అందించాడు; ఇది ఆనాటి పరస్పర విరుద్ధమైన ఆలోచనల మధ్య సమన్వయం సాధించడానికి ప్రయత్నించిన ఒక మధ్యేవాద దృక్పథం.
IV
నాటి భౌతికవాదులపై తీవ్ర విమర్శలు
గీతలో ఆనాటి భౌతికవాదుల పట్ల తీవ్రమైన విమర్శలు కనిపిస్తాయి.
అర్జునునితో శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అంటాడు:
"ఈ లోకంలో జీవరాశి రెండు రకాలు: దైవీ స్వభావం కలవారు మరియు ఆసురీ (రాక్షస) స్వభావం కలవారు. దైవీ స్వభావం గురించి వివరంగా చెప్పబడింది; ఇక ఆసురీ స్వభావం గురించి నా నుండి విను, ఓ పృథా పుత్రా!
ఆసురీ స్వభావం కలవారికి సరైన కర్మ (చేయవలసిన పని) లేదా అకర్మ (చేయకూడని పని) గురించి తెలియదు; వారిలో పవిత్రత, సదాచారం లేదా సత్యం అనేవి ఉండవు.
'ఈ విశ్వానికి సత్యం గానీ, ఆధారం గానీ, నియంత (ఈశ్వరుడు) గానీ లేరు; ఇది కేవలం కామవాంఛతో కూడిన పరస్పర సంయోగం వల్ల పుట్టింది, అంతే' అని వారు అంటారు.
ఈ దృక్పథాన్ని కలిగి, వివేకం లేని ఆ దురాత్మలు క్రూరమైన పనులతో లోకాన్ని నాశనం చేసే శత్రువులుగా తయారవుతారు. వారు తీరని కోరికలకు లోనవుతారు; కపటం, అహంకారం మరియు మదంతో నిండి ఉంటారు; తమ భ్రమలో అసత్యమైన భావాలను పట్టుకుని, అపవిత్రమైన దీక్షలతో తమ కార్యకలాపాలు సాగిస్తారు.
"వారు మరణంతో ముగిసే అంతులేని చింతలకు లోనవుతారు. కోరికలను తీర్చుకోవడమే తమ లక్ష్యంగా భావిస్తారు, అదే సర్వస్వమని నమ్ముతారు. వందలాది ఆశల బంధనాల్లో చిక్కుకుని, కామక్రోధాలకు వశమై, తమ కోరికల తృప్తి కోసం అన్యాయంగా సంపదను కూడబెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
'ఈ రోజు నేను దీనిని పొందాను; ఈ కోరికను నెరవేర్చుకుంటాను; ఈ సంపద నాది; భవిష్యత్తులో ఇది కూడా నాదే అవుతుంది; ఆ శత్రువును చంపాను, ఇతరులను కూడా చంపుతాను; నేనే ప్రభువును; నేనే భోగాలను అనుభవిస్తాను; నేనే పరిపూర్ణుడిని, బలవంతుడిని, సుఖవంతుడిని;
నేను ధనవంతుడిని, ఉన్నత వంశంలో పుట్టినవాడిని; నాతో సమానమైన వారు ఎవరున్నారు? నేను యజ్ఞం చేస్తాను, దానం చేస్తాను, ఆనందిస్తాను' – అని అజ్ఞానంతో భ్రమపడి వారు పలుకుతారు.
అనేక ఊహల వల్ల తప్పుదారి పట్టి, భ్రమ అనే వలలో చిక్కుకుని, కోరికల భోగాలకు అతుక్కుపోయి, వారు ఘోరమైన నరకంలో పడతారు.
అహంకారం, మొండితనం మరియు సంపద మదంతో నిండిన వారు, శాస్త్ర నియమాలకు అనుగుణంగా కాకుండా, కేవలం డాంబికం కోసం నామమాత్రపు యజ్ఞాలు చేస్తారు.
'నేను' అనే భావన, బలం, అహంకారం, కామం క్రోధాలకు లోనైన ఆ దుర్మార్గులు, తమ శరీరాల్లోనూ ఇతరుల శరీరాల్లోనూ ఉన్న నన్ను ద్వేషిస్తారు." ఈ క్రూరమైన ద్వేషులను, మానవులలో అత్యంత నీచులను, హీనులను, నేను జన్మ చక్రాలలో నిరంతరం దైత్య గర్భాలలోకి విసిరివేస్తాను.
ఓ కుంతీపుత్రా, వారు జన్మ జన్మాంతరాలలో భ్రమలో ఉండి దైత్య గర్భంలోకి ప్రవేశిస్తారు; వారు నన్ను ఎన్నడూ గెలవలేరు, కానీ అక్కడి నుండి నీచ మార్గానికి వెళతారు.
కోరిక, క్రోధం, లోభం – ఇవి నరకానికి మూడు ద్వారాలు, ఆత్మను నాశనం చేసేవి; అందువల్ల, ఈ మూడింటినీ విడిచిపెట్టాలి.
ఓ కుంతీపుత్రా, ఈ మూడు అంధకార ద్వారాల నుండి విముక్తి పొందినవాడు, తనకు తాను మేలు చేసుకుంటాడు; అక్కడి నుండి అతడు ఉన్నత మార్గానికి వెళతాడు.
శాస్త్ర శాసనాన్న విడిచిపెట్టి, కోరికల ప్రభావంతో జీవించేవాడు పరిపూర్ణతను గానీ, ఆనందాన్ని గానీ, ఉన్నత మార్గాన్ని గానీ పొందలేడు.
అందువల్ల, మంచి చెడులను నిర్ణయించడానికి శాస్త్రమే నీకు మార్గదర్శకంగా ఉండనివ్వు; శాస్త్ర శాసనం ప్రకారం నీవు తెలుసుకొని ఇక్కడ ఆచరించవలసిన కార్యమును."
ఈ వాక్యభాగాలపై వ్యాఖ్యానం దాదాపు అక్కర్లేదు. ఇవి, ఒక ప్రత్యర్థి దృష్టికోణంలో, ఆనాటి భౌతికవాదుల ప్రధాన భావాలను పరోక్షంగా వెల్లడిస్తాయి. కృష్ణుడు సాంఖ్య, యోగాలను సమన్వయం చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఆయన భౌతికవాద సిద్ధాంతాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరించాడు. వేదాలు, యజ్ఞాలు, కుల వ్యవస్థ, మరియు నిర్ణయవాదంపై ఆయన చేసిన తేలికపాటి విమర్శలలో ఆ సిద్ధాంతం ఆయనను ప్రభావితం చేసినప్పటికీ, ఆయన మరింత ఉదారవాద మరియు తక్కువ వైదావళి వర్గానికి చెందినవాడు.32 ఇప్పుడు మనం గీత యొక్క అటువంటి ఉదారవాద భౌతికవాద మరియు సానుకూల అంశాలను పరిశీలిద్దాం.
V
భగవద్గీతలోని భౌతికవాద మరియు సానుకూల అంశాలు
(A) జ్ఞానం మరియు కర్మ; సిద్ధాంతం ఆచరణ.
భగవద్గీత మహాభారతంలోని భీష్మపర్వంలో ఒక భాగంగా ఉంది. ఈ ఇతిహాసం ప్రధానంగా కౌరవులు వారి బంధువులైన పాండవుల మధ్య అధికారం కోసం జరిగిన పోరాటం చుట్టూ తిరుగుతుంది. ఈ పోరాటం కురుక్షేత్ర యుద్ధంతో పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది; అక్కడ కృష్ణుడు పాండవ వీరుడైన అర్జునుడికి రథసారథిగా వ్యవహరిస్తాడు. యుద్ధానికి ముందు, అర్జునుడు తడబడతాడు. అతను పోరాడటానికి వెనుకాడతాడు. కృష్ణుడు సుదీర్ఘమైన ఉపదేశం ద్వారా అతన్ని పోరాడేలా ప్రోత్సహిస్తాడు. ఆ ఉపదేశమే భగవద్గీత యొక్క ఇతివృత్తం.
అర్జునుడు తడబడినప్పుడు, కృష్ణుడు అతన్ని పోరాడమని ప్రేరేపిస్తాడు. న్యాయమైన కారణం కోసం పోరాడటం క్షత్రియుని ధర్మమని అతనికి గుర్తుచేస్తాడు. సిద్ధాంతం మరియు ఆచరణలను మేళవించాల్సిన అవసరాన్ని వివరిస్తాడు. భగవద్గీత ఆవిర్భవించిన కాలంలో, ప్రజలు తాత్విక సమస్యల మీమాంసలో ఎంతగా నిమగ్నమయ్యారంటే, మోక్షానికి కేవలం జ్ఞానం మాత్రమే అత్యంత ప్రభావవంతమైనదని భావించేవారు. ఏ రకమైన కర్మ (పని) అయినా సరే, అది ప్రశాంతమైన చింతనకు ఆటంకం కలిగించడమే కాకుండా, మోక్షానికి అడ్డుగోడగా కూడా ఉంటుందని భావించేవారు. శతాబ్దాలుగా, కొన్ని ఉపనిషత్తులు "తెలుసుకోవడమే ఉనికి" (జ్ఞానమే సత్యం) అని బోధించాయి. తపస్వి లేదా సాధకుని లక్ష్యం కర్మ చేయడం కాదు, కేవలం తెలుసుకోవడమే. అయితే, కృష్ణుడు జ్ఞానాన్ని ఏమాత్రం తక్కువ చేసి చూడలేదు. అనేక సందర్భాల్లో అతను "జ్ఞానం" "జ్ఞాని"ని గొప్పగా కీర్తిస్తాడు. అయినప్పటికీ, జ్ఞాని అయినవాడు పూర్తిగా కర్మరహితంగా (ఏ పనీ చేయకుండా) ఉండాలనే విస్తృతమైన అపోహను అతను ఖండిస్తాడు. కర్మ చేయకుండా ఉండటం సరైనది కాదు, సాధ్యం కూడా కాదు. సిద్ధాంతం ఆచరణ, జ్ఞానం కర్మ అనేవి పరస్పర విరుద్ధమైనవి కావు; వివేకవంతులు గ్రహించే విధంగా, అవి సమతుల్య జీవన విధానానికి రెండు పార్శ్వాలు మాత్రమే. జ్ఞానానికి కర్మ పరిపూర్ణతను చేకూరుస్తుంది. సమస్త కర్మలను నిజమైన పరిపూర్ణత వైపు నడిపించడమే జ్ఞానం యొక్క పని.
కృష్ణుడు అర్జునుడిని పదేపదే కర్మ (పని) చేయమని ప్రేరేపిస్తాడు. అతను సాంఖ్య యోగంలోని జ్ఞాన మార్గాన్ని, కర్మ యోగంలోని పని విధానంతో మేళవిస్తాడు. ఏదో ఒక రకమైన పని చేయడం అనివార్యం. తన ధర్మాన్ని నిర్వర్తించడం ద్వారానే, కర్మ మోక్షానికి ఆటంకం కలిగించని ఆ పరిపూర్ణ స్థితిని మనిషి చేరుకోగలడు. ఆచరణ లేని సిద్ధాంతం నిష్ప్రయోజనం. పని లేకుండా జీవితం కొనసాగదు. కాబట్టి నిష్క్రియ కన్నా కర్మ మేలు.37 పరిపూర్ణత కేవలం కర్మ ద్వారానే లభిస్తుంది.38 ఆదర్శంగా నిలవడం కోసం కర్మ చేయాలి. జ్ఞానులు, అజ్ఞానులు అనే తేడా లేకుండా అందరూ కర్మ చేయాలి. తన వాదన అంతటా, కృష్ణుడు అర్జునుడిని కర్మలోకి, కార్యాచరణలోకి దిగమని ప్రోత్సహిస్తాడు. అందుకే తిలక్40 మరియు అరబిందోభగవద్గీతలో కర్మ తప్ప మరేమీ చూడలేదనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.
(బి) వేదాలపై దాడి.
అర్జునుడితో తన తదుపరి వాదనలో, కృష్ణుడు వేదాలపై కొన్ని ఆసక్తికరమైన పరిశీలనలు చేస్తాడు. వైదిక మార్గం అనిశ్చితి సందేహాలతో నిండి ఉంది. ఇక్కడ కృష్ణుడు తన పూర్వీకులైన కపిలుడు బృహస్పతిల మాటలనే పునరావృతం చేస్తున్నాడు. వేదానికి మించి ఏమీ చూడలేని బుద్ధిహీన మూర్ఖులు పలికే "అలంకారిక మాటలను" కృష్ణుడు ధిక్కారంతో మాట్లాడతాడు. ఎందుకంటే వేదం భౌతిక ప్రతిఫలాలకు సంబంధించినది.42 అది ఈ అశాశ్వతమైన భ్రాంతికరమైన ప్రపంచానికి ఎలాంటి సందేశాన్ని ఇవ్వదు. కృష్ణుడు వేదాన్ని నిందించడు. అది ఎలా ఉందో అలాగే అంగీకరిస్తాడు. వైదిక లోకానికి అతీతంగా, దానితో సహా, ఉన్నతమైన సత్యం ఉందని చూడలేని మూర్ఖులను మాత్రమే ఆయన నిందిస్తాడు. వారు, "ఇంకేమీ లేదు" అని అంటారు. వేదం "అన్ని వైపుల నుండి నీటితో నిండిన చెరువు" వంటిది. ఆ చెరువు చిన్నది దాని గట్లచే పరివేష్టితమై ఉంది. అన్ని వైపుల నుండి అంతులేని జలాలు ప్రవహించి దానిని కప్పివేస్తాయి. తన పరిమితమైన సరఫరాను పొందేందుకు ఇంత నీరు అందుబాటులో ఉన్నప్పుడు, ఒక జ్ఞాని ఆ చెరువును తప్ప మరేమీ ఎందుకు ఉపయోగించాలి? అలాగే, ప్రాచీన కాలంలో వేద బోధన మాత్రమే అందుబాటులో ఉన్నప్పుడు, అది దాని ప్రయోజనాన్ని నెరవేర్చింది. కానీ ఇప్పుడు ఈ అశాశ్వత ప్రపంచం నుండి విముక్తిని అందించే ఒక ఉన్నతమైన, సర్వవ్యాప్త జ్ఞానం ఉదయించింది. అందువల్ల కృష్ణుడు అర్జునుడిని వైదిక లోకాలకు అతీతంగా ఎదగమని కోరుతాడు. ఇక్కడ మనం వేదాలకు వ్యతిరేకంగా ఒక ప్రశాంతమైన నిరసనను చూస్తాము:
1. వైదిక మార్గం అనిశ్చితి మరియు సందేహాలతో నిండి ఉంది
2. వేదం భౌతిక ప్రతిఫలాలకు సంబంధించినది.
3. వేదాలు ఒక చారిత్రక ప్రయోజనాన్ని నెరవేర్చాయి, ఇప్పుడు ప్రస్తుత అవసరాలకు సరిపోవు.
అదే సమయంలో, కృష్ణుడు వేదాలను పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు. వివేకవంతుడైన బ్రాహ్మణునికి అవి అనేక విధాలుగా ఉపయోగపడవచ్చు.
(సి) స్వేచ్ఛా సంకల్పం వర్సెస్ నిర్ధారకవాదం.
అర్జునునితో తన వాదన సందర్భంగా కృష్ణుడు మరో సిద్ధాంతాన్ని వివరిస్తాడు. ప్రకృతి మరియు కర్తవ్యం గురించి ఆయన చేసిన ప్రవచనం ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. కృష్ణుని అభిప్రాయం ప్రకారం, కర్తవ్యం అనేది ప్రకృతిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. న్యాయమైన లక్ష్యం కోసం పోరాడటం క్షత్రియుల స్వభావం. కాబట్టి, క్షత్రియుడిగా అర్జునుడు పోరాడటం అతని కర్తవ్యం. ఒక వ్యక్తి తన స్వభావం నిర్దేశించే కర్తవ్యాన్ని తప్పక ఆచరించాలి. ప్రతి వ్యక్తికీ ఒక ప్రత్యేక స్వభావం ఉంటుంది; దాని ప్రేరణలను ధిక్కరించడం వ్యర్థం. సమస్త జీవులూ తమ స్వభావం ప్రకారమే నడుచుకుంటాయి, దానిని బలవంతంగా అణచివేయడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? జ్ఞాని కూడా తన స్వభావం ప్రకారమే ప్రవర్తిస్తాడు. చక్కగా రూపొందించబడిన పరధర్మం (ఇతరుల ధర్మం) కంటే, లోపభూయిష్టమైనదైనప్పటికీ స్వధర్మమే శ్రేష్ఠం. స్వధర్మాచరణలో మరణించడం మేలు; పరధర్మాన్ని అనుసరించడం ప్రమాదకరం.
కుల వ్యవస్థను సమర్థించేవారు ఈ భావనను తమకు అనుకూలంగా వాడుకుంటారు. ఒక వ్యక్తికి వారసత్వంగా సంక్రమించిన వ్యవస్థను అంగీకరించడమే దీని అంతరార్థమని వారు భావిస్తారు. కానీ కృష్ణుని ఉద్దేశ్యం అది కాదు. ఇక్కడ 'ప్రకృతి' అంటే 'ఆత్మ-నిర్దేశిత స్వభావం' అని అర్థం.
V(D) కుల వ్యవస్థపై విమర్శ.
కుల వ్యవస్థ గురించి కృష్ణుడు చేసిన బోధనను కూడా తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. గీతలో ఎక్కడా కృష్ణుడు పుట్టుక ఆధారిత కులం గురించి మాట్లాడలేదు. ప్రకృతిని బట్టి ఏర్పడే వర్ణాల (కులాల) గురించే ఆయన ప్రస్తావించారు. ఎవరూ మూడు గుణాల ప్రభావం నుండి తప్పించుకోలేరు. ఇది ఒక ప్రాచీన భావన. గ్రీకులు కూడా ఈ భావనను కలిగి ఉండేవారు. ప్లేటో కూడా దీనిని అంగీకరించారు. ఆ మూడు గుణాలు: సత్త్వం (శుద్ధత), రజస్సు (శక్తి/చైతన్యం), మరియు తమస్సు (అంధకారం/జడత్వం). ఒక వ్యక్తి తనలో ఏ గుణం ఎక్కువగా ఉంటే దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తిస్తాడు. సత్వ గుణం ఎక్కువగా ఉన్నవాడు బ్రాహ్మణుడు; రజో గుణం ఎక్కువగా ఉన్నవాడు క్షత్రియుడు - ఇలా వర్గీకరణ ఉంటుంది. ప్రకృతిని బట్టే విధి (కర్తవ్యం) నిర్ణయించబడుతుంది. కృష్ణుడు చెప్పింది ఇంతే. ఆయన కులాల పుట్టుక గురించి మాట్లాడలేదు. ఒక వ్యక్తి బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టినప్పటికీ, అతనిలో సత్వ గుణం ప్రధానంగా ఉండకపోవచ్చు. క్షత్రియుల విషయంలోనూ ఇదే వర్తిస్తుంది. కృష్ణుడు చెప్పినదల్లా "ప్రకృతికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించు" అని మాత్రమే. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అనే పదాల ద్వారా కృష్ణుడు ప్రజలలోని వివిధ గుణాలను వివరించారు. ప్రకృతికి అనుగుణంగా విధిని నిర్వర్తించడం పరిపూర్ణతకు దారితీస్తుందని ఆయన పేర్కొన్నారు. ఈ విషయాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే, ఇది కుల వ్యవస్థపై ఒక మృదువైన విమర్శగా కనిపిస్తుంది. కానీ సంప్రదాయవాదులు తమ స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం కృష్ణుడి బోధనను వక్రీకరించారు.
(E) భారతీయ తత్వశాస్త్రానికి కృష్ణుడి కృషి.
తన బోధన అంతటా కృష్ణుడు మధ్యేమార్గ విధానాన్ని అనుసరించారు. సంప్రదాయాలను పూర్తిగా తిరస్కరించడానికి ఆయన సంకోచించారు. అయినప్పటికీ, వాటి ప్రామాణికతను ఆయన తీవ్రంగా సవాలు చేశారు. సిద్ధాంతం-ఆచరణ, పని-నిష్క్రియత్వం, స్వేచ్ఛా సంకల్పం-నియతివాదం, యజ్ఞాలు-యజ్ఞరాహిత్యం, సన్యాసం-గృహస్థాశ్రమం వంటి విరుద్ధ అంశాల మధ్య ఆయన సమన్వయం సాధించారు. ఆయన సమన్వయ, తర్క-సమ్మేళిత మరియు రాజీ ధోరణితో కూడిన పద్ధతిని అనుసరించారు. కానీ ఒక విషయంలో మాత్రం ఆయన స్థిరంగా ఉన్నారు: సంపూర్ణ భౌతికవాదుల పట్ల ఆయన తీవ్ర వ్యతిరేకతను ప్రదర్శించారు. కొన్ని సందర్భాల్లో ఆయన స్పష్టత లేకుండా, అనిశ్చితితో మాట్లాడారు. ఈ లోపాలు ఉన్నప్పటికీ, భారతీయ తత్వశాస్త్రానికి ఆయన అందించిన కృషి విప్లవాత్మకమైనది. అవి ఇవే:
1. ఆయన జ్ఞానం మరియు కర్మ (పని) లకు ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. ఇదే ఆయన బోధనలోని ప్రధానాంశం.
2. సిద్ధాంతం మరియు ఆచరణల ఏకత్వానికి ఆయన ప్రాధాన్యతనిచ్చారు. ఇది సిద్ధాంతం మరియు ఆచరణల ఐక్యత అనే మార్క్సియన్ భావనకు అనుగుణంగా ఉంది.
3. ఆయన సంకల్పం యొక్క పాత్రను తిరస్కరించలేదు. అయినప్పటికీ, సంకల్పం స్వయంగా నిర్ధారించబడిందని ఆయన స్పష్టంగా పేర్కొన్నాడు. ఈ భావన ద్వారా ఆయన "విధివాదాన్ని" బలహీనపరిచాడు. ఇది కూడా సంకల్పం గురించిన మార్క్సియన్ భావనకు అనుగుణంగా ఉంది.59 కృష్ణునికి వ్యక్తి వాస్తవమైనవాడు మరియు ముఖ్యమైనవాడు; అయినప్పటికీ అతను ప్రకృతిచే బంధించబడి ఉన్నాడు.
4. ఆయన వేదాలను మృదువుగా విమర్శించాడు.
5. ఆయన కుల వ్యవస్థ పుట్టుకపై ఆధారపడినదిగా కాకుండా, వ్యక్తిగత భేదాలు మరియు గుణాలపై ఆధారపడినదిగా మాట్లాడాడు. ఇక్కడ కూడా, ఆయన కుల వ్యవస్థను మృదువుగా విమర్శించాడు.
6. ఆయన సహనాన్ని బోధించాడు.
ఒకవేళ కృష్ణుడు మధ్యేవాద మార్గాన్ని అనుసరించకుండా, విరుద్ధాల మధ్య సయోధ్యకు—విరుద్ధాల ఐక్యతకు—ప్రయత్నించి ఉంటే, ఆయన బ్రాహ్మణవాదం యొక్క పురోగతిని అడ్డుకొని ఉండేవాడు. బుద్ధుడు మధ్యేమార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు. కృష్ణుడు మధ్యేవాద మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు. ఇద్దరూ తమ తమ మార్గాలలో భారతదేశంలో భౌతికవాద మరియు సానుకూల ఆలోచనా ఉద్యమానికి దోహదపడ్డారు. VI
సమకాలీన రాజకీయాలపై భగవద్గీత ప్రభావం భారతదేశంలో సమకాలీన రాజకీయాలపై సంప్రదాయ గ్రంథాల ప్రభావం ఉండటం అసాధారణమేమీ కాదు. బ్రహ్మ సమాజం తర్వాతి కాలంలో వేదాలను తిరస్కరించినప్పటికీ, రామ్ మోహన్ రాయ్ మాత్రం వేదాలనే తన ఆధారంగా చేసుకున్నారు. రాయ్ అభిప్రాయం ప్రకారం, వేదాలు విగ్రహారాధనను ఆమోదించలేదు, ఏకేశ్వరోపాసనను బోధించాయి, కుల వ్యవస్థను పట్టించుకోలేదు మరియు సతీసహగమనాన్ని నిషేధించాయి. ఆయన ఒక సంస్కర్త. ఆయనకు ఏదో ఒక గ్రంథంపై ఆధారపడాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది, దానికి ఆయన వేదాలను ఎంచుకున్నారు. ఆ సమయంలో వేద విద్య క్షీణ దశలో ఉండేది. సరైనదో కాదో పక్కన పెడితే, రాయ్ వేదాలనే తన ప్రాతిపదికగా స్వీకరించారు. ఆర్య సమాజంపై కూడా వేదాల ప్రభావం ఉంది. వేద విద్యలో పురోగతి ఉన్నప్పటికీ, ఆంగ్ల భాషపై అవగాహన లేకపోవడం వల్ల, దయానంద వేదాలలోని ప్రతి పదం మరియు అక్షరం పట్ల తన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించారు. ఆయన దృష్టిలో, వేదాలలో ఉన్నదంతా సంపూర్ణ సత్యం మాత్రమే కాదు, అంతకు మించి—ఆశ్చర్యకరమైన వ్యాఖ్యానాల ద్వారా—తెలుసుకోవలసిన విషయాలన్నీ, చివరికి ఆధునిక విజ్ఞాన శాస్త్ర ఆవిష్కరణలు కూడా వేదాలలో సూచించబడ్డాయని ఆయన తనను తాను మరియు ఇతరులను ఒప్పించగలిగారు. ఆవిరి యంత్రాలు, రైల్వేలు మరియు ఆవిరి పడవల వంటివన్నీ వేద కవులకు కనీసం బీజప్రాయంగానైనా తెలుసునని ఆయన చూపించారు; ఎందుకంటే 'వేదం' అంటే దైవిక జ్ఞానం అని, అటువంటి జ్ఞానానికి ఏదీ అగోచరం కాదని ఆయన వాదించారు. ఈ వాదనలను ఖండించాల్సిన అవసరం లేదు. భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పినట్లుగా, వేదాలు "పుష్పిత వాక్కు" (ఆకర్షణీయమైన మాటల)తో కూడినవి. అవి "లౌకిక ప్రయోజనాల" గురించి మాట్లాడతాయి. వాటిలో 'దస్యుల'కు వ్యతిరేకంగా సాగిన వర్గ మరియు జాతి యుద్ధాలకు సంబంధించిన స్తోత్రాలు ఉన్నాయి. వేదాలలో పవిత్రమైనదేదీ లేదు, కేవలం బ్రాహ్మణ అల్పసంఖ్యాక వర్గపు (oligarchy) అల్పమైన ఆడంబరాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, ఈ ఉద్యమం వేదాలనే తన ఆధారంగా చేసుకుంది. ఇది పాశ్చాత్య వ్యతిరేక భావనలతో కూడిన ఒక ఆదర్శవాద (romantic) ఉద్యమంగా, అలాగే కొన్ని అంశాలలో సంస్కరణాత్మక ఉద్యమంగా మారింది. తిలక్పై కూడా వేదాల ప్రభావం ఉంది. వేదాల ప్రాచీనతపై ఆయన చేసిన పరిశోధనలు ఐరోపా పండితుల ప్రశంసలను పొందాయి. తిలక్ అభిప్రాయాలలో చాలా వరకు ఇప్పుడు తిరస్కరించబడ్డాయి.67 గాంధీ దృష్టిలో, వేదాలు మానవ జ్ఞాన సారాంశం.68 బి. సి. పాల్ వేదాలలో స్వరాజ్ అనే పదానికి అర్థం ఉందని భావిస్తారు.69 దయానంద వేదాలలో ఆధునిక విజ్ఞానాన్ని చూసినట్లే, పాల్ వాటిలో స్వరాజ్యాన్ని చూశారు. తమ వాదనలను బలపరచుకోవడానికి ఈ వ్యక్తులు ఎంత హాస్యాస్పదమైన స్థాయికి దిగజారారో ఇది చూపిస్తుంది. వేదాల వలెనే, భగవద్గీత కూడా భారతదేశంలోని సమకాలీన రాజకీయ ఆలోచనలను వివిధ రకాలుగా ప్రభావితం చేసింది. కొత్త నిబంధన గ్రంథం తనలో అహింసాయుత ప్రతిఘటన యొక్క సత్యతను, విలువను నిజంగా మేల్కొల్పిందని, భగవద్గీత ఈ భావనను మరింత బలపరిచిందని గాంధీ రాశారు.70 ఆయన హృదయంపై ఆధిపత్యం కోసం కొండమీది ప్రసంగ స్ఫూర్తి, భగవద్గీతతో దాదాపు సమానంగా పోటీపడుతుంది ఆయన ఇలా రాశారు: "హిందూమతంలో నాకు తెలిసినవని చెప్పదగిన రెండు పుస్తకాలైన గీత లేదా తులసీదాస్ రామాయణం సంగీతం కంటే నన్ను మరేదీ అంతగా ఆనందపరచదు. నేను నా చివరి శ్వాస తీసుకుంటున్నానని అనుకున్నప్పుడు, గీతే నాకు సాంత్వనగా నిలిచింది." ప్రజలు వర్గాలను అనుసరిస్తారనే భగవద్గీతతో ఆయన ఏకీభవిస్తారు. బహుశా తన విషయంలోనే ఆయన తన వాక్యానికి ధృవీకరణ చూసి ఉంటారు. పుట్టుకతో వైశ్యుడు, వృత్తిరీత్యా న్యాయవాది, పరిస్థితుల రీత్యా మతపరమైన సనాతన సంస్కరణవాది అయిన నాయకుడైన ఆయన, ఇంకా మత ప్రభావంలో ఉన్న ప్రజలను తన ఆశయానికి గెలుచుకున్నారు. అందుకే ఆయన భగవద్గీతలోని ఒక శ్లోకాన్ని ప్రజలు వర్గాలను అనుసరిస్తారనే అర్థంలోకి స్వేచ్ఛగా అనువదించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. గాంధీ భగవద్గీతను బైబిల్ యొక్క ప్రతిరూపంగానే కాకుండా, మతం పేరుతో ప్రజలను తన మార్గంలో నడిపించడానికి ఒక సాధనంగా కూడా చూశారు. తిలక్ భగవద్గీతను భిన్నమైన కోణంలో అధ్యయనం చేశారు. భారతదేశంలోని నాయకులందరిలో, తిలక్ ఒక ప్రతిభావంతుడైన విప్లవ నాయకుడిగా అగ్రగామిగా నిలుస్తారు. సౌమ్యమైన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ను దాని సాంప్రదాయ, సిద్ధాంతపరమైన పద్ధతుల నుండి విడదీసి, ప్రజలలో పాతుకుపోయేలా చేసిన మొదటి వ్యక్తి ఆయనే. ఇది 1907లో సూరత్లో, బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో భారతదేశానికి స్వయం పరిపాలన అనే ప్రశ్నపై జరిగింది.74 "స్వరాజ్" అనే పదాన్ని సృష్టించిన మొదటి వ్యక్తి ఆయనే. రాజకీయ భావాలను ప్రజల్లోకి తీసుకువెళ్లడానికి "ఆందోళన మరియు ప్రచారం" సరైన పద్ధతులని పేర్కొన్న మొదటి వ్యక్తి కూడా ఆయనే. 76 ప్రజలకు అర్థమయ్యే భాషలో విప్లవాత్మక లక్ష్యాల కోసం సంప్రదాయ సాహిత్యాన్ని మలచిన వారిలో ఆయన ప్రథముడు. 77 పూర్తిగా హిందూమతంపై ఆధారపడిన జాతీయవాదానికి ఆయన ప్రధాన సారథిగా నిలిచారు. స్వరాజ్యాన్ని సాధించే మార్గంగా 'బహిష్కరణ' (boycott) విధానాన్ని కాంగ్రెస్ స్వీకరించేలా చేయడంలో తిలక్ పాత్ర కీలకం. 79 అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, భారతీయ రాజకీయాల్లో 'క్రియాశీలత'ను (action) ముందు వరుసలోకి తెచ్చిన మొదటి వ్యక్తి ఆయనే. తన క్రియాశీలతా సిద్ధాంతం కోసం ఆయన భగవద్గీతను ఆధారంగా చేసుకున్నారు. ఆయన దృష్టిలో అది ఒక 'కర్మ' (క్రియాశీలత) గీతం. ఆయన ఇలా అంటారు: "కేవలం శివాజీ కథను గొప్పగా వల్లె వేయడం వల్ల స్వాతంత్ర్యం రాదు. శివాజీ, బాజీల మాదిరిగా సాహసోపేతమైన కార్యాల్లో తక్షణమే నిమగ్నం కావడం అవసరం; మంచివారైన మీరు ఏ పరిస్థితుల్లోనైనా సరే ఇప్పుడు కత్తులు, డాలులు చేబూనాలని గుర్తించండి. మనం శత్రువుల తలలను లెక్కలేనన్నింటిని తెగనరుకుతాం. వినండి. జాతీయ యుద్ధంలో మనం రణరంగంలో ప్రాణాలను పణంగా పెడతాం. మన మతాన్ని నాశనం చేసే శత్రువుల ప్రాణరక్తాన్ని ఈ నేలమీద చిందిస్తాం. శత్రువులను సంహరించిన తర్వాతే మనం మరణిస్తాం, అదే మీరు మాత్రం స్త్రీల మాదిరిగా కేవలం కథను వింటూ ఉండిపోతారు." అన్యాయమైన పాలకుడికి వ్యతిరేకంగా ఆయుధాలు పట్టమని ప్రజలకు సలహా ఇచ్చిన పూర్వకాలపు బ్రాహ్మణుల మాదిరిగానే, ఈ మరాఠా బ్రాహ్మణుడు కూడా...
మీ- గబ్బిట దుర్గాప్రసాద్ -8-7-26-ఉయ్యూరు .
గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://sarasabharativuyyuru.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com
Rtd. head Master Sivalayam Street
Vuyyuru 521165 Krishan District
Andhra Pradesh
India
Cell : 9989066375
8520805566
Land Line : 08676-232797
SriRangaSwamy Thirukovaluru
gabbita prasad
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "సరసభారతి సాహితీ బంధు" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to sahitibandhu...@googlegroups.com.
To view this discussion visit https://groups.google.com/d/msgid/sahitibandhu/CAMix2Kz1x-5nTidV35C0Ruuj7kCHdVFiYbEZikbDJ0%2BU38BtKA%40mail.gmail.com.
గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్