یاابوفاضل
میدانی چه گفت سیدالشهدا (ع) به او؟! فرمود: "به نفسی انت" عباس! جانم فدایت!
اگر کسی فانی در امام نباشد این حرف غلط است؛ هیچ وقت عالی فدای دانی نمیشود؛ امام هیچ وقت فدای مأموم نمیشود مگر آنکه مأموم اینقدر فانی شده باشد که از وجودش چیزی نمانده باشد و قلبش فقط آیینه محبوب و امام باشد.
آن وقت است که اگر امام گفت فدایت شوم یعنی فدای "امامت" شوم. بیخود باب الحوایج نیست. در همه عمر گفت: سیدی و مولای
از کتاب زبور اشک
روضه های جناب آسید علی نجفی (ره)