Երբ ջրվեժն է ծալ-ծալ իջնում մարմարներին…
Եվ երբ, ոչ ջուրն է ջուր, ոչ մարմարը` մարմար,
այլ վարսերն են ծածկում մարմարափայլ ուսեր,
երբ աղջկա դեմքը կտրվածք է ձվի
ու շուրթերին նրա արևներ են նստած,
երբ երկնքից բերված զույգ աստղիկներ պայծառ
աչիկներ են դարձել,
ու երկու նուրբ փետուր տատրակների` հոնքեր,
երբ ճակատը` մի շերտ դալկաճերմակ լուսնից,
և գլուխը խոհուն, և աչքերը թավշյա
պարանոցն է պահում զարմանալի բարձր,
և եթե նա ունի պտտահողմ կրծքեր
ձյունե լանջի վրա, ձեռքեր` հեզաճկուն,
բևեռախույս` իրան, ոտքեր` լուսե սյուներ-
ես ասում եմ` օ~, կա’, կա’ համբարձման երկինք,
ուր համբյուրն է հունցում կախարդանք ու մշուշ,
և յոթ ձայնանիշի յոթ զանգերն են երգում:
Առանց քեզ չկա խնդություն, լսու’մ ես Նելլի:
Շերլոկ Հոլմսը հնարովի բան է.
նրա մեթոդները չոգնեցին բռնելու
մեր միջև անցած սև կատվին:
Թափանցիկ տառապանք…
Խաղաղվի~ր, այս հոկկուն քեզ համար չէ, գեյշա.
Կա քարե մի երկիր.
Ուր քարե սրտերով աղչիկներ են կենում…
<<Հե~յ, սեր իմ բյուրեղյա,
զարնվեցիր քար սրտի…
աշխարհը մորմոք է, փուշ>>:
Այս հոկկուն քեզ համար չէր, գեյշա:
Եվ սակայն ամեն օր
Միջօրեն ստվերն իր շինում է կոշկատակ,
Որպեսզի իջնելիս ոտքերն իր չարյունի:
Ես, սեր իմ, քեզ համար
Հեքիաթից կբերեմ ոսկյա մաշիկներ:
Ի~նչ տառապանք է քեզ դուք-ով դիմել,
աչքերիդ նայել անսեռ հայացքով,
Պիզաի ոճի` հակված բաժակով-
թաքուն ակնարկով կենացդ խմեմ:
Ի~նչ տառապանք է այս գիտակցումը`
շուրթերիդ գինին պետք է բաժանվի,
և մաշկիդ բու’յրը պետք է բաժանվի…
Խանդահունց խինդի այս մատուցումը
Ի~նչ տառապանք է…
Եվ երբ, ոչ ջուրն է ջուր, ոչ մարմարը` մարմար,
այլ վարսերն են ծածկում մարմարափայլ ուսեր,
երբ աղջկա դեմքը կտրվածք է ձվի
ու շուրթերին նրա արևներ են նստած,
երբ երկնքից բերված զույգ աստղիկներ պայծառ
աչիկներ են դարձել,
ու երկու նուրբ փետուր տատրակների` հոնքեր,
երբ ճակատը` մի շերտ դալկաճերմակ լուսնից,
և գլուխը խոհուն, և աչքերը թավշյա
պարանոցն է պահում զարմանալի բարձր,
և եթե նա ունի պտտահողմ կրծքեր
ձյունե լանջի վրա, ձեռքեր` հեզաճկուն,
բևեռախույս` իրան, ոտքեր` լուսե սյուներ-
ես ասում եմ` օ~, կա’, կա’ համբարձման երկինք,
ուր համբյուրն է հունցում կախարդանք ու մշուշ,
և յոթ ձայնանիշի յոթ զանգերն են երգում:
˜˜˜
Առանց քեզ չկա խնդություն, լսու’մ ես, Նելլի:
Շերլոկ Հոլմսը հնարովի բան է.
նրա մեթոդները չոգնեցին բռնելու
մեր միջև անցած սև կատվին:
Թափանցիկ տառապանք…
Խաղաղվի~ր, այս հոկկուն քեզ համար չէ, գեյշա.
Կա քարե մի երկիր.
Ուր քարե սրտերով աղչիկներ են կենում…
<<Հե~յ, սեր իմ բյուրեղյա,
զարնվեցիր քար սրտի…
աշխարհը մորմոք է, փուշ>>:
Այս հոկկուն քեզ համար չէր, գեյշա:
Եվ սակայն ամեն օր
Միջօրեն ստվերն իր շինում է կոշկատակ,
Որպեսզի իջնելիս ոտքերն իր չարյունի:
Ես, սեր իմ, քեզ համար
Հեքիաթից կբերեմ ոսկյա մաշիկներ:
˜˜˜
Ի~նչ տառապանք է քեզ դուք-ով դիմել,
աչքերիդ նայել անսեռ հայացքով,
Պիզաի ոճի` հակված բաժակով-
թաքուն ակնարկով կենացդ խմեմ:
Ի~նչ տառապանք է այս գիտակցումը`
շուրթերիդ գինին պետք է բաժանվի,
և մաշկիդ բու’յրը պետք է բաժանվի…
Խանդահունց խինդի այս մատուցումը
Ի~նչ տառապանք է…