Սիրո մոտիվներ

6 views
Skip to first unread message

ferdinand100

unread,
Aug 6, 2011, 4:06:29 AM8/6/11
to ՌՈՒԹ-RUT
Երբ ջրվեժն է ծալ-ծալ իջնում մարմարներին…

Երբ ջրվեժն է ծալ-ծալ իջնում մարմարներին…

Եվ երբ, ոչ ջուրն է ջուր, ոչ մարմարը` մարմար,

այլ վարսերն են ծածկում մարմարափայլ ուսեր,

երբ աղջկա դեմքը կտրվածք է ձվի

ու շուրթերին նրա արևներ են նստած,

երբ երկնքից բերված զույգ աստղիկներ պայծառ

աչիկներ են դարձել,

ու երկու նուրբ փետուր տատրակների` հոնքեր,

երբ ճակատը` մի շերտ դալկաճերմակ լուսնից,

և գլուխը խոհուն, և աչքերը թավշյա

պարանոցն է պահում զարմանալի բարձր,

և եթե նա ունի պտտահողմ կրծքեր

ձյունե լանջի վրա, ձեռքեր` հեզաճկուն,

բևեռախույս` իրան, ոտքեր` լուսե սյուներ-

ես ասում եմ` օ~, կա’, կա’ համբարձման երկինք,

ուր համբյուրն է հունցում կախարդանք ու մշուշ,

և յոթ ձայնանիշի յոթ զանգերն են երգում:



Առանց քեզ չկա խնդություն, լսու’մ ես Նելլի:

Շերլոկ Հոլմսը հնարովի բան է.

նրա մեթոդները չոգնեցին բռնելու

մեր միջև անցած սև կատվին:

Թափանցիկ տառապանք…

Խաղաղվի~ր, այս հոկկուն քեզ համար չէ, գեյշա.

Կա քարե մի երկիր.

Ուր քարե սրտերով աղչիկներ են կենում…

<<Հե~յ, սեր իմ բյուրեղյա,

զարնվեցիր քար սրտի…

աշխարհը մորմոք է, փուշ>>:

Այս հոկկուն քեզ համար չէր, գեյշա:

Եվ սակայն ամեն օր

Միջօրեն ստվերն իր շինում է կոշկատակ,

Որպեսզի իջնելիս ոտքերն իր չարյունի:

Ես, սեր իմ, քեզ համար

Հեքիաթից կբերեմ ոսկյա մաշիկներ:



Ի~նչ տառապանք է քեզ դուք-ով դիմել,

աչքերիդ նայել անսեռ հայացքով,

Պիզաի ոճի` հակված բաժակով-

թաքուն ակնարկով կենացդ խմեմ:

Ի~նչ տառապանք է այս գիտակցումը`

շուրթերիդ գինին պետք է բաժանվի,

և մաշկիդ բու’յրը պետք է բաժանվի…

Խանդահունց խինդի այս մատուցումը

Ի~նչ տառապանք է…

Եվ երբ, ոչ ջուրն է ջուր, ոչ մարմարը` մարմար,

այլ վարսերն են ծածկում մարմարափայլ ուսեր,

երբ աղջկա դեմքը կտրվածք է ձվի

ու շուրթերին նրա արևներ են նստած,

երբ երկնքից բերված զույգ աստղիկներ պայծառ

աչիկներ են դարձել,

ու երկու նուրբ փետուր տատրակների` հոնքեր,

երբ ճակատը` մի շերտ դալկաճերմակ լուսնից,

և գլուխը խոհուն, և աչքերը թավշյա

պարանոցն է պահում զարմանալի բարձր,

և եթե նա ունի պտտահողմ կրծքեր

ձյունե լանջի վրա, ձեռքեր` հեզաճկուն,

բևեռախույս` իրան, ոտքեր` լուսե սյուներ-

ես ասում եմ` օ~, կա’, կա’ համբարձման երկինք,

ուր համբյուրն է հունցում կախարդանք ու մշուշ,

և յոթ ձայնանիշի յոթ զանգերն են երգում:

˜˜˜

Առանց քեզ չկա խնդություն, լսու’մ ես, Նելլի:

Շերլոկ Հոլմսը հնարովի բան է.

նրա մեթոդները չոգնեցին բռնելու

մեր միջև անցած սև կատվին:

Թափանցիկ տառապանք…

Խաղաղվի~ր, այս հոկկուն քեզ համար չէ, գեյշա.

Կա քարե մի երկիր.

Ուր քարե սրտերով աղչիկներ են կենում…

<<Հե~յ, սեր իմ բյուրեղյա,

զարնվեցիր քար սրտի…

աշխարհը մորմոք է, փուշ>>:

Այս հոկկուն քեզ համար չէր, գեյշա:

Եվ սակայն ամեն օր

Միջօրեն ստվերն իր շինում է կոշկատակ,

Որպեսզի իջնելիս ոտքերն իր չարյունի:

Ես, սեր իմ, քեզ համար

Հեքիաթից կբերեմ ոսկյա մաշիկներ:

˜˜˜

Ի~նչ տառապանք է քեզ դուք-ով դիմել,

աչքերիդ նայել անսեռ հայացքով,

Պիզաի ոճի` հակված բաժակով-

թաքուն ակնարկով կենացդ խմեմ:

Ի~նչ տառապանք է այս գիտակցումը`

շուրթերիդ գինին պետք է բաժանվի,

և մաշկիդ բու’յրը պետք է բաժանվի…

Խանդահունց խինդի այս մատուցումը

Ի~նչ տառապանք է…

Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages