Սուրճի հետ С кафейком
ferdinand100
և եթե ինձ անվանեք քնարի թույլ կազմախոս,
Ես ցույց կտամ ձեզ նաև կուկիշ հագած բթամատ…
Քառյակներիս շներին բաց թողնե’մ ձեր վրա` հի’ս:
Вот вам кулак, да палци-средный,
Указательный,
И коль «жухлый анатом лири» -мне бит в анфас,
я покажу в кукише большой палец мой дельный:
натравить на вас псов моих куплет? –свора, фа’с!
Հայ պոեզիայում մաքրության ծես է,
Այդ է Պառնասը մեր վրա ծախել,
և` արդ դդմենին, տեսեք ինչպես է
ցանկապատից իր ձվերը կախել:
В армянской лире чистоты обьряд:
чтож, Парнас это на нас навесыл:
и, вот, глянте, как тыквенный ряд
яйца с тына свои свесыл.
Կանայք
Այս թեման հայկական Պառնասում
Նոր է, արդ` շատ դժվար
Եվ եթե լինի քիչ մեղանչում,
Աղոթեք ինձ համար:
Женщини
На парнасе Наири сей стыль
Свеж-фол да феня.
И коль я чуть-чуть согрешил,
Молитесь за меня.
Մարդկության երթը ժամանակով
/Անհունից անհուն է այն գնում/
Ղեկավարվում է վահանակով-
Զետեղված կնոջ ննջարանում:
Вовремени людской поход
/из века в век тянится он/,
правится пультом, что помещен
в женской спальне, где и похоть.
Կինն առեղծված է, ինչպես կատուն.
Շոյվել է սիրում-փափուկ բազմոց…
Նա կմռմռա, երբ մտնես տուն
և կմլավի, երբ բացես ծոց:
Женщина загадка, как кошка-
ей люби ласки, за ней уход:
она мурлыкает-скажеш “крошка”
И мяукает- когда похоть.
Կատվի թաթի պես կինը խուփ է
/որի մեջ կարծեմ մուկ կա պահված/,
ճանկերը բացեց- բանդ բուրդ է,
հատկապես, եթե փիղ ես կարծված:
Женщина замкнута, как у кошки
лапа и в ней спрятана мышь:
тебя-каюк разожмет когти,
тем паче, когда слоном трубишь.
Կատվից կինը մի բան էլ ունի.
Երբ կին ես սիրում ու կոմունիզմ,
Մահիճդ թափուր նա կթողնի,
և կշոշափես դու օնանիզմ:
От кошки в ней и этот стыль-
Любишь женщину и коммунизм,
Она покинет твою постель,
И пощупаешь ты онанизм.
Կատվից կնոջ մեջ մի բան էլ կա.
վիրավորանքը չի մոռանում,
և գուցե գլխիդ փորձանքը գա,
երբ նիգ ես անում զուգարանում:
И это от кошки в ней: на-те,
женщина не забыть обиду:
И быть может набереш беду,
когда тужеш ты в туалете
Կա և այսպիսի ընդհանուր բան.
կանայք, ինչպեսև կատուները,
ոմանք մահճում են տանում սերը,
ոմանք նկուղում, ձեղունում տան:
Есть и такая обшая черта,
У женщин, ей-ей, как у кошек,
У одной на софе финиш флирта
У другой в подвале- при мышек.
Կին կա, որ եթե մի օր չվիճի,
նոթերն իր կդարձնի մեղեսիկ.
կսպասի, որ ամուսին հաճի
իրեն անվանել-չամվանել <<փիսիկ>>:
Сварливая, если день не равкнет,
накроется хмурой и зеленой тоской.
Ждет когда свой бедный мужик брякнет-
воззвав, иль не воззвав ее своей киской.
˜˜
˜˜˜Կինը և կատուն-նույնական.
անկախ են, քմահաճ, զուրկ չեն ճանկերից:
զավեշտն է այստեղ նյութական.
կանայք մահու չափ սարսում են մկներից:
Женщина и кошка идентичнии,
волны, капризны-не лишены когтей.
Но, но есть курьез трагичный-
женщини до смерти боятся мышей.
˜˜
˜˜Կին կա, որ օրգազմ ապրելիս
այնպես է մլավում, բղավում,
որ իրենց այդ վարկը հիշելիս,
կատուներ չեն մնում այդ թաղում:
Есть женщини, что при оргазме
так мяукают и вопяат,
что бояс от альтруизма,
кошки со двора той-вспять.
˜˜
˜Եվ դարձյալ կատու է կինը.
քեզ նայի-աչքերը կկոցի.
Տերը չարասցե, որ քենը
այնտեղ դեղնաբիբ առկայծի:
И опять женщина, как кошка-
на тебя пощурит глаза,
не дай Бог, чтоб мести желтизна
мерцала в них грозя.
Տես, երբ քո կինը ուշ գալով տուն,˜
սկսում է կատվի պես քեզ տարվել,
ետ քաշիր ձեռքերդ, քոսոտ շուն.
նա իր նոր արուով է տարվել:
Учти, что поздно придя домой,
жена начнет тебя ласкать,
ты, пес, от нее проч, долой-
но’вый кот ее подстать.
˜˜
Երբ կինն ունի ապարանք,
մանկլավիկ, ծովում նավ ու նավազ,
թող հնչի սա որպես ապսպրանք.
այդ կինը կատու է, բայց` հովազ:
Когда у женщини дворец,
на водах моряаки, катера,
сей наказ сохрани, как ларец-
она кошка-но пантера.
˜
Այլասեր կինը ո’նց էր խաբվել.
<<Քթիս տակ հանկարծ հառնեց հատու,
և չհաջողվեց մեզ չբախվել>>…
Դե ին’չ, այն մուկ էր, իսկ նա` կատու:
Альтруистка как обманулась!
<<Под носом вдруг возник резко
и не сталкнутся не удалось...>>.
Ну, чтожь-он мыш, а она кошка.
˜˜
˜˜Բոլոր ազգերի կանայք նույնն են,
սովորույթներն են միայն տարբեր.
պարսկուհու դեմքից չադրան հանեն,
այնտեղ կգտնեն ֆրանսուհու սեր:
Женщини мира- из одной семьи,
И лишь обряади -сто пробов:
с персияанки чадру сними,
там француженки найдеш любовь.
˜
Կանանց ձեռքերը հրաշահյուս
և’ դիպակ հինող, և’ գոբելեն…
բայց ցած կընկնեն նրանք անհույս,
թե մի երկու օր <<բան>> չբռնեն:
Женские руки чудотворние,
плитут парчу и гобелен,
но впадуд они в уныние,
коль день-дригой ни держать член.