सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:16:38 AM3/14/14

to

जेव्हा तू गालात हसतेस
साडीमध्ये छान दिसतेस
नजरेने जेंव्हा घायाळ करतेस
स्वप्नातील परी भासतेस

जेंव्हा तु जवळ असतेस
प्रीतीचा गंध असतेस
विरघळूनी माझ्यात तु
मला तु बेधुंद करतेस

बोलण्यातून तु तुझ्या
मिठाई जेंव्हा वाटतेस
जन्मोजन्मीचे नाते आपले
मनापासून तु जपतेस

। कवि-डी ।
स्वलिखीत
दि. 01. 03.20

--

रोजच् आठवण यावी असे काही नाही, रोजच् भेट घ्यावी असेही काही नाही. मी तुला विसरणार नाही याला खात्री म्हणतात, आणि तुला याची खात्री असणे याला मैत्री म्हणतात.......

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:16:49 AM3/14/14

to

बाळ
न्यारी असते गोष्ट बाळाची
आवडती तुम्हा आम्हा सर्वाची
घरी अवतरता बाळ लाघवी
वाटे जणू आली नवी पालवी .
साक्षात्कार म्हणू की किमया देवाची
मनोकामना पूर्ण होई कुटूम्बिय़ाची
पटापट प्रमोशन सगळ्याना देउन
बाळ राज्य करी बॉस बनून
मूड होई तेवा रडू सुरु करी
आई पासून सर्वांची परीक्षा ते पाही
कधी हवी आजी ,तर कधी आजोबा
घरात सर्वांचा हा लाडोबा
ताई होते आत्या ,तर छोटा काका
सकाळ संध्यकाळ कौतुक नुसते ऐका
बाळाची उशी आईची कुशी
गाय वासरुची जोडी जशी
तेल-मालिश करते आजी ,प्रेमाने
न्हाऊ -न्हाऊ घालते दूध- बेसनाने
पावडर-तीटी गुटी आणि दुदु
होता होता बाळाची गागा होई सुरु
गलोत झबले मउ मउ घालून
झोपी जाई झोळीत दुपटे गुंढाळून
रात्रभर जागवी घरी शेजारी
लबाड बाळ कसे हसे पहा तरी
पंचप्राण आईचा गळ्याचा ताईत
आंधळ्या प्रेमाची रीत आणली जगात
लंगोट-झबल्यांच्या पताका घरी
जोन्सन बेबी पावडरचा वास दरवळी
उद्योग नाही दुसरा सू- शी शिवाय काहीच
खोटे रडून पटकवी मांडी ,आईचीच
अंगाई ऐकत झोप आली बाळाला
दृष्ट काढून ,कृतकृत्य वाटे मायेला.

सौ. वर्षा महाजन.

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:16:54 AM3/14/14

to

खोटं प्रेम करणारे,
" बरेच असतात.....

खरं प्रेम करणारे,
" थोडेच भेटतात.....

भावनांशी खेळणारे,
" बरेच असतात.....

भावना जपणारे,
" थोडेच मिळतात.....

नातं जोडणारे,
" बरेच भेटतात.....

नातं निभवणारे,
" थोडेच असतात.....

परखं करणारे,
" बरेच राहतात.....

आपलं मानणारे,
" थोडेच सापडतात.....

काळजी घेणारे,
" बरेच भेटतात.....

जिवाला जीव लावणारे,
" थोडेच असतात.....
:'(

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:00 AM3/14/14

to

कोण म्हणोनी काय पुसीता
मी आहे मराठी
श्वास माझा मराठी
जात माझी मराठी

जन्मलो मराठी
मरतोही मराठी
रक्त माझे मराठी
प्राण माझे मराठी

नसानसात मराठी
जगणही मराठी
सर्व माझे मराठी
गर्व माझे मराठी

कोण म्हणोनी काय पुसीता
जात माझी मराठी
मी आहे मराठी
मी आहे मराठी. ................

।कवि-डी।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:04 AM3/14/14

to

माझी ही मानसं
विटाळली आहेत
राजांच्या नावाला
विसरली आहेत ||
दुहीच्या द्वेषात
आपसात भांडत
मराठी मातीला
विसरली आहेत ||
सत्तेच्या मदाने
मातली आहेत
धनाच्या ढिगाला
हपापली आहेत ||
बोलणे माझे हे
ऐकणार नाहीत
मला ही कदाचित
ठेवणार नाहीत ||
परी मजला हे
ठावूक आहे
नावात त्या किती
ताकद आहे ||
पेटेल ज्वाला ती
पुन्हा धडाडून
जाईल हिणकस
अवघे जळून ||

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:10 AM3/14/14

to

लोक तुला ज्यावेळेस
म्हणतील वेडा झाला
खरच त्या वेळेस
तु कवी झालास

वेड्याचेच काम आहे
कविता करण्याचे
बुङून कवितेमध्ये
अखंड ङुबंण्याचे

येईल एक वेळ अशी
तु उंच रे आकाशी
नको थांबू आता
घे थोडी विश्रांती

आज ना उद्या
कळेल त्याना की
या वेड्यांचा एक
राजहंस झाला-

।कवि-डी।
स्वलिखीत

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:16 AM3/14/14

to

रात्र रात्र पार्टीला जाण
पिऊन उशीरा घरी येणं
हे बंद सगळं झालं पाहिजे
सहाच्या आत घरात पाहिजे

मी म्हणालो जमणार नाही
अन्याय सहन करणार नाही

त्यावर ती म्हणाली रागात
गप्प बसता का , पाङू दात
तुमची मेली पुरूषांची जात
नाही ऐकलं तर काढीन वरात

भीतीनं मी झालो गार
मनाशीच सांगत होतो
नाही आज आपला वार .......
नाही आज आपला वार................

।कवि-डी।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:26 AM3/14/14

to

पाऊस आणि प्रेम
वाटत नाही फरक
दोन्हीत तसं
साम्यही बरंच

पावसात असतो दुष्काळ
कधी ओला सुकाळ
प्रेमही कधी valentine
तर कधी break-up

दोन्हीचा संबधही
तसा अगदी खराच
ढगाळलेल्या वातावरणात
पावसाची सुरवात
त्याच वातावरणात
नाचतात मोर मनात

ओल्या पावसाने
होतात ओली मने
पण दुष्काळाप्रमाणे
प्रमभंगाचेही येणे

दुष्काळ की सुकाळ
प्रेम की प्रेमभंग
प्रत्येकाचा आपल्या
मनाचाच चंग

पाऊस आणि प्रेम
फरक होता खरा
पाऊस कालाधीन
प्रेम भावनाधीन

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:30 AM3/14/14

to

वार्‍यासंगे शर्यत माझी
ना जमिनीवर पाय
आकाशात उडतो मी
मीच पहिला हाय

सवंगडी माझे आज
करीती जे विचार
कृती त्याची मी
केली असे काल

आज इथे तर उद्या तिथे
कधी होईन झुंबर
नारदही म्हणाले थांबून जरा
हा घेईल पहिला नंबर

वार्‍यासंगे शर्यत माझी. ....
वार्‍यासंगे शर्यत माझी. ...........

।कवि-डी।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:35 AM3/14/14

to

अफाट बुद्धीचा
गमत्या मुळचा
मित्र आमचा
आहे एक ||
कुठे कधीही
कुणा समोरही
बोले काहीही
जीभ घसरून ||
प्रेम खाण्यावर
साऱ्या डब्यावर
गोड धोडावर
ताव मारणारा ||
लेट येणारा
हळूच पळणारा
झोपा काढणारा
कामावरती ||
त्याचे देणे
असते घेणे
प्रत्येक नाणे
वाजवाजवून||
हा पगार तर
चालू राहणार
सही केल्यावर
घाई कसली ||
लोक येतात
लोक जातात
कामे होतात
आपोआप ||
आपण कशाला
हवे मरायला
चहा प्यायला
जाई सदा ||
त्याला कळली
देही मुरली
कोळून प्यायली
मुन्सीपाल्टी ||

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:39 AM3/14/14

to

शाळेतील प्रेम आमच
----------------
आठवीत असताना मी
तिची अन् माझी
झाली ओळख
कारण ही तसच होत

गृहपाठाची वही
मग तिन मागीतली
भाळलो तिच्यावर
पानी पानी झालो

अशीच नजरानजर
रोज चालू झाली
कधी इथे तर तिथे
भेट होत राहीली

एके दिवशी
धाडस केले
तिच्या घरी
पोहे खाल्ले

बघता बघता
परीक्षा आली
मी फेल तर
ती पहिली आली

मार खाल्लो बापाचा
काळा निळा झालो
काय झाले ती म्हणाली
लाजून मी म्हणालो
गाडीखाली कुत्र आल ..........

।कवि-डी।
स्वलिखीत

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:45 AM3/14/14

to

मीच का असा
वाट पाहतो पून्हा कसा
तिलाही वाटत असेल का
भास माझा हा असा

का घडलं का कशामुळे
हे सारंच बिघडले
सारवण्याचे यत्नही
इथेच का आटले

माझ्याच नशीबी
का ठपका बसला
प्रेमभंगाचा निशाणा
उरी का विसावला

एकटाच मी असा
दुःखी कष्टी होतो
मीच का असा
भावनाशून्य राहतो

का आटला झरा
तीच्या प्रेमाचा
तिलाही समजेल कधी
भावना ह्रदयाची

सावलीच्या माझ्या
मीच काढीन समजूत
शेजारची सावली तुला
का दिसत नाही

आयुष्याची सोबतीची
स्वप्न ती उराशी
भावनेच्या स्फोटात
वाद माझ्याच मनाशी

प्रविण रघूनाथ काळे

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:50 AM3/14/14

to

व्हा ती रुसून बसते
कोपर्‍यात जाऊन बसते
बोलत नाही कोणाशी
पुटपुटते मनाशी

काय करावे कळेना
तिच्या विना करमेना
अबोला तिचा जाईना
मिठीत माझ्या येईना

साडी आणू का दागिना
का पिक्चर पाहू नगीना
कशालाच हो म्हणेना
रूसवा तिचा जाईना

कंटाळून देवळात गेलो
देवापुढे नतमस्तक झालो
देव म्हणाला ये पोरा
जाताना तिला ने गजरा

गजरा घेऊन घरी आलो
माळला तिच्या वेणी गजरा
रूसवा तिचा गेला सारा
चेहरा तिचा झाला हसरा - - -

। कवि-डी ।
स्वलिखीत

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:17:54 AM3/14/14

to

संकटावर संकट येतात जेंव्हा
तेव्हा तो तुमची परीक्षा घेतो
लाडक्या भक्तांला त्याच्या
खंबीर बनवत असतो
अशावेळी तुमचा विश्वास
उडायला नको आहे
तुम्ही फक्त तुमचे
काम करीत रहा आणि
त्याला आठवत रहा
तो हुशार आहे
तो तुम्हाला काळजी
करायला लागतो , पण
तुम्ही काळजी करु नका
तो तुमची काळजी करतो
तोच तुमची काळजी करतो-

।। कवि-डी।।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:00 AM3/14/14

to

ओं नम: शिवाय

लक्ष कुंद सुमनांची उधळण
शिवलिंगावर धवल पखरण
ताम्र कलश जले परिपूर्ण
अभिशिंचण्या उमारमण
वेळोवेळी प्रदोषकाळी वेटाळीचे देऊळी
अखंड दिवा गाभारी, लखलख दीपमाळी
लावती त्रिपुरवाती, सोवळ्यान
गंधाळे प्राजक्त अनंत फुलवातीन
नन्दी ढवळा सामोरी, अर्धांगी गौरी
लेकुरे गजानन, षडानन आज्ञाकारी
कर्पुरगौरा, करुणावतारा, त्रिनेत्रधारी
आळवती भक्त करतालावारी
रमले महोत्सवी, रंगले महिरपी शिवालय
ओं नम: शिवाय, ओं नम: शिवाय

विजया केळकर ___

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:11 AM3/14/14

to

वाचक माय बाप हो
नम्र विनंती तुम्हा हो
कविता वाचा आवडीने
पण रिप्लाय द्या सवडीने

रिप्लाय म्हणजे काय
ते तर कवीचे पाय
तुमचा आवडता कवि
रचेल कविता रोज नवी

कसा ही द्या रिप्लाय
कविता सांगा आवडली नाय
आवडली तर आनंदच हाय
सुधारेल कवि तो रिप्लाय

रिप्लाय दिला छान
कविची उंचावेल मान
वाचक माय बाप हो
रिप्लाय जरूर द्या ....
रिप्लाय जरूर द्या हो. ........

। कवि-डी ।
स्वलिखीत

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:17 AM3/14/14

to

कश्यासाठी कष्ट सारे
सोसायाचे उन वारे
काही शब्द आणि सल्ले
यावरी उंच मनोरे ||
स्वप्नही उसने होते
उसनेच सत्य हाती
चाकोरीत कालच्या
नित्य वाटे सारी गती ||
हात ज्याचे रिक्त त्याला
सारेच दाते वाटती
आशाळभूत होऊनी
दार दार ठोठावती ||
अहो स्वामी असा कुठे
कुणास ठावूक किंवा
उधळली वर्ष किती
धावतांना उगाच वा ||
जाब जरी मागू म्हणे
मीच माझा प्रतिध्वनी
आत बाहेर शोधूनी
न ये दृष्टीस कुणी ||

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:28 AM3/14/14

to

मध्यरात्री अचानक...!!

मी झोपेतून,
" डचकून उठतो.....

तुझी आठवण येताच...!!

डोळ्यात आंसवांचा,
" मेघ दाटून येतो.....

खुप खुप वाईट वाटते त्यावेळी...!!

जेव्हा माझे वाहणारे अश्रूं पुसणारा,
" तुझा हात नसतो.....

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:42 AM3/14/14

to

पैसा प्रत्येकाला हवा असतो
पैसा म्हणजे नाही सर्व काही
----------------तरीपण
पैसा प्रत्येकाला हवा असतो

पैस्याला पैसा जोडून
तु का ठेविशी उशाला

आलास रिकामा
जाशील रिकामा

-------------तरीतरीपण
पैसा प्रत्येकाला हवा असतो
।।कवि-डी।।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:48 AM3/14/14

to

** आयुष्याचा पेपर ** { पेपर मधील बातमी वरून }
===============
सातवीचा निकाल घेण्यास जातांना
बापानं म्हटलं
नापास झाला तरी कुठे जाऊ नकोस
सरळ दुकानावर ये
परीक्षा काय बेटा पुन्हा देता येते
आज कळला मला त्या बोलण्याचा अर्थ
निकालापूर्वीच मुलानं कठीण पेपर गेला म्हणून
आत्महत्या केल्यानं ……

फक्त पेपर कठीण गेला किंवा
नापास होणार या भीतीनं
आयुष्याचाच निकाल लावून टाकायचा
हे दुबळ्या मनाचचं लक्षण झालं …

पण याला तोच कारणीभूत होता कां
मित्र , शिक्षक , पालक , समाज
हि जबाबदारी झटकू शकतां कां
कां नाही समजावलं कुणी आयुष्याचा पेपर
"अपयश हि सुद्धा यशाची पायरी "
असं सांगितलं नसेल कां त्याला कुणीच ….

अभिमान वाटतो मला माझ्या बापाचा
त्यानं मला आयुष्याचा पेपर समजावलां
परीक्षेचा पेपर पुन्हा देता येतो हे सांगितलं
कदाचीत बापाच्याही मनात हीच भीती असेल तेव्हा
म्हणून त्यानं सांगितलं तसं मला पोटतिडकीनं
==============================
संजय एम निकुंभ , वसई

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:54 AM3/14/14

to

अगदी सहजतेन
जेव्हा कुणी देते फेकून
तयार सुंदर अन्न
मुले खात नाही म्हणून
वा जास्त झाले म्हणून
माझ्या अंगावर येतो शहारा
अस्वस्थ होते मन
कुपोषितांच्या झुंडी
धावतात मनातून
आक्रंदत बुभूक्षितागत
मोठमोठ्याने ओरडत
अन्न अन्न अन्न
संस्कारात जपलेली
अन्नपूर्णा अन
भेदरून उभी असते
कचराकुंडीचा काठ
घट्ट हातात धरून

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:02 AM3/14/14

to

आठवतंय का सखे तुला
आपण कसे भेटलो होतो
पहिल्या पहिल्या श्रावणसरीत
रस्त्याने चिंब भिजत चालले होतो
पावसापासुन वाचण्यासाठी आडोसा
आपण दोघेही शोधत होतो
मग एकाच झाडाखाली कसेतरी
अवघडल्यासारखे उभे होतो
अधुनमधुन चोरट्या नजरेने
एकमेकांस बघत होतो
नजरानजर होताच आपली
गालातल्या गालात हास्यमैफील
क्षणभरासाठी रंगत होती...!
भिजल्या कपड्यामुळे लाजेने
तु खुपच चुरचुर झाली...
म्हणुन मी तुझ्यापासुन अन्
झाडाच्या आडोसापासुन पावसात
जाउन थांबलो होतो...
तेव्हा तुच मला जवळ
बोलवुन पावसापासुन वाचवले होते...
अन् अचानक झालेल्या विजेच्या
कडकडाटाने भेदरुन तुझे माझ्या
मिठीत येणं,जीवास माझ्या
किती सुखावुन गेलं होते...
जणु आज काही वरुणराजा
अन् वीजराणी माझ्यावर प्रसन्न झाले होते
पाऊस थांबला होता अन्
वीजांचा कडकडाट ही बंद झाला होता
पण माझ्याभोवती तुझ्या
मिठीचा विळखा तसाच होता
भानावर आल्याबरोबर तुझा चेहरा
किती कावराबावरा झाला होता
माझ्यापासुन दुरदुर जातांना
तुला पावसाचा अन् मला
वीजांचा किती राग आला होता
अचानक गायब होउन त्यांनी
आपल्याला वेगळं करण्याचा
जणु बेत आखला होता
पण प्रेमाची आग माञ
पाऊस पेटवुन गेला होता
म्हणुन दोन पाऊले मी
दोन पाऊले तु चालुन
चार पाऊलांचे अंतर आपण
दोघांनी मिळुन संपवले होते
अन् आपले प्रेम मिळवलं होते...
कवी - गणेश साळुंखे...!

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:06 AM3/14/14

to

तुटलेले स्वप्न,
" पुन्हा पाहू कसे.....

हरवलेले क्षण,
" पुन्हा शोधू कसे.....

दूरावलेले माणसं,
" पुन्हा जोडू कसे.....

परतलेले पाखरु,
" आपलं मानू कसे.....

रुसलेले डोळे,
" पुन्हा मनवू कसे.....

सुटलेले हात,
" पुन्हा थांबवू कसे.....

थकलेले प्रयत्न,
" पुन्हा करु कसे.....

जोडलेले नाते,
" पुन्हा तोडू कसे.....
:-( :-O :-( :-O :-(

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:21 AM3/14/14

to

" बाधा "
-शाम | 13 December, 2013 - 14:03

नील नभाची लंघुन माया तेज चालले पुढे पुढे
गडद जांभळी शाल पांघरुन पर्वतराजी शांत पडे

निरव निळाईवरी भाळला दूर दिवाना घन वितळे
जळात विरघळलेले केसर बिंब मिरविते टंच तळे

सावळ वृक्षी एकट पक्षी राग मारवा आळवतो
वारा हळव्या तृणपात्यांतुन हिरवी सळसळ कालवतो

एक एक क्षण बुडतो येथे तसा तिथे उगवे तारा
रिती दिसाची ओंजळ होता उजळुन येई गाभारा

परतीच्या वाटेत मनाचे पुन्हा पुन्हा पाउल अडते
जीव गुंतला सोडवताना गाठ नवीन जणू पडते

या खेळाची स्थळ-काळाची जडली बाधा चित्त झुरे
संग सावळा घडता जैसा राधाहृदयी शाम उरे
_________________________________शाम

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:35 AM3/14/14

to

आयुष्यच माझं एक खेळणं आहे,
कुणाला काय फरक पडतो,
मी नसण्याचा.....

स्वतःचे दुःख मुखवट्यामागे लपवून,
प्रयत्न करतो,
खोटे खोटे हसण्याचा.....

मनातल्या मनात असाह्य वेदना सोसून,
प्रयत्न करतो,
मेहफिलीत चार चाँद लावण्याचा.....

एकांतात एक एकटा जगत आहे,
प्रयत्न करतो,
मरुनही जिवंत असण्याचा.....

देव ही रुसला माझ्यावर,
प्रयत्न करतो,
देवाचा शोध घेण्याचा.....

आयुष्याच्या शेवटी कळले मला,
देव ही असतो,
फक्त दक्षिणा देणा-याचा.....
:'(

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:44 AM3/14/14

to

ए वेडी पिल्लू...!!

अगं माझ्या समोर आता तरी,

सोड ना हसून लाजणं.....

हे नाक मूरडणं सोडून,

माझ्याकडे बघ ना थोडं.....

उलगड ना तुझ्या ओठांनी,

मनातलं गोड गुपीत कोडं.....

नको करुन ना आता नखरे,

ठरवू नकोस मला चारचौघात वेडं.....
[♥] :-*

[♥]

[♥]

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:15 AM3/14/14

to

डोक्यावर तुझ्या भार जटांचा
भारदस्त दाढी, विक्राळ मिश्या
पिळदार शरीर, कर्पूर गौरा
अंगावर शोभती, रुद्राक्ष माळा
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

पचवुनी लीलया हलाहल सर्व
भार गंगेचा मस्तकी पेलून
दिव्य ज्ञानाच्या मस्तीत धुंद
बसला पराक्रमी तू नीलकंठ
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

घाबरती ज्यांना पाहून सर्व
भरले विषाने जहाल भयंकर
गळ्याशी लीलया असले सर्प
लपेटून तू बसला मस्तीत
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

व्याघ्रासनी बसलासे डोळे मिटून
बाजूस रोवले डमरू त्रिशूळं
हिमालयात अंगा फासून भस्म
बसलास ध्यानस्थ तू त्रिनेत्र
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

बाजूस तुझ्या उभे गणगोत
पुढ्यात नंदी बसलासे शांत
सर्वांगी वैराग्य लेवून शांत
बसलास तू जसा निवांत
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

भणंग तू, तू महाज्ञानी
दायाळू तू, तू शीघ्रकोपी
तुझ्या सारखा या त्रिभुवनी
मस्तवाल ना महादेव कोणी
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

बैरागी तू, तरी विलासी
चेहर्यावरती सदा बेफिकिरी
घनघोर योध्धा, तरी तपस्वी
मर्दानी तरी तू, त्रिकाळ ज्ञानी
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

करता कधी तू तांडव नृत्त्य
थरथरे धरणी सुटूनिया कंप
भस्म होईल सृष्टी क्षणात
उघडशी जरी का तू त्रिनेत्र
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

आहेस शिवा तू सांब भोळा
पुरवी भक्तांची मनोकामना
तुला न भेद सूर असुरांचा
सर्व जगाचा तू एकच राजा
..................................................हे सांब सदाशिव शंकरा
..................................................मस्तवाल तू तत्रिखंडाचा राजा

केदार…

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:22 AM3/14/14

to

काम फत्ते व्हायचे असेल तर
एक काम करा
तुमच्या कामाची योजना
कोणलाही सागूं नका
त्यामुळे तुमची योजना
सफल होईल

काम फत्ते व्हायचे असेल तर
एक काम करा
मन लावून काम करा
भरपूर कष्ट करा
त्यामुळे तुमची योजना
सफल होईल

काम फत्ते व्हायचे असेल तर
एक काम करा
फळाची अपेक्षा करू नका
देवावर विश्वास ठेवा
त्यामुळे तुमची योजना
सफल होईल-

।। कवि-डी।।

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:26 AM3/14/14

to

दुखी मना …

दुखी मना सांग तुला कसं खुश करू
कसं तुला त्या बालपणाच्या सुखी
आठवणीत घेयुन जाऊ …

कसं तुला त्या छोटया छोट्या आनंदात
होणाऱ्या निष्पाप मनाकडे घेयुन जाऊ ….
ते आईचे गोजारणे … ते बाबांचे कौतुक करण
त्या आजीची माया … ती भावंडांची मस्ती
तो काळ ती वेळ… सगळं मनाला
हुर हुर लावणाऱ्या आठवणी …कस आणुन देऊ…

धकाधकीच्या ह्या जीवनात स्वताला सिद्ध करण्याच्या
ह्या शरियेतेत … लुप्त झालंय तो काळ ती वेळ
तरीही मन वळतेय जुन्या आठवणींकडे त्या
गेलेल्या काळाकडे….

आणुया तो काळ ती वेळ परत ….
जिथे माणसाना किमत असेल … पैश्याला नाही
प्रेमाला कीमत असेल … रुद्ब्याला नाही
जिथे स्वच्छ हवा …. फुलांचा सुगंध मनाला आनंद देईल …

सांग मना कसा तो काळ ती वेळ आणु
कस खुश करू तुला

?

सायली

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:32 AM3/14/14

to

मराठी आमचं माहेर
इंग्रजी हा तर इंग्रजांचा आहेर

पण .. मराठीची गोडी सांगा त्याला कधी येईल का ?
आणि इंग्रजी शिकली म्हणून कोणी मराठी विसरून जाईल का?

नात्यातला तो ओलावा मराठी शिवाय सांगा कळला असता का?
आई मधल्या आत्मा आणि ईश्वराचा मिलाप सांगा कधी जुळला असता का?

फक्त मराठीच नाव घेतल्यावर
मन कसं नाचायला लागत
भिरभिरणार मन
लहान मुला सारख वागत

कारण मराठी हे नाव त्याच्यासाठी खूप काही होतं
म्हणून शब्द मनात नाचत होते
खरं सांगतो मित्रहो मराठी मुळेच हे शब्द सुचत होते

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:37 AM3/14/14

to

|| दुत ... ||
.
.
मी वैर कावरा,
वारा बावरा
सप सप कापल्या,
धारा कोवळ्या
धावून मी त्या,
काळ्या खडकांवरती
ऊलटून काढल्या,
त्या सांज कोवळ्या
.
टाकीत टापा,
टपटप टकटक
ह्रदयी वाजे,
धडधड धडधड
तरीही न थकता,
मागे न बघता
जिवनाशी माझी,
अशी ही धडपड
.
रांगडे शरीरास,
घामाचे श्रवण
शुभ्र डोळ्यांमधे,
लाल ते लवण
श्वासांच्या या,
जुगलबंदी मधे
धावत माझे,
रांगडे यौवन
.
पाठीवरती,
शिदोरी माझी
जगण्यासाठीची ती
दोरी माझी
घेवून विसावा,
खाऊन भाकर
पुन्हा धावण्याची,
तयारी माझी
.
खलिता माझ्या,
हातामधे,
राजाची भक्ती,
रक्तामधे
रंगाने ओळख,
काळा-सावळा
धावत आहे हा,
छञपतींचा मावळा
.
.
© चेतन ठाकरे

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:43 AM3/14/14

to

एकटेपणा आहे प्रेमात,
सोबत आहे प्रेमात,
बरबादी आहे प्रेमात,
आबादी आहे प्रेमात.....

दूरावा आहे प्रेमात,
भेट आहे प्रेमात,
तिरस्कार आहे प्रेमात,
आपुलकी आहे प्रेमात.....

अश्रूं आहे प्रेमात,
हसू आहे प्रेमात,
तडफड आहे प्रेमात,
धडधड आहे प्रेमात.....

दुःख आहे प्रेमात,
सुख आहे प्रेमात,
पराभव आहे प्रेमात,
विजय आहे प्रेमात.....

जीवन आहे प्रेमात,
मरण आहे प्रेमात,
मला सर्व माहीत आहे,
पण काय करु

मी ही आहे प्रेमात...!!

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:47 AM3/14/14

to

सुंदरता.....!!!

सुंदर आसणं,

आणि.....!!!

सुंदर दिसणं.....

यात खरं तर,

खुप फरक असतो.....

कारण

देखण्या रुपाच्या,

सुंदरते पेक्षा.....

मनाच्या सुंदरतेला,

जास्त महत्व असतं.....
:-*

:-P

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:22:52 AM3/14/14

to

सगळीच सूत्रे होती तुटली
नाती विटून विरून गेली
मंगळसूत्र पण तुटता अचानक
कावरीबावरी ती होती झाली
क्वचित हाती तिने घेतला
नोझल स्पँनर शोधून काढला
खटपट करून कडी निसटली
जोडण्याचा अन यत्न केला
अश्या कामात धावणारा तो
लांबून फक्त पाहत होता
आता जोडाजोडी करण्यात
त्याला मुळी इंटरेस्ट नव्हता
प्रयत्नांती ते नच जुळले
वैतागून मग वदली ती
सोंगढोंग या जगासाठी
उगा करावी लागती ही

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:00 AM3/14/14

to

राज्य वाढले की राजे वाढतात
मंत्री वाढतात संत्री वाढतात
एक सिंहासन पिढ्यान पिढ्याचे
काही घराणी सुरु होतात
जुन्या राजाचे चमचे पळतात
पित्ते हरवतात खंडणी घालवतात
एक भाकर सुवर्ण लखलखीत
चटकन अर्धी करून टाकतात
चार वेसकर सरदार होतात
दहा लॉटऱ्या नव्या लागतात
पण लोकांचे काय होते
पत्यावरचे राज्य बदलते
चार दिवस ते खुळ्यागत
गुलाल झेंडे मिरवत राहतात
नंतर मात्र तोच बाजार
तोच माल तीच येरझार
तेच शेत तीच बियाणं
नांगर शेत तेच खुरपण
तीच नोकरी पोटापुरती
रात्र काढणे बाजेवरती
**** **** **** **
वाढोत राज्य तुकडे पडोत
घर कुणाचे वाडे भरोत
पण माणसास या इथे
दोनवेळचा घास मिळू देत

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:06 AM3/14/14

to

*माझी कविता *
* का असा ग मी आहे ...*

का असा ग मी आहे,
मला समजेना काही
माझ्या मनी हि तुला,
मी चोरून ग पाही

तुझ्याशी अबोला ग,
माझ्या जीवाला खाई
पावसाच्या वेधाने मोर,
ढगाकडे पाही

माझ्या ह्या प्रीतीला,
काही मोल आहे का ग नाही
भरलय ग मन,
कधी कोसळेल काही भरवसा नाही

दिसामागुन दिस आता,
सरत ग जाई
आता तरी तू सांग,
तू परताशील कि नाही ....
-अमोल बर्वे .

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:13 AM3/14/14

to

निरोप तुझा घेताना,
पापणी माझी रडत होती.....

तू सोडून जाऊ नकोस म्हणुन,
नजर तुला मन भरुन पाहत होती.....

शेवटी नाही ऐकलेस तू माझे,
तुझ्या मनासारखंच तू करत होती.....

डोळ्यात अश्रूं असण्याचा आव आणून,
मनातल्या मनात तू हसत होती.....

मी मनात तुझ्या भरताना,
तू नजरेतून माझ्या उतरत होती.....

मी देवाकडे प्रार्थना करत असताना,
तू विराहाच जाळं रचत होती.....

खरच किती मतलबी आहेस तू,
तुझी नजर मला सांगत होती.....

मी तुझ्याशिवाय जगू कसे म्हणताना,
तू माझ्याकडे दूराव्याचे वचन मागत होती.....
:'(

:-(

:-(

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:21 AM3/14/14

to

सोपं नसतं झाड होणं
-शाम | 15 April, 2013 - 18:49

सोपं नसतं झाड होणं
मातीमध्ये रुजून येणं
एका एका श्वासासाठी
आभाळाचं ऋण घेणं.... सोपं नसतं झाड होणं

सूर्य डोई घ्यावा लागतो
तशात कोणी सावली मागतो
बसेल त्याला झुळूकभर
वारासुद्धा द्यावा लागतो

सोपं नसतं मागेल त्याला
मागेल ते ते देत जाणं.... सोपं नसतं झाड होणं

तळाखालच्या कातळाशी
लढता येत नाही
घाव दिले कोणी तरी
रडता येत नाही

सोपं नसतं ओठ शिवून
सगळं सोसत जाणं...सोपं नसतं झाड होणं

नव्यासाठी जुनं निमूट
सांडून द्यावं लागतं
ऋतू-ऋतू म्हणेल तसं
जगून घ्यावं लागतं

सोपं नसतं आयुष्याचं
खोल गाडून घेणं.... सोपं नसतं झाड होणं

.....................शाम

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:29 AM3/14/14

to

घराची चावी आता
दिली तिच्याकडे सोपवून
भाव मी माझा केला कमी
मला आता स्कोप नाही

काम आणि जबाबदारी
याचा मला व्याप नाही
भाव मी माझा केला कमी
मला आता स्कोप नाही

बाजारहाट अन् किराणा
याचा मला ताप नाही
भाव मी माझा केला कमी
मला आता स्कोप नाही

शहाण्याचा वेडा झालो
दु:खाचे मला आता माप नाही
भाव मी माझा केला कमी
मला आता स्कोप नाही-

।कवि-डी।
स्वलिखीत

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:38 AM3/14/14

to

काय। शिकू
हा प्रश्र मला पडतो आहे
वाढती लोकसंख्या
त्यात बेकारीची भर आहे
जिकडे जाईल तिकडे
स्पर्धेची तलवार आहे
काय शिकू
हा प्रश्र मला पडतो आहे

भेटला विठू माझा
त्याने मला सांगितले
काय बी शिक
पर नंबर एक शिक -

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:23:59 AM3/14/14

to

डॉ .वाघमारे आणि डॉ.साळी या डॉ न मित्रांनी आज व्ही, आर . एस .घेतली
त्या निमित्ताने

तसे हे रुग्नालयही
एक रंगमंच आहे
ज्यात सारे कर्मचारी
आपापली भुमिका
चोख बजावतात
आपल्या वाट्याला
आलेल्या भूमिकेने
रंगमंच सुंदर करतात
अस्तित्वाने
जान आणतात
या सेवाभावी कामात
कुणी इथे काही आठवडे, महिने
वा काही वर्ष राहतात
तर कुणी वर्षोनुवर्षे टिकतात
इथल्या अस्तित्वाचा
अविभाज्य होतात
जुनाट वटवृक्षागत

थोडे जोकर थोडे व्हिलन
थोडी राजकारण
थोडी बलिदान
इथेही घडतात
काही रडणे काही हसणे
काही रुसणे काही फसणे
रंगमंचाचे नियम असतात

पण मुख्य भूनिका
वाट्याला येणे
हे खरोखर भाग्य असते
अर्थात ते एक
काटेरी सिंहासन असते
कारण तिथे बसल्यावर
आपण ज्यांना आपले मानले
ते ही परके होवून जातात
कालचे मित्र शत्रू होतात
आणि फोलपण त्या
सही शिक्याचे
मनी ठसवून जातात

खरच ही भूमिका वठवणे
खूपच अवघड असते
संवेदनशील स्वाभिमानी लोकांसाठी
ती एक शिक्षाच असते
मग ते मनस्वी राजे ठरवतात
झुगारून देणे
तो काटेरी मुकुट
कायमचाच
आणि धरतात आपला मार्ग
मुक्त कलंदर जगण्याचा

मित्र हो आपल्या समोर
आपले असेच कलंदर मित्र
बसले आहेत
उतरवून आपला काटेरी मुकुट
ते आपल्यात आले आहेत
आपण त्यांना निरोप
द्यायला नाही तर त्यांचे
स्वागत करायला आलो आहोत
wel-come back मित्रा !!

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:34 AM3/14/14

to

अजून
-शाम | 6 March, 2013 - 12:57

अजून नाही श्वासांवरती
वार्‍याने कर लागू केला
अजून नाही आभाळाने
पाउस निर्यातीला नेला

अजून पृथ्वी फिरते आहे
सूर्यसुधा नियमाने येतो
अजून छाती धडधड करते
अजून आत्मा ग्वाही देतो

अजून उठते एखादी कळ
अजून रक्त सळाळुन येते
अजून खपलीमागे कोणी
घाव आठवुन जखमी होते

अजून पुरते गुलाम कोठे?
इतकी नाही जुलमी सत्ता
अजून आशा स्वातंत्र्याची
येइल! येइल! येता येता

..............................................शाम

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:19:28 AM3/14/14

to

वेडा होतो मी. खरंचच वेडा होतो तुझा.
ते एक वर्ष तुझ्याबरोबरचं..
वाऱ्यासारखं उडून गेलेलं.
शाळा संपली आणि पुढे मी ही सोडून गेलेलो.
पुढे काय झालं, खरंच माहित नाही मला.
पाणी मात्र पुलाखालून बरंच वाहून गेलेलं.
आलो होतो कि एक दोनदा, आठवत असेल तुला..
कधी तू माझ्या, कधी मी तुझ्या घरी गेलेलो.
जमलं नव्हतं बोलणं तरी वेळ निभावत गेलेलो.
लहान ना? खरंय तुझं.. आपण लहानच होतो तेव्हा.
डोळ्यात होती सच्चाई पण लुटूपुटूचाच खेळ पुन्हा.
आणि पुढच्या पुढच्या सुट्ट्यामध्ये वेडगळ माझी चालायची
तुमच्या कोपऱ्यावरच्या बंगल्यावरून सारखी सायकल माझी फिरायची.
नजर तुमच्या कोपऱ्यावरच्या कठड्यावरती खिळायची.
अभ्यास करताना नेहमी जशी तूच तिथे दिसायची.
भिरभिर नजरा तुला शोधायच्या, बंद खिडकीत डोकवायच्या.
आणि हताश नजरा माहित असून मोकळ्या घरावर फिरायच्या.
.. जशी होतीस मस्त होतीस, हसून खेळून राहिलेली
गार वाऱ्याची झुळूक जशी स्वप्न रंगवून गेलेली

- रोहित

सागर सावंत

unread,

Mar 14, 2014, 5:18:24 AM3/14/14

to

गोष्ट दोन बेडकाची
एक होता आशावादी
दुसरा होता निराशावादी
एके दिवशी काय झाले
दोघांना खुप भुक। लागली
चालून चालून रात्र झाली
घरात घुसले दोघेही
एका माठात दुध दिसले
पिण्यासाठी दुध त्यानी
माठात मारली उडी
दुध पिऊन झाल्यावर
बाहेर त्यांना येता येईना
उड्या मारून दोघेही थकले
निराशावादी म्हणाला
दुध पिऊन मरून जाऊ
पण आशावादी म्हणाला
मरेपर्यंत उड्या मारु
तो उड्या मारीत राहिला
एक वेळ अशी आली की
दुधाचे दही झाले
पायाला आधार मिळाला
तो झटकन बाहेर आला

।। कवि-डी।।

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:24:52 AM3/19/14

to

किनाऱ्यावर थबकलेले
साचलेले पाणी
बुडालेल्या घाटावर
अवघडलेले पाणी
जागेवाचून स्नानाला
खोळंबले भक्तवर
त्या त्यांच्या विनंतीस
मैयाही निरुतर
आवारात मंदिराच्या
घुसलेल्या गाड्या
अतिपरिचयात
झालेली अवज्ञा
धीरगंभीर प्रसन्न
एकमुखी दत्त
चैतन्यानी दाटलेले
जागृत आसमंत
कुठल्याही धनाविन
ऋण मुक्तेश्वर
भरलेले पाणी तरीही
पंपाचा आधार

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:24:59 AM3/19/14

to

अमृत बोला

तीळ गुळ घ्या अमृत बोला
मकर संक्रातीचा सण हो आला

स्नेह तिळाचा गोडी गुळाची
रसाळ वाणी माधुर्याची

आदान प्रदान आत्मीयतेची
वृद्धिंगत होती नाती मॆत्रत्वाची

तीळ गुळाची सुधा माधुरी
जीवन गाठी महा शिदोरी

सौ . अनिता फणसळकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:06 AM3/19/14

to

हरी लीला

सुरात मुरलीच्या
मथुरा हरली
गोप गोपिका
कशी बावरली

मुग्ध लावण्य
रस घेई कन्हाई
अथांग काळजाची
बेधुंद जन माई

हर्षली पहा ती
प्रेमळ यशोदा
संपूर्ण मथुरा
झाली गदगदा

यमुना तीरी
गोपाळ चाळे
सर्व गोपिका पहा
धुम्रवर्ण श्रीवर भाळे …… सुनिता

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:12 AM3/19/14

to

तु सोडून गेल्यापासून,
मला दुःखाने असे काही घेरले.....

आले भयानक विरहाचे क्षण,
माझे ग्रह तारेच फिरले.....

विसरलो मी हसणे आता,
सुखाचे दिवस रडण्यातच सरले.....

पाठीवरती हात ठेवूनी,
थांब म्हणाया कोणी ना उरले.....

जिवापाड प्रेम करुन देखील,
शेवटी माझे प्रेम खोटेच ठरले.....

माझे प्रेम खोटेच ठरले...!!

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:19 AM3/19/14

to

कशी हि भेट होती आपली
दोघांनी ही प्रेम म्हणून ती जपली

नात्यांची फिकर होती
ना कशासही सिमित
दोघांसही ती वाटली आपली .........

एकमेकांनी स्वप्न पाहिले
पहिलेच प्रेम होते ते
त्यावर दुखांचे धुके दाटले

दोघांनी वाट पहायची जाण्याची
पण वेळ कधी नव्हतीच जवळ येण्याची
दूर निघून गेले ते क्षण आज
राहिले डोळ्यांत फक्त आठवणी

माझी होती तू अन तुझाच होतो मी
दोघांनी लिहलेल्या इतिहासात
आता एकटाच होतो मी ......
आता एकटाच होतो मी ....

कशी ही भेट होती आपली ...
-
©प्रशांत डी शिंदे
दि.१४-०१-२०१४

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:27 AM3/19/14

to

''एके दिवशी या वेडाबाईचा फोन आला आणी ती म्हणाली बाहेर बघ किती छान पाऊस पडतोय एखादी छानशी कविता कर ना. तिच्या या वेड्या हट्टसाठी सुचलेल्या या काही ओळी..."
.
सई चालेल का तुला....??
.
सोबतीला जर तु असतीस माझ्या,
कविता ही मग मी केली असती...
शब्दांच्या त्या ओढीने मग,
सर पावसाची धावुनी आली असती...
अनं सोबत माझी जिंकण्या तिने,
तुझ्याशीच स्पर्धा केली असती....!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
तुझ्या बटांशी चाळा करणार,
तो खट्याळ वारा...
सोबतीला आपल्या मग,
मेघाच्या त्या शुभ्र धारा...
थेंब मोतीयांचे तनुवरी,
अनं माणकापरी गारांचा पसारा...
काया मग तुझीही भिजुन गेली असती...!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
शुभ्र धारांच्या त्या वर्षावात,
मी ही दंगुन गेलो असतो...
भिजुनी लहान झालेलं तुला पाहता,
मंत्रमुग्ध मी झालो असतो...
काया तुझी लाजेनं चुर-चुर झाली असती...!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
निरव ती शांतता,
अनं प्रेमळ तो एकांत...
ओथंबलेल्या त्या प्रेमाचा,
वाटे नच व्हावा कधिही अंत...
ओझरत्या त्या अंतरामध्ये,
स्पर्शाची खंत उरली नसती...!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
धुंद वेळीचे भास,
अनं थेंबाथेंबांची आरास...
कुंद त्या गारव्यामध्ये,
गंधाळलेला तो श्वास...
तुझ्या वेणीतल्या मोगय्राने,
मग शुध्द माझी हरपली असती...!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
उबदार त्या मिठीमध्ये,
भान अंतराचे उरले नसते...
निरागस त्या डोळ्यांमध्ये,
आसवांनी प्रेम भरले असते...
मिलनाच्या ऐश्या घडीला,
कसलीच चाहुल उरली नसती...!!!!
सई चालेल का तुला...??
.
कवि – विजय सुर्यवंशी.
(यांत्रिकी अभियंता

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:36 AM3/19/14

to

आई

नीज न येई गीत म्हणावे
अथवा झोके देत बसावे
कोण करी हे जीवे भावे
ती माझी आई

रडवे माझे वदन बघुनी
भूक लागली हे जाणुनी
कोण उगी करी मज पाजुनी
ती माझी आई

हसता मजकडे पाहुनी हसते
मुके मटामट किती तरी घेते
परी अंतरीची तृप्त न होते
ती माझी आई

स्मरता ऋण ममतेचे आई
तव उपकारा सीमा नाही
कॆसा होऊ मी उतराई
गे माझे आई
unknown
संग्रहित सौ . अनिता फणसळकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:42 AM3/19/14

to

ते तुझे हसणे नव्हते
ते नशिबीच पडले होते
दारिद्र्य लाभले मज
आयुष्यही दुखांनेच घेरले होते ....

खरेच शोना माझ्या ह्या दारिद्र्यात
तुझा ही हाथ सुटणारच आहे ....

तू जाशीलही निघून
ही वेळच तशी आहे
सगळे सोडून गेल्यावर
मला तूच किती वेळ सांभाळणार आहे ......

तुझे सुख तुला मिळावं
आजवर दुसरं काहीच स्वप्नी नव्हतं
आजही देवाकडे हाथ जोडून
तुला सुखी ठेवच म्हणणार आहे .......

खरेच शोना माझ्या ह्या दारिद्र्यात
तुझा ही हाथ सुटणारच आहे
एकटा आलो इथवर अन मी
आता एकटाच विरहात जाळणार आहे ....

खरेच शोना माझ्या ह्या दारिद्र्यात
तुझा ही हाथ सुटणारच आहे....

-
©प्रशांत डी शिंदे

दि.१५-०१-२०१४

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:49 AM3/19/14

to

तुझ्या खोट्या आंसवात,

मी फसत गेलो.....

तु सोडून जाताना,

हात वर करुन...!!

मी हसत राहीलो.....

नाही समजु शकलो तुजला,

तुझ्या भोळ्या रुपावर भाळलो.....

आयुष्यात एवढं नक्की,

अनुभवलयं गं मी.....

तु पैशाने झाली श्रीमंत,

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....

_____/)___/)______./¯”"”/ ’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:25:55 AM3/19/14

to

काही दिले त्याने मला,

त्यात जीव माझा ओतला...

कवटाळुन ठेवीन त्या क्षणाला,

ज्यात माझा श्वास हा गुतंला.....!!

काही दिले त्याने मला,

मला जगण्याची एक कला,

पकडुनी हाथात हात,

शिकवलं मला आयुष्य जगायला.....!!

काही दिले त्याने मला,

स्पदंने ही बेभान आता...

नाव ओठी तिचं येता,

जीव हा पावला....!!

@स्वप्नील चटगे©

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:02 AM3/19/14

to

हल्ली माझं मन,
" करतच नाही.....

तुझ्यावर कविता,
" लिहायला.....

तुझ्या आठवणीत
" एकटं रमायला.....

तुझे स्वप्न पाहून,
" झोपमोड करायला.....

तुला शब्दात गुंफून,
" काव्य रचायला.....

निष्पाप शब्दांना,
" विनाकारण.....

माझ्यासाठी उगाच,
" रडायला.....

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:07 AM3/19/14

to

नकळत कसे तुटले नाते,

विसरलास आपली ओळख जुनी.....

तु असा ही वागशील माझ्याशी,

अशी कल्पनाही नव्हती मनी.....

न सांगता तुझ्या जाण्याने,

झाली जिँन्दगी माझी सुनी.....

संपली स्वप्ने सारीच,

नाही राहीले माझे कुणी.....

तुझी आठवण येताच,

टचकन येते डोळ्यात पाणी.....

हरवले सर्वकाही माझे,

ऊरल्या त्या फक्त आठवणी.....

फक्त आठवणी...!!
:'(

:O

:O

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:16 AM3/19/14

to

खुप खुप एकटं वाटलं,

एकटा असताना केव्हातरी.....

होता प्रेमावर विश्वास माझा,

वाटत होतं.....!!!

भेटेल माझं खरं प्रेम कधीतरी.....

तु भेटलीस आणि कळलं,

या जगात आहे माझं कुणीतरी.....

माझं कुणीतरी...!!
♥ :-*

♥

♥

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:22 AM3/19/14

to

* नांत*
प्रसंगरूपी धाग्यांनी विणलेल मखमली सुत
आयुष्यात सुख देणार एक देखण रूप
वरण भातावरील चमचाभर साजूक तूपतर
टोंम्याटोच्या अर्काचे स्वादिष्ट असे सूप

मायारूपी दुनियेत अस्तित्वाची साथ
कडाक्याच्या थंडीची मायारूपी लाट
सुख दुःखाच्या वाटेवर वाटेकरुची साद तर
आडरानातून जाणारी सरळमार्गी पाऊलवाट

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:31 AM3/19/14

to

एका खऱ्या प्रियकराच्या मनातलं...

कसं सांगू तुला काय हालत झाली माझी...
जेव्हा तू मी न केलेल्या चुकीची शिक्षा देऊन गेलीस ग...

पण तरी माझा माझ्या प्रेमावर विश्वास होता....
तू नक्कीच परत येशील ग...

चातक पक्षी पण इतकी वाट बघत नसेल...
त्यापेक्षा जास्त तुझी वाट बघितली ग..

जाताना जीवाची लाही लाही करून गेलीस...
काय सांगू या मनाची किती तडफड झाली ग...

पण एक दिवस आला....

माझ सुख परतलं...
माझ्या जीवात जीव आला ग....

खूप वाट बघितली शोनू...
या वेड्या मनाला खूप तरसवलस ग...

आलीस जर आता आयुष्यात परतुनी...

आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...
आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:39 AM3/19/14

to

शोनू तू किती प्रेम करतोस माझ्यावर...

हे तुझ्या नजरेतूनच समजून जात....

काही न बोलता तुझ धडधाडणार हृदय..

बरच काही सांगून जात...

तूला वाटत तू काहीच नाही देत मला...

पण शोनू कस सांगू तुला तुझ प्रेमच

खूप काही देत मला...

अशी तर माहिती नाही मी नक्की कोण लागते तुझी...

पण तू खूप काही लागतोस माझा....

पण तू खूप काही लागतोस माझा....

Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:49 AM3/19/14

to

आयुष्यात पहिल्यांदा देवाकडे मागणी केली...

तू सुखी रहावस म्हणून विनवणी केली...

तू कितीही रागावलास तरी मन मोडणार नाही...

कारण तुझ्याशिवाय दुसरं कोणावर हा जीव जडणार नाही...

तू कितीही धीक्कारलस तरी मी तुझीच राहीन....

कारण तुझ्याशिवाय हे आयुष्य कवडीमोल हि नसेन....

- Anamik

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:44 AM3/19/14

to

असच हरवून जाऊदे तुझ्यात....
कधी तुझ्या गहिरया डोळ्यांत...
तर कधी तुझ्या त्या उबदार स्पर्शात....

असेच गुंफूदे ओठ एकमेकांत...
कधी धुक्यात पडणारया दवबिंदूत
आपला ओलावा शोधणाऱ्या पात्याप्रमाणे...
तर कधी स्पंदने वाढवून एकमेकांना
खेचून घेणाऱ्या चुंबकाप्रमाणे....

असेच राहूदे स्वप्न डोळ्यांत...
कधी एकमेकांसोबत प्रेम उधळत...
तर कधी उगाच एकमेकांना वाकुल्या दाखवत...

अशीच राहूदे साथ तुझी...
कधी हात हातात धरून तोल सावरत ...
तर कधी बाहूत घेऊन प्रेम उधळत....

असाच होवूदेत स्पर्श तुझा....
कधी अंगावर नवीन रोमांच उभारत..
तर कधी नकळत हृदयाची धडधड वाढवत....

असेच जुळूदे बंध आपल्या गोड नात्याचे...
कधी एकमेकांना भरभरून सुख देत
तर कधी एकमेकांचे दुखः वाटून घेत....

तुझ्या प्रीतीत असच मला पूर्णपणे रंगून जाऊदे...
असच मला पूर्णपणे रंगून जाऊदे...

:-*

- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:26:56 AM3/19/14

to

कधी सुटेल हा देव
खुळी अवघी उठाठेव
तडफडणारा जीव
शांत होईल ||१||
कधी होईल संसारी
मस्त दुनियादारी
गप्पा गाण्यात रात्री
धुंद घालवीन ||२||
नको जपाची कटकट
नको ध्यानाची खटपट
मजे करावी वटवट
विनाकारण ||३||
उच्च जीवनाचा ध्यास
कुणी लाविला मनास
हाय अडकलो खास
मुर्खागतच मी ||४||
हजारात कधी कुणी
होय लॉटरीचा धनी
आपण कुठवर मनी
लाळ घोटावी ||५||
त्यांचा त्यांनाच होवो
लखलाभ उठाठेवो
आपण आपला टाहो
आटोपावा ||६||

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:09 AM3/19/14

to

आता कसलीच इच्छा नाही उरली ....

माझ्या जगण्याची आता आशाच संपली....

आता ओढ फक्त तुझीच लागली....

माझ्या हृदयाची स्पंदने हि वाढली...

कधी समजशील या मनाला...

कधी कळतील तुला या भावना...

होशील ना कधीतरी फक्त माझा....

समजशील ना कधी या वेड्या मनाला...
सांग ना ....

समजशील न कधी या वेड्या मनाला...

- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:14 AM3/19/14

to

माझ तडफडणार हृदय तुला कधीच दिसलं नाही....

माझ्या मनातील खरी भावना तुला कधीच समजली नाही...

तुझ्यासाठी माझ प्रेम मूर्खपणाच ठरलं...
तुझ्यासाठी मी फक्त स्वार्थी ठरले...

जर खरच समजला असता मला...
तर माझा शांतपणा पण समजून घेतला असता...

खूप थकले रे शोनू आता...

खूप जागवल्या रात्री माझ्या...

शांत झोपावस वाटतंय आता...
नाही होणार आता त्रास तुला माझा..

तुझ सुख तुला मिळाव हेच नेहमी मागितलं...
तू असाच सुखी रहा...

पण मी हि तुझ्यावर जीवापाड प्रेम केल
हे मात्र विसरू नको....

- Suचित्रा Sheडगे—

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:21 AM3/19/14

to

आज त्याची अन माझी पहिली भेट होती...
ओळख मात्र जुनीच होती...

नजरेने नजरेशी बोलणं सुरूच होतं...
पण ती अबोल भाषा मात्र जुनीच होती...

मनात प्रश्नांचं काहूर उठलं होत...
मनातली हालचाल मात्र तीच होती...

हातात एक गुलाबाच फुल होतं....
दरवळणारा सुंगंध मात्र जुनाच होता...

आज नव्याने हात हातात होते...
जाणवणारा स्पर्श मात्र तोच होता...

हृदयाची धडधड तर खूप वाढली होती...
स्पंदने मात्र तशीच सुरु होती...

इतक्या दिवसांनी झालेल्या भेटीने डोळे पाणावले होते...
पण डोळ्यातलं पाणी लपवण्याची पद्धत जुनीच होती..

आता पुन्हा परतण्याची वेळ आली...

एकमेकांपासून वेगळं होण्याची वेळ आली...

आता खरच एकदा एकमेकांना कडकडून मिठी मारून
खूप खूप रडण्याची वेळ आली...

आता पाय परतीच्या वाटेवर निघतच नव्हते....
पण आता निरोप द्यायची तर वेळ आली...

डोळ्यांत साचलेल पाणी घेऊन शेवटी दोघेही निघालो...

तयार झालेल्या नवनवीन आठवणी घेऊन निघालो...

ओठांवर एकमेकांसाठी असणारं गोड हसू घेऊन निघालो..

खरच सांगायचं तर अश्या अनेक भेटींची ओढ लागली...
जी ओढ अगदी पहिल्यासारखी होती...

आज त्याची अन माझी पहिलीच भेट होती...

ओळख मात्र जुनीच होती...

ओळख मात्र जुनीच होती....

- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:07 AM3/19/14

to

सासवडी येवून | घेता दर्शन |
झाले समाधान | अंतर्यामी ||१||
सवड काढून | धाव धावून |
गेलोसे भेटून | काही काळ ||२||
दुपारचे दोन | रणरणते ऊन |
शांतपणे म्हणून | घडली भेट ||३||
अंतरीचे तुज | सांगता गुज |
उरी गजबज | बहु जाहली ||४||
गहिवरले नेत्र |थरारली गात्र|
मारीता मात्र | मिठी समाधी ||५||
प्रेमात तल्लीन | लागले ध्यान |
भक्तीचे मागण | आले मनी ||६||
निघता माघारी | हुरहूर उरी |
पुन्हा लवकरी | बोलवा देवा ||७||

विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:15 AM3/19/14

to

हो आजपासून नाही देणार त्रास तुला....
नाही प्रयत्न करणार तुला आठवण्याचा..
तडफडत अशीच एकटी जगणार....

उचकी आली तुझ्या आठवणीची तर...
तुझच नाव ओठांवर येणार....
पण तरीही स्वतःला सावरणार....

तुझ्यावर केलेल्या प्रेमाखातर...
तू म्हणशील तेच करणार..

सगळं काही बदलणार....
पण बरोबर तू नसणार...

सगळं शांत होऊन जाणार...
बघायला तू नसणार....

एकटीच होते अन आता एकटीच राहणार...
सोबत फक्त तुझी नसणार
सोबत फक्त तुझी नसणार....

Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:22 AM3/19/14

to

पुसता आली जर तुमच्या माझ्यातली रेषा
मिटवता आल जर वाढत्या वयातल अंतर
मित्र हो खरच काय मजा आला असता !
लुटला असता पुन्हा नवा जीवनाचा बहर
बसलो असतो तुमच्या थव्यात मैत्रिणी सोबत गप्पा मारत
अन मग मात्र आली असती जीवनाला वेगळी रंगत
तिच्या निळ्या डोळ्याच्या डोहात गेलो असतो झिरपत
तिनेच घेतली असती माझ्या चोरट्या नजरेची हरकत
गेलो असतो मोहरून तिच्या हळव्या स्पर्शात
अनुभवली असती पुन्हा प्रेमाची अपूर्ण कहाणी
कोंडून घेतलं असत तिच्या केसांच्या बटांनी
अन जागवली असती तिच्या श्वासात जवानी
खाल्ली असती भेळ ऐकमेकांच्या मुखी भरवत
दाखवली असती अशाच तरुण मित्रांची गंमत
धावलो असतो फेसाळणा-या समुद्राच्या लाटांत
प्रेमाच्या गप्पा रंगल्या असत्या गुंतल्या हातात
फिरलो असतो मरीनचा किनारा सोबतीला ती अंन भन्नाट वारा
आमच्या वरती कोणी दिला नसता उगीचच पहारा
तिच्या कानात गुणगुणला असता गार समुद्र वारा
म्हणाला असता तिला पहा तुझ्या या तरुण मित्राचा नखरा
वाटला असता मग तिला तिचाच हेवा
चिमटा घेत म्हणाली असती जर दूर जावा
मंगेश कोचरेकर

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:27 AM3/19/14

to

देवकीने जन्म दिला अन
यशोदा झाली कृष्ण माई
देवकीची समर्पण भावना
यशोदेच्या ठाई नाही
दूर असो वा मनी वसो
देवकीला एकच ध्यास
सुरक्षित अन सुखी असू दे
श्री विष्णू चरणी आरास
हृदयाच्या अनुगमन स्पंदनी
सावळा नटखट कान्हा
डोळ्यातुनी गंगा यमुना
अन पदरातून वाहे पान्हा …। सुनिता

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:35 AM3/19/14

to

आई म्हणजे आपल्यातील ईश्वर !!
आई म्हणजे अबोल अथांग प्रेमाचा सागर !!
आई म्हणजे घायाळ मनावर हळुवार फुंकर !!
आई म्हणजे स्वत्व विसरून पिल्लांचे जीवन जगणारी जबाबदार शिखर !!
आई म्हणजे स्वमुखातून ग्रास काढून पिल्लांना भरवणारा मायेचा पाझर !!
आई म्हणजे आपल्या सर्व पिल्लांना हृदयाच्या कप्प्यात जपणारी उबदार पाखर !!
आई म्हणजे आई म्हणजे आईच असते कधी वज्राहूनही कठीण तर कधी मेणाहून मऊ असते !!
कधी जमलेला शीत पहाडी बर्फ तर कधी झरझर वाहणारा सुंदर मनमोहक सहस्त्र धारा निर्झरा असते !!
आपल्या सर्वां साठी आपल्या आई पेक्षा दुसर कुणीही सुदर्शना नसते
कारण आई म्हणजे आई म्हणजे आईच असते !!!!!
सुनिता

11 jan 2014

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:40 AM3/19/14

to

एक वाट, एक प्रवास ||
.
.
एकटीच माझी वाट
एकटाच माझा प्रवास
.
एकटीच माझी सावली
बणून माझा सहवास
.
.
अद्वितीन वारया सोबत
मी घेतला तो ध्यास
.
भेदून गार वारा
मी घेतला तो श्वास
.
.
वाटेत आली माझ्या
गर्द तारकांची एक रात
.
बांधुनी डोळ्यावरी माझ्या
गोड तारयांचा आरास
.
.
एक आला काजवांचा थवा
तव देण्यास मज ञास
.
सोडून जवळ गेला
कोवळा एक आभास
.
.
तेवढ्यात आली तेव्हा
सुर्य किरणांची ती लाट
.
सोनेरी झाली तेव्हा
पहाटेतली ती माझी वाट
.
.
चालणारी माझी पावले
बोलून गेली मनास
.
थांबून जा रे चेतन
संपला तूझा एक प्रवास
.
.
© चेतन ठाकरे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:47 AM3/19/14

to

रानात भटकलेला,
जेव्हा सरावतो एकांताला,
कधीतरी कंटाळा,
येतोचि त्याला!

रानाच्या पलीकडचे,
कौलारू कवडसे ,
न्याहाळता एकटक कुतूहलाने ,
नाविन्याची चाहूल हळूवार उगमे !

माणसात हरवलेला ,
जेव्हा वैतागतो गर्दीला ,
रानातला एकांत,
खुणावतो त्याला !

अलिप्तता नसे त्याच्या ठायी,
नाविन्याच्या बेड्या बांधिल्या पायी !
परिस्थिती बदलण्याची हौस ज्याला,
कधीतरी कंटाळा येतोचि त्याला !!!

- संवित

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:28:59 AM3/19/14

to

प्रिये तुझ्या प्रेमात अता वाटते .....

वाटते आता हवे,
ते तुझे पाहणे...

पाहुनी डोळ्यात माझ्या,
ते तुझे लाजणे....!!

वाटते आता हवे,
ते तुझे हसणे...

गालावरच्या खळीत,
मन माझे गुतंले.....!!

वाटते आता हवे,
ते तुझे रुसणे....

मनवत तुझ्या मनाला,
कुशीत माझ्या बघणे....!!

वाटते आता हवे,
ते तुझे प्रेम करणे...

कुशीत घेवुन तुझ्या,
मला तुझ्यात हरवणे...

वाटते आता हवे,
ते तुझे स्पर्शिवणे...

स्पर्शनी तुझ्या ओठी,
श्वासाने बोलणे...!!
:::::::::::::::::::::::::::::::

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:03 AM3/19/14

to

प्रिये तुझ्या प्रेमात,
आता वाटते......

वाटते आता हवे,

ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
शब्द माझे जुळे....

शब्द होते जुने,
सुर फक्त नवे..
प्रेमाचे नवे तह्राणे,
सागुनं जात सारे....

वाटते आता हवे,

ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
शब्द माझे जुळे....

पावसाचा गंध,
मातीत पसरला...
या गंधात फुलाचा,
सुगंध दरवळला....!!

वाटते आता हवे,

ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
शब्द माझे जुळे....

चिबं या सरी,
मनाला स्पर्श करी..
जागुवणी प्रेमाचा भास,
या ह्दय अतंरी.....!!वाटते आता हवे,
ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
शब्द माझे जुळे....
:::::::::::`:::::::`:::::::::

स्वप्निल चटगे..

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:12 AM3/19/14

to

::::::::::::::::::::::::::::
मला लागले प्रेमाचे,
वेडेपण....
::::::::::::::::::::::::::::::
कुठेच लागत नाही,
मन,
का हे नवे एकटेपण..
गुतंलो तुझ्या मी,
मला लागले प्रेमाचे,
वेडेपण....
:::::::::::::::::::::::::::::
मला लागले प्रेमाचे,
वेडेपण....
::::::::::::::::::::::::::::::
मन गुतंले तुझ्यात हे,
पाहुनी का अडखळले..
रुदावले मन कोवळे,
स्थिरावले जीव वेडे..
:::::::::::::::::::::::::::::
मला लागले प्रेमाचे,
वेडेपण....
::::::::::::::::::::::::::::::
हरवले भान केवळ,
श्वास होते बोललेले..
हद्याचा जाणिवाना,
स्पर्श हे मोहरलेले...
:::::::::::::::::::::::::::::
मला लागले प्रेमाचे,
वेडेपण....

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:24 AM3/19/14

to

का कुणास ठाऊक पण...
नजर नेहमीच तुला शोधते ....

समोर तू येताच भान हरपून मग...
फक्त तुझ्या डोळ्यांत पाहत राहते....

कधी लाजेने नजर झुकवते...

अन कधी तुझ्या मिठीत येउन विसावते....

तुझ्या त्या प्रेमळ नजरेत फक्त
स्वतःलाच पाहते...

पाहता पाहता मग तुझ्यात ....

स्वतःलाच विसरून जाते....

स्वतःलाच विसरून जाते....

- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:29 AM3/19/14

to

|| कष्ट ||
.
.
माझ्याही माथी आले पिढी प्रमाणे कष्ट
कसा होणार मी ? पिढीत माझ्या श्रेष्ठ
.
कष्टात गाळला घाम, पुर्वजांनी नेहमीच माझ्या
माझ्याही नशीबी आले, घराण्यातले ते कष्ट
.
मी घेतला होता वसा, बदलणार होतो हा वारसा
परिस्थीती आड आली, घेऊन तो काळ आरसा
.
असे कसे हे सारे, पुन्हा जिवनच माझे भ्रष्ट झाले
पहील्या सात पिढ्या प्रमाणे,आठव्यात ही फक्त कष्टच नशीबी आले
.a

.
© चेतन ठाकरे

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:41 AM3/19/14

to

काही दिवस किती सुंदर असतात..
आठवणींच्या हिंदोळ्यात खूप वेळ घर करून राहतात..

काळ वेळ सरून सुद्धा ते लक्षात राहतात..
काही दिवस खरच किती सुंदर असतात..

निघून गेले असताना सुद्धा मनातल्या मनात आपल्या माणसाची भेट घडवून आणतात..
त्यांच्या सोबत घालवलेल्या क्षणांचा परत उलगडा करतात..

पुन्हा पुन्हा भेटावे सगळे म्हणून योगायोग जुळवून आणतात..
असे दिवस खरच सुंदर असतात..

धाकधूकीच्या काळात थोडा वेळ विश्रांती घालायला लावतात..
मनाच्या कोपऱ्यात असलेल्या आठवणींचा जागर मग घालत राहतात..

सुख आणि दुख यांची गोळाबेरीज करायला लावतात..
सरतेशेवटी डोळ्यातून पाणी आणून पुढचे दिवस आणखी सुंदर होण्यासाठी प्रयत्न करायला भाग पाडतात..

काही दिवस खरच खूप खूप सुंदर असतात..
नितीन हरगुडे...

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:48 AM3/19/14

to

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी हसावं लागतं,
कधी रडावं लागतं,
कधी भांडावं लागतं,
कधी मनवावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी ओरडावं लागतं,
कधी रुसावं लागतं,
कधी फसावं लागतं,
कधी सांभाळावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी ऐकावं लागतं,
कधी बोलावं लागतं,
कधी जपावं लागतं,
कधी सोसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी सोडावं लागतं,
कधी तोडावं लागतं,
कधी दूर जावं लागतं,
कधी जवळ यावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी बसावं लागतं,
कधी थकावं लागतं,
कधी पकावावं लागतं,
कधी गप्प बसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी चुकावं लागतं,
कधी हुकावं लागतं,
कधी तडफडावं लागतं,
कधी तरसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

नको नको ते आपल्याला,
सगळं करावं लागतं,
स्वतःसाठी न जगता,
दुस-यासाठी जगावं लागतं.....

कारण

प्रेम हे असेच असतं...!!

_____/)___/)______./¯”"”/’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„\)

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:37 AM3/19/14

to

तू तडफडतोय दुसरं कोणासाठी

माझ तडफडणं फक्त तुझ्यासाठी....

तू जगतो दुसरं कोणासाठी...

माझ जगणं मात्र फक्त तुझ्याचसाठी...

तरीही तुझ्यावरच प्रेम करतीये...

तुला कधीच सोडून न जाण्यासाठी...

तुला कधीच सोडून न जाण्यासाठी....

I Love U Shonu..

- Suचित्रा Sheडगे—

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:02 AM3/19/14

to

आई तुझी खूप आठवण येते ग....
कुठे आहेस तू...

तुझी शोनुली आज खूप एकटी पडलीये ग....
तू असती तर तिला थोडासा आधार मिळाला असता....

तुझ्याबरोबर मैत्रीनिसारख्या गप्पा मारून मजा केली असती...

तुझ्या पिलुला धडपडताना बघून तू सावरलं असतं ना ग....

आज तुझ पिलू खूप रडतय ग....

पण तुझ्या प्रेमाचे हाथ नाही तिचे डोळे पुसायला...

तू नसताना तुझ्याशीच बोलत असते...

तू असल्याचा भास होऊन तुझ्या कुशीत शिरते...

चंद्र -चांदण्यांमध्ये तुला शोधत असते...
आयुष्यात सगळे भेटतील ग मम्मा...

पण कधीच न सोडून जाणारी तूच अन फक्त तूच...

पण कधीच न सोडून जाणारी तूच अन फक्त तूच...

I Love U आई

- Suचित्रा Sheडगे—

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:27:28 AM3/19/14

to

कोणाच्या हसण्यात धुंद होऊन जावं....
कोणाच दुख मिळाल तर उधार घ्यावं...
कोणाच्या प्रेमात अखंड बुडून जावं....
खरतर जीवन हे असच जगावं.....

मानलं आपला खिसा रिकामा आहे...
पण आपण मनाने परिपूर्ण आहोत...
संपेन जे प्रेमासाठी हे जीवन...
जळेल जे बहरण्यासाठी हे जीवन...
कोणाला असो वा नसो कदर....
आपण फक्त प्रेमात वाहवत जाव....
खरतर जीवन हे असच जगावं.....

नात मनाचं मनाशी विश्वासाचं...
जिवंत आहे नाव आपल्यामुळेच प्रेमाचं....
कि मरून पण कोणाच्या नेहमी आठवणीत राहावं...
कोणाच्या आसवांमध्ये हसत राहावं...
नेहमी फुलांनी पण कळ्यांना म्हणावं ...
खरतर जीवन हे असच जगावं....

सागर सावंत

unread,

Mar 19, 2014, 8:29:18 AM3/19/14

to

आहे एक माझी स्वीट मैत्रीण...

थोडीशी हसरी अन हसवणारी...

थोडी पागल...

थोडी मंद...

पण खूप सुंदर....

कधी शांत राहणारी....

तर कधी बडबड करून सतावणारी....

कधी समजून नासमज बनणारी....

तर कधी काही न बोलताच समजून जाणारी....

माझ्यावर हक्काने चिडचिड करणारी...

अन रडलेच कधी तर आसवं पुसणारी...

आहे चाश्मिष जराशी...

किती चिडवलं तरी न चिडणारी...

बस झाल न ग असं म्हणून वैतागणारी...

खरतर ती असताना खूप छान वाटत...

अन नसली कि खूप बोर होत....

अशीच आहे ती वेडाबाई...

पण खूप जवळची...

खूप खूप प्रेमळ....

- Suचित्रा Sheडगे

Reply all

Reply to author

Forward