[सागर सावंत]

तुझ्या खोट्या आंसवात,

मी फसत गेलो.....

तु सोडून जाताना,

हात वर करुन...!!

मी हसत राहीलो.....

नाही समजु शकलो तुजला,

तुझ्या भोळ्या रुपावर भाळलो.....

आयुष्यात एवढं नक्की,

अनुभवलयं गं मी.....

तु पैशाने झाली श्रीमंत,

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....
        

--

रोजच् आठवण यावी असे काही नाही, रोजच् भेट घ्यावी असेही काही नाही. मी तुला विसरणार नाही याला खात्री म्हणतात, आणि तुला याची खात्री असणे याला मैत्री म्हणतात.......

[सागर सावंत]

               * नांत*
प्रसंगरूपी धाग्यांनी विणलेल मखमली सुत
 आयुष्यात सुख देणार एक देखण रूप
 वरण भातावरील चमचाभर साजूक तूपतर
टोंम्याटोच्या अर्काचे स्वादिष्ट असे सूप 
 
मायारूपी दुनियेत अस्तित्वाची साथ
कडाक्याच्या थंडीची मायारूपी लाट 
सुख दुःखाच्या वाटेवर वाटेकरुची साद तर
आडरानातून जाणारी सरळमार्गी पाऊलवाट

[सागर सावंत]

आई 

नीज न येई गीत म्हणावे 
अथवा झोके देत बसावे 
कोण करी हे जीवे भावे 
ती माझी आई 

रडवे माझे वदन बघुनी 
भूक लागली हे जाणुनी 
कोण उगी करी मज पाजुनी 
ती माझी आई 

हसता  मजकडे पाहुनी हसते 
मुके मटामट किती तरी घेते 
परी अंतरीची तृप्त न होते 
ती माझी आई 

स्मरता ऋण  ममतेचे आई 
तव उपकारा सीमा नाही 
कॆसा होऊ मी उतराई 
गे माझे आई 
unknown
संग्रहित सौ . अनिता फणसळकर   

[सागर सावंत]

किती तरी स्वप्न माझे अपूर्ण राहिले 
डोळ्यांना वाट पाहणे आता रोजचेच  झाले 

मिटलेली मुठ  ती आसवांची माझ्या 
मुखावरच्या हसुने तुझा निरोप मी घेतला 

कित्येक  स्वप्न माझे अपूर्ण ते 
डोळ्यांत  फक्त  आसवांचा किनाराच  राहिला ....

परत   आलो एकटाच त्या अनोळखी विश्वातून 
जिथे माझ्या भावनांचा खेळ सा~यांनीच   मांडला 

आपलेच मानले होते तुला मी सये 
इथेच  खरा दगा होता जाहला ....

तू नसतानाही कविता लिहल्या कित्येक आज 
कविता  त्या बघ ओसाड  राहिल्या 
प्रेमाचे  शब्द  तो माझ्या नाशिबतुनी वंचितच  राहिला .....

कित्येक  स्वप्न माझे अपूर्ण ते 
डोळ्यांत  फक्त  आसवांचा किनाराच  राहिला ....

-

©प्रशांत डी शिंदे

[सागर सावंत]

नकळत कसे तुटले नाते,

विसरलास आपली ओळख जुनी.....

तु असा ही वागशील माझ्याशी,

अशी कल्पनाही नव्हती मनी.....

न सांगता तुझ्या जाण्याने,

झाली जिँन्दगी माझी सुनी.....

संपली स्वप्ने सारीच,

नाही राहीले माझे कुणी.....

तुझी आठवण येताच,

टचकन येते डोळ्यात पाणी.....

हरवले सर्वकाही माझे,

ऊरल्या त्या फक्त आठवणी.....

फक्त आठवणी...!!
  :O    :O  

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

[सागर सावंत]

*माझी कविता *
  *आभास हा..*
स्वप्नवेड्या काळराती ,
ती मला रे खुणवत होती
नशिबाची रे गाठ बांधाया,
ती मला रे विनवत होती

चांद्वेडा चांदणीला ,
असा कसा हा पाहत होता
रातकिड्याच्या तेजाला ही,
सूर्याचा रे भास होता

अन अचानक शिरावरती,
माऊलीचा हात होता
उघड्या जगाच्या भाऊगर्दीत,
स्वप्ना-वलीचा आभास होता

-अमोल सुभाष बर्वे

[सागर सावंत]

एक माझी स्वप्न परी...
दिसते खुप सुदंर ती,
ह  सते मोहक... रूसते प्रेमळ..., 
करते मला घायाळ ती...

एक माझी स्वप्न परी...
राहते माझ्या ह्रृदयात ती,
वसते माझ्या नयनात अन...
जगते माझ्या सहवासात ती...

©केतन आगवणे (CRAZY HEART)

[सागर सावंत]

दुरवर असून ति माझ्या
सतत जवळ असते
स्पर्श जाणवतो तिचा
मनी ती वसते
ह्रुदयातही धड़कते का प्रेम
असे असते का प्रेम 
असे होते का प्रेम..
भावनाना रोखता येत नाही
वहाताच रहातात त्या
कसे थांबउ त्याना
फुटलेल्या बांधासारखे
ओसंडुन वाहाते का प्रेम
असे असते का प्रेम
असे होते का प्रेम..
शब्दांच्या पलीकडले
काहीतरी आहे आमच्यात
खुप बोलावेसे वाटते
पण बोलता नाही येत
अबोल्यात फसते का प्रेम
असे असते का प्रेम
असे होते का प्रेम..
जवळ नसते ती तरी
प्रत्येक क्षणांत असते
डोळे मिटल्यानंतरही 
तिचीच छबि दिसते
स्वप्नातही ठसते का प्रेम
असे असते का प्रेम 
असे होते का प्रेम..
पहाटे जागेपणी
देवाआधी तीच स्मरते
प्रार्थना होते त्याची पण
भक्ति तिचीच असते
आत्म्याला हरवते का प्रेम
असे असते का प्रेम
असे होते का प्रेम..
दुराव्यताही आनंद असतो
विचारांची साथ असते
अशा ह्या नात्याला
मयेचिही ओढ़ असते
नाते कुठलेही असो
घट्ट बनवते का प्रेम
असे असते का प्रेम
असे होते का प्रेम..
लिहिण्यास शब्द अनेक
तरी अपुरे पडतात
तिच्यविणा जीवनाचे 
सुर अधूरे राहतात
नको लाऊ वेळ
साद घालते हे प्रेम
असे असते का प्रेम
असे होते का प्रेम...
असे होते का प्रेम...

... अंकुश नवघरे
... Ankush Navghare.

[सागर सावंत]

ती येत होती,
मला सतवण्यासाठी.....

मी जात होतो,
तिला मनवण्यासाठी.....

ती म्हणत असे की,
तुझं माझ्यावर प्रेमच नाही.....

आणि.....!!!

मी बोलत असे की,
तुझ्याशिवाय दुसरं कुणीच
मला आठवत नाही.....

तिने मला सोडून दिलं,
कुणा दुस-यासाठी.....

आणि.....!!!

मी ही जग सोडलं,
फक्त तिच्यासाठी.....

        

[सागर सावंत]

काही मिळवलं होतं,

काही गमावलं होतं.....

फक्त ह्याच विचाराने,

मन खुप रडलं होतं.....

पण 

आज ह्याच विचाराने,

मी शांत आहे की.....

जे गमावलं होतं,

खरचं ते मी कधी.....

मिळवलं होतं का 
          

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

© सुरेश सोनावणे.....

[सागर सावंत]

प्रिय
मित्रांनो आणि मैत्रिणीँनो,
जरा ईकडे लक्ष द्या...!!

प्रत्येकाच्या आयुष्यामध्ये
कोणी ना कोणी येते,
रिलेशनशिप मध्ये असलेल्या
ब-याचशा प्रेमयुगलांचा गैरसमजामूळे
ब्रेक-अप होते.....

काही लोक ब्रेक-अप
झाल्यानंतर,
स्वतःला कसं बसं सावरुन पुढे
निघून जातात,
तर काही लोकांच आयुष्य तिथेच
थांबून जातं.....

काही लोक विचार करतात की,
मी त्याला/तिला विसरलो आहे,
याचा अर्थ माझं प्रेम खोटं
होतं,
काही लोक विचार करतात की
जर तो/ती आजही खुश आहे,
त्याला/तिला ब्रेक-अप च
काही टेँन्शन नाही
म्हणजे आमचं प्रेम फेक
होतं.....

असे खुप सारे प्रश्न मनात
निर्माण होतात...!!

या सर्व प्रश्नांच एकच उत्तर
आहे,
" वेळ कुणासाठी थांबत नाही,
आपलं आयुष्य खुप छोटं आहे,
ब्रेक-अप झालं म्हणजे
याचा अर्थ असा नाही की,
त्याच्या/तिच्या आठवणीत रडत
बसायच,
स्वतःला त्रास करुन
घ्यायचा.....

नेहमी.....!!!

आपण पण
दुःखी आणि आपल्याला असं
पाहून घरवाले ही दुःखी,
असं केल्याने तुम्हाला काहीच
मिळणार नाही,
ब्रेक-अप झाल्यानंतर
स्वतःला उध्वस्त करु नका,
Positive Attitude ठेवून
आयुष्यात पुढे जात राहा.....

कधी कधी आयुष्यात
स्वतःसाठी न जगता
दुस-यांनसाठी ही जगावं लागतं,
ब्रेक-अप झाल्यामूळे
घरात बसून एकांतात बरेच जण
रडत असतात.....

पण ??

मला असं वाटतं की,
काँलेजमध्ये किँवा अजून
कुठेही,
घरच्यांना विचारुन
तुम्ही प्रेम केलेलं नसतं.....

आणि या कारणामूळे घरात बसून
रडणे,
घरच्यांना विनाकारण दुःख
देणे,
उगाच एकाचा राग
दुस-यावर काढणे,
हे खरं तर साफ चूकीच आहे.....

जरा विचार करुन बघा...!!

जर तुम्ही तुमच्या घरच्यांना सुख देऊ शकत नाही,
तर त्यांना त्रास देण्याचा,
किंवा दुःख देऊन छळण्याचा
तुम्हाला काही एक अधिकार नाही.....

कुणाचे ही घरवाले, आपल्या मुलाला/मुलीला रडताना पाहू शकत नाही.....

So Plzzz.....!!!

मित्रांनो आणि मैत्रिणीँनो,
ब्रेक-अप झाल्यानंतर
स्वतःला सावरायला शिका,
सुंदर आयुष्य जगायला शिका,
हे सगळं कठीण नक्की आहे,
पण अशक्य नाही...
तर नेहमी खुश रहा,
स्वतःला आणि घरच्यांना जपा.....

कारण ??

आयुष्य जगण्याची मजा एकटेपणात नसते...!!
:-)  :-D  ;-)  :-D  :-)

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

स्वलिखित -
दिनांक २६-०१-२०१४...
सांयकाळी ०६,४९...

© सुरेश सोनावणे....

[सागर सावंत]

त्या क्षणी होतो
आपले आपण दोघ
समोर आपल्या होता
सागर तो अथांग
हातात माझ्या होता
शोना हात तुझा
मनात मात्र होता
फ़क्त ध्यास तुझा
मधेच तुझे लाजणे
चोरून गुपचुप पहाणे
तुला तसे पाहून
मनात माझे हसणे
सहज तुझ्या कमरेत
माझा हात गेला
माझ्या तशा स्पर्शाने
तुला शहारा आला
लाजली होतीस तू
नजर होती खाली
ओठ होते थरथरत
ह्रदय वर खाली
त्या क्षणी माझेही
भान होते हरपले
घ्यावे मिठीत तुला
मनी होते ठरवले
वेळ न दवडता 
जवळ तुला ओढले 
अगदी त्याच क्षणी
स्वर्ग सुख अनुभवले...
स्वर्ग सुख अनुभवले...

... अंकुश नवघरे
... Ankush Navghare

[सागर सावंत]

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण 

तिनेही करावं प्रेम,
म्हणुन दबाव आणु नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण 

स्वप्न पूर्ण करताना,
मागे कधी फिरू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण 

प्रेम केलं तर तिला,
सोडून कधी जाऊ नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण 

तिच्या सुःखापुढे इतर कसलाही,
विचार करू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण 

स्वःताच्या स्वार्थासाठी,
तिच्या जिवाशी कधी खेळू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

प्रेम करतोय असं दाखवून,
तिचा बळी तरी घेऊ नका.....

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

© सुरेश सोनावणे.....

[सागर सावंत]

 जगताना मी, कधीच कुठला, नियम मानला नाही 
लिहिली ऐशी, गझल ज्यात मी, रदिफ घेतला ''नाही''
 
माणसात मज, देव भेटला, पशुही त्याचे ठायी 
देवळात मज, दगड भेटला, देव भेटला नाही
 
अनेक आले, गाउन गेले, मैफलीत या माझ्या 
भूपाळीचा, तरी खरा मी, सूर लावला नाही 
 
जो आला तो, यार मानला, मित्र भोवती जमले  
कोण? कुणाचा?, संशय ऐसा, उगा घेतला नाही
 
हसलो, चिडलो, तरी कधी ना, भाव दडवले कुठले 
तोंडावर मी, उगा मुखवटा, कधी ओढला नाही 
 
अनवट वाटा, धुंडत फिरलो, असा मत्त मी राही 
हात पसरुनी, कधीच पुढचा, वेध घेतला नाही  
 
ऐकले जरी, कधी जनाचे, तरी मनाचे केले
मनात माझ्या, दडलेला ‘’मी’’, कधी मारला नाही  
 
दडपून दिला, काफीया''ला'', भीड कशाला ठेवू
मतला लिहिला असा जो कधी कुणाच रुचला नाही
 
केदार .... 

[सागर सावंत]

पौर्णिमेचा चंद्र पाहून

  तुझी आठवण येत आहे 

शुभ्र शीतल त्याच्या बिंबात 

  तुझी प्रतिमा दिसत आहे ।  

मंद मधूर ज्योत्स्ने मध्यें 

  तुझा स्पर्श जाणवत आहे 

पीठूरलेल्या वातावरणी 

  गंध तुझा येत आहे। 

चंद्राकडे पाहून मात्र 

  विचार मनीं येत आहे 

चंद्राचे हे मधूर बिंब 

  हळू हळू कमी होणार आहे। 

तूं दूर गेलीस आणि 

  मी एकटा राहिलो आहे 

तरी प्रीत मात्र तुझी-माझी 

  चिरंतर इथे रहाणार आहे। ।  
                                    रविंद्र बेंद्रे 

[सागर सावंत]

आभासी या स्वप्नाला 
कवितेचे रुप आले.....
झाड भावनेचे हे 
शब्द रुपी  जाहले....
मनात तरंगणाऱ्या शब्दांना 
तुलिकेचि मिळाली साथ 
 चित्र मनाच्या कपारीतले 
नभ पटावर मांडली वरात … 
  कसे हे गूढ मनीचे 
ओठावरी गझल झाले 
बघा मन मयुर हा 
देह गंधा वर डोले 
 चाखून पहा एकदा
 हा प्रीतीचा प्याला 
  सरसकट उमगणार तुम्हा 
प्रेमाची हि  मधुशाला''…… सुनिता

[सागर सावंत]

मलाच सर्वच काही मानणारी,

माझं सुख दुःख जाणणारी ती.....

सावली सारखी माझ्या सोबत,

नेहमी असणारी ती.....

वाळू सारखी माझ्यातून,

ती हळू हळू सरकत गेली.....

मी तिच्यासाठी झूरत असताना देखील,

मलाच अनोळखी सारखी ती जाणून बुजून विसरत गेली.....

खुप प्रयत्न केले मी,

तिला ह्रदयात साठवून ठेवायचे.....

पण 

माझे मलाच कळले नाही,

माझे मलाच समजले नाही कधी.....

मी तिला मनात ठेवत असताना,

माझ्या मनातून ती उतरत गेली.....

ती उतरत गेली.....

        

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

स्वलिखित -

दिनांक २१-०१-२०१४...
सकाळी ०९,४२...

© सुरेश सोनावणे.....

[सागर सावंत]

पोस्टली आहे कविता त्यानी
चला उचला सुरी नी कात्री 
पाडून कवितेला टेबलावर 
सुरु करा तिची autopsy
 
पहिले तपास छंद कुठला 
मग शोधा चुका वृत्ताच्या 
उगाच म्हणा ‘’घातला मताला 
गरज नसताना इथे दुसरा’’
 
म्हणा ‘’विषय उथळ याचा 
विस्तारास होती बहुत जागा’’ 
वर्णिला असेल कवींनी कांदा! 
विचारा ‘’यात का नाही आंबा?’’
 
फोटोची सांगा गरज नव्हती 
भावना आहेत भडक अति 
भाषा अशुध्द कवीची किती 
का म्हणावे कविता यासी?
 
शब्द सौंदर्य यांत कुठे?
वर्णिला प्रसंग अर्धाच इथे!
लिहिले शब्द मागे पुढे 
जुळविण्या केवळ यमक इथे
 
वाचता एक असली प्रतिक्रिया 
दुसराही मग **वेल शहाणपणा 
म्हणेल अन ‘’शिकण्या कविता 
घ्या टीकेला positively जरा’’
 
टाकली आहे त्यानी कविता 
वेळ उगा हा दवडू नका 
चारही बाजूनी घेरुन तिला 
काढा बाहेर तिचा कोथळा
 
केदार….

[सागर सावंत]

तू असाच खूप छान वाटतो..
तुला हसताना बघून मन खूप खुश होतं...

तुझं ते माझ्याबरोबरच खोडकर वागणं..
नकळत मनात खोलवर घर करून जातं....

खरतर तुझ्याबरोबर मला खूप बोलावसं वाटत...
पण तू समोर आल्यावर सगळच शांत होऊन जातं..

हृदयाचे वाढणारे ठोके पण थांबून जातात....
कुणास ठाऊक त्यांना पण असं वाटत कि काय...
आपल्या आवाजाने यांना त्रास नको...
म्हणूनच ते पण आणखी शांतता घेऊन येत....

किती रे छान वाटत तेव्हा
जेव्हा आपण लहान मुलांसारखी मस्ती करत असतो...
मला तर तो प्रत्येकच क्षण खूप हवाहवासा वाटतो ...

जो आपल्या प्रेमात नव्याने रंग भरत असतो....

जो आपल्या प्रेमात नव्याने रंग भरत असतो...

- Suचित्रा Sheडगे

[सागर सावंत]

|| कष्ट ||
.
.
माझ्याही माथी आले पिढी प्रमाणे कष्ट
कसा होणार मी ?  पिढीत माझ्या श्रेष्ठ
.
कष्टात गाळला घाम, पुर्वजांनी नेहमीच माझ्या
माझ्याही नशीबी आले, घराण्यातले ते कष्ट
.
मी घेतला होता वसा,  बदलणार होतो हा वारसा
परिस्थीती आड आली,  घेऊन तो काळ आरसा
.
असे कसे हे सारे,  पुन्हा जिवनच माझे भ्रष्ट झाले
पहील्या सात पिढ्या प्रमाणे,आठव्यात ही फक्त कष्टच नशीबी आले
.a
.
©  चेतन ठाकरे   

[सागर सावंत]

काही दिवस किती सुंदर असतात..
आठवणींच्या हिंदोळ्यात खूप वेळ घर करून राहतात..

काळ वेळ सरून सुद्धा ते लक्षात राहतात..
काही दिवस खरच किती सुंदर असतात..

निघून गेले असताना सुद्धा मनातल्या मनात आपल्या माणसाची भेट घडवून आणतात..
त्यांच्या सोबत घालवलेल्या क्षणांचा परत उलगडा करतात..

पुन्हा पुन्हा भेटावे सगळे म्हणून योगायोग जुळवून आणतात..
असे दिवस खरच सुंदर असतात..

धाकधूकीच्या काळात थोडा वेळ विश्रांती घालायला लावतात..
मनाच्या कोपऱ्यात असलेल्या आठवणींचा जागर मग घालत राहतात..

सुख आणि दुख यांची गोळाबेरीज करायला लावतात..
सरतेशेवटी डोळ्यातून पाणी आणून पुढचे दिवस आणखी सुंदर होण्यासाठी प्रयत्न करायला भाग पाडतात..

काही दिवस खरच खूप खूप सुंदर असतात..
नितीन हरगुडे...

[सागर सावंत]

 जब पेड था विशाल हराभरा 
 चहचहो का संगीत गुंजता था 
हर आने जाने वाले मुसाफिर को  
शीतल मनभावन छाया देता था 
. 
. 
उसकी शीतल छाव तले 
बच्चो कि मुस्कान खिलती थी 
तरह तरह के खेल खिलाडी 
और दोस्ती यारी पलती थी 
. 
. 
प्रेम के कच्चे धागे भी यहां 
और भी अटूट होते थे 
इसकी भव्यता कि  साक्ष देकर 
प्यारा बंधन जन्मो  तक निभाते थे
. 
. 
अब कैसा ये अनर्थ हुआ है 
जो काट दिया ऐसे वृक्ष को 
जहा हसी के फव्वारे चलते थे 
वहां शमशान विरानी खलती है 
. 
. 
कब आयेगी समझदारी हमको 
ये वृक्ष ही  हमारे  पालनहार है  
इसकी शीतल  छाव तले 
जीवन सुहाना गीत गाता  है . 
.                                 
. 
मेरी बस इतनी अरज है सबको 
 पेड लगाओ और पेड जगाओ 
 इस कृष्ण कन्हाई के मधुबन को 
हो सके तो प्यारा  नंदनवन बनाओ 
                                           सुनिता …

[सागर सावंत]

हो मूर्ख आहे , मी शतमूर्ख आहे … 
मला स्वार्थी होणे , हे जमलेचि नाही ।
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

इथे पांघरुनी मुखवटे जगावे 
कधी सत्य कोणा नसे रे स्वीकार 
सुखाच्या शोधात , मने मारुनिया…  
इथे असत्याला घडे नमस्कार … 
अशा या जगात कसे वावरावे । 
मला बावळीला समजलेची नाही । 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

कसे मी बोलावे , कसे मी चालावे 
किती झाकुनीया , किती दाखवावे । 
कुठे हात द्यावा , कुठे स्वार्थ व्हावा … 
मला ना कळावे , इथे बारकावे … 
इथे दुध प्यावे , मिटूनिया डोळे … 
मला हेच सत्य ,उमगलेच नाही । 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

इथे नित्य बदले , जगण्याचा अर्थ । 
इथे रोज अस्तित्व , जपण्याची शर्थ । 
कुठे माया- ममता, कुठे रे जिव्हाळा । 
अता जीवनात , उरे फक्त स्वार्थ । 
जगी चालते या , धनाचीच सत्ता । 
मला तो मिळविणे, हे जमलेची नाही 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

गमे या जगी तू , असे सर्व कोशी । 
अणु रेणू तुनी , तुझा रे निवास … 
तरी संग मजला , कसा चालला हा 
जगाचा विनाश कडे रे प्रवास । 
तुवा खेळवावे , नवे नित्य खेळ 
मला त्याचे मर्म , उमजलेच नाही … 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

[सागर सावंत]

  का कुणास ठाऊक अशा घटना घडतात..   
आपल्याला आवडणारी लोक आपलीच होऊन जातात..

नशीबात नसताना काही गोष्टी होतात..
स्वप्नात पाहिलेल्या कल्पना प्रत्येक्षात येतात..

निश्चीत न करता केलेल्या गोष्टी यश देऊन जातात..
आपण खूप प्रयत्न करून सुद्धा कधी कधी दुसरे पुढे जातात..

आयुष्यात जादू घडावी तसे काही क्षण येतात..
दुखाचे विरहाच्या आठवणी मग क्षणार्धात नाहीश्या होतात..

आपली आपली म्हणणारी माणस दूर होतात..
अचानक समोर येणारी माणस मग जिवाभावाची होऊन जातात..

का कळत नाही अश्या काही गोष्टी आयुष्यात होतात..
बेचव रंगहीन आयुष्यात जगण्यात आणखी जीव ओततात...

-नितीन हरगुडे..

[सागर सावंत]

तिसरी घंटा

मनुष्य जीवन मिळे एकदाच लाख मोलाचं 
लाभले त्याला वरदान वाचेचं 

झाली तिन्हीसांज भय वाटे संध्या छायेच 
आता सोडा राग ,द्वेष घाला पांघरूण मायेचं 

विसरून जा सगळ्या कटु भावना 
दिवस नवा घेऊन येई नवी कामना 

जगा भरभरून द्या भरभरून जगा जीवन आनंदाच 
सार्थक होईल आयुष्याच्या शेवटच्या श्वासाच 

सौ . अनिता फणसळकर   

[सागर सावंत]

धार धार शस्त्राने 
फांदी तुटावी तसे 
मित्र तुटतात क्षणात  
एकाच घावात 
पैशाच्या आसक्तीने 
स्त्रीच्या स्वमित्वाने 
कामाच्या वाटणीने 
घडतात वाग्युद्ध 
शब्दाने शब्द वाढत जातो 
अन डिवचलेला अहंकार 
सहज विसरुन जातो 
त्यागाचे  प्रेमाचे 
हास्याचे  सुखाचे 
अन सहवासाचे 
विलक्षण क्षण ..
साऱ्या स्मृती कालच्या 
जळून जातात क्रोधाच्या जाळात
मैत्रीच्या भूमीत रुजलेले वैर 
फारच संहारक असते 
कारण मैत्रीचा मृत्यू 
हा कदाचित 
आपला स्वत:चाच मृत्यू असतो 
त्यामुळे 
ते प्रेम जेव्हा मरते 
तेव्हा सारी जमीन 
नापीक झालेली असते
 
विक्रांत प्रभाकर 

[सागर सावंत]

आता तर गोष्ट आपुली 
इथवर येवून आहे ठेपली 
आलीस तू अन गेली 
मी चौकशीही न केली
 
नाही तसे सारे काही 
विसरलो मी अजुनी नाही 
पण स्मृतीचेच सांगाडे ते 
जीव त्यात आता नाही 

डोळ्यामध्ये तुझ्या पाहिले 
भाव पाटी स्वच्छ पुसले 
नव्हती त्यात ओळख कुठली 
नव्हतेच जणु घडले काही
 
मग तो शिक्का सरकारी 
ठपकन कागदावरी मारुनी
नेक्स्ट कोरडे तुज म्हणुनी
दूर सारीले मी नजरेपासुनी   

[सागर सावंत]

कुणावर खरे प्रेम करताना,
आयुष्य माझे संपले आहे.....

कुणासाठी तरी आयुष्य माझे,
पुर्णपणे बरबाद होवून वाहीले
आहे.....

खरे असुनही प्रेम ते माझे,
माझेचं न राहीले आहे.....

जे काही मिळाले मला,
ते मी हरवतांना पाहीले आहे.....

आयुष्यचं माझे एक न सुटणारे,
वेदनामय कोडे बनून राहीले आहे.....

नशिबचं आहे फुटके माझे,
ज्यात काहीचं न करण्यासारखे उरले
आहे.....

लोक म्हणतात कि फूले,
फूलताना नेहमी हसतात.....

पण 

मी फूलांना नेहमी एकटेपणात,
ढसाढस रडतांना पाहीले आहे.....

कारण 

आयुष्यभर भांडूणही जे पुर्ण
नाही होऊ शकले,
त्या मला दाखवलेल्या कधीचं न पुर्ण
होणा-या खोट्या.....

स्वप्नांना मी दूर जातांना पाहीले
आहे.....

स्वप्नांना मी दूर जातांना पाहीले
आहे.....

        

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

© सुरेश सोनावणे.....

[सागर सावंत]

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप रागवतो मी,
कधी कधी तुझ्याशी,
खुप भांडतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप रुसतो मी,
कधी कधी तुला पाहून,
खुप लवकर मानतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप ओरडतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप बडबडतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप हसतो मी,
कधी कधी तुझ्यासाठी,
खुप रडतो मी.....

कधी कधी तुला,
खुप दुःखवतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप चिडवतो मी.....

कधी कधी तुझ्या,
खुप जवळ येतो मी,
कधी कधी तुला,
चटकन मिठीत घेतो मी.....

कधी कधी तुला,
खुप छळतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप मिस करतो मी.....

हा सगळा माझ्या प्रेमाचा,
एक भाग आहे गं पिल्लू,
तुला कधीच न गमवण्याच,
माझं प्रण आहे गं शोनू.....

तुला आयुष्यभर साथ देण्याच,
माझं वचन आहे गं जानू,
तुला माझी जोडीदार करण्याच,
माझं स्वप्न आहे गं वेडू.....

कारण 

तुझ्यावर खुप प्रेम करतो मी.....

प्रेम करतो मी.....

[सागर सावंत]

सासवडी येवून | घेता दर्शन |
झाले समाधान | अंतर्यामी ||१||
सवड काढून | धाव धावून | 
गेलोसे भेटून | काही काळ ||२||
दुपारचे दोन | रणरणते ऊन |
शांतपणे म्हणून | घडली भेट ||३||
अंतरीचे तुज | सांगता गुज |
उरी गजबज | बहु जाहली ||४||
गहिवरले नेत्र |थरारली गात्र| 
मारीता मात्र | मिठी समाधी ||५||
प्रेमात तल्लीन | लागले ध्यान |
भक्तीचे मागण | आले मनी ||६||
निघता माघारी | हुरहूर उरी |
पुन्हा लवकरी | बोलवा देवा ||७|| 

विक्रांत प्रभाकर 

[सागर सावंत]

आहे एक माझी स्वीट मैत्रीण...

थोडीशी हसरी अन हसवणारी...

थोडी पागल...

थोडी मंद...

पण खूप सुंदर....

कधी शांत राहणारी....

तर कधी बडबड करून सतावणारी....

कधी समजून नासमज बनणारी....

तर कधी काही न बोलताच समजून जाणारी....

माझ्यावर हक्काने चिडचिड करणारी...

अन रडलेच कधी तर आसवं पुसणारी...

आहे चाश्मिष जराशी...

किती चिडवलं तरी न चिडणारी...

बस झाल न ग असं म्हणून वैतागणारी...

खरतर ती असताना खूप छान वाटत...

अन नसली कि खूप बोर होत....

अशीच आहे ती वेडाबाई...

पण खूप जवळची...

खूप खूप प्रेमळ....

- Suचित्रा Sheडगे

    

[सागर सावंत]

प्रिये तुझ्या प्रेमात,
 आता वाटते......

वाटते आता हवे,
ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
शब्द माझे जुळे....

शब्द होते जुने,
सुर फक्त नवे..
प्रेमाचे नवे तह्राणे,
सागुनं जात सारे....

वाटते आता हवे,
ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
 शब्द माझे जुळे....

पावसाचा गंध,
मातीत पसरला...
या गंधात फुलाचा,
सुगंध दरवळला....!!

वाटते आता हवे,
ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
 शब्द माझे जुळे....

चिबं या सरी,
मनाला स्पर्श करी..
 जागुवणी प्रेमाचा भास,
या ह्दय अतंरी.....!!वाटते आता हवे,
ते तुझे गंधाळणे...
हवेच्या लहरेतुनी वाहत,
 शब्द माझे जुळे....
:::::::::::`:::::::`:::::::::

स्वप्निल चटगे..

[सागर सावंत]

प्रिये तुझ्या प्रेमात अता वाटते .....

वाटते आता हवे,

ते तुझे पाहणे...

पाहुनी डोळ्यात माझ्या,
ते तुझे लाजणे....!!

वाटते आता हवे,

ते तुझे हसणे...

गालावरच्या खळीत,
मन माझे गुतंले.....!!

वाटते आता हवे,

ते तुझे रुसणे....

मनवत तुझ्या मनाला,
कुशीत माझ्या बघणे....!!

वाटते आता हवे,

ते तुझे प्रेम करणे...

कुशीत घेवुन तुझ्या,
मला तुझ्यात हरवणे...

वाटते आता हवे,

ते तुझे स्पर्शिवणे...

स्पर्शनी तुझ्या ओठी,
श्वासाने बोलणे...!!
:::::::::::::::::::::::::::::::
@स्वप्नील चटगे©

[सागर सावंत]

एक सत्य.....!!!

प्रेम बरोबर असलं की,

अख्ख जग जिँकता येतं.....

अगदी बरोबर.....!!!

पण 

तेच प्रेम खोटं ठरलं की,

सुंदर आयुष्य संपवावं लागतं.....
  :-O    :-O  

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

[सागर सावंत]

आता कसलीच इच्छा नाही उरली ....

माझ्या जगण्याची आता आशाच संपली....

आता ओढ फक्त तुझीच लागली....

माझ्या हृदयाची स्पंदने हि वाढली...

कधी समजशील या मनाला...

कधी कळतील तुला या भावना...

होशील ना कधीतरी फक्त माझा....

समजशील ना कधी या वेड्या मनाला...
सांग ना ....

समजशील न कधी या वेड्या मनाला...

- Suचित्रा Sheडगे

[सागर सावंत]

एका खऱ्या प्रियकराच्या मनातलं...

कसं सांगू तुला काय हालत झाली माझी...
जेव्हा तू मी न केलेल्या चुकीची शिक्षा देऊन गेलीस ग...

पण तरी माझा माझ्या प्रेमावर विश्वास होता....
तू नक्कीच परत येशील ग...

चातक पक्षी पण इतकी वाट बघत नसेल...
त्यापेक्षा जास्त तुझी वाट बघितली ग..

जाताना जीवाची लाही लाही करून गेलीस...
काय सांगू या मनाची किती तडफड झाली ग...

पण एक दिवस आला....

माझ सुख परतलं...
माझ्या जीवात जीव आला ग....

खूप वाट बघितली शोनू...
या वेड्या मनाला खूप तरसवलस ग...

आलीस जर आता आयुष्यात परतुनी...

आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...
आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...

     

[सागर सावंत]

काही दिले त्याने मला,

त्यात जीव माझा ओतला...

कवटाळुन ठेवीन त्या क्षणाला,

ज्यात माझा श्वास हा गुतंला.....!!

काही दिले त्याने मला,

मला जगण्याची एक कला,

पकडुनी हाथात हात,

शिकवलं मला आयुष्य जगायला.....!!

काही दिले त्याने मला,

स्पदंने ही बेभान आता...

नाव ओठी तिचं येता,

जीव हा पावला....!!

@स्वप्नील चटगे©

[सागर सावंत]

कधी सुटेल हा देव 
खुळी अवघी उठाठेव 
तडफडणारा जीव 
शांत होईल ||१|| 
कधी होईल संसारी 
मस्त दुनियादारी 
गप्पा गाण्यात रात्री 
धुंद घालवीन ||२|| 
नको जपाची कटकट 
नको ध्यानाची खटपट 
मजे करावी वटवट
विनाकारण ||३|| 
उच्च जीवनाचा ध्यास 
कुणी लाविला मनास  
हाय अडकलो खास 
मुर्खागतच मी ||४|| 
हजारात कधी कुणी
होय लॉटरीचा धनी 
आपण कुठवर मनी 
लाळ घोटावी ||५||
त्यांचा त्यांनाच होवो 
लखलाभ उठाठेवो 
आपण आपला टाहो 
आटोपावा ||६|| 

विक्रांत प्रभाकर 

[सागर सावंत]

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी हसावं लागतं,
कधी रडावं लागतं,
कधी भांडावं लागतं,
कधी मनवावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी ओरडावं लागतं,
कधी रुसावं लागतं,
कधी फसावं लागतं,
कधी सांभाळावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी ऐकावं लागतं,
कधी बोलावं लागतं,
कधी जपावं लागतं,
कधी सोसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी सोडावं लागतं,
कधी तोडावं लागतं,
कधी दूर जावं लागतं,
कधी जवळ यावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी बसावं लागतं,
कधी थकावं लागतं,
कधी पकावावं लागतं,
कधी गप्प बसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

कधी चुकावं लागतं,
कधी हुकावं लागतं,
कधी तडफडावं लागतं,
कधी तरसावं लागतं.....

प्रेम हे असेच असतं...!!

नको नको ते आपल्याला,
सगळं करावं लागतं,
स्वतःसाठी न जगता,
दुस-यासाठी जगावं लागतं.....

कारण 

प्रेम हे असेच असतं...!!
        

[सागर सावंत]

माझ तडफडणार हृदय तुला कधीच दिसलं नाही....

माझ्या मनातील खरी भावना तुला कधीच समजली नाही...

तुझ्यासाठी माझ प्रेम मूर्खपणाच ठरलं...
तुझ्यासाठी मी फक्त स्वार्थी ठरले...

जर खरच समजला असता मला...
तर माझा शांतपणा पण समजून घेतला असता...

खूप थकले रे शोनू आता...

खूप जागवल्या रात्री माझ्या...

शांत झोपावस वाटतंय आता...
नाही होणार आता त्रास तुला माझा..

तुझ सुख तुला मिळाव हेच नेहमी मागितलं...
तू असाच सुखी रहा...

पण मी हि तुझ्यावर जीवापाड प्रेम केल
हे मात्र विसरू नको....

- Suचित्रा Sheडगे—

[सागर सावंत]

शोनू तू किती प्रेम करतोस माझ्यावर...

हे तुझ्या नजरेतूनच समजून जात....

काही न बोलता तुझ धडधाडणार हृदय..

बरच काही सांगून जात...

तूला वाटत तू काहीच नाही देत मला...

पण शोनू कस सांगू तुला तुझ प्रेमच

खूप काही देत मला...

अशी तर माहिती नाही मी नक्की कोण लागते तुझी...

पण तू खूप काही लागतोस माझा....

पण तू खूप काही लागतोस माझा....

Suचित्रा Sheडगे

   

[सागर सावंत]

का कुणास ठाऊक पण...
नजर नेहमीच तुला शोधते ....

समोर तू येताच भान हरपून मग...
फक्त तुझ्या डोळ्यांत पाहत राहते....

कधी लाजेने नजर झुकवते...

अन कधी तुझ्या मिठीत येउन विसावते....

तुझ्या त्या प्रेमळ नजरेत फक्त
स्वतःलाच पाहते...

पाहता पाहता मग तुझ्यात ....

स्वतःलाच विसरून जाते....

स्वतःलाच विसरून जाते....

- Suचित्रा Sheडगे

[सागर सावंत]

आयुष्यात पहिल्यांदा देवाकडे मागणी केली...

तू सुखी रहावस म्हणून विनवणी केली...

तू कितीही रागावलास तरी मन मोडणार नाही...

कारण तुझ्याशिवाय दुसरं कोणावर हा जीव जडणार नाही...

तू कितीही धीक्कारलस तरी मी तुझीच राहीन....

कारण तुझ्याशिवाय हे आयुष्य कवडीमोल हि नसेन....

- Anamik

[सागर सावंत]

हो आजपासून नाही देणार त्रास तुला....
नाही प्रयत्न करणार तुला आठवण्याचा..
तडफडत अशीच एकटी जगणार....

उचकी आली तुझ्या आठवणीची तर...
तुझच नाव ओठांवर येणार....
पण तरीही स्वतःला सावरणार....

तुझ्यावर केलेल्या प्रेमाखातर...
तू म्हणशील तेच करणार..

सगळं काही बदलणार....
पण बरोबर तू नसणार...

सगळं शांत होऊन जाणार...
बघायला तू नसणार....

एकटीच होते अन आता एकटीच राहणार...
सोबत फक्त तुझी नसणार
सोबत फक्त तुझी नसणार....

Suचित्रा Sheडगे

[सागर सावंत]

असच हरवून जाऊदे तुझ्यात....
कधी तुझ्या गहिरया डोळ्यांत...
तर कधी तुझ्या त्या उबदार स्पर्शात....

असेच गुंफूदे ओठ एकमेकांत...
कधी धुक्यात पडणारया दवबिंदूत
आपला ओलावा शोधणाऱ्या पात्याप्रमाणे...
तर कधी स्पंदने वाढवून एकमेकांना
खेचून घेणाऱ्या चुंबकाप्रमाणे....

असेच राहूदे स्वप्न डोळ्यांत...
कधी एकमेकांसोबत प्रेम उधळत...
तर कधी उगाच एकमेकांना वाकुल्या दाखवत...

अशीच राहूदे साथ तुझी...
कधी हात हातात धरून तोल सावरत ...
तर कधी बाहूत घेऊन प्रेम उधळत....

असाच होवूदेत स्पर्श तुझा....
कधी अंगावर नवीन रोमांच उभारत..
तर कधी नकळत हृदयाची धडधड वाढवत....

असेच जुळूदे बंध आपल्या गोड नात्याचे...
कधी एकमेकांना भरभरून सुख देत
तर कधी एकमेकांचे दुखः वाटून घेत....

तुझ्या प्रीतीत असच मला पूर्णपणे रंगून जाऊदे...
असच मला पूर्णपणे रंगून जाऊदे...

        

- Suचित्रा Sheडगे
—

[सागर सावंत]

हुजुरेगिरीत जर 
वर्ष व्यतली असती 
आमचीही इथे राज्यं 
बहुत झाली असती 

वदले ते निष्ठा इथे 
संपूर्ण द्यावी लागते 
सांगितले भले बुरे
सारे करावे लागते 

मग्रुरी रक्तात परि 
काही वेगळीच होती
अभिमानी मान कधी  
कुठे झुकली न होती 

ती वाट पुन्हा कधीही 
मग धरलीच नाही 
कष्टण्यात वर्षं गेली   
खंत वाटलीच नाही 

आता तर सुखाचीही 
मज याद येत नाही
फकिरास कफनीचा
या मोहही इथे नाही 

विक्रांत प्रभाकर 

[सागर सावंत]

एक कळी येउन
 हळूच कानात बोलली 

पुरते उमलायच्या आतच
झाडापासून मी वेगळी केली गेली 

पायदळी तुडवताना त्याला कस काहीच नाही वाटल 
निर्दयीपणे त्याने मला कुस्कुरुन टाकल 

त्याच्या स्पर्शाच्या आठवणीने आजही येते शिसारी 
माणसाची जात सापापेक्षाही विषारी 

एवढ बोलून ती गेली निघून 
पण जाताना मात्र अश्रू ओघळले दोन गालावरून 

                       सुनिता.

[सागर सावंत]

नकोस *
मी तुझी होणार नाही 
माझं स्वप्न ही बघु नकोस 
हाती तुझ्या काही लागणार नाही 
प्रेम माझ्यावर करु नकोस 

मी काही दिवसांची सोबती रे 
न्यायला मला मरण आलंय रे 
माझ्यात मन गुंतवु नकोस 
स्वताहुन स्वताला फसवु नकोस 

मी गेल्यावर खुपच रडशील 
एकांताच्या विरहात उसासे सोडशील 
माझ्यासाठी स्वताला दुखवु नकोस 
मेल्यावर ही मला रडवु नकोस 

मी सांगितले तिला शेवटचे 
आतातरी मला अडवु नकोस 
अंतर दुराव्याचे अजुन वाढवु नकोस 
राहिलेत जे दिवस तुझे ते 
तरी माझ्यापासुन हिरावु नकोस 
प्रेमच प्रेम करु दे मला 
मिठीतुन तुझ्या दुर करु नकोस 
आयुष्यभर पुरेल मला प्रेम तुझे 
साठवण्यापासुन मला रोखु नकोस...! 
कवी-गणेश साळुंखे...! 

[सागर सावंत]

valentine येण्याची  चाहूल आता आधीच होऊ लागते 
पण  पूर्वीसारखी मज्जा मात्र प्रेमात आता कमी वाटते 

ती लाजत  भेटायची , थोडी भीतीही मनात  दिसायची 
आता मात्र तिच्या डोळ्यांत  माझे मला शोधावं लागतं
ती मिठीत  घेते नेहमीच पण भासच मनी राहिलाय
तुझ्या  तर सावलीनेही  हात सैल सोडलाय   ........ 

कसला हा  गुलाब  दिन 
अन  कसले फसवे आनंद 
आयुष्यभर अश्रू देऊन का मनवायचे valentine ...........

प्रेम करायचे मनाने  हृदयालाही सामावायचे
आनंद  मुखावर  देऊन बंद  डोळ्यांनाही सुखवायचे 

valentine ची चाहूल आता आधीच  होऊ लागलीय 
रोजच्या तिच्या कटकटीने ती नकोशीच आता वाटू लागलीय ...........

तरी  बंध  जुळलेत हे , कारण  प्रेम  दोघांचे अनंत आहे 
मनात काहूर असली तरी स्पंदने मात्र एक आहेत 

होतात दुखी दोघेही अश्रू  आपले पाहून 
मग  ओठांचा आस्वाद  देऊन 
एकरूप होतात सुख अन दुखः ही..............

असा  हा valentine  नेहमीच नवा वाटतो 
प्रेमास  दुसर्यांच्या पाहून ते आपल्याही प्रेमाला आठवतो .............

असा हा valentine ........ 
-
©प्रशांत डी शिंदे
दि.०७/०२/२०१४ 

[सागर सावंत]

फक्त एकदाच हो म्हण

तुझ्या प्रेमात वेडा झालो मी
कस सांगू तुला अन कुणालाही
तुझ्या प्रेमाच्या धुंदीत धुंदलो
तुझ्या केसांच्या छायेत गुंतलो ||

तुझ्या डोळ्यांनी ही केली नशा
मी झालो ग वेडापिसा
तुझ्या प्रेमाने ग आली लहर
सर्वदीशा मी केला कहर ||

अप्सरेसारखे डोळे तुझे
अप्सरेसारखे ओठ आहे
सांगू कसं कुणा मी
ही पण अप्सराच आहे ||

तुझ्या प्रेमात पडूणी
मला कळले जीवनाचे सार
मला दे ग तुझे तू
दिवसातले मिनिट चार ||

तुझ्यासाठीच गं हे जीवन
तुझ्यासाठीच गं माझ हसण
तुझ्यासाठीच गं ते माझ
वेड्यासारख खिडकीत बसण ||

तुझ्याशिवाय जगन व्यर्थ
तुझ्यासंमवेत मन हे हसत
फक्त एकदाच हो म्हण ||

                                               कवी 
                                   स्वप्नील दिलीप जगताप 

[सागर सावंत]

* प्रेमकवी *
तुझ्या बापाने सांगितले तुला
गरीबाच पोर सोड त्याला
तुझ्यासाठी बघेन मी पैसेवाला
म्हणुन तु माझ्या प्रेमाचा लिलाव केला

मी काहीच बनणार नाही
असे वाटत होते ना तुला
म्हणुनच एकटं सोडलंस मला
विसरुन गेलीस गं तु मला

पण हरणे माहितीच नव्हते मला
दाही दिशांना एकटाच लढला
डोईवर आभाळ घेत जमिनीवर झोपला
दिवसाची राञ राञीचा दिवस केला

नोकरी पैसा अमाप कमावला
पण तुला नाही विसरु शकला
जाउन सांग आता तुझ्या बापाला
पोरगा आता पैसेवाला तर झालाच
पण प्रेमकवी म्हणुनही उदयास आला..!

कवी-गणेश साळुंखे...!

Marwad. Tal-Amalner, Dist-Jalgaon 

[सागर सावंत]

तुला काय वाटलं मी अजून अबलाच राहिली 
ये विसर आता पुराणातली वांगी पुराणात राहिली 

बायकांशी बोलताना जरा अदबीने बोल 
नाही तर बडवेन भर चौकात तुझ्या इभ्रतीचे ढोल 

पाहतोस काय असा माय बहिणींकडे वासानाधुंद 
उतरवून टाकीन तुझी फटक्यात पुरुषी धुंद 

आवर हा तुझा लगटपणा नको येवूस तू माझ्या अंगचटीला 
भर रस्त्यात थोबाड रंगवेन धरून तुझ्या बखोटीला 

तुझा माज तुझी मर्दानगी तुझा सैतानी अवतार 
आवर आता पाहशील जागृत स्त्रीच्या जगण्याची धार 

अरे बायकांची अब्रू म्हणजे तुझ्या बापाची जायदाद ?
शिकवेन कायमचा धडा मग पाया पडून मागशील क्षमेची दाद 

तुझ्या मर्दानगीच्या गाथा खिशातच ठेव 
भर दिवसा बाईची अब्रू जाता कोठे जातो तुझा चेव 

दिसली बाई कि लगटपणा सुरु तुझा भाड्या 
बास लई झालं नामर्दा ! नाहीतर आवळेन तुझ्या नाड्या 

जर काही गोड बोलले तर झाला लगटपणा सुरु 
तुझ्या पुरुषी माजोरीला आता इथल्याच मातीत पुरू 

तू माझ्यातील खरी दुर्गा कालिका पाहिलीस नाही 
कारण तुला माझ्यासारखी रणरागिणी भेटलीच नाही 

आयुष्यभर पदरात राहून तिने धुतले तुझे पाय 
खूप सोसलं बाई म्हणून तिचं मन कोणी जाणलंच नाय 

स्त्रियांची झेप कर्तबगारी धडाडी तुला चांगलीच माहित हाय 
जरा स्त्री पुढे गेली तुझ्या पोटात का दुखते हेच कळत नाय ?

एकदा मी दुर्गेचा अवतार घेतला कि मी ऐकायची नाय 
मुंड्या चीत करून तुला धडा शिकवल्याशिवाय राहायची नाय 

बघ स्त्री म्हणजे तळपती वीज वणवा अंगार आहे 
निमुटपणे सहन केलेल्या पुरुषी जुल्माविरूद्ध यल्गार आहे 

आता सुधर रे ! मर्दा ! तुझ्या चौकटीत रहा आता 
आपल्या आया बहिणींचा आदर करायला शिक आता 

नाही तर स्त्री जातीशी गाठ आहे रे भाड्या … 
तुला शिकवेन मी आता चांगलाच धडा .. 

हि कविता मी फक्त जे लोक बायकांची छेड काढतात किवा त्यांना पाहून इशारे करतात अशा लोकांना उदॆशुन लिहिली आहे.
सुनिता
तुला शिकवीन चांगलाच धडा …

तुला काय वाटलं मी अजून अबलाच राहिली 
ये विसर आता पुराणातली वांगी पुराणात राहिली 

बायकांशी बोलताना जरा अदबीने बोल 
नाही तर बडवेन भर चौकात तुझ्या इभ्रतीचे ढोल 

पाहतोस काय असा माय बहिणींकडे वासानाधुंद 
उतरवून टाकीन तुझी फटक्यात पुरुषी धुंद 

आवर हा तुझा लगटपणा नको येवूस तू माझ्या अंगचटीला 
भर रस्त्यात थोबाड रंगवेन धरून तुझ्या बखोटीला 

तुझा माज तुझी मर्दानगी तुझा सैतानी अवतार 
आवर आता पाहशील जागृत स्त्रीच्या जगण्याची धार 

अरे बायकांची अब्रू म्हणजे तुझ्या बापाची जायदाद ?
शिकवेन कायमचा धडा मग पाया पडून मागशील क्षमेची दाद 

तुझ्या मर्दानगीच्या गाथा खिशातच ठेव 
भर दिवसा बाईची अब्रू जाता कोठे जातो तुझा चेव 

दिसली बाई कि लगटपणा सुरु तुझा भाड्या 
बास लई झालं नामर्दा ! नाहीतर आवळेन तुझ्या नाड्या 

जर काही गोड बोलले तर झाला लगटपणा सुरु 
तुझ्या पुरुषी माजोरीला आता इथल्याच मातीत पुरू 

तू माझ्यातील खरी दुर्गा कालिका पाहिलीस नाही 
कारण तुला माझ्यासारखी रणरागिणी भेटलीच नाही 

आयुष्यभर पदरात राहून तिने धुतले तुझे पाय 
खूप सोसलं बाई म्हणून तिचं मन कोणी जाणलंच नाय 

स्त्रियांची झेप कर्तबगारी धडाडी तुला चांगलीच माहित हाय 
जरा स्त्री पुढे गेली तुझ्या पोटात का दुखते हेच कळत नाय ?

एकदा मी दुर्गेचा अवतार घेतला कि मी ऐकायची नाय 
मुंड्या चीत करून तुला धडा शिकवल्याशिवाय राहायची नाय 

बघ स्त्री म्हणजे तळपती वीज वणवा अंगार आहे 
निमुटपणे सहन केलेल्या पुरुषी जुल्माविरूद्ध यल्गार आहे 

आता सुधर रे ! मर्दा ! तुझ्या चौकटीत रहा आता 
आपल्या आया बहिणींचा आदर करायला शिक आता 

नाही तर स्त्री जातीशी गाठ आहे रे भाड्या … 
तुला शिकवेन मी आता चांगलाच धडा .. 

[सागर सावंत]

फुलांचे आयुष्य छोटे असते 
म्हणून त्याला कुस्करून मोडायचे नसते 
आयुष्य सारे असेच असते 
मरत मरत का होईना जगायचे असते  

थोडे ते सुखाचे क्षण 
थोडे ते मन प्रफुल्लीत झालेले 
हेच सारे आठवून हसायचे असते 
मरत मरत का होईना जगायचे असते 

नाती असतात सुखकर कधी 
जीवनाला वळण लावणारी 
येणाऱ्या वळणाला घाबरायचे नसते 
मरत मरत का होईना जगायचे असते 

दु:ख असतात खूपच भारी 
कोणालाही न पेलणारी 
अश्रुना आपल्या रुस्वयच असते 
मरत मरत का होईना जगायचे असते

Hari

[सागर सावंत]

* तुझ्या घरुन निघताना *
प्रेमाचे गाव उद्ध्वस्त झाले होते 
डाव तुझेच ते रंगले होते 
तुझ्या घरुन निघताना सखे 
पाय माझेच मला रोखत होते 

डोळ्यांत माझे वादळ उठले होते 
म्हणुनच मी पापण्यांना मिटले होते 
बरसण्यासाठी अश्रुं लढत होते 
चेह-याने माझे त्यांना लपवले होते 

तुझ्या घरच्या एकेक पाय-या उतरताना 
तुझेच शब्द सारे आठवत होते 
मी तुला कधीच फसवणार नाही 
आज तु मला खरच फसवले होते 

वाटलं होते तु थांबवशील मला 
म्हणुन मागे वळुन मी बघत होतो 
कि हे सारे एक दुःस्वप्न असावे 
पण सत्याने आपले रुप दाखवले होते. 

कवी-गणेश साळुंखे...! 

A/p - Marwad Tal-Amalner- dist - Jalgaon 
Mobile -8108368222

[सागर सावंत]

स्वयंपाक घरात गेले जेवण बनवायला 
अन लागले कि शब्द फेर धरून नाचायला 
चपाती लागले लाटायला 
तर शब्द लागले बोलायला 
अग चिरडू नकोस मला 
वापर करून कवितेत 
दे लोकांना वाचायला 

भेंडी लागले चिरायला तर भेन्डीतल्या बिया लागल्या वळवळायला 
म्हणतात कशा मला अग घेऊन चल मला आणि सजव तुझ्या कवितेला 
कांद्याची तर तऱ्हाच न्यारी 
त्याला रडवायची हौस भारी 
माझ्या कवितेत जागा हवी त्याला 
लोकांना थोडस भावूक व्हायला 

झोपेत पण शब्द लागले काजव्यासारखे चमकायला 
उठले ताडकन झोपेतून अन लागले कविता लिहायला 
अन घेऊन आले माझी कविता 
तुम्हा सर्वांचे मनोरंजन करायला .
सुनिता .

[सागर सावंत]

एक पहाट  रोजचीच ती 
आज मात्र  नवीन वाटली 
डोळे  माझे उघडण्याआधीच  , तिने अंधाराची भेटही गाठली ............

तिला प्रेमाचे  वेड , वेडे होतो मी ही 
मी तिच्या प्रेमात अन तिने मात्र प्रेमाचीही लाज न राखली ................

सोबत  थोड्या क्षणांची , आठवण  बनून  सोडायाची   
तिने  ठरवूनच मिठीत घेतले होते , पुढे  मिठी सैल सोडायाची 

एक पहाट रोजचीच 
आज मात्र नवीन वाटली .........

जगत तर आहे जीवन  हे  मात्र 
उठण्या आधीच  तिरडीही  सजली ............ 

-
©प्रशांत डी शिंदे

[सागर सावंत]

तुला वाटेल ते करावे 
तुला आवडेल  तस  वागावे 
तु मागशील  ते  तुला  द्याव 
तुला पाहून स्वतःला  विसरावे 
असाच काहीस  वाटतंय  आज  मला 
तूझ्यासाठी  

अश्रुना  तुझ्या  मोती  बनवून  साठवावं 
हास्याला  फुल  बनवून 
तूझ्या  दुखात  तुला  हसवाव 
दुखात  तुझ्या स्वताहाला रमवाव 
असाच काहीस  वाटतंय  आज  मला 
तूझ्यासाठी  

तू  रुसावस  अंन  मी  त्या  रुसव्याला सोडवावं 
तू रागवावास  अंन  मी  तुला  पुन्हा  हसवाव 
तूझ्या  बैचेनीत  मी  तुला  मिठीत  घ्याव  
असाच काहीस  वाटतंय  आज  मला 
तूझ्यासाठी

तूझ्या  साठी  माझा  मी  न  राहिलो 
गुगीत तुझ्या  मी  धुंद   झालो 
तू  रहावस  माझ्या  समोर 
तूझ्या  प्रेमात  सार्या  जगाला  विसरव 
असाच काहीस  वाटतंय  आज  मला 
तूझ्यासाठी

[सागर सावंत]

प्रीत

तुझ्या अशा फसव्या नजरांनाच
मी भुलत गेलो
तू सोडत होतीस केस मोकळे
मी मात्र गुंतत गेलो

तुझ्या जादुई हसण्यातच
मी फसत गेलो
त्या मोहवणाऱ्या क्षणात
मी हरवत गेलो

तुझ्या पुसटश्या स्पर्शानही
मी बेभान होत गेलो
तो गंध माझ्या तन -मनात
नकळत साठवत गेलो

कळलं नाही हा श्वास
कधी झाला तुझा
इतकी प्रीत तुझ्यावर
मी कसा करत गेलो .
====================
संजय एम निकुंभ , वसई

[सागर सावंत]

तुला पहिल जेंव्हा पहिल्यांदा ,
जग स्तब्ध झालं सारं . 
दिवस होता गर्मीचा ,
तरी केसांत भिनू लागलं वारं  . 

तास होता गणिताचा ,
लक्ष होतं फक्त घड्याळाच्या आकड्यावर . 
बसून बसून कुठे बसलीस ,
माझ्या  नाही माझ्या शेजारच्या बाकड्यावर . 

काय मधुर आहे तुझा आवाज ,
काय सुंदर  आहे तुझे  रूप ,
घरी गेल्यानंतर ,
तुझी आठवण येते खूप . 

डोळे भरून पाहतो तुला ,
समोर जेव्हा दिसतेस . 
घायाळ होऊन जातो ,
जेव्हा पाहून मला हसतेस . 

मैत्री आपली जमली ,
कॉलेज भर  झाले आपले नाव . 
अनेकांनी प्रयत्नकेला  तोडायचा ,
पण जमला नाही डाव . 

दुखावली  गेलीस  तू ,
कि ठेच  मला बसते ,
तूच म्हणतेस मला ,
कि  छोट्या गोष्टीवर रुसायचे  नसते . 

सहवासात तुझ्या ,वेळ कसा गेला 
कसे नाही कळत . 
उशीर झाला तरी ,
पाय घराकडे नाही घराकडे  नाही वळत . 

असा वाटतं  कधी ,
तुला चंद्रावर  मी न्यावं . 
चंद्रावर नसतं कुणी ,
म्हणून मिठीत भरून घ्यावं . 

स्वप्नातले , अंतःकरणातले ,खरया जीवनातले ,
क्षण  आहेत हे काही . 
कधी पडलो तुझ्या प्रेमात ,
मलाच कळले  नाही . 

प्रोपोजे  तुला केले ,
तेव्हा  गेलीस तू  पळून . 
कळले मला उत्तर , 
जेव्हा हसून पाहिलंस वळून . 

[सागर सावंत]

हातपाय थकले होते 
केस सारे पिकले होते 

शरीर खंगत चालल होत 
व्याधींनी घेरल होत 

तरुणपण संपल होत 
अंग सुरकुत्यांनी वेढल होत 

भूतकाळ आठवण हातात होत 
दिवस मोजण चालू होत 

उधारीचा श्वास होता 
जगण्यात काही रस नव्हता 

हिशोब अजून व्हायचा होता 
भोग भोगायचा बाकी होता .

सुनिता .

[सागर सावंत]

संसार असावा असा...
प्रेमळ आई,वडील कर्तबगारी 
भाऊ असावा लक्ष्मणासारखा .

संसार असावा असा ...
असावे मोठे घर 
सेवेसाठी नौकर चाकर .

संसार असावा असा ...
सुगरण बायको ,मुले हुशार 
फिरायला कार,आणि गलेलठ्ठ पगार.

संसार असावा असा ...
नजरेत भरण्यासारखा 
संसार असावा असा ...
दृष्ट लागण्यासारखा .

संसार असावा असा ...
विश्वासावर चालणारा 
संसार असावा असा...
एकमेकांना समजून वचन पाळणारा.

सुनिता .

[सागर सावंत]

झ्या पिरतिचा इंचू मला चावला – फॅंड्री

चित्रपट :- फॅंड्री
संगीतकार :- अजय-अतुल
गायक :- अजय


जीव झाला येडा-पिसा, रात-रात जागणं...
पुरं दिस-भर, तुझ्या फिरतो मागं-मागणं...

जीव झाला येडा-पिसा,रात-रात जागणं...
पुरं दिस-भर,तुझ्या फिरतो मागं-मागणं...
जादू मंतरली कुणी,सपनात जागपनी,
नशिबी भोग असा दावला...

तुझ्या पिरतीचा हा इंचू मला चावला...
तुझ्या पिरतीचा हा इंचू मला चावला...
मागं पळून पळून, वाट माझी लागली,
अनं तू वळून बी माझ्याकडे पाहीना...

भिर भिर मनाला ह्या घालू कसा बांध गं...
अवसेची रात मी, अनं पुनवंचा तू चांद गं...
नजरेत मावतीया, तरी दूर धावतीया...
मनीचा ठाव तुझ्या मिळणा...

आता थोरा-मोरं घास तरी गीळणां...
देवा जळून-जळून जीव, प्रीत जुळणां हं...
सारी इस्कटून जिंदगी मी पाहिली,
तरी झाली कुठं चूक मला कळणां...

सांभी कोप-यात उभा एकाला कधीचा,
लाज ना कशाची, तक्रार नाही...
भास वाटतोया, हे खर का सपान,
सुखाच्या ह्या सपनाला थार नाही...

हे रात झाली जगण्याची हाय तरी जिता,
होय प्रेम माझं, अन भाबडी कथा...
बघ, जगतूया कसं, सा-या जन्माचं हसं,
जीव चिमटीत असा गावला...

तुझ्या पिरतीचा हा इंचू मला चावला...
तुझ्या पिरतीचा हा इंचू मला चावला...
मागं पळून पळून, वाट माझी लागली,
अनं तू वळून बी माझ्याकडे पाहीना...

[सागर सावंत]

कविता … 
           तुझ्या आठवणींना उजाळा देण्याचा प्रयत्न ,
कविता … 
           तुझ्या सहवासात राहण्याची इच्छा ,
कविता … 
           तुझ सगळीकडे असणं अन त्यात मला माझ अस्तित्व
           दिसण ,
कविता … 
           एक अबोल व्यथा जी तुला समजावण्याचा प्रयत्न ,
कविता … 
           तुझ्या नखर्यांची माझ्या मनाला सतावणारी एक
           निशा ,
कविता … 
           तुला पाहताच मनात जागी झालेली प्रेमाची भावना ,
कविता … 
           मला न सांगता येणारं तुझ्यावरच माझं प्रेम ...     
. 
. 
. 
by संतोष पुजारी …

[सागर सावंत]

गावाकडे वाट जाते घेत नागमोडी वळण 
आठवणीना येई उजाळा गतकाळ स्मरून 
कित्येक वेळा गेली असेल ह्या वळणावरून 
मायेचे होते सारे गेले ते दूर निघून 

बाबाची प्रेमळ हाक अजून आहे स्मरणात 
आजीच्या प्रेमळ स्पर्शाची ओल आहे मनात 
शिक्षकाच्या छडीचा आवाज अजून घुमतो कानात 

चिंचा, बोर ,आवळा, करवंद 
चाखिला मी रान मेवा 
रानात मौज झोपाळ्याची
किती गोड आठवणीचा ठेवा .

गावाकडे वाट जाते 
आठवणी ह्या घेऊन 

सुनिता .

[सागर सावंत]

अनोळखी मी मलाच 
कशास पुसू कुणाचे नाव 

ज्ञात नाही माझे मलाच 
समजून घेऊ का लोकासी उगाच 

ओळख माझी मलाच नसे 
अनामिक मी माझ्यात वसे 

माझे विचार मला न कळती
नाठाळ शब्द मनात वसती 

समजून घ्यावे मीच मला 
दोष नको उगाच कुणाला 

जगणे होईल तेवा सुकर 
चिंता होतील सर्वच दूर 

सुनिता .

[सागर सावंत]

आज पतंगाने कमालच केली
कितीही उड्या मारून उडवलं तरी स्वारी अडूनच बसली 
तो उडायालाच तयार नव्हता 
त्याला वाऱ्याचा राग आला होता 

मला म्हणाला सोडू नकोस अस वाऱ्यावर
घेऊन जाईल मला तो दूर अन नाचवेल त्याच्या तालावर 

कधी कधी द्वाडपणा करतो 
अन सगळ्यासमोर पदर माझा खेचतो 
बोलायला गेल तर दुसऱ्याशी तर खेचून मला नेतो 
अन लागल कुणी माझ्या मागे तर कापून त्याला काढतो 

मला एकट राहायचा खरच आता कंटाळा आला 
वाऱ्याने मला फारच त्रास दिला 

जो पर्यंत तो होणार नाही शांत 
तो पर्यंत मी उडणार नाही आकाशात 

अस बोलून तो नाही उडाला 
अन रागाने मी त्याला फाडला 

[सागर सावंत]

केव्हा ...
.
.  
माझेच मला, काही कळले न कधी तेव्हा
सोडून श्वास माझा, धावून जेव्हा गेला
.
.
झाकून माझी, ती पापणी कोवळी
स्वप्न अंधार रातीतले, पाहून जेव्हा गेला
.
.
दोष काय माझ्या, सावली चा आज होता
जो बेभान वारा, छेडून जेव्हा गेला
.
.
माझेच मला, कळले न कधी तेव्हा
स्वप्न कोवळ्या ऊन्हाचे, मोडून जेव्हा गेला
.
.
तोडून ती पाकळी सुगंधी फुलातली 
तो ञाण त्या फुलाचा काढून जेव्हा गेला 
.
.
माझेच मला, काही कळले न कधी तेव्हा
सोडून श्वास माझा, धावून जेव्हा गेला 
.
.
©  Çhex Thakare

[सागर सावंत]

अनुभूती प्रेमाची
अंगावर शिरशिरी
तुझे अधर माझ्या अधरावरी
प्रीतीची तुझ्या मोहोर
उमटवली तू अशी 
अपादमस्तक उठले रोमांच
नेत्रही मिटले आपोआप
घेण्या ते अलौकिक सुख

तो क्षण प्रेमाचा
होता आपल्या साक्षीला
प्रेम पाहून आपले
होता तोही भारावला
त्याला पण वाटले असेच थांबावे
मिलन आपले कधी न संपावे
सुनिता .

[सागर सावंत]

|  वेळ ...  ||
.
.
योग्य वेळी विचारेन म्हणतो
पण
ती वेळ माञ कधी येत नाही ..
माझ्या नशिबी तुझ्या प्रेमाचा 
तो खेळ माञ कधी येत नाही ..
.
.
योग्य वेळी भेटेल म्हणतो
पण
ती भेट माञ कधी होत नाही
तुझ्या चाहुली ने पाऊले माझी
लेट माञ कधी होत नाही 
.
.
तुझ्या साठी लिहू म्हणतो
पण
कागद माञ काही पुरत नाही
तु माञ पुरून ऊरते 
पण तुझ्या अठवणी माञ ऊरत नाही
.
.
बोलायची खुप हिम्मत करतो
पण 
शब्द ओठांवरती काही येत नाही
चुकून ओठांवरती आले तरी 
तुझ्या कानां पर्यंत ते काय जात नाही 
.
.
तुझ्या साठी रोज नटून असतो
पण 
तू माञ काय पाहत नाही 
लपून जर कधी पाहिले तरी
तुझ्या समोर आल्या शिवाय मला राहवत नाही 
.
.
मी हे सर्व तुझ्यासाठी करतो 
तुला यातलं काही कसं पाहवत नाही
का तू ?  जाणून असते सर्व काही
पण 
मला छळल्या शिवाय तूला काही राहवत नाही ? 
.
.
©  चेतन ठाकरे 

[सागर सावंत]

घेतलाय वसा मी लोकांच्या मध्ये न बोलण्याचा 
मी आपली अबोलच बरी 

घेतलाय वसा मी चिंता न करण्याचा 
मी आपली निशचिन्तच बरी 

घेतलाय वसा मी अपेक्षा न करण्याचा 
मी आपली निरपेक्षच बरी 

घेतलाय वसा मी कुणाच्या मध्ये न पडण्याचा 
मी आपली अलिप्तच बरी 

घेतलाय वसा मी सतत हसत राहण्याचा 
मी स्वच्छंदी हसरी बरी 

घेतलाय वसा मी जगणे सोपे करण्याचा 
मी सहज सुंदर जगते तेच बरी 
सुनिता.

[सागर सावंत]

मंदपणाचा कहर...!!

एका मुलीने एका मुलाला तिच्या फेसबुकच्या फ्रेँडलिस्ट मधून
अन्फ्रेंड केले...

मुलाने मैसेज केला :- तु मला अन्फ्रेंड
का केलस ?

मुलगी :- कारण की तु घाणेरडा मुलगा आहेस.....

मुलगा - मी घाणेरडा ? ते कसे 

मुलगी - मी एक महिन्यापासून तुला फेसबुकवर पाहतेय...
तुझ्या प्रोफाईल पिक वरुन
कळतं की
तु कपडे बदलले नाहीस...
रोज त्याच कपड्यात दिसत असतोस...

छी किती घाणेरडा आहेस तु !!!

एवढं बोलून मुलीने त्या
मुलाला ब्लाँक केले...  :-D

© सुरेश सोनावणे.....

[सागर सावंत]

बंदीजाईदेवी सोमेश्वर प्रसन्न

          बंदरावर उसळणाऱ्या लाटा आणि उभी ती 
            दीसा मागून दीस सरती 
              जाळी घेऊन कोळी आणि नावा येती (परतती )
                ईचा घो अन ती आज ही नाही मिळती 
                  देई नशीबाला बोल ..
                    वीण संसाराची विटली, सुकेल वेल 
                      सोडू नको वेडी आशा जरी सोसाट्याचा वारा 
                         मेटाकुटीस जीव,धडपडे राखण्या हसरा चेहरा 
                            श्वशुर वा पिता देती संबळ धीराला 
                               रजनीश आला कि नेती घराला 
                                 प्रकाशमयी येईल ग उषा 
                                    सरता-सरता सरले नऊ मासा 
                                      न् रंगरूप तेची नव्या हाडा मांसा 
                                        नव्याजीवाची माया , उसळती लाटा आणि उभी ती! !

                                                                                           विजया केळकर ___

[सागर सावंत]

कसे  असतं ना मन आपले  .....
कुणाच्या हसण्याने  कळीसारखे उमलतं
हृदयात बसवून त्यास 
मग हृदयाचे  स्पंदन बनवतं ...............

किती  जीव लावायचा  
त्याची हि  एक  सीमा नको का 
आठवण काढून  मग कित्येकदा 
पापण्याही बरेच  भिजवतं..............

शोधत राहतं वेड्यासारखे 
मग फुलांनाही ते  विचारतं
कुठे असेल बरे ती ??सांगा .....??
अन पाखरांना हि ते विनवतं....................

असेच का होत असतं बरे  ह्या प्रेम लहरींना 
का बरे किनारा लाभत नाही 
जरा  विसावा घेतला कि ते ओसरल्याशिवाय राहत नाही ......

लोक ह्यालाच प्रेम म्हणतात ....बरं...
दुराव्यात  जवळ तर  मिठीमध्ये त्यांच्या 
ते स्वर्गसुखच   मिळवत असतं ...........

तरी रस्ता  अनोळखीच राहतो प्रेमाचा 
अन आयुष्यही  एकलेच  पडून जातं
जरासे असामंजस्य 
अन जगणे हे मृत्यू बनून जातं............
 
ओठांवर  नाव तिचे येताच  
जगणेही  तिच्याविना 
नकोसे होऊन लागतं  ...........

मन  हे  असेच  असतं ना ....

आपले नसतानाही 
त्यावर  वेड्यासारखे प्रेम करत असतं .............

कसे बरे हे प्रेम म्हणावे 
खरे कि खोटे ..अन का  विश्वास ठेवावे ?    
हात  रिकामेच  राहतात शेवटी .... 
नेहमीच आठवणींसोबत का  जगावे ........................

तरी  प्रेम  असतं हे 
जे  तिच्यासाठी सुखच मागतं
तिला जीवन  देण्यासाठी मग  ते हृदयही  अर्पण  करतं 
अन  तिला पाहतच निरोप घेताना  
तिचीही पापणी ओली करून जातं  ...............  

-
©प्रशांत डी शिंदे

[सागर सावंत]

हल्ली प्रेम स्वस्त झाल आहे 
आज एकावर तर उद्या दुसऱ्यावर आल आहे 

दोन दिवस हो तर तिसऱ्या दिवशी ना आहे 
तुम्ही काहीही म्हणा हल्ली प्रेम स्वस्त झाल आहे 

ना वयाचे भान ना कशाचा ताण 
उचलली कमान सोडला बाण 

फेसबुक वर तर कमाल आहे 
कुणी बोलतो लाडे लाडे 
कुणी विचारतो माझ्याबद्दल तुझ मत काय गडे 
तुम्ही काहीही म्हणा हल्ली प्रेम स्वस्त झाल आहे 

करतात बायकोची स्तुती 
अन लायीन मारतात दुसऱ्या बायकावरती

मिळाली तर ठीक ,नाहीतर गेली उडत 
असा ह्यांचा बाणा आहे 
तुम्ही काही म्हणा प्रेम स्वस्त झाल आहे 

इथे प्रत्येकजण शहाणा आहे 
प्रेमाचा रोज एक बहाणा आहे 
.प्रेमाचा बाजार मांडला आहे 
काहीही म्हणा प्रेम स्वस्त झाल आहे 
सुनिता.

[सागर सावंत]

•||  न कळले मला  ||•
.
.
शब्द मनातले, मन यौवनातले
क्षण मोहातले, न कळले मला ||1||
.
स्वप्न रातीतले, गोड मनातले
बंधिस्त वनातले,  न कळले मला ||2||
.
नविन भास, कोवळे ते श्वास
नवे आभास, न कळले मला ||3||
.
मन निर्मळ, प्रेमात माझे 
क्षणात तिचे,  न कळले मला ||4||
.
असे कसे हे, नविन स्पर्श
रोमहर्श,  न कळले मला ||5||
.
तिचे लाजणे, माझे लाजणे
लपुन बघणे,  न कळले मला ||6||
.
पत्र लिहणे, पत्र वाचणे
शब्द अनूभवणे,  न कळले मला ||7||
.
विचारमग्न, बेभान मन
तळमळते तन,  न कळले मला ||8||
.
गोड राञी, स्वप्न बघणे
सोबत ती असणे,  न कळले मला ||9||
.
प्रेम माझे,  प्रेम तिचे 
प्रेम आमचे,  न कळले मला ||10||

.
.
©  चेतन ठाकरे 

[सागर सावंत]

हळुहळू तुझ्यावर
विश्वास ठेवू लागलोय,
हळूहळु तुझ्या
जवळ येऊ लागलोय,

हृदय तुझ्या स्वाधीन करायला तर
खूप घाबरतोय मी...
पण हळुहळू तुझ्या हृदयाची
काळजी करू लागलोय मी...

[सागर सावंत]

तुला पाहताच कविता सुचते
तुझ्यासाठी कविता काय करणार … 
मी कविता लिहायला घेतली तर 
माझे शब्द हि तुझे होवून जाणार …. 

मृगजळासमान तू 
तुला ह्या एकांताच्या वाळवंटात कसं शोधणार … 
क्षितीजापलिकडचे अस्तित्व तुझे  
ह्या कवितेत कसं मांडणार …. 

तुझ्यासाठी पुस्तक लिहलं तरी कमी आहे 
मग तुला मोजक्या शब्दात कसं वेचणार …
तू लेखणीतून उमटलेल्या प्रतीमेसारखी
तुझी प्रतिमा ह्या कवीला कशी उमगणार …. 

शिंपल्यातल्या मोत्यासारखी सुंदर तू 
तुझी सुंदरता त्या शिंपल्या शिवाय कुणाला कळणार … 
तूच एक सुंदर कविता आहेस 
तुझ्यावर कविता काय करणार …. 

- प्रसाद गावंड[/size]

[सागर सावंत]

तू असतीस तर,
मला रडावं लागलं नसतं,
तू असतीस तर,
माझं घरटं तुटलं नसतं.....

तू असतीस तर,
माझं मन कासाविस झालं नसतं,
तू असतीस तर,
माझं हसू चोरी गेलं नसतं.....

तू असतीस तर,
माझं जग लुटलं नसतं,
तू असतीस तर,
माझं स्वप्न भंग पावलं नसतं.....

तू असतीस तर,
माझं ह्रदय तडकलं नसतं,
तू असतीस तर,
माझं दुःख चव्हाट्यावर मांडलं नसतं.....

तू असतीस तर,
माझं सुख हिरावलं नसतं,
तू असतीस तर,
माझं आयुष्य संपलं नसतं.....
        

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

स्वलिखित -

[सागर सावंत]

         तुझी याद येत नाही  
साद दिली तरी आता प्रतिसाद येत नाही
इतकी दूर गेलीस कि तुझी याद येत नाही

तुझ्या सोबत असताना दिवस क्षणभर वाटत होते 
माझ्या खट्याळपणाने तुझे गोड हास्य दाटत होते      
आठवायचे म्हटले तरी ते हसू आठवत नाही 
इतकी दूर गेलीस कि तुझी याद येत नाही

रोज तुला पाहण्याची मनात आस जागत होती 
कुठेही जाताना वाट तुझ्या घराजवळून जात होती
आता भेटावेसे वाटले तरी ती वाट उमजत नाही
इतकी दूर गेलीस कि तुझी याद येत नाही

शब्द तुझे ते लाघवी मला गुंग करत होते
दिवसागणिक मला तुझ्या जवळ आणत होते 
आता त्या शब्दांचे अर्थच समजत नाही 
इतकी दूर गेलीस की तुझी याद येत नाही

काही क्षणांची ओळख आपली मैत्रीत बदललीस 
काही क्षणांत प्रेम जडलं अन् काही क्षणांत विसरलीस
आठवले तरी त्या क्षणांची जादू जाणवत नाही
इतकी दूर गेलीस की तुझी याद येत नाही

[सागर सावंत]

सगळीच सूत्रे होती तुटली 
नाती विटून विरून गेली 
मंगळसूत्र पण तुटता अचानक 
कावरीबावरी ती होती झाली 
क्वचित हाती तिने घेतला 
नोझल स्पँनर शोधून काढला 
खटपट करून कडी निसटली 
जोडण्याचा अन यत्न केला 
अश्या कामात धावणारा तो 
लांबून फक्त पाहत होता 
आता जोडाजोडी करण्यात 
त्याला मुळी इंटरेस्ट नव्हता 
प्रयत्नांती ते नच जुळले 
वैतागून मग वदली ती 
सोंगढोंग या जगासाठी 
उगा करावी लागती ही  

विक्रांत प्रभाकर 

[सागर सावंत]

अगदी सहजपणे जवळ आलो होतो,
तितक्याच सहजपणे दुरही झालोच ना.
फक्त तितक्या सहजपणे तुझ्या आठवणींपासून दूर नाही होता येत.

पूर्वी हसायला काहीही कारणं चालायची,
आता कारण असून सुद्धा हसत नाही.
कारण असून रडतही नाही मी आजकाल.

पूर्वी सोबत चालताना वाटेचं भानच नसायचं,
आज एकट्या माझ्याकडे बघताना वाटेला कससच वाटतं.
स्वतःसाठी नव्हे मी तिला वाईट वाटायला नको म्हणून वाट टाळतो.

तू भेटण्या आधी गुलाबाचा गंधच कळला नाही,
तू गेल्यावर सुकलेलं गुलाबही जपून ठेवलंय.
सवय आहे मला,तुझ्या बाबतीतही मी असंच तर केलंय.

हात कधी हातात येतील हे वाटलच नव्हतं,
हातातले हात सुटतील हेही वाटलच नव्हतं.
मला वाटतंय मी जगेन आता फार,पण मला वाटतंय तसं होतंय कुठे.

एकदा तू विसरलेला रुमाल आठवल्यावर आलेलीस घ्यायला,
मी हि तो छान घडी करून जपून ठेवला होता,
आता मला विसरलीयेस, स्वताला तसं जपणं कठीण आहे मला...

[सागर सावंत]

चहा म्हणजे उत्साह..,
कॉफी म्हणजे स्टाईल..!


चहा म्हणजे मैत्री..,
कॉफी म्हणजे प्रेम..!!


चहा एकदम झटपट..,
कॉफी अक्षरशः निवांत...! 


चहा म्हणजे झकास..,
कॉफी म्हणजे वाह मस्त...!!


चहा म्हणजे कथासंग्रह...,
कॉफी म्हणजे कादंबरी...!


चहा नेहमी मंद दुपार नंतर...,
कॉफी एका धुंद संध्याकाळी...!!


चहा चिंब भिजल्यावर...,
कॉफी ढग दाटुन आल्यावर...!


चहा = discussion..,
कॉफी = conversation...!!


चहा = living room....,
कॉफी = waiting room...!


चहा म्हणजे उस्फूर्तता...,
कॉफी म्हणजे उत्कटता...!!


चहा = धडपडीचे दिवस...,
कॉफी = धडधडीचे दिवस!...!


चहा वर्तमानात दमल्यावर...,
कॉफी भूतकाळात रमल्यावर...!!


चहा पिताना भविष्य रंगवायचे...,
कॉफी पिताना स्वप्न रंगवायची...!!!


-- kedar khadilkar

[सागर सावंत]

फुलपाखरु"
रात्र सरली,पहाट आली
हिरव्या पाणावर,
दवबिदु ही सजली..
कोवळ्या किरणात
ही शोभुन दिसली..
अशी ती कोमल कळी....!!
भरकटली जरा बावरी,
स्वत:ला ना सावरी..
दाखवत मोहचा रंग,
सर्वत्र पळत सुटली...
अशी ती रंग बावरी....!!
भरुनी उरी या,
प्रेमाचा नवा गंध..
वाटते आता मला,
उडावे त्याच्या संग...
अशी ती जरा चावरी...!! 
©स्वप्निल चटगे.

[सागर सावंत]

चोरू नको नजर 
काहीतरी होतंय 
कस सांगू तुला
हृदय घायाळ होतंय ||
लाजू नको अशी 
कावरी बावरी जशी
ठोका हृदयाचा चुके
तुझा पदर रेशमी ||
झुळूक तुझ्या केसांची
चेहऱ्यावर पसरू दे
सौंदर्य पाहून तुझे 
मन तृप्त होऊ दे ||
मारू नको असा 
तोऱ्यामध्ये हेका
चुकतो आहे माझ्या
काळजाचा ठोका ||
तुझ्यासाठी जिणे
तुझ्यासाठी मरणे
हेच तुला सांगणे 
ग सखे साजणे.....
हेच तुला सांगणे 
ग सखे साजणे.....

[सागर सावंत]

डोळे मिटून प्रेम करते,
" ती प्रियासी.....

डोळे मिटल्यासारखे प्रेम करते,
" ती मैत्रीण.....

डोळे वटारुन प्रेम करते,
" ती बायको,

डोळे मिटेपर्यँत प्रेम करते,
" ती फक्त आई.....

आई ही आईच असते,
तिच्यासारखं दुसरं कोणीच नसते.....

" I Love You आई...!!

[सागर सावंत]

का नको वाटते मी या निर्दयी जगाला,
मुलगी म्हणून जन्मले एवढाच माझा गुन्हा झाला !
वंशाचा दिवा मिळाला कि आनंद गगनात मावत नाही,
मग हा सर्व त्रास का गं माझ्याच नशिबाला !!

माझ्या डोळ्यात तरळणारी हि आसवे,
आई नेहमी तुझीच आठवण करत असतात !
तुला मी नको वाटत असली तरीही,
आई तुझ्याच श्वासात माझे श्वास असतात !!

तुझ्या कुशीमध्ये मला नेहमी प्रेमच मिळालं आहे,
 तुझ्या डोळ्यातून मी सार निर्दयी जग पाहिलं आहे!
माझ्यासाठी दिलेला तुझा तो प्रत्येक हुंदका,
माझ्या काळजामध्ये मी कोरून ठेवला आहे !!

अडचणी माझ्या आयुष्यात नाहीत गं, 
खरंतर माझं आयुष्याचं अडचणीचं आहे !
स्वप्न मी पण पहिली आहेत गं खूप,
तरी पण स्वत:च्याचं घरात मी परक्या सारखी राहिले आहे !!

अबोल जरी आहे माझं मन,
पण ते निर्जीव नाही गं !
घाव इतके खोलवर दिले आहेत सर्वांनी,
तूच सांग मला ते शांत कस राहील गं !!

सासर असेल किंवा असेल ते माझं माहेर,
दोन्ही मला सारखेच असतात ना !
जीव लावते  मी सर्वांनाच,
म्हणूनच सर्वच माझ्याशी क्रूरतेने वागतात का ?

लढेन मी सर्व संकटांशी,
गर्भातच नका गं संपवू  मला !
एक आशेची  किरण होऊन,
या सृष्टी वर तरी येऊ द्या मला !!

[सागर सावंत]

नसणार मी या जगात,
तू सोडून गेल्यावर.....

एकटा जगू शकणार नाही मी,
तू मला विसरल्यावर.....

काही क्षण दुःख विसरेल मी,
तू एकदा शेवटच भेटल्यावर.....

तिळ तिळ तुटेल मी,
तू विनाकारण रागवल्यावर.....

सुखी नाही राहणार मी,
तू विरहाचे दुःख दिल्यावर.....

विसरु शकेल मी तुला,
फक्त डोळे मिटल्यावर.....

फक्त डोळे मिटल्यावर...

[सागर सावंत]

घेऊ द्या मोकळा श्वास 
थांबवू द्या जीवाची घुसमट 
कशाला पाहिजे जुन्या विचाराची वळकट ?

सासरा जेवत असताना तिथेच उभ राहायचं 
सासूने काही बोलल तरीही उलट उत्तर नाही द्यायचं 
सगळ्यांशी चांगल वागायचं 
किती म्हणून सोसायच ? 

हे कर ते नको करूस 
अस किती दिवस चालायचं ?
असच चालत राहणार,
तर सासू सूनेच कधीच नाही पटायचं 

रिती रिवाज सारे सुनेसाठीच का ?
मुलीला तुमच्या यातलं माहित तरी आहे का ?
ह्याचा कुणी विचार केलाय का ?

उबग आला आहे सगळ्या गोष्टीचा 
विचार केला आहे स्वतःसाठी जगण्याचा 

बंड करून उठलंय मन 
झुगारून द्यावेत सगळे बंधन 
आणि जगावे मुक्त जीवन 

पण अस मुक्त जगता कधीच नाही येणार 
मनातले विचार मनातच राहणार 

सुनिता .

[सागर सावंत]

मलाच नाही समजत, कसा आहे मी 
कधीकधी वाघ, कधी, ससा आहे मी
 
नकोसा झालो तरी, सवय कर आता 
टाकता न येणारा, वसा आहे मी 
 
जुन्या झाल्या सवयी, सुटतीलच कशा 
चालवून घे आता, जसा आहे मी 
 
लादल्या ओझ्यांनी, चालत राहीन 
कुंभाराला गाढव, तसा आहे मी 
 
एल्गारचा आवाज, उमटेलच कसा  
ओरडून सुकलेला, घसा आहे मी
 
जरा वाहता वारा, झुकून राहीन
वादळातही टिकीन, असा आहे मी
 
रिताच आहे साला, पेला सुखाचा
आठवणींनी भरला, पसा आहे मी
 
केदार...
मात्रा : १२+ ९

[सागर सावंत]

वाटिले मना 


हळूच बसमध्ये चढताना 
वाटिले ती प्रिये मना
हळूच सीटवर बसताना
वाटिले ती सखे मना ||

खिडकीतून स्पर्श करणारी
हवा तुला 
वाटिले मना स्पर्श नको
करू तिला   ||

हळूच मजकडे सरकताना 
श्वासातून माझ्या श्वास जाताना 
वाटिले मना 
घडविले तुला मजसाठी 
कस जगु गं तुझ्याविणा
वाटिले मना.....
वाटिले मना........||

बसमध्ये एकही सीट नसताना
तरी अलगद माझ्यासंगे बसताना 
हळूच तुझी ओढणी पडताना
तुला मी न बघता सांगताना 
वाटिले मना....     
तूच गं माझी प्रिये 
नाही जगणार तुझ्याविणा .....
नाही जगणार तुझ्याविणा.......||   
  
                                                     कवि
                                          स्वप्ंनिल दिलीप जगताप