22 views
Skip to first unread message

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:14 AM4/5/14
to
कथा आपल्या दोघांची 
तुझ्या माझ्या प्रेमाची 

तू माझ्याकडे पहायचास 
अन तुझ्या नजरेला मी नजर द्यायची 
तू केलेली प्रत्येक कविता 
मला माझ्यासाठीच वाटायची 

शोना म्हणून लाडाने बोलायचास 
तेव्हा हरखून मी जायची 
भविष्याची स्वप्न मी तुला घेऊनच पहायची 

अचानक मला तू तिच्या सोबत दिसलास 
हातात हात घालून होता चाललास 

का रे माझा असा विश्वासघात केलास ?

स्वप्नाच्या भीतीने झोप लागत नाही 
प्रेमावर तर आता विश्वासच राहिला नाही 

एकच सांगण आहे कुणाच्या मनाशी असा खेळू नकोस 
दुसरीचा तरी आता विश्वासघात करू नकोस .

सुनिता .

--
रोजच् आठवण यावी असे काही नाही, रोजच् भेट घ्यावी असेही काही नाही. मी तुला विसरणार नाही याला खात्री म्हणतात, आणि तुला याची खात्री असणे याला मैत्री म्हणतात.......

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:27 AM4/5/14
to
 प्रिये *
अबोल भावना माझी प्रिये 
सांग तुला कळणार कधी 
एकटा राहिलोय मी आजपर्यंत 
प्रेमाने जवळ घेणार कधी 

नजरेला नजर मिळते प्रिये 
ओठांना ओठ मिळणार कधी 
स्वप्नात येउन भेटतेस रोज 
स्वप्नाला माझ्या साकारणार कधी 

चंद्र लाजे पाहुन तुज प्रिये 
चांदनीला तो भेटणार कधी 
सोळा शृंगाराने सजुन प्रिये 
घरी माझ्या येणार कधी 

प्रेमासाठी व्याकुळ तुझ्या प्रिये 
प्रेमात आपल्या भिजवणार कधी 
प्रेमाने जीवनभर जगण्यास प्रिये 
साथ तुझी लाभणार कधी. 
कवी-गणेश साळुंखे. 
Marwad. Tal-Amalner, Dist-Jalgaon 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:26 AM4/5/14
to
तमातून निघे 
तमाकडे गाडे
प्रकाश तुकडे 
पांघरुनी ||१
जगण्याचा भार 
शीर्ण मनावर 
सर्वांगी नकार 
दाटलेला ||२
होते अगोदर 
काय ते नंतर 
भयाने अंतर 
काजळले ||३
फुटक्या प्रार्थना 
अतृप्त याचना
सजवुनी मना 
निरर्थक ||४
असेल देहांत 
जगताचा अंत 
अजीर्ण वेदांत 
होत असे ||५
विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:33 AM4/5/14
to
भातुकलीच्या खेळामधली राजा आणिक राणी
अर्ध्यावरती डाव मोडला, अधूरी एक कहाणी

राजा वदला मला समजली, शब्दावाचून भाषा
माझ्या नशिबासवे बोलती, तुझ्या हातच्या रेषा
का राणीच्या डोळा तेव्हा दाटूनी आले पाणी

राणी वदली बघत एकटक, दूरदूरचा तारा
उद्या पहाटे, दुसरा वाहता, दुज्या गावचा वारा
पण राजाला उशिरा कळली, गूढ अटळ ही वाणी

तिला विचारी राजा का हे जीव असे जोडावे
का दैवाने फुलण्याआधी, फुल असे तोडावे
या प्रश्नाला उत्तर नव्हते राणी केविलवाणी

का राणीने मिटले डोळे, दूरदूर जाताना
का राजाचा श्वास कोंडला, गीत तिचे गाताना
वार्‍यावरती विरुन गेली, एक उदास विराणी

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:39 AM4/5/14
to
तू 
 
निखळ प्रेमाच्या लयी सारखी भावणारी तू ,
कमळ पाकळ्या समानअंतरी लावणारी तू ,
तू कधी त्या निरभ्र आकाश्यातल्या सरीसारखी, 
तू कधी उमलणाऱ्या लाजाळूच्याच्या पानासारखी,
 
 
पहाटेच्या साखर स्वप्नासारखी  तू ,
कथेतल्या  नाजूक परीसारखी तू,
तू बरसणाऱ्या रिमझिम श्रावण धारांसारखी  ,
तू मंजुळ कोकिळेच्या स्वरांसारखी .
 
 
चंद्राच्या शीतल चांदण्यासारखी तू ,
मनातल्या कोरीव ताज महालासारखी  तू ,
तू हृदयातल्या हळुवार स्पंदनासारखी
तू निरागस ओठातल्या हस्यासारखी
 
 
 
कवितेतल्या निर्मळ शब्दासारखी तू ,
विरणाऱ्या मृगजळासारखी तू, 
तू लेखणीतून उमटलेल्या प्रतीमेसारखी
तू आहेस अगदी वेगळी फक्त तुझ्यासारखी 
फक्त तुझ्यासारखी .....
 
                       प्रसाद गावंड

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:48 AM4/5/14
to
love in collage life... ;) ;) ;)

तिला कधी co-operation करणे जमलेच नाही,
ति वानिज्यातच (व्यापार) रमत गेली…

english मधिल hi hello विसरून ति history तील
भूतकाळात रमुन गेली…

account ची tally करता करता नात्यातील अर्थांचे शास्त्र
विसरून गेली…

environment चे संतुलन राखता राखता हृदयाची
geografi विसरून गेली..

हृदयाची geografi विसरून गेली…
 :( :( :( :(
.
.
.
by संतोष पुजारी…
23.01.2014

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:45 AM4/5/14
to
मला असं इतकं आनंदी बघून ...
तू पण किती रे खुश होऊन जातो....

माझं हसणं बघून...
तू बघता बघता माझ्यातच हरवून जातो...

नजरेत नजर टाकून...
मला तुझ्याकडे खेचून घेतो...

अशी कशी रे जादू करतो... 
खरतर तू तुझ्या प्रेमानेच मला जवळ करतो...

तुझ्या या प्रेमातच मी....

स्वछंदपणे वाहत असते...

गुणगुणत असते...

बावरत असते...

अन तू असाच माझ्याकडे हसून बघत असतो...

तुझ्या डोळ्यांमधल ते निस्वार्थी प्रेम पाहून...
मी मला खूप नशीबवान समजते...

मी मला खूप नशीबवान समजते...
 
- Suचित्रा  Sheडगे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:54 AM4/5/14
to
पांडुरंग पांडुरंग 
स्वत:शी म्हणत 
पोर गोलगोल 
होती नाचत 

माऊलीची कृपा 
माझ्या मनात 
माझ्या घरात 
होती वर्षत 

अंगण अवघे 
राऊळ झाले 
अबीर गंधात 
कोंदाटले 

कृतज्ञ अंतर 
दाटून आले 
भरले डोळे 
शब्द उमटले 

तुझीच देवा 
मी सांभाळली 
करितो पुन्हा 
तुझ्या हवाली 


विक्रांत प्रभाकर 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:23:59 AM4/5/14
to

आतुरलेल्या चातकाला पाऊसाची आस
वाटाड्याला उन्हात सावली असते खास

सागरालाही आहे किनार्‍याची ओढ
मावळत्या सूर्याला क्षीतीजाची जोड

लक्ष चांदण्याना हवी चंद्राची साथ
काय शोधत असते फुलपाखरू फुलात

प्रत्येकाची अवस्था तितकीच आसुसलेली
माझीपण काही तशीच झालेली

हवे आहे काय मला विचारले तर
मला हवी फक्त......तुझी एक नजर

पाहशील कारे मला कधी तितक्याच प्रेमाने
न्याहाळते मी तुला जितक्या आपुलकीने
त्यानंतर चालेल आले तरी मरण
पण देशील कारे मला तुझी प्रेमाची एक नजर


(Copyrights: Anamika Dhorje)

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:02 AM4/5/14
to

शोना कुठे शोधू गं मी तुला,
का सोडून गेलीस गं मला,
जेव्हा भेटशील ना गं तु मला,
तेव्हा सोडणारच नाही मी तुला.....

तुझी खुप आठवण येते गं मला,
कधी तरी तू ही आठव ना गं मला,
खुप समजावून थकलोय गं,
मी माझ्या या मुर्ख ह्रदयाला.....

आता तू कधीच भेटणार नाहीस,
हे कळून चूकलयं गं मला,
तरी पण तू परतून येण्याची,
एक वेडी आशा आहे गं मनाला.....

तू तर विसरली आहेस मला,
मी विसरुच शकत नाही गं तुला,
तू भेटली नाहीस जरी मला,
तरी मी नक्की भेटेन गं तुला.....

कारण ???

जसे मी वेड्यासारखा,
शोधतोय मी तुला,
तसेच तू ही शोधत,
असशील ना गं मला.....

शोना भेटलोच कधी जर,
आपण पुन्हा ऐकमेकाला,
तर माझा हात पकडून,
थांबवशील ना गं मला.....

सारे जुने वाद विवाद विसरुन,
i love u बोलशील ना गं मला,
तुझ्या घट्ट मिठीत कवटाळून,
समजुन घेशील ना गं या प्रेमवेड्याला.....

या प्रेमवेड्याला...!!

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:07 AM4/5/14
to
तू सोबत असलिस की वाटते 
जगण्याला माझ्या अर्थ आहे
तू दूर गेलीस की वाटते
जीवनच सारे व्यर्थ आहे
सतत तुझ्यात स्वताला पहाणे
आता हेच माझे जीवन आहे
कुणी कहिहि म्हणो पण
हेच माझे प्रेम आहे....
तू रुसतेस कधी माझ्यावर
खूप गम्मत वाटते मला
तु हसतेस कधी माझ्यावर
माझाही ह्रदय हसते मला
मागणे आहे एक माझे 
कायमचे रुसू नकोस कधी
नाहीतर म्हणावे लागेल 
आता रोजचेच माझे मरण आहे
कुणी कहिहि म्हणो पण 
हेच माझे प्रेम आहे...
सतत तुला मिस करतो मी
तुझ्यावर खुप प्रेम करतो मी
जागेपणी झोपेत स्वप्नात
तुला अणि तुलाच पाहतो मी
कधी गेलीस सोडून कायमची
अखेरचा श्वासही म्हणेल की
जरी तुला नसेल प्रेम तरी
फ़क्त तूच माझे प्रेम आहे
कोणी कहिहि म्हणो पण
हेच माझे प्रेम आहे...
हेच माझे प्रेम आहे...

...अंकुश नवघरे
...Ankush N

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:16 AM4/5/14
to

 त्या सर्व चिमुकल्यांकरता....
.
.


कल्लोळ हा भावनांचा,
ईमारतींच्या या जगती....
उदास या अबोल नजरा,
आता चांदोबाला शोधती....
.
.
व्यस्त या जिवनी,
बाबा आता भेटतंच नाही....
आईची मायेची कुशी,
खरंच आता मिळतंच नाही....
.
.
ओस पडलंय आता ते,
निंबोणीच झाड...
जाहिरातीच्या या युगी,
होते फक्त complan ने वाढ....
.
.
चिऊ अनं काऊच्या गोष्टीही,
आता कानी पडंत नाहीत....
अ‍नं प्रेमळ धाकाने,
आता मुलही रडंत नाहीत....
.
.
भिती आहे त्यांना फक्त,
प्रेम आई बाबांचं हरवण्याची....
अ‍नं मर्मबंधातलं ते नातं,
कॉंक्रिटच्या जगी विरण्याची....
.
.
विजय सुर्यवंशी.
(यांत्रिकी अ‍ भियंता)

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:22 AM4/5/14
to
जेव्हा काही स्वप्न
अधूरी राहतात
तेव्हा ती दुःख अश्रू बनून
डोळ्यातून वाहून जातात
पण जे असे म्हणतात कि
मी फ़क्त तुझाच आहे
तुझ्याशिवाय जगू शकत नाही
तुझ्याशिवाय माझ
ह्या जगात कोणी नाही
माहीत नाही का
पण तेही
साथ सोडून निघून जातात
©परी तुझाच प्रेम वेड़ा
१७.१.१४
२.३४...

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:27 AM4/5/14
to
तू असाच खूप छान वाटतो..
तुला हसताना बघून मन खूप खुश होतं...

तुझं ते माझ्याबरोबरच खोडकर वागणं..
नकळत मनात खोलवर घर करून जातं....

खरतर तुझ्याबरोबर मला खूप बोलावसं वाटत...
पण तू समोर आल्यावर सगळच शांत होऊन जातं..

हृदयाचे वाढणारे ठोके पण थांबून जातात....
कुणास ठाऊक त्यांना पण असं वाटत कि काय...
आपल्या आवाजाने यांना त्रास नको...
म्हणूनच ते पण आणखी शांतता घेऊन येत....

किती रे छान वाटत तेव्हा
जेव्हा आपण लहान मुलांसारखी मस्ती करत असतो...
मला तर तो प्रत्येकच क्षण खूप हवाहवासा वाटतो ...

जो आपल्या प्रेमात नव्याने रंग भरत असतो....

जो आपल्या प्रेमात नव्याने रंग भरत असतो...


- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:31 AM4/5/14
to

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप रागवतो मी,
कधी कधी तुझ्याशी,
खुप भांडतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप रुसतो मी,
कधी कधी तुला पाहून,
खुप लवकर मानतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप ओरडतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप बडबडतो मी.....

कधी कधी तुझ्यावर,
खुप हसतो मी,
कधी कधी तुझ्यासाठी,
खुप रडतो मी.....

कधी कधी तुला,
खुप दुःखवतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप चिडवतो मी.....

कधी कधी तुझ्या,
खुप जवळ येतो मी,
कधी कधी तुला,
चटकन मिठीत घेतो मी.....

कधी कधी तुला,
खुप छळतो मी,
कधी कधी तुला,
खुप मिस करतो मी.....

हा सगळा माझ्या प्रेमाचा,
एक भाग आहे गं पिल्लू,
तुला कधीच न गमवण्याच,
माझं प्रण आहे गं शोनू.....

तुला आयुष्यभर साथ देण्याच,
माझं वचन आहे गं जानू,
तुला माझी जोडीदार करण्याच,
माझं स्वप्न आहे गं वेडू.....

कारण ???

तुझ्यावर खुप प्रेम करतो मी.....

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:36 AM4/5/14
to

भासी या स्वप्नाला 
कवितेचे रुप आले.....
झाड भावनेचे हे 
शब्द रुपी  जाहले....
मनात तरंगणाऱ्या शब्दांना 
तुलिकेचि मिळाली साथ 
 चित्र मनाच्या कपारीतले 
नभ पटावर मांडली वरात … 
  कसे हे गूढ मनीचे 
ओठावरी गझल झाले 
बघा मन मयुर हा 
देह गंधा वर डोले 
 चाखून पहा एकदा
 हा प्रीतीचा प्याला 
  सरसकट उमगणार तुम्हा 
प्रेमाची हि  मधुशाला''…… सुनिता   :) :)
                                                  22j

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:53 AM4/5/14
to
मलाच सर्वच काही मानणारी,

माझं सुख दुःख जाणणारी ती.....

सावली सारखी माझ्या सोबत,

नेहमी असणारी ती.....

वाळू सारखी माझ्यातून,

ती हळू हळू सरकत गेली.....

मी तिच्यासाठी झूरत असताना देखील,

मलाच अनोळखी सारखी ती जाणून बुजून विसरत गेली.....

खुप प्रयत्न केले मी,

तिला ह्रदयात साठवून ठेवायचे.....

पण ???

माझे मलाच कळले नाही,

माझे मलाच समजले नाही कधी.....

मी तिला मनात ठेवत असताना,

माझ्या मनातून ती उतरत गेली.....

ती उतरत गेली.....
:'(  :'(  :'(  :'(  :'(

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

स्वलिखित -

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:47 AM4/5/14
to
आज नकळत पाऊस,

पुन्हा अवचित अवेळी आला.....

येऊन आठवणी तिच्या,

पुन्हा ताज्या करुन गेला.....

आता कुठे सावरलं होतं,

मी कसं बसं स्वतःला.....

बेभान होऊन कोसळला तो,

अन्.....!!!

जाता जाता डोळ्यात बरसून गेला.....

बरसून गेला.....

:'(  :'(  :'(  :'(  :'(

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:24:59 AM4/5/14
to
मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण ???

तिनेही करावं प्रेम,
म्हणुन दबाव आणु नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण ???

स्वप्न पूर्ण करताना,
मागे कधी फिरू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण ???

प्रेम केलं तर तिला,
सोडून कधी जाऊ नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण ???

तिच्या सुःखापुढे इतर कसलाही,
विचार करू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

पण ???

स्वःताच्या स्वार्थासाठी,
तिच्या जिवाशी कधी खेळू नका.....

मी असं सांगत नाही,
की प्रेम करू नका.....

प्रेम करतोय असं दाखवून,
तिचा बळी तरी घेऊ नका.....

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:06 AM4/5/14
to
पौर्णिमेचा चंद्र पाहून

  तुझी आठवण येत आहे 

शुभ्र शीतल त्याच्या बिंबात 

  तुझी प्रतिमा दिसत आहे ।  

मंद मधूर ज्योत्स्ने मध्यें 

  तुझा स्पर्श जाणवत आहे 

पीठूरलेल्या वातावरणी 

  गंध तुझा येत आहे। 

चंद्राकडे पाहून मात्र 

  विचार मनीं येत आहे 

चंद्राचे हे मधूर बिंब 

  हळू हळू कमी होणार आहे। 

तूं दूर गेलीस आणि 

  मी एकटा राहिलो आहे 

तरी प्रीत मात्र तुझी-माझी 

  चिरंतर इथे रहाणार आहे। ।  
                                    रविंद्र बेंद्रे 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:16 AM4/5/14
to

तिसरी घंटा

मनुष्य जीवन मिळे एकदाच लाख मोलाचं 
लाभले त्याला वरदान वाचेचं 

झाली तिन्हीसांज भय वाटे संध्या छायेच 
आता सोडा राग ,द्वेष घाला पांघरूण मायेचं 

विसरून जा सगळ्या कटु भावना 
दिवस नवा घेऊन येई नवी कामना 

जगा भरभरून द्या भरभरून जगा जीवन आनंदाच 
सार्थक होईल आयुष्याच्या शेवटच्या श्वासाच 
सौ . अनिता फणसळकर   

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:21 AM4/5/14
to

जब पेड था विशाल हराभरा 
 चहचहो का संगीत गुंजता था 
हर आने जाने वाले मुसाफिर को  
शीतल मनभावन छाया देता था 


उसकी शीतल छाव तले 
बच्चो कि मुस्कान खिलती थी 
तरह तरह के खेल खिलाडी 
और दोस्ती यारी पलती थी 


प्रेम के कच्चे धागे भी यहां 
और भी अटूट होते थे 
इसकी भव्यता कि  साक्ष देकर 
प्यारा बंधन जन्मो  तक निभाते थे


अब कैसा ये अनर्थ हुआ है 
जो काट दिया ऐसे वृक्ष को 
जहा हसी के फव्वारे चलते थे 
वहां शमशान विरानी खलती है 


कब आयेगी समझदारी हमको 
ये वृक्ष ही  हमारे  पालनहार है  
इसकी शीतल  छाव तले 
जीवन सुहाना गीत गाता  है . 
.                                 

मेरी बस इतनी अरज है सबको 
 पेड लगाओ और पेड जगाओ 
 इस कृष्ण कन्हाई के मधुबन को 
हो सके तो प्यारा  नंदनवन बनाओ 
                                           सुनिता …… 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:27 AM4/5/14
to
||  तुझा तो मोरपिस ...  ||
.
.
तुझा तो मोरपिस 
मी 
अजूनही जपून ठेवलाय
तुझ्या प्रेमा पोटी 
ईतरांपासून 
मी नेहमीच लपून ठेवलाय
.
तुझा 
मोरपिसातला सुगंध
मी 
नेहमीच ग हुंगतो 
मनात प्रेमाचे तुषारे ऊडवून
मनात 
नेहमीच माझ्या पांगतो
.
तुझी वही सुद्धा अठवते
त्यातली तुझी सही सुद्धा अठवते 
तु सुद्धा खुप अठवते 
लाजून बोललेल तुझ "नही" सुद्धा अठवते 
.
तु दिलेला मोरपिस 
मी कधी कधी गालावरून माझ्या 
फिरवतो 
कधी कपाळावर ठेऊन 
तुझा कृष्ण बणून 
बंद रूम मधेच मिरवतो 
.
खुप गुदगुल्या होतात ग 
पापण्यांना 
मोरपिस जेव्हा टेकतो
त्या रंगात तुझे 
प्रतिबिंब दाखवून 
तुला एकट्यातच 
जेव्हा भेटतो 
.
वारयाने जेव्हा 
तुझा मोरपिस 
अलगद ऊडून जातो
तुझ्या मागे धावण्याचा
मला तो 
भास घडवून जातो
.
तरीही मी त्याला पकडतो
मनाशी जपतो 
ईतरां पासून लपवतो
वहीमधे सजवतो 
तु दिलेला मोरपिस ..
तुझ्या प्रेमाचा तो मोरपिस .. 
.
.
©  चेतन ठाकरे  

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:32 AM4/5/14
to
पोस्टली आहे कविता त्यानी
चला उचला सुरी नी कात्री 
पाडून कवितेला टेबलावर 
सुरु करा तिची autopsy
 
पहिले तपास छंद कुठला 
मग शोधा चुका वृत्ताच्या 
उगाच म्हणा ‘’घातला मताला 
गरज नसताना इथे दुसरा’’
 
म्हणा ‘’विषय उथळ याचा 
विस्तारास होती बहुत जागा’’ 
वर्णिला असेल कवींनी कांदा! 
विचारा ‘’यात का नाही आंबा?’’
 
फोटोची सांगा गरज नव्हती 
भावना आहेत भडक अति 
भाषा अशुध्द कवीची किती 
का म्हणावे कविता यासी?
 
शब्द सौंदर्य यांत कुठे?
वर्णिला प्रसंग अर्धाच इथे!
लिहिले शब्द मागे पुढे 
जुळविण्या केवळ यमक इथे
 
वाचता एक असली प्रतिक्रिया 
दुसराही मग **वेल शहाणपणा 
म्हणेल अन ‘’शिकण्या कविता 
घ्या टीकेला positively जरा’’
 
टाकली आहे त्यानी कविता 
वेळ उगा हा दवडू नका 
चारही बाजूनी घेरुन तिला 
काढा बाहेर तिचा कोथळा
 
केदार….

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:37 AM4/5/14
to
हो मूर्ख आहे , मी शतमूर्ख आहे … 
मला स्वार्थी होणे , हे जमलेचि नाही ।
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

इथे पांघरुनी मुखवटे जगावे 
कधी सत्य कोणा नसे रे स्वीकार 
सुखाच्या शोधात , मने मारुनिया…  
इथे असत्याला घडे नमस्कार … 
अशा या जगात कसे वावरावे । 
मला बावळीला समजलेची नाही । 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

कसे मी बोलावे , कसे मी चालावे 
किती झाकुनीया , किती दाखवावे । 
कुठे हात द्यावा , कुठे स्वार्थ व्हावा … 
मला ना कळावे , इथे बारकावे … 
इथे दुध प्यावे , मिटूनिया डोळे … 
मला हेच सत्य ,उमगलेच नाही । 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

इथे नित्य बदले , जगण्याचा अर्थ । 
इथे रोज अस्तित्व , जपण्याची शर्थ । 
कुठे माया- ममता, कुठे रे जिव्हाळा । 
अता जीवनात , उरे फक्त स्वार्थ । 
जगी चालते या , धनाचीच सत्ता । 
मला तो मिळविणे, हे जमलेची नाही 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

गमे या जगी तू , असे सर्व कोशी । 
अणु रेणू तुनी , तुझा रे निवास … 
तरी संग मजला , कसा चालला हा 
जगाचा विनाश कडे रे प्रवास । 
तुवा खेळवावे , नवे नित्य खेळ 
मला त्याचे मर्म , उमजलेच नाही … 
साभोतली चाले जी स्पर्धा जीवांची ।
मी स्पर्धेमध्ये त्या उतरलेची नाही ।।

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:50 AM4/5/14
to
जमलच तर परत ये...!!

मला पुन्हा आपलं बनवायला.....

खोटे प्रेमाचे सोँग आणुन,

न सांगता सोडून जायला.....

जमलच तर परत ये...!!

खोटी स्वप्न दाखवायला.....

माझ्या भावनांशी खेळून,

माझे मन मोडायला.....

जमलच तर परत ये...!!

चारचौघात माझी अब्रु काढायला.....

माझ्याशी परख्यागत वागून,

माझी चिता जाळायला.....

जमलच तर परत ये...!!

मला पुन्हा उध्वस्त करायला.....

ज्या घरची सुन होणार होतीस,

त्या घरचा दिवा विझवायला.....

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:25:54 AM4/5/14
to
ती येत होती,
मला सतवण्यासाठी.....

मी जात होतो,
तिला मनवण्यासाठी.....

ती म्हणत असे की,
तुझं माझ्यावर प्रेमच नाही.....

आणि.....!!!

मी बोलत असे की,
तुझ्याशिवाय दुसरं कुणीच
मला आठवत नाही.....

तिने मला सोडून दिलं,
कुणा दुस-यासाठी.....

आणि.....!!!

मी ही जग सोडलं,
फक्त तिच्यासाठी.....
:'(  :'(

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:00 AM4/5/14
to
त्या क्षणी होतो
आपले आपण दोघ
समोर आपल्या होता
सागर तो अथांग
हातात माझ्या होता
शोना हात तुझा
मनात मात्र होता
फ़क्त ध्यास तुझा
मधेच तुझे लाजणे
चोरून गुपचुप पहाणे
तुला तसे पाहून
मनात माझे हसणे
सहज तुझ्या कमरेत
माझा हात गेला
माझ्या तशा स्पर्शाने
तुला शहारा आला
लाजली होतीस तू
नजर होती खाली
ओठ होते थरथरत
ह्रदय वर खाली
त्या क्षणी माझेही
भान होते हरपले
घ्यावे मिठीत तुला
मनी होते ठरवले
वेळ न दवडता 
जवळ तुला ओढले 
अगदी त्याच क्षणी
स्वर्ग सुख अनुभवले...
स्वर्ग सुख अनुभवले...

... अंकुश नव

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:04 AM4/5/14
to
जगताना मी, कधीच कुठला, नियम मानला नाही 
लिहिली ऐशी, गझल ज्यात मी, रदिफ घेतला ''नाही''
 
माणसात मज, देव भेटला, पशुही त्याचे ठायी 
देवळात मज, दगड भेटला, देव भेटला नाही
 
अनेक आले, गाउन गेले, मैफलीत या माझ्या 
भूपाळीचा, तरी खरा मी, सूर लावला नाही 
 
जो आला तो, यार मानला, मित्र भोवती जमले  
कोण? कुणाचा?, संशय ऐसा, उगा घेतला नाही
 
हसलो, चिडलो, तरी कधी ना, भाव दडवले कुठले 
तोंडावर मी, उगा मुखवटा, कधी ओढला नाही 
 
अनवट वाटा, धुंडत फिरलो, असा मत्त मी राही 
हात पसरुनी, कधीच पुढचा, वेध घेतला नाही  
 
ऐकले जरी, कधी जनाचे, तरी मनाचे केले
मनात माझ्या, दडलेला ‘’मी’’, कधी मारला नाही  
 
दडपून दिला, काफीया''ला'', भीड कशाला ठेवू
मतला लिहिला असा जो कधी कुणाच रुचला नाही
 
केदार .... 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:12 AM4/5/14
to

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:24 AM4/5/14
to
तू 
 
निखळ प्रेमाच्या लयी सारखी भावणारी तू ,
कमळ पाकळ्या समानअंतरी लावणारी तू ,
तू कधी त्या निरभ्र आकाश्यातल्या सरीसारखी, 
तू कधी उमलणाऱ्या लाजाळूच्याच्या पानासारखी,
 
 
पहाटेच्या साखर स्वप्नासारखी  तू ,
कथेतल्या  नाजूक परीसारखी तू,
तू बरसणाऱ्या रिमझिम श्रावण धारांसारखी  ,
तू मंजुळ कोकिळेच्या स्वरांसारखी .
 
 
चंद्राच्या शीतल चांदण्यासारखी तू ,
मनातल्या कोरीव ताज महालासारखी  तू ,
तू हृदयातल्या हळुवार स्पंदनासारखी
तू निरागस ओठातल्या हस्यासारखी
 
 
 
कवितेतल्या निर्मळ शब्दासारखी तू ,
विरणाऱ्या मृगजळासारखी तू, 
तू लेखणीतून उमटलेल्या प्रतीमेसारखी
तू आहेस अगदी वेगळी फक्त तुझ्यासारखी 
फक्त तुझ्यासारखी .....
 
                       प्रसाद गावंड

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:29 AM4/5/14
to
पाणी भरत आहे 
तट बुजत आहेत
गावोगावचे देखणे 
घाट बुडत आहेत
भांडून माणसे 
थकली आहेत 
रडून माणसे 
थकली आहेत 
हाती पडले ते 
घेवून माणसे 
दूरवर जावून 
वसली आहेत 
गाव पुन्हा 
दिसणार नाही 
शेत कधी ही
फुलणार नाही 
मी खेळलो 
ते अंगण शाळा 
आता इथे 
उरणार नाही 
डोळ्यात दाटला 
पूर द्वारकेतला 
आता कधीच 
आटणार नाही 


विक्रांत प्रभाकर 

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:51 AM4/5/14
to

तुझ्या खोट्या आंसवात,

मी फसत गेलो.....

तु सोडून जाताना,

हात वर करुन...!!

मी हसत राहीलो.....

नाही समजु शकलो तुजला,

तुझ्या भोळ्या रुपावर भाळलो.....

आयुष्यात एवढं नक्की,

अनुभवलयं गं मी.....

तु पैशाने झाली श्रीमंत,

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....

मी प्रेमाने दारिद्रय झालो.....
:'(  :'(  :'(  :'(  :'(

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:26:57 AM4/5/14
to
आता कसलीच इच्छा नाही उरली ....

माझ्या जगण्याची आता आशाच संपली....

आता ओढ फक्त तुझीच लागली....

माझ्या हृदयाची स्पंदने हि वाढली...

कधी समजशील या मनाला...

कधी कळतील तुला या भावना...

होशील ना कधीतरी फक्त माझा....

समजशील ना कधी या वेड्या मनाला...
सांग ना ....

समजशील न कधी या वेड्या मनाला...


- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:02 AM4/5/14
to

कशी हि भेट होती  आपली 
दोघांनी ही प्रेम म्हणून ती जपली 

नात्यांची फिकर होती 
ना कशासही सिमित
दोघांसही  ती  वाटली  आपली .........

एकमेकांनी स्वप्न पाहिले
पहिलेच  प्रेम होते ते 
त्यावर दुखांचे धुके  दाटले 

दोघांनी वाट  पहायची जाण्याची 
पण  वेळ कधी नव्हतीच  जवळ  येण्याची 
दूर  निघून  गेले ते   क्षण आज 
राहिले  डोळ्यांत फक्त  आठवणी 

माझी  होती तू  अन तुझाच  होतो मी 
दोघांनी लिहलेल्या इतिहासात  
आता एकटाच  होतो मी ......
आता एकटाच होतो मी ....

कशी ही  भेट होती आपली ...
-
©प्रशांत डी शिंदे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:08 AM4/5/14
to
का इतकं जवळ येत कोणी...

का मनात घर करतं कोणी...

का कोणी अनोळखी इतकं ओळखीचं होत...

का कोणी इतकं जीव लावतं....

अन का मग हेच कोणी आपलं खूप काही बनत ...

कि मग त्याच्याचशिवाय आपलं जगणं असह्य होत.

कि मग त्याच्याचशिवाय आपलं जगणं असह्य होत.


- Suचित्रा Sheडगे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:16 AM4/5/14
to
एका खऱ्या प्रियकराच्या मनातलं...

कसं सांगू तुला काय हालत झाली माझी...
जेव्हा तू मी न केलेल्या चुकीची शिक्षा देऊन गेलीस ग...

पण तरी माझा माझ्या प्रेमावर विश्वास होता....
तू नक्कीच परत येशील ग...

चातक पक्षी पण इतकी वाट बघत नसेल...
त्यापेक्षा जास्त तुझी वाट बघितली ग..

जाताना जीवाची लाही लाही करून गेलीस...
काय सांगू या मनाची किती तडफड झाली ग...

पण एक दिवस आला....

माझ सुख परतलं...
माझ्या जीवात जीव आला ग....

खूप वाट बघितली शोनू...
या वेड्या मनाला खूप तरसवलस ग...

आलीस जर आता आयुष्यात परतुनी...

आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...
आता सोडून पुन्हा कधीच जाऊ नको ग...

 :(  :(  :(

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:23 AM4/5/14
to
आता तर गोष्ट आपुली 
इथवर येवून आहे ठेपली 
आलीस तू अन गेली 
मी चौकशीही न केली
 
नाही तसे सारे काही 
विसरलो मी अजुनी नाही 
पण स्मृतीचेच सांगाडे ते 
जीव त्यात आता नाही 

डोळ्यामध्ये तुझ्या पाहिले 
भाव पाटी स्वच्छ पुसले 
नव्हती त्यात ओळख कुठली 
नव्हतेच जणु घडले काही
 
मग तो शिक्का सरकारी 
ठपकन कागदावरी मारुनी
नेक्स्ट कोरडे तुज म्हणुनी
दूर सारीले मी नजरेपासुनी   



विक्रांत प्रभाकर

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:37 AM4/5/14
to

हातात हात घेऊनी चल जाऊ सागर किनारी,
मिठीत माझ्या मग तु येशील ना गं राणी,

सागराच्या लाटाही मग आनंदुन जातील,
आपल्या प्रेमाचीच मग साक्ष त्या देतील,

प्रेमाचा झरा हा असाच वाहत राहो,
तुझ्या अन माझ्या प्रेमाचा तो साक्षीदार होवो.


रचना - भूषण कासार

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:27:30 AM4/5/14
to
शर आला तो, धावुनि आला काळ
 विव्हळला श्रावणबाळ
 हा! आई गे! दीर्घ फोडुनि हाक
 तो पडला जाऊन झोक. 

ये राजाच्या श्रवणी करुणा वाणी
 हृदयाचे झाले पाणी.
 (चाल बदलून)
त्या ब्राह्मणपुत्रा बघुनि
 शोकाकुल झाला नृमणी
 आसवे आणूनी नयनी
 तो वदला, हा हंत! तुझ्या नाशाला
 मी पापी कारण बाळा.
मग कळवळुनि नृपास बोले बाळ
 कशी तुम्ही साधली वेळ
 मम म्हातारे मायबाप तान्हेले
 तरुखाली असतील बसले
 कावड त्यांची घेऊन मी काशीला
 चाललो तीर्थयात्रेला
(चाल बदलून)
आणाया निर्मळ वारी
 मी आलो या कासारी
 ही लगभग भरुनि झारी
 जो परत फिरे, तो तुमचा शर आला
 या उरात रुतुनी बसला 

मी एकुलता पुत्र, कसा हा घाला
 मजवरती अवचित आला
 त्यां वृद्धपणी मीच एक आधार
 सेवेस आता मुकणार
 जा, बघतील ते वाट पाखरावाणी
 द्या नेऊन आधी पाणी.
 (चाल बदलून)
आहेत अंध ते दोन्ही
 दुर्वार्ता फोडू नका ही
 ही विनती तुमच्या पायी
 मजमाघारी करा तुम्ही सांभाळ
 होऊनिया श्रावणबाळ. 

परि झाकुनी हे सत्य कसे राहील?
विधिलेख न होई फोल
 काळीज त्यांचे फाटुन शोकावेगे
 ते येतील माझ्यामागे,
घ्या झारी … मी जातो .. त्याचा बोल
 लागला जावया खोल
(चाल बदलून)
सोडिला श्वास शेवटला
 तो जीवविहग फडफडला
 तनुपंजर सोडुनि गेला
 दशरथ राजा, रडला धायी धायी
 अडखळला ठायी ठायी.

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:28:09 AM4/5/14
to
जेव्हा काही स्वप्न
अधूरी राहतात
तेव्हा ती दुःख अश्रू बनून
डोळ्यातून वाहून जातात
पण जे असे म्हणतात कि
मी फ़क्त तुझाच आहे
तुझ्याशिवाय जगू शकत नाही
तुझ्याशिवाय माझ
ह्या जगात कोणी नाही
माहीत नाही का
पण तेही
साथ सोडून निघून जातात
©परी तुझाच प्रेम वेड़ा

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:28:16 AM4/5/14
to
मलाच सर्वच काही मानणारी,

माझं सुख दुःख जाणणारी ती.....

सावली सारखी माझ्या सोबत,

नेहमी असणारी ती.....

वाळू सारखी माझ्यातून,

ती हळू हळू सरकत गेली.....

मी तिच्यासाठी झूरत असताना देखील,

मलाच अनोळखी सारखी ती जाणून बुजून विसरत गेली.....

खुप प्रयत्न केले मी,

तिला ह्रदयात साठवून ठेवायचे.....

पण ???

माझे मलाच कळले नाही,

माझे मलाच समजले नाही कधी.....

मी तिला मनात ठेवत असताना,

माझ्या मनातून ती उतरत गेली.....

ती उतरत गेली.....
:'(  :'(  :'(  :'(  :'(

_____/)___/)______./­¯”"”/­’)
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\)¯¯\)¯¯¯’\_„„„„­\)


© सुरेश सोनावणे...

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:28:28 AM4/5/14
to
!! हे सृष्टी !!


रेंगाळणाऱ्या पावसाला,
सूर होता सरींचा !
मातीलाही गंध होता,
पावसाच्या फेसाळण्याचा !

कौतुकाचे थेंब घेऊन,
तरू हि भरलेला !
हिरवाई घेऊन जशी,
लेक आली माहेराला !

इंद्रधनु थेंबानी, 
अंकुर हे डवरलेले ! 
बाळाच्या चाहुलीने,
मातृ नेत्र पाणावलेले !

रंगाची सप्तमी व्हावी,
फुल-पाखरू गीत नवे !
हे सृष्टी, तू आम्हास,
दान हे नित्य द्यावे !



सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:28:23 AM4/5/14
to
कसं कळेना तुला,

माझ्या या भावना,

एकदा तरी जाणना,

माझ्या या वेदना...

हवेच्या लहरीतुनं,

शब्द हे वाहत...

अनं तुझ्या प्रेमात,हा

जीव प्रेम गीत गात..

कसं कळेना तुला...!!

नाही राहिलो,

आता माझ्यात मी,

झालो मी तुझा प्रेमवेडा..

पाहताचं तु मला,

मनी झंकारते ,

प्रेमाचा वर्षाव सडा..

कसं कळेना तुला....!!

गंध हा प्रेमाचा,

मनी माझ्या साठवत,

अणं तुझे ते गोड क्षण,

मनी माझ्या आठवत.

का कळेना तुला...!!

स्वंय लिखीत :-
स्वप्नील चटगे

सागर सावंत

unread,
Apr 5, 2014, 8:28:32 AM4/5/14
to
वर्म भक्तिचे .....

भक्तिचे ते वर्म | संतांसीच ठावे | येर ते करावे | कवायती ||

कवायती जेथे | नाही काही भाव | सर्व काही वाव | वृथा शीण ||

वृथा शीण सारा | टाकून आघवा | घेई त्वरे ठावा | संतांपायी ||

संतापायी कळे | भावचि निर्मळ | भेटवी केवळ | भगवंत ||

भगवंत नित्य | राही ह्रदयात | कौतुके पहात | भक्ताकडे ||

भक्तासि कदापि | नसे विभक्तता | लाभते मुक्तता | अनायासे ||

अनायासे ऐसे | घडेल का सारे | पुन्हा पुन्हा जारे | संतांपायी ||

-shashaank purandare.
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages