TILSIMLAR MECMUASI-177-YİRMİ DÖRDÜNCÜ SÖZÜN İKİNCİ MAKAMININ BEŞİNCİ DALI(DEVAMI)

[Erhan Patlak]

                              TILSIMLAR MECMUASI

 

14.7.YİRMİ DÖRDÜNCÜ SÖZÜN İKİNCİ MAKAMININ BEŞİNCİ DALI(DEVAMI)

DÖRDÜNCÜ MEYVE

Ey nefis! Ehl-i dünyaya, hususan ehl-i sefahete, hususan ehl-i küfre bakıp, surî ziynet ve aldatıcı gayr-ı meşru lezzetlerine aldanıp taklit etme. Çünkü sen onları taklit etsen, onlar gibi olamazsın. Pek çok sukut edeceksin. Hayvan dahi olamazsın. Çünkü senin başındaki akıl, meş’um bir âlet olur; senin başını daima dövecektir. Meselâ, nasıl ki bir saray bulunsa, büyük bir dairesinde büyük bir elektrik lâmbası bulunur. O elektrikten teşa’ub etmiş ve onunla bağlı küçük küçük elektrikler, küçük menzillere taksim edilmiş. Şimdi, birisi o büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirip ziyayı kapatsa, bütün menziller derin bir karanlık içine ve bir vahşete düşer. Ve başka sarayda, büyük elektrik lâmbasıyla merbut olmayan küçük elektrik lâmbaları, her menzilde bulunuyor. O saray sahibi büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirerek kapatsa, sair menzillerde ışıklar bulunabilir, onunla işini görebilir; hırsızlar istifade edemezler. İşte, ey nefsim! Birinci saray, bir Müslümandır. Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm, onun kalbinde o büyük elektrik lâmbasıdır. Eğer onu unutsa, el’iyâzü billâh, kalbinden onu çıkarsa, hiçbir peygamberi daha kabul edemez. Belki hiçbir kemâlâtın yeri ruhunda kalamaz. Hattâ Rabbini de tanımaz. Mahiyetindeki bütün menziller ve lâtifeler karanlığa düşer. Ve kalbinde müthiş bir tahribat ve vahşet oluyor. Acaba bu tahribat ve vahşete mukabil hangi şeyi kazanıp ünsiyet edebilirsin? Hangi menfaati bulup, o tahribat zararını onunla tamir edersin? Halbuki, ecnebiler o ikinci saraya benzerler ki, Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâmın nurunu kalblerinden çıkarsalar da, kendilerince bazı nurlar kalabilir veya kalabilir zannederler. Onların mânevî kemâlât-ı ahlâkiyelerine medar olacak, Hazret-i Mûsâ ve İsâ Aleyhimesselâma bir nevi imanları ve Hâlıklarına bir çeşit itikatları kalabilir. Ey nefs-i emmâre! Eğer desen, “Ben ecnebi değil, hayvan olmak isterim”; sana kaç defa söylemiştim, hayvan gibi olamazsın. Zira kafandaki akıl olduğu için, o akıl geçmiş elemleri ve gelecek korkuları tokatıyla senin yüzüne, gözüne, başına çarparak dövüyor. Bir lezzet içinde bin elem katıyor. Hayvan ise, elemsiz, güzel bir lezzet alır, zevk eder. Öyle ise, evvelâ aklını çıkar, at, sonra hayvan ol. Hem كَاْلاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ 1 sille-i tedibini gör. Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler : 1 : “Hayvanlar gibi, hattâ daha da aşağıdırlar.” A’râf Sûresi, 7:179.

Lügatler : Aleyhimesselâm : Allah’ın selâmı onların üzerine olsun Aleyhissalâtü Vesselâm : Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun ecnebi : yabancı ehl-i dünya : dünyaya dalıp, âhireti düşünmeyenler ehl-i küfür : kâfirler, inkârcılar ehl-i sefahet : zevk, eğlence ve yasak şeylere düşkün olanlar el’iyâzü billâh : Allah korusun elem : acı, keder gayr-i meşru : helâl olmayan, dine aykırı Hâlık : herşeyi yaratan Allah hususan : özellikle istifade : yararlanma, faydalanma itikat : inanç kemâlât : mükemmellikler, üstün özellikler, faziletler kemâlât-ı ahlâkiye : ahlâkî mükemmellikler, üstün özellikler lâtife : insanın mânevî yapısındaki ince duygulardan herbiri mahiyet : yapı, esas, öz mânevi : mânâya ait medar : vesile, sebep menzil : mekân, oda merbut : bağlı meş’um : kötü, uğursuz mukabil : karşı nefis : kişinin kendisi nefs-i emmâre : insanı kötülüğe sevk eden içindeki duygu nevi : tür, çeşit Rab : herbir varlığa yaratılış gayelerine ulaşmaları için muhtaç olduğu şeyleri veren, onları terbiye edip idaresi ve egemenliği altında bulunduran Allah sair : diğer sukut etmek : alçalmak surî : görünüşteki tahribat : yıkılıp bozulmalar taksim : kısımlara ayırma, paylaştırma teşa’ub : şubelere ayrılma, bölünme ünsiyet : dostluk, canayakınlık vahşet : ürküntü, yalnızlık ziya : ışık ziynet : süs