Ramazan-ı Şerifteki savm, İslamiyetin erkân-ı hamsesinin birincilerindendir. Hem şeair-i İslamiyenin a'zamlarındandır.
İşte Ramazan-ı Şerifteki orucun çok hikmetleri; hem Cenab-ı Hakk'ın rububiyetine, hem insanın hayat-ı içtimaiyesine, hem hayat-ı şahsiyesine, hem nefsin terbiyesine, hem niam-ı İlahiyenin şükrüne bakar hikmetleri var.
(Bediüzzaman Said Nursi – 29. Mektubdan)
Lügatler
A’zam :en büyük
Cenâb-ı Hakk :Hakkın ta kendisi olan şeref ve yücelik sahibi Allah
Erkân-ı Hamse :beş rükün, beş esas, beş temel
Hayat-ı içtimaiye :toplum hayatı, sosyal hayat
Hayat-ı şahsiye : şahsi hayat, kişisel yaşam
Hikmet :Herkesin bilmediği gizli sebeb, gizli sır, sebeb, fayda, gaye, her şeyin belirli gayelere yönelik olarak, manalı, faydalı ve tam yerli yerinde olması ve yaratılması
Nefis :bir kimsenin kendisi; insanı daima kötülüğe, maddî zevk ve isteklere sevk eden duygu
Niam-ı ilâhiye :ilâhî nimetler
Ramazan-ı Şerif :şerefli Ramazan ayı
Rububiyet : Rablık; Cenâb-ı Hakkın her bir varlığa yaratılış gayelerine ulaşmaları için muhtaç olduğu şeyleri vermesi, onları terbiye edip idaresi ve egemenliği altında bulundurması
Savm : Oruç. İkinci fecirden başlıyarak güneşin batmasına kadar yemekten, içmekten ve cinsi mukarenetten nefsi men'etmek suretiyle yapılan ibâdet.
Şeair-i islamiye : İslâma sembol olmuş işaretler, iş ve ibadetler
Şükür :Allah’a teşekkür, Allah’a karşı minnet duymak
Terbiye : belli bir amaca erişecek şekilde geliştirme, olgunlaştırma