World reEvolution - Globalchange has began

2 views

Skip to first unread message

in...@occupygr.com

unread,

Feb 27, 2012, 12:49:09 PM2/27/12

ΤΟ 2012 ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΠΗΔΗΣΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΟΝ, ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ, ΣΑΝ ΧΕΙΜΑΡΟΣ.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ (HOMO SAPIENS) ΘΑ ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ, ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΤΑΔΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΘΑ ΔΙΑΡΚΕΣΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΕΝΕΕΣ.

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΜΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.

ΣΗΜΕΡΑ.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΟΝΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΠΑΝΩ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ.

DIRECT DEMOCRACY

OCCUPY EVERYWHERE We are the 99%

The globalisation of a totalitarian form of capitalism has started to attack ordinary people all over the world.

The elite try to destroy all of the existing semi-democratic rights some of us had been enjoying.

An elite that has long time ignored the needs of the planet, the poor, the weakest who had to be protected the most.

Rulers crack down and oppress people in order to save their unjust system.

We declare that we need to take over the world agenda, to shape our future together, in a bottom-up, horizontal and egalitarian way!

Today, we launch a world wide and continuous WikiStrike involving traditional industrial action as well as new generation media actions, leaks, hackatons, occupations, meditations, art strikes and many other creative and peaceful forms of self-expression against the ruling classes and their greed-centric corporations in order to enforce people’s sovereign laws and make real democracy, equality and freedom a reality.

We will build truly democratic social structures free from the domination of any class, elite or war lord, free from artificial borders and wage slavery. A world where production, distribution and ownership are organised through distributed egalitarian P2P cooperative networks and based on the commons we share. We declare that we have no division among us.We are united as humanity and nature, one whole planet.

Equality,Justice,Dignity,Autonomy,Real Democracy

We call Occupy Together/Democracy Real Ya!/Άμεση δημοκρατία/Take The Square/15O/15M Movements, Anonymous, LulzSec, WikiLeaks, OpenLeaks, Yes Men, Avaaz, The Zeitgeist Movement, Zapatistas, Water Warriors, Slum Dwellers, Street Traders, NetWorkers, Free Culture and information activists, environmentalists, unionists, feminists, anti-war activists, political parties,all the movements in Greece and all other like-minded groups and individuals from every country, to support this cause by engaging in law making processes within their nearest occupy assemblies around the world and linking your actions in the WikiStrike framework!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ

Κοινωνικό δίκτυο για όσους αντιστέκονται

Call for coders

The Global Square: a social network for protesters.

Wikileaks, Richard Stallman, a number of hackers and free software activists associated with Wikileaks and Anonymous.

The goal of the Global Square is to perpetuate and spread the creative and cooperative spirit of the occupations and transform this into lasting forms of social organization, at the global as well as the local level.

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ HMEΡΑ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Shut Down the Corporations

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΝΗΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΦΛΕΒΑΡΗ στις 6 μμ (Όθωνος & Αμαλίας) ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ HMEΡΑ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ
«ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΧΑΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»
* τρίωρη πανελλαδική πανεργατική στάση εργασίας 12:00 - 15:00
* διάβημα διαμαρτυρίας στις 13:30 στα γραφεία της Ε.Ε. στην Αθήνα (Βασ. Σοφίας 2)
* Στις 18:00 συγκέντρωση στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ (Όθωνος & Αμαλίας)

Resistance

Διεθνής αλληλεγγύη και αντίσταση στον καπιταλισμό της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου, της Ευρωπαικής Ένωσης και της Τρόικας.

Αγαπητές/-οι συντρόφισες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι, αγανακτισμένες και αγανακτισμένοι,
Το παρακάτω αφορά πρόσκληση σε δράση ενάντια στην πολιτική καπιταλιστικής κρίσης.

Από το 2011, επιτέλους η κρίση βρίσκει το αντίστοιχό της σε μια ποικιλία καταλήψεων και συγκεντρώσεων παγκοσμίως: Τυνησία, Κάιρο, Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Τελ Αβίβ, Αθήνα, Νέα Υόρκη, Όκλαντ… Για μήνες ολόκληρους, οι σκηνές των κινημάτων κατάληψης πολιορκούν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη Φρανκφούρτη. Η εστίαση στο χρηματοπιστωτικό κέντρο της Φρανκφούρτης είναι κρίσιμη: εδώ είναι που η τρόικα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διαπραγματεύονται αυτό που η Γερμανική κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της προσπαθούν να επιβάλουν σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Καλώντας για μια πανευρωπαϊκή κινητοποίηση στην Φρανκφούρτη, θέλουμε να θέσουμε ένα αδιαμφισβήτητο σημάδι διεθνούς αλληλεγγύης και αντίστασης στον καπιταλισμό. Θέλουμε να δείξουμε ότι δεν υπάρχει ειρήνη ούτε καν στη Γερμανία, την καρδιά τού κτήνους της Ευρωπαϊκής κρίσης. Θέλουμε να δείξουμε ότι τα κινήματα στην Ευρώπη δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους, αλλά από κοινού οδηγούν τη μάχη ενάντια στις δικτατορίες λιτότητας της τρόικας. Θέλουμε να δείξουμε ότι η πειθήνια / χαλαρή διαμαρτυρία ενάντια σ’ αυτές τις κοινωνικές επιθέσεις δεν επαρκεί, αλλά μάλλον υπάρχει η ανάγκη για μαζική και καθορισμένη / αποφασιστική αντίσταση σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ως εκ τούτου, καλούμε για ανυπάκουες μαζικές δράσεις το Μάιο: ας παραλύσουμε την Φρανκφούρτη, ας φράξουμε την κυκλοφορία, τις τράπεζες, ολόκληρη την πόλη. Ας διακόψουμε την επιχείρηση αυτών που θέλουν να μας εγκλωβίσουνε στη δική τους κρίση…

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η ιδέα για μέρες δράσης στην Φρανκφούρτη μέσα στο Μάιο δεν συζητήθηκε μόνο από μας, αλλά από έναν αριθμό πολιτικών κινημάτων και ομάδων. Φαίνεται ότι κάτι βρίσκεται σε κίνηση και θα συμπυκνωθεί σε αποκλεισμούς, ανυπάκουες μαζικές δράσεις, μια μεγάλη διεθνή διαδήλωση και άλλη μια Κινηματική Αγορά.

Προτείνουμε ως αρχική ημέρα (άφιξης) την 15η τού Μάη, 2012, στην επέτειο της πρώτης μεγάλης συνάντησης στη Μαδρίτη. Την Τετάρτη, 16 Μαΐου, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συναντιέται στη Φρανκφούρτη. Η Παρασκευή, 18 Μαΐου, θα μπορούσε να είναι η βασική Ημέρα Δράσης μας: σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, πολλοί άνθρωποι έχουν ρεπό λόγω μιας προηγούμενης αργίας, ενώ, στη Φρανκφούρτη, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις είναι ανοιχτές, έτσι ώστε να μπορούμε να μπλοκάρουμε αποτελεσματικά τη λειτουργία. Στις 19 τού Μάη θα μπορούσε να ακολουθήσει μια μεγάλη Ευρωπαϊκή διαδήλωση.

Στην Erfurt, περίπου 250 χιλιόμετρα από τη Φρανκφούρτη, μεταξύ 17 και 20 Μάη, θα λάβει χώρα το 34ο Συνέδριο του Διεθνιστικού Ομοσπονδιακού Συντονιστικού (Congress of the Federal Coordination of Internationalism – BUKO), με βασικό ερώτημα / θεματική: “Τι σημαίνει σήμερα ‘ριζικά παγκόσμιο’;”. Μας αρέσει η ιδέα να συμπλέξουμε το διάλογο με τη δράση.

Η πρώτη κοινή συνεδρίαση μιας ευρύτερης ομάδας πρωτοβουλίας θα διεξαχθεί την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου τού 2012, στις 11:00, στην αίθουσα Gewerkschaftshaus, οδός Wilhelm-Leuschner-Str. 69, στην Φρανκφούρτη (am Main). Σ’ αυτήν τη φάση, είναι σημαντικό να μεταφερθούν οι επιθυμίες και προτάσεις όσο περισσότερων ακτιβιστών για δράσεις που να είναι ανάλογες του εγχειρήματος με όρους κλίμακας και ριζοσπαστικότητας. Σ’ αυτήν την πρώτη συνάντηση, θα ασχοληθούμε και με την προετοιμασία ενός μεγάλου Πανευρωπαϊκού συνεδρίου δράσης που είναι να διεξαχθεί 24-26 Φεβρουαρίου στη Φρανκφούρτη. Τότε, θα υπάρξει χώρος και χρόνος για απτές συμφωνίες ώστε να παρθεί η απόφαση για ένα διεθνές κάλεσμα για δράσεις το Μάιο στην Φρανκφούρτη.

Εάν θέλετε να συμμετέχετε σ’ αυτό το συντονιστικό επικοινωνήστε το συντομότερο δυνατό μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: fran...@riseup.net

Interventionistische Linke (Interventionist Left), December 22, 2011

Anonymous:Μαύρος Μάρτης-Αποχή ένα μήνα από προιόντα copyright

Σε έναν ολόκληρο μήνα αποχής από αγορές που έχουν να κάνουν με προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας προτρέπουν
το κοινό οι Anonymous, σε ανακοίνωσή τους. Θεωρούν μάλιστα ότι είναι η μόνη αντίδραση στα προτεινόμενα νομοσχέδια κατά της πειρατείας, SOPA και PIPA.

Ο «Μαύρος Μάρτιος» (Black March) υποστηρίζουν ότι θα χτυπήσει τα λόμπι των εταιρειών μουσικής, ταινιών και media ακριβώς εκεί που τα πονάει. Σύμφωνα με την ανακοίνωση τους μάλιστα, τέσσερις εβδομάδες, αποχής από τέτοιες αγορές θα δημιουργήσει μία τεράστια τρύπα στα κέρδη των εταιρειών του χώρου των media και της διασκέδασης. Θα είναι σημαντικό πλήγμα οικονομικό πλήγμα το οποίο με τη σειρά τους θα αντιληφθούν και οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου, καθώς οι μετοχές θα καταρρεύσουν λόγω της τεράστιας απώλειας εσόδων, συμπληρώνουν.

Λένε πως ο μόνος τρόπος για να σκοτώσεις το τέρας, είναι να το χτυπήσεις εκεί που πονάει.
Και που πονάει το τέρας που λέγεται ACTA? Μα φυσικά στο να μην παίρνει χρήμα από εμάς. Να μην έχει έσοδα.
Καθ' ότι το ACTA (μα και τα SOPA/PIPA), τα θέλουν μόνο οι μεγαλο εταιρείες, ωστε να έχουν έσοδα, αυτές και μόνο αυτές. Αυτές ακριβώς οι εταιρείες που διακινούν την οικονομία σε παγκόσμια κλίμακα. Και φυσικά μη ξεχνάμε πως οι εταιρείες ανήκουν σε ανθρώπους.
Άλλωστε το ACTA είναι ο επόμενος νόμος για τον τερματισμό του ελεύθερου διαδικτύου.
Έχοντας δει πως μπορουμε να εναντιωθούμε σε αυτό, πριν πάει προς ψήφιση και στο Ευρωκοινοβούλιο, τον Ιούνιο του παρόντος έτους, τόσο ψηφίζοντας εναντίον του, όσο και στέλνοντας mail με την αντίθεση μας σε αυτό στους Έλληνες και Κύπριους Ευρωβουλευτές.

-Παρ' ολ' αυτά όμως, πρέπει να χτυπήσεις και το τέρας εκεί που πονάει πιο πολύ. Στο κέρδος (του). Έτσι οι Anonymous, κάνουν τη πιο λογική πρόταση που θα μπορουσε να γινει, κάνοντας αποχή επί ένα μήνα τουλάχιστον, από αγορές προiόντων που υπόκεινται σε πνευματικές ιδιοκτησίες (copyrights).
Αυτό να γίνει ολοκληρο τον μήνα Μάρτιο και μαλιστα θα έχει και την ονομασία: Μαύρος Μάρτης (Black March).
-Σύμφωνα με την ανακοίνωση των Anonymous:

Τέσσερις εβδομάδες, αποχής από τέτοιες αγορές θα δημιουργήσει μία τεράστια τρύπα στα κέρδη των εταιρειών του χώρου των media και της διασκέδασης.
Θα είναι σημαντικό πλήγμα οικονομικό πλήγμα το οποίο με τη σειρά τους θα αντιληφθούν και οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου, καθώς οι μετοχές θα καταρρεύσουν λόγω της τεράστιας απώλειας εσόδων.

Ευρωπαϊκή μέρα δράσης ενάντια στον καπιταλισμό
31 Μαρτίου 2012 | march31.net

Η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μήνες τώρα η δανειακή κρίση, η οποία είναι ταυτόχρονα και κρίση χρέους, οξύνεται. Σε συνεχείς (δια-) κυβερνητικές συσκέψεις αποφασίζονται νέα μέτρα, τα οποία έχουν ως στόχο να εξυγιάνουν τον καπιταλισμό. Αλλιώς, σύμφωνα πάντα με τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ, απειλούμαστε με κατάρρευση, ύφεση και περαιτέρω εξάπλωση της φτώχειας. Με τη βοήθεια αυτής της καταστροφολογίας επιβάλλονται ακραίες νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα καθορίζουν την κοινωνία, αλλά και τις ίδιες μας τις ζωές για τις επόμενες δεκαετίες. Εκτός και αν αντισταθούμε!

Τα πρώτα χρόνια της κρίσης μάς έλεγαν ότι ο καπιταλισμός πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο. Οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να αναλάβουν ένα μέρος του βάρους, για την δημιουργία του οποίου υπήρξαν άλλωστε συνυπεύθυνες. Κι όμως αυτή τη στιγμή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρώπη, τα κράτη-μέλη της καθώς και τα υποψήφια προς ένταξη κράτη ακολουθούν ένα δρόμο με ακόμη περισσότερο «ανταγωνισμό» συνοδευόμενο από προγράμματα περικοπών, ούτως ώστε να διασφαλίσουν την «εμπιστοσύνη», αλλά και τα κέρδη των αγορών. Έτσι όμως επιβεβαιώνουν την καταστρεπτική λογική του καπιταλισμού. Καπιταλισμός σημαίνει συνεχείς κρίσεις και φτώχεια, σημαίνει μια καθημερινότητα μπροστά στην οποία οι άνθρωποι φαντάζουν ανίσχυροι. Και όλα αυτά εν μέσω πρωτοφανούς ιδιωτικού πλούτου. Ας οργανωθούμε, λοιπόν, για μια καλύτερη κοινωνία!

Είναι το σύστημα!
Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση των προηγούμενων δεκαετιών όξυνε τον ανταγωνισμό τόσο μεταξύ των επιχειρήσεων, όσο και μεταξύ των κρατών. Όλες οι ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες απορρύθμισαν σε μεγάλο βαθμό τις αγορές τους. Κατάργησαν κοινωνικές παροχές, ιδιωτικοποίησαν δημόσια αγαθά, περιόρισαν τα δικαιώματα των εργαζομένων και ενέτειναν τον κοινωνικό έλεγχο, και όλα αυτά στο βωμό μιας όσο το δυνατόν πιο απρόσκοπτης καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ακόμα και στην «κοινωνική» Ευρώπη οι ζωές μας γίνονται ολοένα και πιο αβέβαιες, ενώ οι κοινωνικές ανισότητες μεγαλώνουν. Στις επονομαζόμενες «αναπτυσσόμενες αγορές» υπάρχει ήδη μια συνεχής κοινωνική κρίση: εξαγορές και αδίστακτη εκμετάλλευση με κρατική κάλυψη, με στόχο την «εθνική ανάπτυξη», μια ανάπτυξη που βαίνει προς αποκλειστικό όφελος των λιγοστών προνομιούχων. Ο νεοφιλελεύθερος μετασχηματισμός των περασμένων δεκαετιών προκάλεσε μεταξύ άλλων και υπερθέρμανση των χρηματοπιστωτικών αγορών. Είτε πρόκειται για εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, είτε για την αγορά ακινήτων, είτε για τα χρηματιστηριακά παράγωγα, οι κερδοσκοπικές φούσκες σκάνε η μία μετά την άλλη. Υπεύθυνη γι’ αυτήν την κατάσταση δεν είναι η υποτιθέμενη απληστία και διαφθορά μιας μικρής ελίτ, όπως πιστεύουν πολλοί/ές. Υπεύθυνη είναι η καθημερινή λογική του κέρδους, μια λογική που κυριαρχεί πάνω σε όλους/ες μας, είτε το θέλουμε είτε όχι.

Συντρίβοντας το καθεστώς της ΕΕ
Το 2011 η ευρωπαϊκή δημοσιονομική και νομισματική κρίση κλιμακώθηκε. Κάποια κράτη βρίσκονται λίγο πριν την χρεωκοπία και θέτουν έτσι σε κίνδυνο ακόμη και το ευρώ. Σε μια πρώτη ανάγνωση αυτά τα κράτη «ζούσαν πάνω από τις δυνατότητες τους». Η αλήθεια είναι όμως ότι απλώς προσπάθησαν να βάλουνε μπρος τη μηχανή της καπιταλιστικής ανάπτυξης μέσω δανεισμού. Έκαναν αυτό που κάνουνε όλοι, απλώς με λιγότερη επιτυχία. Η υποστήριξή τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με νέα δάνεια ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ γίνεται υπό επαχθείς ορούς. Ο δραστικός περιορισμός των χρεών στην Ευρώπη έχει ως στόχο «να καθησυχάσει τις αγορές», πάντα όμως εις βάρος των μισθωτών, των ανέργων και των φοιτητών∕ φοιτητριών. Από την άλλη το ιδιωτικό κέρδος δεν πρόκειται να υποστεί μείωση. Αντίστοιχη κατάσταση κυριαρχεί και στις υπό ένταξη χώρες της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ευρώπης, στις οποίες η ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν επιβάλει εκτεταμένα προγράμματα περικοπών και ιδιωτικοποιήσεων. Όλα αυτά τα μέτρα λαμβάνονται με στόχο να στηρίξουν το καθεστώς της ΕΕ, που βρίσκεται σε κρίση, καθώς και τις κυρίαρχες οικονομίες της κεντρικής Ευρώπης. Έτσι οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας μπορούν και προωθούν σχεδόν ανενόχλητες τα συμφέροντα τους παρά τις επιμέρους πολιτικές διαφορές μεταξύ τους.

Χωρίς αμφιβολία σε πολλές χώρες υπήρξαν ευρείες αντιδράσεις, αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες προέκυψαν ώστε να ξεπεραστεί η πολιτική αδράνεια. Μέχρι στιγμής όμως, ακόμη και οι μαζικές απεργίες μείνανε δίχως αποτέλεσμα. Τα μεγάλα εθνικά συνδικάτα υποστήριξαν σε τελική ανάλυση την κρατική πολιτική της εκάστοτε χώρας κι έτσι δεν υπήρξε μια ουσιαστική διεθνής αλληλεγγύη ανάμεσα στα διάφορα σωματεία. Αν είναι λοιπόν να αλλάξει κάτι, θα πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.

Μπορούμε καλύτερα
Η ευρωπαϊκή πολιτική επίλυσης της κρίσης είναι τόσο απρόβλεπτη, όσο απρόβλεπτες ήταν ανέκαθεν οι συνέπειες του καπιταλισμού για τις ζωές μας. Διότι μια ακόμη πιο δραστική μείωση των κρατικών δαπανών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική σταθερότητα εξίσου με μια ανάπτυξη βασισμένη στα χρέη. Στον καπιταλισμό δεν υπάρχει σίγουρη λύση, αλλά μόνο συνεχείς κρίσεις. Αξίζει άραγε να χαραμίζουμε έτσι τις ζωές μας; Ας αγωνιστούμε καλύτερα όλοι μαζί ενάντια στις επιταγές της αγοράς και ας οργανωθούμε επιτελούς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η ευρωπαϊκή μέρα δράσης ενάντια στον καπιταλισμό στις 31. Μαρτίου 2012 είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ταυτόχρονες διαδηλώσεις σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα αποτελέσουν κάτι παραπάνω από ένα απλό σημάδι αντικαπιταλιστικής αλληλεγγύης. Ήδη αναπτύσσεται διάλογος και συνεργασία σε διεθνές επίπεδο. Προσκαλούμε κάθε πρωτοβουλία που έχει στόχο την ανθρώπινη χειραφέτηση να συμμετάσχει σε αυτήν τη διαδικασία. Πρέπει να οργανωθούμε έξω από κρατικούς θεσμούς και να προετοιμαστούμε για έναν χρονοβόρο αγώνα. Μπορεί η κρίση να επηρεάζει με διαφορετικούς τρόπους τις χώρες μας, ο στόχος μας όμως είναι κοινός: δεν θέλουμε να σώσουμε τον καπιταλισμό, αλλά να τον ανατρέψουμε. Αντιστεκόμαστε στις διάφορες «πολιτικές εθνικής στρατηγικής», καθώς και τον εθνικισμό. Ο αγώνας ενάντια στην συνεχιζόμενη περικοπή των κοινωνικών παροχών και δικαιωμάτων είναι μεν σημαντικός, πρέπει όμως να βλέπουμε και πιο πέρα. Πρέπει να ξεφορτωθούμε επιτέλους τους καταστρεπτικούς καταναγκασμούς του καπιταλισμού και των πολιτικών θεσμών του. Μόνο έτσι θα γίνει πραγματικότητα το διαδεδομένο αίτημα για «αληθινή δημοκρατία».

15 May 2012

Global general Strike/World Strike/Strike
Παγκόσμια Απεργία Διαρκείας

· 1/ BACKGROUND AND GEOGRAPHIC EXPANSION

· 2/ PRINCIPLES AND DEMANDS, AIMS OF THE MOVEMENT

· 3/ 15M GLOBAL STRIKE AND SYSTEMATIC EXPANSION

1/ BACKGROUND AND GEOGRAPHIC EXPANSION

1.1 Arab Spring: One goal, One strategy

The Arab Spring was sparked by the first protests that occurred in Tunisia on 18 December 2010 following Mohamed Bouazizi‘s self-immolation in protest of police corruption and ill treatment. With the success of the protests in Tunisia, a wave of unrest sparked by the Tunisian «Burning Man» struck Algeria, Jordan, Egypt, Syria and Yemen, then spread to other Arab countries.
Tunisian President Zine El Abidine Ben Ali fled to Saudi Arabia on 14 January following the Tunisian revolution protests. In Egypt, President Hosni Mubarak resigned on 11 February 2011 after 18 days of massive protests, ending his 30-year presidency.

A major slogan of the demonstrators in the Arab world has been «ash-shab yurid isqat an-nizam» («the people want to bring down the regime») and they did it in Tunisia and Egypt with a sustained campaigns or «non-stop protest» involving strikes, demonstrations, marches, occupations…

Note:
The Icelandic rejection of the debt and the Greek mobilizations against austerity plans, as well as the surge of new technologies with the uprising of movements such as Anonymous, Zeitgeist, Wikileaks, Democracy Now, Reopen911 or Yes men, amongst others, have also been of great influence to this (r)evolution.

1.2 Real Democracy Now, birth of a new movement

All through the winter of 2010 the collective «Democracia Real Ya!» (DRY), in association with approximately 200 smaller organizations, had been preparing a huge demonstration for real democracy in Spain. The protest movement gained momentum on May 15 with a camping occupation in Madrid’s main square, the Puerta del Sol, spreading to squares in 57 other major and smaller cities in Spain, and then to Spanish embassies all around the world.
Via its Spanish server tomalaplaza and its international version Takethesquare, the re-baptized 15M movement (also called «indignados» by the media) became a transnational movement. It exploded in Greece ten days later (on May 25) and while taking place, with lesser intensity, in France, Italy, Portugal and Ireland with a culmination point on June 19 when «the outraged» took the street in hundreds of cities around the world in support of this first global day (3.000.000 just in Spain).

In opposition to the Arab spring, 15M doesn’t fight towards ending a regime but has a holistic objective, it demands a Real Democracy, not just a revolution but an Evolution. The organization denounces the way big businesses and banks dominate the political and economical sphere and aims to propose a series of solutions to these problems through grassroots participatory democracy, which is based on people’s assemblies and consensus decision making. It maintains no affiliation with any political party or labor union and has not appointed any single leader and is unwilling to join any of the existing political bodies. It also promotes non-violent protesting.

1.3 15O Road to dignity, Occupy the world

On mid June 2011, Takethesquare network and the international DRY platform started to work together on a global day for October 15 with a first objective of exporting the movement (assemblies and possibly camps) to a maximum of cities around the world.
The first international meeting took place in Lisbon on the 10 and 11 of July with participants from Iceland, Greece, Spain, Italy, etc.
Israel social justice protest rose up on July 14 with hundreds of thousands of people mobilized in the different protest camps all around the country.
Around this time 8 marches began walking, from different areas of Spain, towards Madrid, starting people’s assemblies in every village they crossed, while organizing the second international meeting (a week-long social forum) which would be held on July 23 in their destination.
After this, a new march left Madrid to walk to Brussels, and was quickly joined by six other European itinerant protests (coming from Barcelona, Saragossa, Toulouse, Sicily, Berlin and Amsterdam). They stopped in Paris on September 17 for the Global Anti-Bankster Day, (thought of as a means to test the international coordination before the 15O), when actions like the occupation of stock markets and central banks were taken against the financial dictatorship in a number of cities such as Barcelona, Athens, Tel Aviv, New York and Mexico; and the third international meeting (AgoraParis) was held.
In September the first Hub meeting in Barcelona, took place. Hubs meetings are working areas focused on a concrete project but open to a maximum of collectives, this one in particular being focused on the coordination of the 15O Global Day.
The fourth international meeting (AgoraBrussels) was held from the 8 of October until the 15O Global Day, when millions of people took to the street s in almost 1000 cities around the world, setting up General Assemblies and Occupations. Although incomparable in their intensity to Tunisia, Egypt, Spain, Greece and Israel, the actions of 15O still were present in all the continents and in 82 countries.

Note: Under the strong cultural and mass-media influence of New York, movements in a lot of cities changed their name to «Occupy» and focused their action in denouncing the «1%» with anti-capitalist actions like the 5th. of November Bank Transfer Day, the RobinHood Tax March or the G20 counter summit and the occupation of other stock markets and banks in London, Zurich, Frankfurt…

Egyptian Revolution

2/ PRINCIPLES AND DEMANDS, AIMS OF THE MOVEMENT

2.1 Who are we at a local and global level?
Regarding our background we can conclude that we are:

a) Non-stop protests maintaining occupations, strikes, direct actions, information campaigns, day after day to apply real pressure on institutions (political, financial, military, environmental…) we want to reform or rebuild.

b) Communities including camps, squats, itinerant walkers, neighborhoods, eco-villages, co-operatives and alternative projects… self-managed by what we all recognize as the only real democratic process (horizontal, open to everybody, non-partisan, transparent, non-violent, inclusive…) through the General Assembly.

c) Working groups of people co-operating on specific projects (communication, direct action, outreach, international, economy…), revolving around:
- a nucleus of full time «focused» people who feel responsible of the reaching of the specific objectives of
- a «working group» which works and meets regularly and is sometimes joined by
- «occasional» people who cannot assist to the whole process but can contribute and execute specific tasks of projects made for the
- «interested» people who will be present on the day of the action/activity or will profit from the service given by the group but who don’t have the time to participate to the work (and might be «focused» on another group).

2.2 What do we want at a local and global level?

- The first and maybe only thing we all want is for power to be given back to the people, by joint-decision making. Because since the beginning of this movement we have always practiced and improved on this process, we now know what real democracy looks like and will only recognize a way of organization through self-management.

As a movement, we want to expand this process to a maximum of places around the world (15O plan or geographic expansion), creating and connecting a maximum of communities that work with it.
- We all agree that our methodology of assembly/consensus is the way to organize our communities and all the institutions that rule our lives (political, economical, educational, environmental…). Although there is a group who want to reform these institutions and make them adopt our process and another group who wish to create their own institutions from scratch, all the members of our movement want and recognize the same process (15M plan or systematic expansion).

2.3 What are our next concrete objectives at a local and global level?

a) Generalization of the non-stop protests:
A first phase of local convergence of struggles or «outreach» missions, (will) give way to the coordination of fights towards a sustained and general action which can be global.
Therefore, our direct action groups must firstly generalize the actions and, in collaboration with outreach groups, give a maximum of different sectors of the population (farmers, students, immigrants, workers, retired…) the tools to coordinate direct actions.

b) Generalization of the communities:
A first phase of linking/supporting/creating local co-operatives (will) give way to the coordination of those alternative projects in holistic co-operatives which can, in turn, be global or regional.
Therefore, our different public services and alternative projects have to collaborate in holistic platforms to answer to the needs of our communities (education, health, food, transport, culture…)

15 May 2012 GLOBAL STRIKE

3/ 15M GLOBAL STRIKE AND SYSTEMATIC EXPANSION

Because it will be the working groups that do the concrete tasks of this project and not the assemblies or the communities, we have to divide the work in 4 steps which represent each of the elements of a working group.
And because we need responsible people to ensure the objectives are met, we always start with the focused people.

3.1 Focused people, from the global to the local agenda.

LOCAL
The first phase of the plan takes place from the present moment until Agora Roma 14-18 of January.
The people who are currently reading, agreeing and feeling responsible of this plan (or at least of the first phase) have to focus on the first objective: The adaptation of the global plan to their local situation, by creating platforms that will allow for an exponential expansion of this project. Any one person (or a few people) could set up a group -hopefully before January 18-, consisting of at least one focused person on each of these areas:
Direct Action
Outreach
Labor
Communication
International (can be part of communication)
Economic alternatives
These people should meet with at least once a week until the end of the second phase.

Once this objective is reached, the focused people can either disappear, organize the spokes council, focus on another project, join a working group or go to work…

GLOBAL
This global plan will be presented during Agora Roma for the participants will work on. Hopefully, focused people will add their input based on their local situations, both during and before the event, via Mailing List / N-1 / Facebook
The sophisticated project must be available in twenty days in as many languages as possible.
The international work is mostly virtual, and for this project consists on improving:

a) Global Communication, diffusion of our local information on global platforms and the global information on our local networks (Internet, papers, TV, radio…)

b) Global Organization, participating in the international coordination by at least joining the international meetings (either virtual ones or Agora Roma, Hub Meeting, Akropolis2012) or reading the minutes, and giving out that information. - Translation of information to one’s language. Clearly, it would be enough for the focused people to find a minimum of one person responsible of each task.

3.2 Working groups, from the local agenda to concrete missions
The second phase of this project will last from Agora Roma until the Hub Meeting of Bologna in March during the European action week.
During this phase we will debate this proposal locally in the different GA’s, make decisions and apply this global agenda through concrete local missions and working groups. Before the Hub meeting, the platforms or working groups should be created, with a minimum amount of people responsible of the coordination of the two objectives (generalization of the non-stop protests and of the communities). Here some ideas but the details have to be decided locally:
Direct Action: rural and student fights, industrial strikes, involve pensioners and public sector, etc.
Economic Alternatives: producer networks, exchange systems, banks of time, link co-operatives, etc.
Outreach: to neighborhoods, foreigner communities, artist collectives, etc. At least one person focused on each area should meet once a week until the end of this third phase Once the working groups dedicated to concrete missions are created, the focused people can either disappear, organize the spokes council, focus on another project, join a working group or go to work…The second Hub Meeting will take place in Bologna and will focus on the coordination of the 15M Global Strike. While Agora Roma will open the theoretical debate, the main goal of the Hub meeting will be the practical coordination of transnational actions and co-operatives around May 15.

3.3 Occasional, from the working groups to concrete alternative projects

This third phase will start from the Hub Meeting until May 1st, with the help of #Akropolis2012 (April 1 to 15), where a lot of alternative projects and topics will be presented and debated to learn from each other and draw inspiration from other movements.
In this phase, the working groups work on linking concrete alternative projects into holistic co-operatives and concrete actions into general non-stop protests, involving the “occasional” people.
It’s an interesting phase because we can’t foresee the local or global situations but if we do our best, we will have, for the first time, concrete weapons against the 1% and concrete solutions for the 99%.
May of 2012 will bring with it big changes, the global movement will start to be increasingly coherent, and represent a real alternative. It will became dangerous to the old system and attractive for a big part of the population.
Revolutions will be able to start…

3.4 Interested, involving the 99%

This last phase will start the May 1^st on the international May Day, and will last indefinitely. To integrate the interested people and catch the attention of the non-interested, it will be divided in four steps.

Note: all the information presented on this document has been taken from the current global agenda and of course everyone is free to create more meetings and actions locally and to rise them to a global level.

May 1: General Assembly / Unite!
The major unions and political parties will meet during the morning and we cannot disturb this traditional ritual (partisan, vertical, opaque…), but we cannot miss this opportunity to give back this symbolic day to the 99%, making everybody converge in a big consensus meeting about the next days of action.
Therefore, part of our strategy will be to call to the General Assembly of the 99% (horizontal, transparent, open…) at the end of the day to decide on how we will continue the fight together. We will surely have a lot of support (especially from the anarchists and radical left unions), since the main announcement about the local/global plan for the 15M Global Strike is what everyone will be waiting for, and this will send a strong message to the traditional organizations: “support either the politician’s gathering or the people’s assembly“.
This assembly will start by going through the process and it‘s important to explain the need of self-management to everyone (to organize the fight, to coordinate alternatives, to take part of the decisions…) and how we exercise real democracy. This will be succeeded by feedback from the working groups, which will be the occasion to present the movement, its cooperative projects and action plans, and invite people to join a group. (for the actions of May 5, 12, 15…)
It will be useful to start a project from this symbolic assembly, for example the drafting of a common statement, the decentralization to neighborhood assemblies, a self-managed fund for the strike, creation of a central info point, marches to occupy working areas, etc.

May 5: General Bank Transfer / Move Your Money!
To continue and dynamize this non-stop protest, the proposal is to start an international campaign for everybody to take their money out of the commercial banks and transfer it to ethic banks (bank account), credit unions (savings), or invest it in ethic or alternative economies, or build their own financial institution, we can also promote the strike fund.
This action will be coordinated not only by the «economic alternatives» working group, but also «communication» and «direct action». There will be two fronts: firstly, taking the money out of the bankers’ elites, and secondly, making more money available to sustainable projects which will contribute to everyone’s interest and help to heal the world.
It will consist on a big information campaign, through texts, videos, conferences, actions, to denounce what traditional banks are doing with our money but also promote the financial alternatives and the projects they finance. We invite all the communities to open the debate locally, to share this materials and create new ones adapted to their local situations.
May 12: General Occupation / Act!
Because not everybody is able to strike, people have added the 12 of May to the next global day of action, meant for both strikers and supporters. The global movement will re-take the central squares, which is the best way to mobilize massively for the big Transition, and open platforms of coordination of fights and cooperatives.
Because we need maximum participation during the demonstration and the General Assembly to ensure a good occupation of the squares, it’s best to support it fully and perform all other occupations during the night, or previous or following days.

It’s important to organize the infrastructure and the action/resistance plan before the gathering. Remember not to be discouraged if an occupation doesn’t succeed on the first day, because, this being a global non-stop protest, we can always gather more strength and try again later. > May 15: General Strike

May 15: General Strike / Strike!
There are several options to give political content to this first global strike:
The most strategic, democratic and practical choice is to decentralize the actions, by inviting a maximum amount of sectors of the population to strike and create their own direct actions and with their own demands (both of which can be included as part of bigger, [more] general actions or statements). Every group of strikers will evaluate the duration of their actions and it’s important that they all have their voice during the GA’s from this day onwards, thus opening a big platform of struggles, both local and global, and inviting people to support other actions and demands.
Another option is to write a statement of shared local and/or global demand(s) or point(s) in common (such referendums, reforms of the democracy, the right to protest, etc.) over the next five months. The GA of May 1st can be a good occasion to build a consensus on the final draft.
We cannot impose any action or political content for the Global Strike but we can propose a global demand from an international working group to all the assemblies.
Regarding the aim(s) of our movement (a movement of methodology before ideologies), if we were to make one single demand, it could be the sovereignty of the assemblies, our vision of the real democracy. This is very interesting, because we will invite, for example, the citizens in their squares and the workers in their factories to reclaim the sovereignty of their own assemblies as part of their occupation.
Both options are compatible, but, while it’s necessary to intensify the non-stop coordinated actions on one hand, we’ve learned that we also have to promote the co-operative projects on the other. Alternative projects include anti-authoritarian schools, people’s kitchens, kitchen gardens, credit unions, assemblies, self-managed factories, free shops and services, alternative media, etc., obviously working with our horizontal and transparent methodology.
Even such a traditional concept of Strike is being reinvented by our global movement, transformed into Transition Strike, Wikistrike or Strike 2.0, in which the workers/consumers who helped maintain the system stop to do so and apply their energies to alternative projects in a permanent flow or exodus towards the future.
On the agenda: expropriate public spaces (universities, hospitals, parliaments, squares…), means of production, natural resources, free energy, mass-media, etc., while we continue to create new projects and improve on the existing ones, in order to start and prolong this process of global change. The 15M isn’t the end, but the beginning of the transition.

Posters in English and Greek for 15th of May Global Strike.

Both posters are in A3, A4, A5 sizes, as .pdf and .jpg files

Download link: 15 MAY 2012 WORLD STRIKE Mediafire

Take the square 15 May 2012 GLOBAL STRIKE