بسیار مهم
مسیر شروع تظاهرات جنبش سبز از میدان ولیعصر به سمت میدان انقلاب و میدان آزادی برای ساکنین مرکز و شرق
مسیر شروع تظاهرات جنبش سبز از میدان صادقیه به سمت میدان آزادی برای ساکنین غرب و شمال غرب
شروع تظاهرات 7 تا 8 صبح
رسانه شمایید
وعده ما میدان ولیعصر و میدان صادقیه برای شروع
دکتر محسن سازگارا
متن خلاصه صحبتها: 7 موضوع مطرح ميشود / اوّل، حرکت بزرگ ملت در 22 بهمن است / همانطوری که در روزهای قبل هم صحبت ميکرديم، ابعاد کار حکومت و کودتاچيان بيش از پيش دارد روشن ميشود و کودتاچيان با به خدمت گرفتن بيش از 10 هواپيما از نيروی هوايی و قطارهای اضافه از راه آهن و چند هزار اتوبوس از صنايع دفاع و صرف کردن ميليارها تومان از پول کشور در حالی که کارگران کارخانجات گرسنه هستند، دارد سعی ميکند که سهميه بندی که از استانها کرده، بتواند آدمها را به تهران برساند / ظاهراً تا الان 30 هزار نفر را توانسته اند قطعی بکنند و اميدشان اينست که برسانند به 100 هزار نفر، و بعد از آن اميد دارند که از تهران هم 100 هزار نفر جمع کنند و با 200 هزار نفر آن نمايشی را که ميخواهند بدهند به انجام برسانند / يعنی از ميدان آزادی تا ميدان انقلاب را به دست بگيرند، بلندگوهای خيلی قوی در مسير بگذارند، مثل 13 آبان که از روی وانتها با بلندگو شعار ميدادند، اينبار متمرکز از روی تيرهای چراغ برق که بلندگو گذاشته اند صدای بلند ايجاد کنند، کمبود نفرات را هم با پرچم 2-3 کيلومتری که درست کرده اند، روی سرشان بکشند که کمبود آدمشان ديده نشود و به اين ترتيب تظاهرات دزدی کنند يعنی بتوانند که جمعيتی ميليونی را که می آيد بگويند که متعلق به آنهاست و بتوانند يک نمايشی بدهند که بيش از هرچيز اين نمايش به درد آقای خامنه اي خواهد خورد چرا که او را هم بايد قانع کنند که ملّت اکثريتش با او مخالف نيست، آنچنان که بعد از روز عاشورا هم حال آقای خامنه ای بسيار بد بود / امّا من نقشه اي را که خدمت شما نشان ميدهم، از طرف شورای هماهنگی 22 بهمن، يک عده از بچه های فعال روی سايتهای مختلف از جمله بالاترين گذاشته شده بود و به نظرم پيشنهادهای خوبی در آن دارند: پيشنهاد اصلی آنها اينست که ما مسير اصلی حرکتمان از ميدان امام حسين به ميدان آزادی است، در 22 بهمن هم مانند ساير تظاهرات حکومتی، ما برای اينکه در امان باشيم و دچار درگيری نشويم در همان مسيرهای اعلام شده حکومت حرکت ميکنيم و شعار ميدهيم تا از گزند آنها در امان باشيم، امّا چون مسير امام حسين به آزادی و بسياری از مسيرهای شمال به جنوب و جنوب به شمال و شرق به غرب ميتواند از اين مسير بيايد، طبيعتاً اينجا شلوغترين مسير خواهد بود و بر آورد بچه ها اينست که در تهران کمه کم با سنجش افکاری که شده، نشان ميدهد که بيش از 2 ميليون آدم تا همين الان مصمم هستند که پايشان را در ميدان بگذارند و با توجه به حساسيت فکر ميکنم اين جمعيت توان افزايش به 2 برابر آن را هم شايد داشته باشد / نکته اين بچه ها اينست که ميگويند اگر از ميدان امام حسين تا آزادی که مراکز تجمعی مانند ميدان 7 تير و ولی عصر، ما تجمع کنيم و به مسير بياييم يا از ميدان صادقيه به جنوب بياييم و بخواهيم به اين مسير بپيونديم و جمعيت بزرگمان را نشان بدهيم اگر به هر دليلی با تدارک بزرگی که حکومت کرده، ديديم مسير انقلاب به آزادی، ميخواهند جلوی ما را بگيرند و درگيری درست کنند و سرکوب کنند و دوباره چون ما زن و مرد و پير و جوان حضور داريم، نميخواهيم درگيری درست کنيم، بنابر اين مثل ساير تظاهرات ديگر ما مسيرهای جايگزين را هم از پيش بدانيم / بنابر اين دو مسير شمالی-جنوبی: يکی بچه هايی که از جنوب می آيند وقتی ساختمانهای حکومتی مانند بيت رهبری، ميدان پاستور در واقع و مسير خيابان کارگر در مسير راهشان قرار دارد، به سمت شمال اگر حرکت کنند، يک مسير بيايد از طريق ميدان ولی عصر و خيابان ولی عصر که در جريان تظاهرات قبلی هم هميشه مسير شناخته شده ای برای ما بوده، يکی اين مسير را به سمت شمال برويم، يکی هم از مسير ميدان توحيد حرکت بشود به سمت بالا برود تا زندان اوين که البته صدا و سيما و زندان اوين هم هر دو در مسير ما قرار دارد، چرا که قرار ما اينست که بعد از تظاهرات هم، بچه ها بعد از تظاهرات که 10 صبح شروع ميشود و 1-2 بعد از ظهر يا هر زمانی تمام ميشود، يک تجمع بزرگ هم برای زندانيانمان جلوی زندان اوين داشته باشيم / بنابر اين دو تا مسير جايگزين پيشنهادی در صورت ايجاد مشکل در مسير اصلی ، به نظم مسيرهای خوبی هستند / پيغامهايی از بچه های سه راه آذری و اسلام شهر و هم اکباتان و آپادانا داشته ام که ميگويند، و بچه های جنوب شهر هم خيلی تاکيد ميکنند، که ميگويند ما وقتی برسيم به ميدان آزادی 100-200 هزار نفر آنها را در ميدان آزادی ما به تنهايی ميتوانيم جمعشان کنيم و جارويشان کنيم / اين تاکيدی بر اينست که بچه هايی که از مسيرهای ديگر دارند می آيند و ميخواهند از ميدان امام حسين تا آزادی را پر کنند مانند 25 خرداد، اگر باز هم تاکيد ميکنم، اگر به مشکل خوردند، ميتوانند اين دو مسير جايگزين شمال-جنوب را ميتوانند بچه های شمال و شرق تهران پر کنند، و آن بخش از بچه های جنوب تهران که به غرب ميدان آزادی می آيند، خودشان ميتوانند ميدان آزادی را جمع کنند، امّا اگر مشکلی نباشد، طبيعست که ميدان امام حسين به آزادی را ميتوانيم پر کنيم و تمام ميدان آزادی را هم بپيونديم به تمام بچه هايی که از قبل در جنوب به ميدان آزادی آمده اند و مجموعه را مال خود کنيم / اما به هر حال تصميم نهايی را در ميدان عمليات ميگيرند، اگر هم حتی اين مسيرهای جايگزين مشکل داشت، ماقبلاً هم تمرين کرده ايم و خيلی خوب ميدانيم که در تمام سطح شهر پخش ميشويم و مانند چهلم شهدای ندا و ديگران که چند ساعت شهر در دست جنبش بود، ميتوانيم تمام شهر تهران را در اختيار بگيريم / در روزهای بعد هم در مورد مسائل روز 22 بهمن صحبت ميکنيم، امّا آن چيزی که واجب است اينست که بدانيم که حکومت و حرفهايی که ميزنند و به التماس افتاده اند، چاره اي ندارند جز اينکه جنبش سبز را تحمل کند، بنابر اين هرچقدر بيشتر به ميدان بيايم، تمام نقشه های آنها را بيشتر خنثی ميکنيم، بنابر اين قدرتنمايی جنبش سبز توازن قوا را به نفع ملّت بهم خواهد زد و از آن به بعد در واقع در مسيری قرار ميگيريم که هر حادثه اي ميتواند فاز نهايی جنبش را رقم بزند / نکته دوّم، نامه علی مطهری خطاب به مهندس موسوی است که لب حرف او اينست که شما ديگر کاری نکنيد، ما قول ميدهيم از مجلس با احمدی نژاد برخورد کنيم با پايين بکشيمش، البته به اين قول اعتمادی نيست امّا نشان ميدهد که جناحهايی در حکومت دنبال اين مسير هستند که از مجلس احمدی نژاد را پايين بکشند / نکته سوّم ، تجمع ديشب جلوی زندان اوين است که مادران داغدار هم تجمعشان را آنجا گذاشته بودند و به دنبال برخورد پری شب که تمام منطقه را نيروی امنيتی چيده بودند با صدها ماشين و نفر و هزاران نيرو گذاشته بودند و ترسشان را از اين تجمع نشان داده بودند، ديشب بازهم تجمعشان را اين خانواده ها و مادران داغدار نشان دادند که دست از تجمع بر نميدارند و اين حرکت کماکان ادامه دارد / نکته چهارم، بيش از 300 هزار نفر از جامعه مسلمانان آمريکا طی نامه اي خواهان آزادی دکتر يزدی شدند که در زندان است / نکته پنجم، در لار شلوغی کماکان ادامه دارد و بعضی نيروهای سرکوبگر را از شيراز برای کمک فرستاده اند امّا لار کماکان در نا آرامی است / نکته ششم، آقای خامنه اي تقاضای آيت الله اردبيلی را برای آزادی عليرضا بهشتی رد کرده و اين کاملاً کينه آقای خامنه اي را نشان ميدهد که قبل از آن يکبار هم در انتخابات ميخواسته برادران بهشتی را ببيند و آنها حاضر نشده اند او را ببينند / نکته آخر، آقای احمدی مقدم تاکيده کرده او و رادان در کهريزک دست و نقشی نداشته اند و همان داستان کی بود کی بود من نبودم را شروع کرده ام از ترس حرکت قدرتمند جنبشش