باز عالم و آدم و پوسیدگان خزان و زمستان خندان و شتابان
به استقبال بهار میروند تا اندوه زمستان را به فراموشی سپارند و کابوس غم را
در زیر خاک مدفون سازند و آنگه سر مست و با وجد و نشاط
و با رقص و پایکوبی با ترنم این سرود طرب انگیز نوروز
.و جشن شکوفه ها را بر گذار می نمایند