SOMITO-RENKONTRO KUN SATANO (5)

[Partaka]

SOMITO-RENKONTRO KUN SATANO, da Partaka

(5) 

E pos du o tri monati, me retrovenis al sakra renkontreyo, 

dezirante ke omno esez en ordino, quale antee, e maxim 

aparte, ke me ne renkontrez itere la viro dil palisado... 

     Atinginte la kateno, me eniris la voyo e duris marchar 

kun prudenteso, til ke me arivis an la barilo separanta amba 

parti del tota voyo male asfaltizita... 

     Omno semblis a me esar en ordino e quale kustumale, 

nam me vidis nulu trans la palisado e vidabis anke nulu survoye... 

     La solitareso e la sovaja beleso di ta loko ganis ankor-foye mea 

kordio e mea spirito, e me komencis rimemorar mea somito-renkontro 

kun Deo, qua produktesabis ibe plura yari antee... 

     Treno rapidega pasis ye mea dorso, ed apen kelka sekundi plu tarde, 

altra treno rapidega cirkulis kontre-sinse e bruisis... 

     E lore eventis: tote ne-expektite, la tero sub mea pedi komencis 

tremegar, quo igis me saltar feline, quankam mea spontana reakto 

esabus absolute ne-utila kaze di forta sismo... 

     E pos la ter-sukuso, semblis a me audar vocacho klamanta: 

     “He, Karpanta!” 

     Me quik pensis al viro dil palisado e regardis omna-loke, 

ma me vidis nulu, nek trans la barilo, nek cise. Me esis sola... 

     Ka sola? Me audis itere la vocacho klamanta: 

     “He, Karpanta! Hike! Hike! Sub tua pedi!” 

[...] 

- -- --- ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)