*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (En la Ferio)

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (En la Ferio)

 

En la Ferio arivis bela yunino veninta del ruro. An elua vizajo esis un lilio 

ed un rozo. An elua hararo esis sun-kusho ed en elua labii subridis la sun-levo.

     Jus aparar la bela ne-konocatino, la yunuli ekiris por vidar el e cirkondar el. 

Un de li deziris dansar kun el, altru tranchar torto por honorizar el, e li omna 

volis kisar elua vangi. Ka pluse ne koncernesis Bela Ferio?

     Tamen, la yunino, surprizita e jenata, mispensis pri l’ yunuli, reprimandis li 

e mem frapis la vizajo di un de li. Ed el pose fugis.

     Survoye a sua hemo ta-vespere, el dicis en sua kordio:

     “Me chagrenas. Quante grosiera e maledukita esas ta viri! Li exhaustas irga 

pacienteso!”      

     Ed un yaro pasis; e dum ta tempo, el multe pensis pri Ferii e pri viri. Lore, 

el retrovenis al Ferio kun la lilio e la rozo an elua vizajo, la sun-kusho an elua 

hararo e la subrido dil sun-levo an elua labii.

     Quande l’ yunularo vidis el, ca-foye, li turnis ad el la dorso. Ed el esis, dum 

la tota jorno, sola e desprizata.

     E lor noktesko, quande el marchis survoye a sua hemo, el ploris e dicis en 

sua kordio:

     “Me chagrenas. Quante grosiera e maledukita esas ta viri! Li exhaustas irga 

Pacienteso!” 

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)