Nask-aniversario di Reinhard Haupenthal

[Gonçalo Neves]

Yen mesajo (en Esperanto) publikigita hodie da Ardo Hu Ardoche Facebook e hike ripublikigita (ensemble kun la imajo, qua anke aparis che Facebook) kun lua permiso. Ye la fino me adjuntis kelka komenti (en Ido):

Hodiaŭ estas la 81a datreveno de la naskiĝo de Reinhard HAUPENTHAL (la 17-an de februaro 1945--la 29-an de septembro 2016) , iama instruisto pri la germana lingvo kaj katolika religio en Saarbrücken. Esperantisto ekde 1961, li estis multjara afergvidanto de la Sarlanda Esperanto-Ligo (SEL) kaj instrukomisiito pri esperantologio kaj interlingvistiko ĉe la Sarlanda Universitato. Dum 15 jaroj organizis Kulturajn Semajnfinojn kun elstaraj prelegantoj (Auld, Boulton, de Diego, Duc Goninaz, Neergaard, Ragnarsson, Régulo Pérez, Szerdahelyi, Wells k. a.). Redaktis la revuojn Dialogo (1973-88), Internacia Pedagogia Revuo (1973-74), Volapükabled (1985-90), Iltis-Forumo (1989-95) k. a. De 1968 ĝis 2010 li eldonis 260 librojn kaj broŝurojn, plejparte en Esperanto, sed ankaŭ en la germana kaj aliaj lingvoj pri Esperanto, Volapuko kaj Interlingvistiko; inter ĉi tiuj libroj estis ankaŭ liaj propraj verkoj originalaj kaj tradukitaj (plej okulfrapa La suferoj de la juna Werther de Goeto, 2015). Lia propra bibliografio, eldonita en 2006, enhavas 854 erojn, kaj la nombro de liaj publikaĵoj dum la posta jardeko certe superis milon.

Yen mea komenti:

Reinhard Haupenthal esis mea maxim bona amiko dum multa yari, til lua morto dek yari ante nun. Me sojornis dufoye en lua hemo en Germania (ante lua definitiva translojo a Francia). Il havis richega biblioteko pri Esperanto, Volapük, Ido ed altra auxiliara lingui. Il fiere montris a me kompleta kolekturo di Progreso (ne fotokopiuri, ma "vera" exempleri). Che lu me unesma-foye audis Ido-frazo, kande il dicis a me "Yes, Ido ne mortis, ankore eventas kongresi". Dum nia longa korespondado en Esperanto (per letri, faxuri, pose, e-postala mesaji) ni tempope kambiis anke kelka Ido-frazi. Me supozas ke il korespondis kun Tazio Carlevaro ne nur en Esperanto, ma anke en Ido, ma me ne esas certa pri to. Ne dicinde il esas kunautoro dil granda e magna Bibliografio di Ido.

Me ploreskis kande lua vidivino telefonis a me por anuncar la trista novajo, e nun, pos dek yari, me duras memorar ed admirar il. Nia amikeso ne perisis. Vera amikeso nultempe perisas. Espereble ni interrenkontros itere dum altra vivi, ula-loke, en altra cirkonstanci.