*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Du princini)

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Du princini)

 

En l’urbo Shawakis habitis princulo, qua amesis da omni: viri, mulieri e kindi. 

Mem la bestiaro proximeskis a lu por salutar lu.

     Ma la populo dicis, ke ilua spozo, la princino, ne amoris lu, e ke el odiis lu.

     Certen-die, la princino di vicina urbo arivis por vizitar la princino di Shawakis. 

E quande li sideskis ed esis konversanta, pokope, lia babilado atingis elia spozuli.

     La princino di Shawakis dicis pasionoze:

     “Quanten me envidias tua feliceso kun la princulo, tua spozo, malgre ke via 

mariajo eventis multa yari ante nun! Me, tote kontree, odias mea spozo, 

nam il apartenas ne nur a me, e me esas la maxim desfortunoza del mulieri.”

     La princino vizitanta dicis ad el dum regardar el:

     “Kar amikino: ma anke veresas ke tu amoras tua spozulo. Yes, e tu certe 

sentas varmega pasiono kun ilu. E to esas vivo por muliero, same kam 

printempo por gardeno. Kontraste, mea spozo e me intertoleras en pacienta 

silenco: kompatez ni! E tamen, tu e la cetera homi miskredas, ke to esas feliceso.” 

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)