*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Tri donacaji)

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (Tri donacaji)

 

Olim, en l’urbo Bacharré, vivis fortunoza princulo, qua amesis

e honorizesis da sua submisitaro.

     Tamen esis viro ecesive povra, qua odiis il, e qua tre ofte

parlachis kontre il kun absoluta desprizo.

     La princo savis lo ed esis pacienta.

     Ma, tandem, la princo rezolvis okupar su pri la viro e,

dum vintral vespero, il sendis servisto til la pordo di ta homo

kun un sako ek farino, un paketo kun sapono ed altra kun sukro.

     E la servisto dicis:

     “La princo, ye sua memoro, sendas a vu ica tri donacaji.” 

     La viro joyis, pro ke il kredis, ke l’ donacaji esis homajo

dal princo ad il. E fiere prie, il iris che l’episkopo e naracis ad il

lo eventinta:

     “Ka vu ne vidas qualen la princo deziras mea amikeso?”

     Ma l’episkopo komentis:

     “Quanten saja esas la princo e quanten poke tu intelektas!

Il parlas per simboli. Il donas a tu la farino, por ke tu plenigez

tua vakua stomako; la sapono, por ke tu netigez tua celita sordideso;

e la sukro, por ke tu dolcigez tua bitra lango.”

     De pos ta-die, la viro shamis pri su ipsa. Ilua odio al princo

kreskis, ma mem plu multe kreskis ilua odio al episkopo, qua

deskovrabis la intenco dil princo.

     Tamen, de pos lore, il ne plus parlachis.

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)