La Fino di Vintro
da Emma Schmidt
La blanka nivo desaparas,
Me vidas la verda prati,
La griza glacio desfrostas,
Me vidas la blua lagi.
La nebulo nun dis-solvesas,
Sun-radii blindigas me,
La mordanta koldeso cedas,
Printempo arivos tre balde.
Ka tu audas la bela uceli?
La silenco tandem finas,
Oli kantas gaye nur por ni.
Mea kordieto joyas.
Me regardas longe al suno,
e me volas dansar.
En la belega flava lumo,
e me volas laute kantar.
Ho, kolda glacioza vintro,
tua tempo pasis finfine.
Ho, kara joyoza printempo,
tu mustez restar por sempre!
(Vu trovas la poemo anke en mea blogo https://emmaamasido.blogspot.com/2026/02/la-fino-di-vintro-poemo.html)