*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran

[Che Partaka]

*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran

 

Me renkontris lu survoye: ta homo havis nulo plusa kam mantelo, 

bastono e velo ek chagreno, qua kovris ilua vizajo. Ni salutis l’unu l’altru. 

E pluse, me dicis a lu:  

     “Venez a mea hemo ed esez mea gasto!”

     Ed il advenis.

     Mea spozino e mea kindi aceptis ni apud la pordo: il subridis a li, e li joyis 

pro ilua arivo.

     Ni omna sideskis ancirkum la tablo, e ni esis felica kun ta homo e kun 

l’aureolo ek silenco e misterio, qua envolvis lu.

     E pos la dineo, ni sideskis avan la herdo, e me questionis il pri lua aventuri. 

Ed il raportis amaso de historii dum ta nokto. E anke ye l’ morga dio. 

     La historii, quin me registragis hike, esas produkto del bitreso di ilua dii, 

malgre ke il nevre su montris kom bitrigita. Ed olti skriptesis per polvo dil voyo.

     Quande, tri dii plu tarde, ilu livis ni, ni ne sentis livar gasto: ni sentis, ke un 

ek ni esis en la gardeno e ne ja enirabis. 

- -- -— ---- ----- ------ ------- 

 (Partaka)