*ILA VAGANTO, da Khalil Gibran (La statuo)
Olim, inter la kolinaro, habitis viro qua posedis statuo, qua
cizelesis da olda maestro. Ol jacis sursule e facio-adinfre apud
la pordo. Ed il nevre atencis ol.
Certen-die, pasis apud ilua domo’ saja viro veninta del urbo.
E quande ilca vidis la statuo, il questionis la proprietanto:
“Ka tu vendas ol?”
La statuozo rideskis e dicis:
“Qua volus komprar ica hororinda e sordida statuo?”
E la viro dil urbo respondis:
“Me donos a tu ica moneto-peco arjenta po la statuo.”
L’altra viro astonesis, ma kontentesis.
La statuo transportesis al urbo surdorse di elefanto.
Pos plura luni, la viro dil kolinaro vizitis l’urbo. E dum
marchar surstrade, il vidis amaso de homi avan butiko,
ube viro esis tre laute klamanta:
“Advenez, proximeskez ed admirez la statuo maxim bela
e maxim marveloza dil mondo! Po nur du moneto-peci arjenta,
vi povos kontemplar la maxim extraordinara maestro-verko!”
La viro dil kolinaro quik spensis la du moneto-peci arjenta
ed eniris la butiko por kontemplar la statuo, quan il vendabis
po nur un moneto-peco arjenta.
- -- -— ---- ----- ------ -------
(Partaka)