Źródło...
http://potop-exodus.w.interia.pl/ewolucja/opisziemi.html
BIBLIJNY OPIS ZIEMI
Już od ponad stu lat uczeni zarzucają Biblii, iż jest ona jedynie
zbiorem religijnych mitów o wątpliwej wartości naukowej. Prawda jest
jednak taka, że Biblia jest najstarszą na świecie księgą poprawnie
opisującą budowę i umiejscowienie Ziemi.
Okrągła planeta
W Starym Testamencie trzykrotnie zostało użyte hebrajskie słowo 'hog'
(nr Stronga 02329) oznaczające 'okrąg'. Po raz pierwszy jest ono użyte w
odniesieniu do nieba ponad ziemią:
"Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim
przechadza się." (HIOBA 22:14, Biblia Gdańska)
Po raz drugi wyraz ten pojawia się przy opisie oceanów:
"Gdy budował niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał krąg nad
powierzchnią toni." (PRZYPOWIEŚCI 8:27, Biblia Warszawska)
Po raz trzeci i ostatni 'hog' jest użyte do opisania Ziemi:
"Ten, co mieszka nad kręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak
szarańcza, On rozciągnął niebiosa jak tkaninę i rozpiął je jak namiot
mieszkalny." (IZAJASZ 40:24, Biblia Tysiąclecia)
Sceptycy twierdzą, iż Biblia powinna być bardziej precyzyjna i używać
słów 'kula' bądź 'kulista' przy opisie Ziemi. Jednakże w rzeczywistości
ludzie świadomi kulistości Ziemi rzadko kiedy mówią, iż nasza planeta
jest kulista - dużo częściej słyszymy, że Ziemia jest okrągła. Poza tym,
użycie słowa 'okrąg' w odniesieniu do nieba nie może oznaczać płaskiego
okrągłego dysku, lecz ewidentnie wskazuje na sferyczny kształt nieba.
W Nowym Testamencie znajdujemy inne stwierdzenie jednoznacznie
potwierdzające kulistość ziemi. Otóż, Jezus i wszyscy apostołowie mówili
o powtórnym przyjściu Syna Bożego, podczas którego nastąpi masowe
zmartwychwstanie chrześcijan, po czym ożywieni oraz pozostawieni przy
życiu wyznawcy Chrystusa zostaną w jednym momencie przemienieni i
porwani z Ziemi. Jednakże, Jezus mówiąc o tej chwili masowego
pochwycenia podkreśla, iż dla niektórych będzie to miało miejsce w dzień
a dla innych w nocy:
"Powiadam wam: Tej nocy dwaj będą na jednym łożu, jeden będzie
zabrany, a drugi pozostawiony. Dwie mleć będą na jednym miejscu, jedna
będzie zabrana, a druga pozostawiona. Dwóch będzie na roli; jeden będzie
zabrany, a drugi pozostawiony." (ŁUKASZA 17:34-36, Biblia Warszawska)
Kosmos i gwiazdy
Stary Testament trzykrotnie wspomina o tym, iż ponad niebem atmosfery
ziemskiej znajduje się inne niebo - niebo przestrzeni kosmicznej:
"Oto Pana, Boga twego, są niebiosa, i niebiosa niebios, ziemia i
wszystko co na niej." (5 Mojżeszowa 10:14, Biblia Gdańska)
"Lecz czy naprawdę zamieszka Bóg z człowiekiem na ziemi? Oto
niebiosa i niebiosa niebios nie mogą cię ogarnąć, a cóż dopiero ten
przybytek, który zbudowałem?!" (2 Kronik 6:18, Biblia Warszawska)
"Ty, Panie jesteś jedyny. Ty uczyniłeś niebiosa, niebiosa niebios i
całe ich wojsko; ziemię i wszystko, co na niej; morza i wszystko, co w
nich. Ty ożywiasz to wszystko, a wojsko niebios oddaje Ci pokłon."
(Nehemiasz 9:6, Biblia Tysiąclecia)
'Wojsko niebios' czy też 'zastęp niebios' oznacza w języku biblijnym
aniołów (bożych lub diabelskich) oraz gwiazdy. Ostatni z przytaczanych
wersetów mówi o tym, iż gwiazdy nie są częścią nieba atmosfery
ziemskiej, lecz znajdują się w 'niebiosach niebios', czyli w kosmosie.
Inne wersety wyraźnie ukazują, że dla Hebrajczyków gwiazdy nie były
jedynie świecącymi plamkami na niebie, ale były one potężnymi tworami
wszechmogącego Boga:
"Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców, księżyc i gwiazdy,
któreś Ty utwierdził: czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym -
syn człowieczy, że się nim zajmujesz?" (PSALM 8:4-5)
"On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa. On
czyni cuda niezbadane, nikt nie zliczy Jego dziwów." (HIOBA 9:9-10)
"Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? - Ten,
który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod
takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie uchyli." (IZAJASZ 40:28)
Zawieszona w próżni
W Starym Testamencie znajdujemy liczne wzmianki o tym, iż pierwotny
prakontynent oparty był na słupach (będących być może skalnymi
wybrzuszeniami kontynentu), gdyż pod nim znajdowały się olbrzymie masy
wody. Słupy mogły być także obrazowym określeniem praw fizycznych
utrzymujących planetę we właściwym miejscu. Na tej podstawie sceptycy
twierdzili, że według Biblii Ziemia oparta była na słupach podobnie jak
i inni starożytni uważali, że Ziemię podpierały słonie, krokodyle czy
giganci. Nic bardziej mylnego! Biblia jako jedyna starożytna księga
wyraźnie mówi o tym, że nasza planeta jest zawieszona w próżni:
"Rozpościera północ nad pustką, a ziemię zawiesza nad nicością."
(HIOBA 26:7, Biblia Warszawska)
Poprawność takiego tłumaczenia i interpretacji potwierdza także
starożytne tłumaczenie Starego Testamentu na język grecki, czyli
Septuaginta:
"ekteinwn borean ep ouden kremazwn ghn epi oudenoV." (HIOBA 26:7,
Septuaginta)
Rozpalona od wewnątrz
Księga Hioba zawiera także inne rewolucyjne stwierdzenie odnośnie tego
co znajduje się we wnętrzu Ziemi:
"Z ziemi pochodzi chleb, lecz w głębi jest ona rozgrzebana jakby
przez ogień." (HIOBA 28:5, Biblia Warszawska)
Cykl hydrologiczny
Biblia przedstawiła także schemat cyklu hydrologicznego już setki lat
przed Chrystusem:
"Wszystkie rzeki płyną ku morzu, a jednak morze nie wzbiera; w
dalszym ciągu płyną rzeki do miejsca, do którego zdążają." (KOHELETA
1:7, Biblia Warszawska)
"On wyciąga kropelki z morza i te rozlewają się w oparach deszczu,
którym ociekają chmury i który spada na mnóstwo ludzi." (HIOBA 36:27-28,
Biblia Warszawska)
Asteroidy zagrażające Ziemi
Jeżeli poniższy opis z Objawienia Jana należy rozumieć dosłownie to mamy
tu do czynienia z potężnym rozpalonym ciałem niebieskim wpadającym do
oceanu:
"I drugi anioł zatrąbił: i jakby wielka góra płonąca ogniem została
w morze rzucona, a trzecia część morza stała się krwią i wyginęła w
morzu trzecia część stworzeń - te, które mają dusze - i trzecia część
okrętów uległa zniszczeniu." (APOKALIPSA 8:8-9)
Układ geocentryczny?
Wielu uczonych Oświecenia zraziło się do Pisma Świętego, gdyż katoliccy
teologowie uparcie twierdzili, iż według Biblii Słońce obraca się wokół
Ziemi. W rzeczywistości zaś Stary Testament zawsze odnosi się do
pozornego ruchu Słońca po ziemskim nieboskłonie, gdyż opisanie tego
zjawiska w sposób techniczny i poprawny naukowo jest niemalże
niemożliwe. Zamiast "słońce wzeszło nad Gibeonem" należałoby powiedzieć
"Ziemia w swym ruchu okrężnym wokół Słońca na skutek ruchu obrotowego
wokół swojej własnej osi znalazła się w takiej pozycji i pod takim kątem
w stosunku do Słońca, iż promienie słoneczne zaczęły oświetlać miasto
Gibeon". Nawet współcześnie mówimy o wschodzie i zachodzie Słońca, gdyż
opisywanie tego zjawiska w inny sposób jest w życiu codziennym
niepraktyczne i pozbawione sensu. Najistotniejszym faktem jest to, iż
czytając obecnie Biblię nie odnajdujemy żadnej naukowej nieścisłości w
stwierdzeniach dotyczących wschodu, zachodu czy ruchu Słońca po
nieboskłonie.