Żydowskie małżeństwo mieszane

[mkarwan]

Pytanie:
Czy i - ewentualnie - na jakich zasadach, możliwe jest małżeństwo między
Żydem a nie-Żydem, a nawet między Żydem a chrześcijaninem?
A może to zależy od nurtu judaizmu?

Odpowiedź:
Problem dotyczy wyłącznie ślubu religijnego, a nie cywilnego.
To jest oczywiste.

(...)Po pierwsze żydowskie prawo religijne (halacha; przestrzegane w całości
przez judaizm ortodoksyjny) nie uznaje cywilnych ślubów zawartych pomiedzy
Żydem a nie-Żydem.
W przypadku ślubów religijnych - wszystkie nurty judaizmu niechętnie patrzą
na małżeństwa Żydów z osobami, które Żydami nie są.

Rabinom ortodoksyjnym i konserwatywnym nie wolno spełniać żadnej roli
oficjalnej w takich ślubach, podczas gdy rabini judaizmu reformowanego i
rekonstrukcjonistycznego mają prawo do podejmowania indywidualnych decyzji.

Mimo, że oficjalne stanowisko rabinatu judaizmu reformowanego zawiera
stwierdzenie, że "mieszane małżeństwa przeciwstawiają się tradycji", to
mniej więcej połowa rabinów tego nurtu w judaizmie uczestniczy aktywnie w
ślubach takim par.

Jednak w przypadku małżeństwa Żyda z nie-Żydem, nawet jeżeli ślub był
nadzorowany przez rabina, żydowski partner może powtórnie wstąpić w związek
małżeński bez konieczności otrzymania get (czyli rozwodu według prawa
żydowskiego).

Oczywiście rozwód cywilny jest konieczny.
Jeżeli żydowska kobieta wychodzi za mąż za nie-Żyda, to dzieci z tego
związku uznane są za Żydów.
Jeżeli ojcem jest Żyd, a matka nie jest Żydówką, to ich dzieci nie są uznane
za Żydów (wyjątek stanowi tu judaizm reformowany) i muszą przejść - aby
zostać Żydami - przez proces konwersji.
Judaizm ortodoksyjny i konserwatywny nie akceptuje nie-Żydów jako członków
synagogi, podczas gdy nurt reformowany i rekonstrukcjonistyczny nie stawiają
żadnych przeszkód przed przyjęciem do swego grona mieszanych małżeństw i ich
rodzin.
Tak różne stanowiska poszczególnych nurtów judaizmu wobec małżeństw
mieszanych przejawiają się jeszcze na wielu innych poziomach (np. branie
udziału w uroczystościach religijnych, sprawy związane z pogrzebem itd).
Podstawą tego, że generalnie judaizm jest przeciwny małżeństwom mieszanym,
jest przeświadczenie, że ludzie powinni dobierać się nie wyłącznie ze
względu na uczucia, ale przede wszystkim ze względu na wspólne wartości,
wspólny światopogląd.
Wyznawanie judaizmu jest właśnie esencją uznawania konkretnych wartości.
Żydzi nie są w najmniejszym stopniu lepsi od innych ludzi i każdy człowiek
może zostać Żydem.
Ale judaizm - muszą argumentować religijni Żydzi - jest najlepszym systemem,
którego przestrzeganie może najskuteczniej prowadzić do do doskonalenia
moralnego i duchowego.
Jeżeli więc nieżydowski partner podziela te wartości - konwersja na judaizm
jest dla niego logicznym następstwem ich uznawania.
Jeśli jednak potencjalny partner nie uznaje wartości judaizmu - to oznacza,
że małżeństwo tych ludzi będzie pozbawione najbardziej zasadniczego elementu
gwarantującego istnienie związku i jego sukces - zgodności poglądów
zarówno na sprawy absolutnie podstawowe, związane z życiem codziennym
(chociażby zasady koszerności), jak i jednocześnie na najważniejsze aspekty
ludzkiej egzystencji (Bóg, etyka).

Pytanie
Mam jednak więcej wątpliwości: co z niereligijną osobą będącą jednak Żydem w
myśl halachy?
A co, jeśli osoba pochodzenia żydowskiego jest chrześcijaninem - czy to
unieważnia żydowskość?

Odpowiedź:
Wszystkie żydowskie prawa religijne obowiązują tylko tych ludzi, którzy są
religijni.
Prawa religijne nie powinny, nie mogą i nie są narzucane osobom
niereligijnym.
Tak dzieje się tylko w ustroju teokratycznym.
Osoba, która jest Żydem według definicji halachicznej, nie traci nigdy
swojej "żydowskości" w myśl zasad halachy, ale może ją stracić we własnej
ocenie. Podstawowa zasada jest taka: religia, aby miała sens, musi być
rezultatem swobodnego wyboru, choć jednocześnie jest także wynikiem
wychowania, wpływów domu rodzinnego, środowiska.
Jednak ostateczna decyzja należy zawsze do dorosłego człowieka.
Jeżeli więc dokonuje się wyboru - uznaje się także za ważne i obowiązujące
prawa religijne należące do tej religii.
W tym przypadku mówimy o judaizmie.
Jeżeli w życiu pojawia się później moment, w którym wybór religii staje się
sprzeczny z innymi wyborami - człowiek dokonuje weryfikacji podjętych
wcześniej decyzji: sprawdza je w życiowej praktyce.
I w dalszym ciągu zachowuje prawo do swobodnej decyzji.
Jeżeli powoduje to konflikt, jest to konflikt rozgrywający się w jego
własnej świadomości.
I sam musi go rozwiązać.
Z wielu przypadków małżeństw osób różnych religii wiemy, że małżeństwa te
zdają egzamin, gdy:
- obie osoby nie są naprawdę religijne; ich religijność jest powierzchowna
- jedna z nich dokona świadomej i dobrowolnej konwersji, która będzie
prawdziwą konwersją, a nie działaniem w celu "uratowania małżeństwa"
W przypadku, gdy i ona i on są ludźmi naprawdę serio traktującymi swoją
religię, za jakiś czas musi niestety dojść między nimi do bardzo poważnego
konfliktu, gdy minie typowe, wstępne zauroczenie.

A czy miłość może zwyciężyć kiedykolwiek w takiej sytuacji?
Tak, ale tylko pokonując religię.
A to nie jest łatwe zadanie nawet dla najsilniejszej miłości.
I jaka wysoka jest cena, którą się za to płaci.

źródło http://www.the614thcs.com/40.224.0.0.1.0.phtml
http://www.the614thcs.com/40.225.0.0.1.0.phtml