miekke/twarde spolgloski
Ludek Vasta
czy moglby mi ktos zdradzic, ktore spolgloski sa twarde i ktore miekke?
Na przyklad odmiana rzeczownikow rodzaju meskiego w miejscowniku jest
zalezna od miekkich/twardych spolglosek, ale jak nie wiem, ktore
wszystkie to sa, to trudno... Zwlaszcza mi chodzi o "g, k, h, ch,
rz...".
Ludek
Jarek
Twarde to b c d dz f g h/ch j k l ł m n p r s t w z ż
Miękkie to ć dź hi/chi li mi ń ś ź
Użytkownik "Ludek Vasta" <lu...@vse.cz> napisał w wiadomości
news:3DEDEEDA...@vse.cz...
Ludek Vasta
>
> To proste.
> Twarde to b c d dz f g h/ch j k l ł m n p r s t w z ż
> Miękkie to ć dź hi/chi li mi ń ś ź
Dzieki bardzo. A co "rz", "sz", "cz" - te sa twarde? Albo to nie sa
wspolgloski i mam liczyc tylko na to koncowe "z"?
A moze nie rozumiem dokladnie. Moze jest to z powodu, ze u nas cecha
twardosci ma inne konsekwencje niz w polskim. Na przyklad u nas jest
gloska "k" twarda i dlatego nigdy nie moze byc po "k" napisano "i" (po
czesku "miekke [i]"), tylko "y" (po czesku "twarde [y]"). O ile jest
gloska "k" twarda, to czemu zawsze sie pisze po nim "i"? Jaka jest wiec
definycja twardych/miekkich spolglosek?
Ludek
Jarek
Tak samo sz i cz (których zapomniałem).
Pojęcia twardy/miękki używane są w naszych językach do różnych celów.
W języku polskim samogłoska miękka to taka, gdzie język podnosi się do góry
jakby chciał przygotować się na wymowę samogłoski "i". Jednak nie każdą
głoskę można zmiękczyć. Przykładowo po rosyjsku zmiękczyć można r, a
rosyjskie cz jest zawsze miękkie, podczas gdy te głoski po polsku nigdy
miękkie nie będą.
Proponuję ci posłuchać różnic w wymowie s/ś, c/ć, dz/dź, n/ń... wtedy
różnica będzie dla ciebie oczywista.
Użytkownik "Ludek Vasta" <lu...@vse.cz> napisał w wiadomości
news:3DEDFA71...@vse.cz...
Michal Jankowski
> czesku "miekke [i]"), tylko "y" (po czesku "twarde [y]"). O ile jest
> gloska "k" twarda, to czemu zawsze sie pisze po nim "i"? Jaka jest wiec
> definycja twardych/miekkich spolglosek?
A bo niestety miekkosc sie czasem zaznacza przez kreseczke u gory, a
czasem litera "i". W slowie "cało" "c" jest twarde, w "ciało" c jest
miekkie. Podobna pare masz w "kuc" i "kuć"...
Co gorsza sa jeszcze slowa, w ktorych miekkosc zanikla w wymowie, ale
wciaz wplywa na odmiane (np. "Wrocław").
Ale ja sie nie znam, niech fachowcy sie wypowiedza.
MJ
assunta2
gramatyki pojawia się jednak coś takiego jak spółgłoski funkcjonalnie
(historycznie) miękkie. Należą do nich: rz, sz, cz, ż, c, dz, dż, l. W
odmianie rzeczowników rodzaju męskiego wyrazy zakończone na k, g, ch
odmieniają się tak jak słowa zakończone na spółgłoski miękkie i
funkcjonalnie miękkie, ale one same są na pewno twarde.
W polszczyźnie istnieją jeszcze spółgłoski zmiękczone np. b' p' l' itd.
Anka
assunta2
Współcześnie twarde, ale historycznie miękkie :-)
>Albo to nie sa wspolgloski i mam liczyc tylko na to koncowe "z"?
"rz" to jedna głoska, ale zapisywana przez dwa znaki, nie można tego
rozdzielać.
>O ile jestgloska "k" twarda, to czemu zawsze sie pisze po nim "i"?
>Ludek
"I" nie występuje po twardej, ona jest tylko zapisywana tak samo, jak
twarda; w rzeczywistości jest zmiękczona, a więc kino to w wymowie [k'ino].
Anka
Jarek
Czy ń jest miękkie a mi jest zmiękczone?
Użytkownik "assunta2" <assu...@wp.pl> napisał w wiadomości
news:asns6s$7kc$1...@news.tpi.pl...
assunta2
Różnią się miejscem artykulacji, tzn. miejscem, w którym narządy mowy
zbliżają się do siebie. Spółgłoski miękkie, to jest ś, ź, ć, dź, ń łączy to,
że powstają poprzez zbliżenie środka języka do przedniej części
podniebienia. To czyni je z natury miękkimi. W przypadku m' narządy mowy
układają się
tak samo jak do wymowy "m" z tą jednak różnicą, że przy okazji język zbliża
się ku podniebieniu. Dzieje się tak wtedy, gdy za tym "m" występuje "i",
które to właśnie wywołuje ten dodatkowy ruch języka i zmiękcza "m".
> Czy ń jest miękkie a mi jest zmiękczone?
ń jest miękkie, m' jest zmiękczone. Nie można kierować się tylko obecnością
i, bo ono może wystąpić po spółgłosce miękkiej np. siny [śiny] i po
zmiękczonej np. sinus [s'inus]
Anka
Wiktor S.
> twardosci ma inne konsekwencje niz w polskim. Na przyklad u nas jest
> gloska "k" twarda i dlatego nigdy nie moze byc po "k" napisano "i" (po
> czesku "miekke [i]"), tylko "y" (po czesku "twarde [y]"). O ile jest
> gloska "k" twarda, to czemu zawsze sie pisze po nim "i"?
Jeśli po k jest i, to to k jest wtedy miękkie :-)
A że po k nie występuje y tu już inna sprawa...
--
Azarien
ni...@op.pl
wyglada to inaczej niz w przytoczonych odpowiedziach. Twarde to min.: b, d, w,
g, h, z, ż, dz i odpowiadajace im miekkie- p, c, f, k, ch, s, ś, dź.Albo dawno
do szkoly chodzilam :)))))))) Pozdrowienia.
>
>
>
>
--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl
Jarek
> wyglada to inaczej niz w przytoczonych odpowiedziach. Twarde to min.: b,
d, w,
> g, h, z, ż, dz i odpowiadajace im miekkie- p, c, f, k, ch, s, ś, dź.Albo
dawno
> do szkoly chodzilam :)))))))) Pozdrowienia.
Tobie się chyba mylą dzwięczne i bezdźwięczne (przy czym dź należało
umieścić w tych dźwięcznych, jego bezdźwięcznym odpowiednikiem jest ć).
Parami można bezdźwięczne i dźwięczne ułożyć tak:
b/p
c/ć
t/d
c/dz
ć/dź
cz/dż
f/w
g/k
s/z
ś/ź
sz/ż
Zawsze dźwięczne: j l ł m n r
Wszystkie polskie samogłoski są dźwięczne.
Jarek
c/ć oczywiście nie są żadną parą dźwięczna/bezdźwięczna lecz twarda/miękka.
ni...@op.pl
sprostowac. Zrobiles to za mnie. A to "dź" rzeczywiscie niepotrzebnie tam
zawedrowalo. Dziekuje. Wstyd mi straszliwie. Moze zloze to na zle polonistki???
Wiktor S.
Użytkownik "Jarek" napisał
> Wszystkie polskie samogłoski są dźwięczne.
Czy napewno zawsze i wszędzie? (sam się czasami przyłapuję na
ubezdźwięcznianiu samogłoskek).
--
Azarien
"Rafał \"Negrin\" Lisowski"
<I.hate.spamm...@poczta.onet.pl> oznajmił(a) światu:
>Zawsze dźwięczne: j l ł m n r
Zawsze jak zawsze ;) Rozważ: myśl, umysł, rytm, piosnka, wiatr.
--
Rafal "Negrin" Lisowski neg...@rpg.pl http://www.rockmetal.pl
Wiktor S.
>
> Zawsze jak zawsze ;) Rozważ: myśl, umysł, rytm, piosnka, wiatr.
Czy ubezdźwięcznianie w tych wyrazach jest obowiązkowe?
--
Azarien
Jarek
Użytkownik "Wiktor S." <wswi...@kki.net.pl> napisał w wiadomości
news:asqr37$hit$1...@news.tpi.pl...
"Rafał \"Negrin\" Lisowski"
<wswi...@kki.net.pl> oznajmił(a) światu:
>> >Zawsze dźwięczne: j l ł m n r
>> Zawsze jak zawsze ;) Rozważ: myśl, umysł, rytm, piosnka, wiatr.
>Czy ubezdźwięcznianie w tych wyrazach jest obowiązkowe?
Bezwątpliwie :)
Scobin
> Bezwątpliwie :)
Hmm, jak zatem różni się wymowa dźwięczna od bezdźwięcznej?
> Rafal "Negrin" Lisowski
--
Pozdrawiam
Stanisław "Scobin" Krawczyk
"Nikt nigdy nie jest naturalny, kto stara się być naturalny, lub stara się
nie starać."
Anthony de Mello
"Rafał \"Negrin\" Lisowski"
oznajmił(a) światu:
>> >Czy ubezdźwięcznianie w tych wyrazach jest obowiązkowe?
>> Bezwątpliwie :)
>Hmm, jak zatem różni się wymowa dźwięczna od bezdźwięcznej?
Nie za bardzo rozumiem Twoje pytanie. Pytasz o coś jeszcze poza tym,
że przy wymowie dźwięcznej struny głosowe wibrują, a przy wymowie
bezdźwięcznej nie?
Wiktor S.
> >> Zawsze jak zawsze ;) Rozważ: myśl, umysł, rytm, piosnka, wiatr.
> >Czy ubezdźwięcznianie w tych wyrazach jest obowiązkowe?
>
> Bezwątpliwie :)
| myśl, umysł, wiatr
ok,
| rytm
| piosnka
u mnie nie bardzo - rzekłbym nawet, że tutaj m i n są sylabotwórcze :-)
--
Azarien
Scobin
> Nie za bardzo rozumiem Twoje pytanie. Pytasz o coś jeszcze poza tym,
> że przy wymowie dźwięcznej struny głosowe wibrują, a przy wymowie
> bezdźwięcznej nie?
Mhm. Pytam o możliwą do zauważenia różnicę w wymowie. Jak różni się
"słuchowo" "ł bezdźwięczne" od "ł dźwięcznego"?