konfident
Przemek Muszynski
"konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim pojecie to
nabralo znaczenia pejoratywnego?
Bogna
> Tyczy sie poprzedniego posta (o "kwapic sie"). W jezyku angielskim
> "konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim pojecie to
> nabralo znaczenia pejoratywnego?
"Konfident" w jęz. polskim to dawniej człowiek zaufany, zausznik, przyjaciel.
Obecnie - agent wywiadu, szpieg. W jęz. angielskim "confident" to ktoś pewny
(siebie). Ale "confidential" znaczy tyle co "poufny" i "zaufany"
zaś "confidence trick" to "oszustwo". Wydaje mi się, że wszystkie one
pochodzą od "confide", czyli "zwierzać się".
Ponieważ szpieg dla swoich mocodawców z założenia powinien byc kimś zaufanym
i zwierzającym się z uzyskanych informacji, byc może dlatego
został "konfidentem", no i oczywiście z chęci zysku :-)))
Pozdr.
Bogna
--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/
stefan
> > Tyczy sie poprzedniego posta (o "kwapic sie"). W jezyku
angielskim
> > "konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim
pojecie to
> > nabralo znaczenia pejoratywnego?
> "Konfident" w jęz. polskim to dawniej człowiek zaufany, zausznik,
przyjaciel.
> Obecnie - agent wywiadu, szpieg. W jęz. angielskim "confident" to
ktoś
> pewny(siebie)
> Wydaje mi się, że wszystkie one
> pochodzą od "confide", czyli "zwierzać się".
Ang. "confidant" - osoba, której powierza się tajemnice z ufnością,
że nie
wypapla ich do innych; serdeczny przyjaciel lub /ciółka.
"Confide" - powierzyć jakąś tajemnicę w zaufaniu, ale także mieć
wiarę w czyjąś lojalność.
Czy polski "konfident" ma znaczenie pejoratywne, zależy od tego dla
kogo szpieguje. Jeśli dla nas - to bohater; jeśli dla nich- to drań.
Oryginalnym źródłem tych słów jest łacina ("confidere")
Stefan
--
Archiwum grupy: http://niusy.onet.pl/pl.hum.polszczyzna
Marta Dmitruk
przemek....@2com.pl wrote on 30-08-02 14:50:
> Tyczy sie poprzedniego posta (o "kwapic sie"). W jezyku angielskim
> "konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim pojecie to
> nabralo znaczenia pejoratywnego?
>
>
Tak bywa: kolaboracja - to wspolpraca, prawda? A bylam siwadkiem, jak
jubilatka rzucila kolegom w twarz piekny album, w ktorym napisali: z
podziekowaniem z dlugoletmnia i owocna kolaboracje.
Zaznaczam, ze ta kolaboracja to byla bardzo pozyteczna i spoleczna praca...
Marta
Christóbal
Rzeczownik określający osobę to "confidant" lub
"confidante" (prawdopodobnie z francuskiego) - osoba
zaufana, taka której można powierzyć sekrety. Ostatnie
z tych dwu słów zazwyczaj określa kobietę.
Pejoratywne znaczenie słowa konfident w języku polskim
wydaje się naturalne, zważywszy na źródłosłów i ostatnie
200 z okładem lat historii Polski.
Pozdrowienia,
C.
Stanislaw de Toleaux
Użytkownik Przemek Muszynski <przemek....@2com.pl> w wiadomości do
grup dyskusyjnych napisał:aknt4v$sb2$1...@news.onet.pl...
> Tyczy sie poprzedniego posta (o "kwapic sie"). W jezyku angielskim
> "konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim pojecie to
> nabralo znaczenia pejoratywnego?
>
>
1. Nie sądzę, aby analiza słow od kilkuset lat funkcjonujących w polskim
metodą porównywania z angielskimi była w pełni uzasadniona. Wpływ
angielskiego na polski jest raczej świeżej daty. Wcześniej był znikomy.
Łacina, niemiecki, rosyjski, francuski - a i owszem.
2. Każda policja ma swoich donosicieli (kapusiów), a żadna nie lubi nazywać
ich wprost. Zwykle okresla się ich jako "osoby godne zaufania". "Zaufani"
gestapo (nie pamietam właściwego niemieckiego słowa) byli w latach 1939 -
1945 (później też) nazywani przez Polaków konfidentami. To stąd, że i
donosicieli pracujących dla Policji Państwowej przed wojną (przed wojną była
Policja Państwowa, teraz tylko Policja) nazywano konfidentami. Również
przed wojna utarło sie w języku policyjnym okreslenie "informacje
konfidenacjonalne" w znaczeniu - pochodzące od konfidenta.
3. Carska Ochrana używała określenia "delator", co brzmiało i brzmi znacznie
bardziej strawnie od donosiciel. Oto np. "sypnął" był Waryńskiego
"ochotniczy delator" - właściciel sklepu z mydłem, chyba na Chłodnej w
Warszawie, w którym to sklepiku L. W. zostawił przez nieuwagę paczuszkę z
gazetkami. Kupiec wezwał stójkowego, aby zajrzał, co w tej paczuszce...
4. Po 1945 roku donosiciel raczej nie był konfidentem, bo to jednoznacznie
kojarzono z okresem okupacji.
5. Oczywiście, Skrzetuski był konfidentem księcia Jeremiego, ale wówczas (i
dla Sienkiewicza) znaczyło to coś innego; wówczas konfident miał swe
znaczenie pierwotne, bez policyjnej metaforyki.
6. Słowniki podaja oba znaczenia słowa "konfident". Dlaczego pejoratywne
jest to bardziej współczesne? A czy kapuś może nie być pejoratywny?
O czym donosi (w znaczeniu informuje, a nie "kabluje")
Stasinek - jawny ochotniczy informator php
usmie...@poczta.onet.pl
> Tyczy sie poprzedniego posta (o "kwapic sie"). W jezyku angielskim
> "konfident" to osoba godna zaufania. Dlaczego w jezyku polskim pojecie to
> nabralo znaczenia pejoratywnego?
Na to pytanie jest jedna - jedyna właściwa odpowiedź. Jest to odpowiedź
niegrzeczna albowiem odpowiada się pytaniem na pytanie. Brzmi ona: a dlaczego
słowa w ogóle zmieniają znaczenie? Właśnie mi wpadło do głowy, że można by na
ten temat napisać śliczną pracę z pogranicza języka i socjologii. Język żyw
jest i tyle!
Temat skądinąd bardzo ciekawy i godzien zbadania, choć osobiście znam kilka
osób zajmujących sie tym zjawiskiem. Ale to językoznawcy i nie wiem czy zadają
sobie pytanie "dlaczego".
Do dzieła więc!!!
uśmiechlosu
--
frakcja z werwą
--
--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl