druh/druch

[Mirnal]

W "Wielkim słowniku ort.-fleks." Podrackiego czytamy -
"Ciekawy przykład stanowi wyraz "druh", który w dawnej polszczyźnie zawierał
dwuznak "ch", jest to bowiem wyraz rodzimy. Ponieważ jednak w pochodnych
odeń wyrazach występuje "ż" (drużyna, drużba), zapis wyrazu podstawowego
dostosowano do reguły ortograficznej (gdzie "ż" wymienia się na "h") i dawne
"ch" zastąpiono przez "h" ".

Rzadki to chyba przypadek, kiedy słowo kluczowe nagina się ku pochodnemu
słowu, wszak mogło być - skoro jest "druch" to ma być i "druszyna" i
"druszba" (wydaje się, że słowo podstawowe jest ważniejszym słowem ...

Słownikowe rozumowanie sprzyja zachowaniu związku "wataha/wataże". Skoro
jest "druh/drużyna", to i powinno być "wataha/wataże", "Sapieha/Sapieże",
nieprawdaż?
Mirnal

[Baki]

Użytkownik Mirnal <mir...@gdynia.multinet.pl> w wiadomości do grup
dyskusyjnych napisał:9ljth6$kfm$1...@news.tpi.pl...

> W "Wielkim słowniku ort.-fleks." Podrackiego czytamy -
> "Ciekawy przykład stanowi wyraz "druh", który w dawnej polszczyźnie
zawierał
> dwuznak "ch", jest to bowiem wyraz rodzimy.

To jakaś konkretna ściema. Według mnie to może być np. pożyczka z czeskiego.
Polegałaby ona na zastąpieniu rodzimego *druga (stąd drużyna) na *druha ale
dopiro w momencie utworzenia derywatu od druga --> drużyna. Drug wystepuje
przecież w innych językach, w których nie wystąpiło przejście g --> h.

Ponieważ jednak w pochodnych
> odeń wyrazach występuje "ż" (drużyna, drużba), zapis wyrazu podstawowego
> dostosowano do reguły ortograficznej (gdzie "ż" wymienia się na "h") i
dawne
> "ch" zastąpiono przez "h" ".

Chciał nie chciał od ch nie mogło powstać ż. Chyba że to jakaś 4
palatalizacja :))
Pozdrav
Baki