Niedawno ktoś się mnie zapytał, dlaczego do interesantki
mówi się "słucham panią" (biernik). Nie umiałam odpowiedzieć,
dlaczego nie dopełniacz. Czy ktoś tutaj umiałby?
penna
--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl
Pewnie chodzi o:
Prosze pani, czy moze mi pani podac...
Prosze pania o podanie mi...
Z dopelniaczem to tylko ten jeden zwrot jest ("prosze pani"), ktory jest
ponadto chyba wyjatkiem.
- Szwejk
--
E-mail: | Moja strona o I Wojnie Swiatowej: |
wszwejk | http://www.wielkawojna.prv.pl |
<-> +-- An error occurred: --------------------------------+
poczta +-- Your reader doesn't support animated signatures! --+
Ale mnie chodzi o czasownik "słuchać", a nie "prosić".
Zanim tu napisałam, sprawdziłam w Doroszewskim:
nie ma tam użycia z biernikiem.
Ok, nie zrozumialem. Powinno byc "slucham pani", tak jak "slucham
muzyki", "slucham slonia". Aczkolwiek "slysze pania/muzyke" chyba? Moze
stad to nieporozumienie?
>
> Niedawno ktoś się mnie zapytał, dlaczego do interesantki
> mówi się "słucham panią" (biernik). Nie umiałam odpowiedzieć,
> dlaczego nie dopełniacz. Czy ktoś tutaj umiałby?
Ja bym odpowiedział tak: Prawidłowa forma "słucham pani" jest zbyt podobna do "słucham, Pani!". Lata egalitaryzmu i dominacji klasy przodujacej zrobiły swoje.
A może przez analogię do -Cię obok -Ciebie (dopełniacz/biernik).
Eee, gdybanie z braku laku.
Pzdr
Yarek
Bym nie umiał, __proszę penny__, ale znam jeszcze inny przykład
podobnej nieoczekiwanej zmiany przypadku: dlaczego mówi się
"proszę pani", a nie "proszę panią"?
W istocie mówi się i tak i tak, więc właściwie pytanie brzmi:
dlaczego w _tym_ kontekście zastępujemy biernik dopełniaczem?
Maciek
> Szwejk:
>> On 2/12/2003 9:48 AM, pe...@poczta.onet.pl wrote :
>> > Witam wszystkich :-)
>> >
>> > Niedawno ktoś się mnie zapytał, dlaczego do interesantki
>> > mówi się "słucham panią" (biernik). Nie umiałam odpowiedzieć,
>> > dlaczego nie dopełniacz. Czy ktoś tutaj umiałby?
[...]
> Zanim tu napisałam, sprawdziłam w Doroszewskim:
> nie ma tam użycia z biernikiem.
Jest w 'Innym słowniku' (jako wykrzyknik).
Adam
--
Name and address in X-Real...
Jak to?
> Adam:
>
[...]
>> > Zanim tu napisałam, sprawdziłam w Doroszewskim:
>> > nie ma tam użycia z biernikiem.
>>
>> Jest w 'Innym słowniku' (jako wykrzyknik).
>
> Jak to?
Chyba nie do końca rozumiem pytanie, ale podejrzewam, że jest
adresowane do autorów 'Innego słownika' :-)
Rzeczywiście napisałam niejasno, a więc remis :-)
Chodziło mi o to, jaki słownik i czy to jest tylko opatrzone
wykrzyknikiem, bez wyjaśnienia. Tak w każdym razie zrozumiałam
słowa "jako wykrzyknik".
Trochę to ostatnie (z tym wykrzyknikiem) było mylące,
ale niech rzuci kamieniem... itd. :-)
'Inny słownik' = 'Inny słownik języka polskiego', PWN 2000.
Metodologicznie jest to rewolucja leksykograficzna na rynku polskim
(MSZ).
'wykrzyknik' jest jedną z części mowy przyjmowanych w tym słowniku. I
są tu przykłady 'słucham + biernik', ale tylko w takich
wykrzyknikowych (a nie typowo czasownikowych) użyciach tego słowa.
Mogę się domyślać (a domyślenia opierać na dawnej lekturze Saloniego i
Świdzińskiego), że 'słucham' w 'słucham panią' jest zaklasyfikowane
jako wykrzyknik, bo z takimi wymaganiami składniowymi nie bardzo się
odmienia:
*słuchałem panią
*słyszycie panią
choć odrobinkę się jednak odmienia:
słuchamy panią
Czy teraz było jaśniej? :-)
Oczywiście. Jednak napisałeś wtedy dobrze.
Wydaje mi sie, że używa się też określenia "wykrzyknienie".
Na razie, teraz wyłączam maszynerię, muszę pilnie wyjść.
Nie było.
Lucy
A skąd wiadomo, że to biernik?
r.
O matko, a ja całe życie mówię "słucham pani".
Moje najbliższe otoczenie tak samo.
I żeby się tu już kompletnie skompromitować:
na "słucham panią" reaguję jak na "prąpanią"
- wysypką.
O mowo polska, itd.
:-(
Pozdrawiam
Ewa
> Niedawno ktoś się mnie zapytał, dlaczego do interesantki
> mówi się "słucham panią" (biernik). Nie umiałam odpowiedzieć,
> dlaczego nie dopełniacz. Czy ktoś tutaj umiałby?
Oglądam panią? :)
LC.