rzecz o człowieku

[jacek]

na tej jednej nodze stawał
fajny, fajny to był kawał
kustykając bliżej nieba
mówił co na ziemi trzeba

rękę lewą mu wyrwało
śmiechem, śmiechem zakrawało
że trzymając w prawej dłoni
pokazywał czym są oni

włosy zeszły wyżej czoła
ucho pękło od bębenków
że aż brwi się kabłęczyły
pólkoliście

(że tak powiem, zasychają
nawet kwiaty, nawet liście)

jednak kto powtórzyć zdoła
chociaż jeden z Boga dźwięków

jacek